1 Samuel 25
gmvl (GMVL) vs NVT
1 Sameeli hayqqides; kumeththa Isra7eele asay issi bolla shiiqidi izas yeekkides; hessafe guye Eraaman diza izaso efidi iza heen moogida.
1 Samuel morreu, e todo o Israel se reuniu para lamentar sua morte. Foi sepultado em Ramá, onde tinha vivido. Então Davi desceu para o deserto de Maom.
2 Ma7oone biittan Qarmeloosen aqotara diza issi dure asi dees; izas 1,000 deyshatinne iskey qanxxettiza 3,000 dorsati deettes.
2 Havia um homem rico em Maom, que tinha propriedades perto da região do Carmelo. Possuía três mil ovelhas e mil cabras, e era época da tosquia das ovelhas.
3 Addeza sunththi Naabaale, machchey sunththi Abigaalo geetettees. Iza akeekanchchanne keeha mala lo7o maccassa; izi azinazi gidikko boozanne iita ooththiza asa. Izi Kaalebe bagga asa.
3 O homem se chamava Nabal; sua esposa, Abigail, era uma mulher inteligente e bonita. Mas Nabal, descendente de Calebe, era um homem rude e perverso em tudo que fazia.
4 Dawiti bazzon dishe Naabaaley ba dorsata iske qanxxizayssa siyides.
4 Quando Davi soube que Nabal estava tosquiando as ovelhas,
5 Izikka tammu naateththa nayta, «Naabaalekko pude Qarmeloose kezite; ta saroka izas gaththite.
5 chamou dez rapazes e lhes disse: “Subam ao Carmelo e vão a Nabal; enviem saudações em meu nome.
6 Izas, ‹Shemppo gam7a! Saroy nees gido; saroy neso asaassinne nees gidida ubbaas gido.
6 E digam a ele: ‘Paz e prosperidade ao senhor e à sua família, e a tudo que é seu.
7 Ha7i neni dorsata iske qanxxizayssa tani siyadis. Ne meheza heemmizayti kase nunara diza wode ubbaan nu istta bolla aykko iitakka gaththibeekko. Istti Qarmeloosen diza wode ubbaan isttafe dhayda issi miishshika deenna.
7 Disseram-me que é época da tosquia. Enquanto seus pastores estiveram entre nós perto do Carmelo, nunca lhes fizemos mal, e nada foi roubado deles.
8 Hessa neni ne oosanchchata oychcha; istti nees yootana. Hach nuni lo7o gallas yida gishshas ha naateththa nayti ne sinththan bonchchettetto. Shoobbe nena ne aylletasinne ne naa Dawites nees dandayettiza mala nuus imma› giite» gides.
8 Pergunte a seus homens, e eles lhe dirão que isso é verdade. Diante disso, pedimos que o senhor seja bondoso conosco, pois chegamos numa época de celebração. Por favor, reparta conosco e com seu amigo Davi o que puder dos seus mantimentos’”.
9 Dawiti kiittida asati hee gakkida mala Dawite kiitaa Naabaales yootidaappe guye zaaro naago doommida.
9 Os rapazes transmitiram essa mensagem a Nabal em nome de Davi e esperaram pela resposta.
10 Naabaaley Dawite oosanchchatas, «Dawiti izi oonee? Isseye nay izi oonee? Hayssa ha wodezan bantta godatappe baqati biza oosanchchati daro.
10 “Quem é esse tal de Davi?”, perguntou-lhes Nabal. “Quem esse filho de Jessé pensa que é? Hoje em dia, há muitos servos que fogem de seus senhores.
11 Histtiin tani ta kaththinne ta haath, ta dorsata iske qanxxizaytas ta shukkida asho istti awappe yidaakko erettontta asas tani aazas immoo?» gides.
11 Devo pegar meu pão, minha água e a carne dos animais que abati para meus tosquiadores e entregar a um bando que vem não se sabe de onde?”
12 Dawiti kiittida asati guye simmi biidi gakkida mala Naabaaley isttas gidayssa ubbaa Dawites yootida.
12 Então os rapazes enviados por Davi voltaram e lhe contaram tudo que Nabal tinha dito.
13 Dawitikka asatas, «Ane ubbatikka intte giththa mashsha gixxite» gides. