2 Samuel 12
gmvl (GMVL) vs NAA
1 GODAY nabe Naataane Dawitekko kiittides; izikka Dawitekko biidi, «Issi kataman nam7u asati deettes; isttafe issoy dure; hankkoyssi manqo.
1 O Senhor enviou Natã a Davi. Natã foi falar com Davi e lhe disse: — Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Durezas keehi daro dorsatinne miizati deettes.
2 O rico tinha ovelhas e gado em grande número,
3 Gido attiin manqozas izi shammida dorsa laaqqa issineyppe attiin haray deenna; izi izo ba naytara al7isi dichchides; izara issife mawus; issife uyawus; iza ki7on ichchawus; iza izas yelo mala.
3 mas o pobre não tinha coisa nenhuma, a não ser uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu em sua casa, junto com os seus filhos. Comia da sua comida e bebia do seu copo. Dormia nos seus braços, e ele a tinha como filha.
4 «Issi gallas durezaso imaththi yides; dure addezi ba dorsatappe woykko miizatappe ekkidi he imaththazas miza kath giigsana koyibeenna; gido attiin manqoza laaqqayo efidi baso yida imaththazas kaththi giigsides» gides.
4 Certo dia chegou um viajante à casa do homem rico, e este não quis pegar uma das suas ovelhas ou um dos seus bois para dar de comer ao visitante que havia chegado; em vez disso, pegou a cordeirinha do homem pobre e a preparou para o homem que havia chegado.
5 Dawiti hessa ooththidayssa bolla keehi hanqettidi Naataanes, «De7o GODAY be7iin hayssa ooththidaades hayqoy bessees!
5 Então o furor de Davi se acendeu contra aquele homem, e ele disse a Natã: — Tão certo como vive o
6 Izi hayssa mala ooso ooththida gishshassinne qadhetay baynda gishshas he laaqqay gishshas oyddu kushe qanxxana bessees» gides.
6 E pela cordeirinha restituirá quatro vezes, porque fez uma coisa dessas e porque não se compadeceu.
7 Hessafe guye Naataaney Dawites zaaridi, «He bitanezi nena! GODAA Isra7eele Xoossay nena, ‹Neni Isra7eele bolla kawo gidana mala ta nena tiyadis; Sa7oole kusheppeka nena ashshadis.
7 Então Natã disse a Davi: — Esse homem é você. Assim diz o
8 Ne godaa keeththaa ta nees immadis; ta ne godaa machchetakka ne shophpha gars gelththadis; Isra7eele keeththaanne Yuhuda keeththaa ta nees immadis; hayti ubbay nees guuxxidaakko ta nees heytappe bollara gujjanakkoshin.
8 Eu lhe dei a casa de seu senhor e as mulheres de seu senhor em seus braços. Também lhe dei a casa de Israel e de Judá. E, se isto fosse pouco, eu teria acrescentado tais e tais coisas.
9 Histtiin iza sinththan iita miish ooththada GODAA qaala ays kawushshadii? Hiite dere as Ooriyo mashshan siifadasa; iza machcheyo nees ekkadasa; izakka Amooneta mashshan wodhisadasa.
9 Por que, então, você desprezou a palavra do Senhor , fazendo o que era mau aos olhos dele? Com a espada você matou Urias, o heteu. Você tomou por esposa a mulher dele, depois de o matar com a espada dos filhos de Amom.
10 Neni tana kawushshida gishshassinne Hiite dere as Ooriyo machcho nees ekkida gishshas ne keeththafe mernaas mashshay shaakettenna› gees.
10 Agora, pois, a espada jamais se afastará da sua casa, porque você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o heteu, para ser sua mulher.”
11 «GODAY nena, ‹Be7a ne keeththafe ne bolla iita miish ta denththana; ne ayfey be7ishin ne machcheta ekkada nees mata gidida issaades ta aaththa immana; izikka seeta gallas ne machchetara zin7ana.
11 Assim diz o Senhor : “Eis que farei com que de sua própria casa venha o mal sobre você. Tomarei as suas mulheres à sua própria vista e as darei a outro homem, que se deitará com elas em plena luz do dia.
12 Neni kase hayssa geeman ooththadasa; tani gidikko Isra7eele ubbaa sinththan gallas poo7oy dishin qonccisana› gees» gides.
12 Porque você o fez em segredo, mas eu farei isso diante de todo o Israel e em plena luz do dia.”
13 Hessafe guye Dawiti Naataanes, «Tani GODAA keeha qohadis» gides;
13 Então Davi disse a Natã: — Pequei contra o E Natã respondeu: — Também o
14 Gido attiin ne hayssa ooththiin morkketi GODAA keehi kawushshana mala ne ooththida gishshas nees yelettida naazi hayqqana» gides.
14 Mas, porque com isto você deu motivo a que os inimigos do Senhor blasfemassem, também o filho que lhe nasceu morrerá.
15 Naataaney baso simmi bidaappe guye Ooriyo machcheya Dawites yelida naaza bolla GODAY iita harge yeggides.
15 Então Natã foi para a sua casa. E o
16 Dawiti ba naaza gishshas Xoossaa woossidessinne xoomides. Hessafe guye gede ba kifile gelidi omars omars qanxxontta sa7a bolla ichchi aqides.
16 Davi suplicou a Deus pela criança. Davi jejuava e, entrando em casa, passava a noite deitado no chão.
17 Iza kawoteththa keeththa cimati iza sa7appe denththanaas iza matan eqqida; izi gidikko dendontta ixxides; istti mishin aykkoka mibeenna.
