2 Samuel 12
gmvl (GMVL) vs NVI
1 GODAY nabe Naataane Dawitekko kiittides; izikka Dawitekko biidi, «Issi kataman nam7u asati deettes; isttafe issoy dure; hankkoyssi manqo.
1 E o Senhor enviou a Davi o profeta Natã. Ao chegar, ele disse a Davi: "Dois homens viviam numa cidade, um era rico e o outro, pobre.
2 Durezas keehi daro dorsatinne miizati deettes.
2 O rico possuía muitas ovelhas e bois,
3 Gido attiin manqozas izi shammida dorsa laaqqa issineyppe attiin haray deenna; izi izo ba naytara al7isi dichchides; izara issife mawus; issife uyawus; iza ki7on ichchawus; iza izas yelo mala.
3 mas o pobre nada tinha, senão uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu com ele e com seus filhos. Ela comia junto dele, bebia do seu copo e até dormia em seus braços. Era como uma filha para ele.
4 «Issi gallas durezaso imaththi yides; dure addezi ba dorsatappe woykko miizatappe ekkidi he imaththazas miza kath giigsana koyibeenna; gido attiin manqoza laaqqayo efidi baso yida imaththazas kaththi giigsides» gides.
4 "Certo dia, um viajante chegou à casa do rico, e este não quis pegar uma de suas próprias ovelhas ou do seus bois para preparar-lhe uma refeição. Em vez disso, preparou para o visitante a cordeira que pertencia ao pobre".
5 Dawiti hessa ooththidayssa bolla keehi hanqettidi Naataanes, «De7o GODAY be7iin hayssa ooththidaades hayqoy bessees!
5 Então, Davi encheu-se de ira contra o homem e disse a Natã: "Juro pelo nome do Senhor que o homem que fez isso merece a morte!
6 Izi hayssa mala ooso ooththida gishshassinne qadhetay baynda gishshas he laaqqay gishshas oyddu kushe qanxxana bessees» gides.
6 Deverá pagar quatro vezes o preço da cordeira, porquanto agiu sem misericórdia".
7 Hessafe guye Naataaney Dawites zaaridi, «He bitanezi nena! GODAA Isra7eele Xoossay nena, ‹Neni Isra7eele bolla kawo gidana mala ta nena tiyadis; Sa7oole kusheppeka nena ashshadis.
7 Então Natã disse a Davi: "Você é esse homem! Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel, e livrei-o das mãos de Saul.
8 Ne godaa keeththaa ta nees immadis; ta ne godaa machchetakka ne shophpha gars gelththadis; Isra7eele keeththaanne Yuhuda keeththaa ta nees immadis; hayti ubbay nees guuxxidaakko ta nees heytappe bollara gujjanakkoshin.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres do seu senhor. Dei-lhe a nação de Israel e Judá. E, se tudo isso não fosse suficiente, eu lhe teria dado mais ainda.
9 Histtiin iza sinththan iita miish ooththada GODAA qaala ays kawushshadii? Hiite dere as Ooriyo mashshan siifadasa; iza machcheyo nees ekkadasa; izakka Amooneta mashshan wodhisadasa.
9 Por que você desprezou a palavra do Senhor, fazendo o que ele reprova? Você matou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e ficou com a mulher dele.
10 Neni tana kawushshida gishshassinne Hiite dere as Ooriyo machcho nees ekkida gishshas ne keeththafe mernaas mashshay shaakettenna› gees.
10 Por isso, a espada nunca se afastará de sua família, pois você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o hitita, para ser sua mulher’.
11 «GODAY nena, ‹Be7a ne keeththafe ne bolla iita miish ta denththana; ne ayfey be7ishin ne machcheta ekkada nees mata gidida issaades ta aaththa immana; izikka seeta gallas ne machchetara zin7ana.
11 "Assim diz o Senhor: ‘De sua própria família trarei desgraça sobre você. Tomarei as suas mulheres diante dos seus próprios olhos e as darei a outro; e ele se deitará com elas em plena luz do dia.
12 Neni kase hayssa geeman ooththadasa; tani gidikko Isra7eele ubbaa sinththan gallas poo7oy dishin qonccisana› gees» gides.
12 Você fez isso às escondidas, mas eu o farei diante de todo o Israel, em plena luz do dia’ ".
13 Hessafe guye Dawiti Naataanes, «Tani GODAA keeha qohadis» gides;
13 Então Davi disse a Natã: "Pequei contra o Senhor! " E Natã respondeu: "O Senhor perdoou o seu pecado. Você não morrerá.
14 Gido attiin ne hayssa ooththiin morkketi GODAA keehi kawushshana mala ne ooththida gishshas nees yelettida naazi hayqqana» gides.
14 Entretanto, uma vez que você insultou o Senhor, o menino morrerá".
15 Naataaney baso simmi bidaappe guye Ooriyo machcheya Dawites yelida naaza bolla GODAY iita harge yeggides.
15 Depois que Natã foi para casa, o Senhor fez adoecer o filho que a mulher de Urias dera a Davi.
16 Dawiti ba naaza gishshas Xoossaa woossidessinne xoomides. Hessafe guye gede ba kifile gelidi omars omars qanxxontta sa7a bolla ichchi aqides.
16 E Davi implorou a Deus em favor da criança. Ele jejuou e, entrando em casa, passou a noite deitado no chão.
17 Iza kawoteththa keeththa cimati iza sa7appe denththanaas iza matan eqqida; izi gidikko dendontta ixxides; istti mishin aykkoka mibeenna.
17 Os oficiais do palácio tentaram fazê-lo levantar-se do chão, mas ele não quis, e recusou comer.
18 Laappunththa gallas naazi hayqqides; Dawite oosanchchati, «Naazi paxa dishin nu yootiin nu gizaa siyibeenna; histtiin nu ha7i naaza hayqo izas wostti yootana dandayzonii? Izi barkka ba bolla qoho gaththana dandayees» gi qoppidi yootanaas babbida.
18 Sete dias depois a criança morreu. Os conselheiros de Davi estavam com medo de dizer-lhe que a criança estava morta, e comentavam: "Enquanto a criança ainda estava viva, falamos com ele, e ele não quis escutar-nos. Como vamos dizer-lhe que a criança morreu? Ele poderá cometer alguma loucura! "
19 Iza oosanchchati garsara saasuketti haasayzayssa Dawiti be7idi naazi hayqqidayssa erides; hessa gishshas, «Naazi hayqqidee?» giidi istta oychchides. Isttika izas, «Ee hayqqides» gida.
19 Davi, percebendo que seus conselheiros cochichavam entre si, compreendeu que a criança estava morta e perguntou: "A criança morreu? " "Sim, morreu", responderam eles.
20 He wode Dawiti sa7a bollafe dendidi, meecettidi, gorpettidinne may7o laammidaappe guye GODAA keeth bi goynnides. Hessafe guye izi ba kifile gelides; baas quma immana mala izi oychchiin immida quma mides.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Depois entrou no santuário do Senhor e adorou. E voltando ao palácio, pediu que lhe preparassem uma refeição e comeu.
21 Iza oosanchchati iza, «Hayssaththo ays ooththadii? Naazi shemppora paxa dishin xoomadasanne yeekkadasa; gido attiin naazi hayqqidaappe guye ne dendada kath madasa» gida.
21 Seus conselheiros lhe perguntaram: "Por que ages assim? Enquanto a criança estava viva, jejuaste e choraste; mas, agora que a criança está morta, te levantas e comes! "
22 Dawiti isttas, «Ee tuma, naazi shemppora paxa diza wode, ‹GODAY taas atto giidi naaza shemppora paxa woththanaakkon gaada xoomadissinne yeekkadis.›
22 Ele respondeu: "Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei. Eu pensava: ‘Quem sabe? Talvez o Senhor tenha misericórdia de mim e deixe a criança viver’.
23 Ha7i gidikko naazi hayqqiin ta aazas xoomoo? Ta iza haa zaaranaas dandayazinaa? Ta izakko baana attiin izi haa taakko simmenna!» gides.
23 Mas agora que ela morreu, por que deveria jejuar? Poderia eu trazê-la de volta à vida? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim".
24 Hessafe guye Dawiti ba machcheyo Bersaabeho minththeththides; izikko gelidi izira aqides; izakka izas attuma naa yeladus; naaza, «Solomoone» gi sunththides; GODAYKKA iza dosides;
24 Depois Davi consolou sua mulher Bate-Seba e deitou-se com ela, e ela teve um menino, a quem Davi deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou
25 GODAY naaza dosida gishshas iza sunththi Yididiya geetetti xeygettana mala nabe Naataane baggara qaala kiittides.
25 e, por isso, enviou o profeta Natã para dizer a Davi que, o menino deveria chamar-se Jedidias.
26 He wode Iyo7aabey Amooneta katama Eraaba olidi kawoteththa keeththaa miixa oykkides.
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá dos amonitas e conquistou a fortaleza real.
27 Hessafe guye Iyo7aabey Dawitekko as kiitti yeddidi, «Tani Eraaba olada haaththi diza katamayo oykkadis;
27 Então mandou mensageiros a Davi, dizendo: "Lutei contra Rabá e apoderei-me dos seus reservatórios de água.
28 Ha7i neni attida olanchchata shiishsha ekkada katamayo giddoththa oykka; ne histtontta aggiko katamayo ta oykkiko iza ta sunththan xeygettana» gides.
28 Agora, convoca o restante do exército, cerca a cidade e conquista-a. Se não, eu terei a fama de havê-la conquistado".
29 Hessa gishshas Dawiti kumeththa olanchchata shiishshi ekki biidi Eraaba oli oykkides.
29 Então, Davi convocou todo o exército, foi a Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 Istta kawoza kallachchaa iza hu7eppe ekkides; he kallachchazi issi meklite worqqa gidishin bonchchettida inqqun aleqettides; Dawiti he kallachchaza ba hu7en goxxides; Dawiti katamayppe keehi daro miish di7i ekkides.
30 A seguir tirou a coroa da cabeça de Milcom, uma coroa de ouro de trinta e cinco quilos; ornamentada com pedras preciosas. E ela foi colocada na cabeça de Davi. Ele levou uma grande quantidade de bens da cidade
31 Heen diza deraa kessidi istta magaazen, xoylleninne kalttan go7ettidi ooso ooththana mala wolqqaththi oosisides; hessaththoka xuube medhissides. Hessa mala oosoy hara Amooneta katamata ubbaan oosettana mala ooththides. Hessafe guye Dawitinne iza olanchchati ubbay Yerusalaame simmida.
31 e levou também os seus habitantes, designando-lhes trabalhos com serras, picaretas e machados, além da fabricação de tijolos. Davi fez assim com todas as cidades amonitas. Depois voltou com todo o seu exército para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.