17 Então os anciãos do seu palácio se aproximaram dele, para o levantar do chão; porém ele não quis e não comeu com eles.
18 Laappunththa gallas naazi hayqqides; Dawite oosanchchati, «Naazi paxa dishin nu yootiin nu gizaa siyibeenna; histtiin nu ha7i naaza hayqo izas wostti yootana dandayzonii? Izi barkka ba bolla qoho gaththana dandayees» gi qoppidi yootanaas babbida.
18 No sétimo dia, a criança morreu. E os servos de Davi ficaram com medo de informá-lo de que a criança estava morta, porque diziam: — Quando a criança ainda estava viva, falávamos com ele, mas ele não dava ouvidos à nossa voz. Como, então, vamos dizer a ele que a criança morreu? Poderá fazer alguma loucura!
19 Iza oosanchchati garsara saasuketti haasayzayssa Dawiti be7idi naazi hayqqidayssa erides; hessa gishshas, «Naazi hayqqidee?» giidi istta oychchides. Isttika izas, «Ee hayqqides» gida.
19 Mas Davi notou que os seus servos cochichavam uns com os outros e entendeu que a criança havia morrido. Então perguntou: — A criança morreu? Eles responderam: — Morreu.
20 He wode Dawiti sa7a bollafe dendidi, meecettidi, gorpettidinne may7o laammidaappe guye GODAA keeth bi goynnides. Hessafe guye izi ba kifile gelides; baas quma immana mala izi oychchiin immida quma mides.
20 Então Davi se levantou do chão, lavou-se, ungiu-se, trocou de roupa, entrou na Casa do Senhor e adorou. Depois, voltou para o palácio e pediu comida; puseram-na diante dele, e ele comeu.
21 Iza oosanchchati iza, «Hayssaththo ays ooththadii? Naazi shemppora paxa dishin xoomadasanne yeekkadasa; gido attiin naazi hayqqidaappe guye ne dendada kath madasa» gida.
21 O seus servos lhe disseram: — Que é isto que o senhor fez? Pela criança viva o senhor jejuou e chorou, mas, depois que ela morreu, se levantou e se pôs a comer!
22 Dawiti isttas, «Ee tuma, naazi shemppora paxa diza wode, ‹GODAY taas atto giidi naaza shemppora paxa woththanaakkon gaada xoomadissinne yeekkadis.›
22 Davi respondeu: — Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei, porque dizia: “Talvez o
23 Ha7i gidikko naazi hayqqiin ta aazas xoomoo? Ta iza haa zaaranaas dandayazinaa? Ta izakko baana attiin izi haa taakko simmenna!» gides.
23 Mas agora que ela morreu, por que jejuar? Poderei eu trazê-la de volta? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim.
24 Hessafe guye Dawiti ba machcheyo Bersaabeho minththeththides; izikko gelidi izira aqides; izakka izas attuma naa yeladus; naaza, «Solomoone» gi sunththides; GODAYKKA iza dosides;
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher. Teve relações com ela, e ela teve um filho, a quem Davi deu o nome de Salomão; e o Senhor o amou.
25 GODAY naaza dosida gishshas iza sunththi Yididiya geetetti xeygettana mala nabe Naataane baggara qaala kiittides.
25 Davi o entregou nas mãos do profeta Natã, e este lhe chamou Jedidias, por causa do Senhor .
26 He wode Iyo7aabey Amooneta katama Eraaba olidi kawoteththa keeththaa miixa oykkides.
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 Hessafe guye Iyo7aabey Dawitekko as kiitti yeddidi, «Tani Eraaba olada haaththi diza katamayo oykkadis;
27 Então Joabe mandou mensageiros a Davi, dizendo: — Lutei contra Rabá e tomei a cidade das águas.
28 Ha7i neni attida olanchchata shiishsha ekkada katamayo giddoththa oykka; ne histtontta aggiko katamayo ta oykkiko iza ta sunththan xeygettana» gides.
28 Reúna agora o resto do exército e cerque a cidade para tomá-la; do contrário, se eu a tomar, ela poderia ser chamada pelo meu nome.
29 Hessa gishshas Dawiti kumeththa olanchchata shiishshi ekki biidi Eraaba oli oykkides.
29 Então Davi reuniu todo o povo, marchou para Rabá, lutou contra ela, e a tomou.
30 Istta kawoza kallachchaa iza hu7eppe ekkides; he kallachchazi issi meklite worqqa gidishin bonchchettida inqqun aleqettides; Dawiti he kallachchaza ba hu7en goxxides; Dawiti katamayppe keehi daro miish di7i ekkides.
30 Tirou a coroa da cabeça do seu rei. O peso da coroa era de trinta e quatro quilos de ouro, e havia nela pedras preciosas. Essa coroa foi posta na cabeça de Davi. E da cidade ele levou muitos despojos.
31 Heen diza deraa kessidi istta magaazen, xoylleninne kalttan go7ettidi ooso ooththana mala wolqqaththi oosisides; hessaththoka xuube medhissides. Hessa mala oosoy hara Amooneta katamata ubbaan oosettana mala ooththides. Hessafe guye Dawitinne iza olanchchati ubbay Yerusalaame simmida.
31 Também trouxe o povo que havia nela, e os fez trabalhar com serras, picaretas, machados de ferro e em fornos de tijolos. Davi fez o mesmo com todas as cidades dos filhos de Amom. Depois voltou com todo o exército para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.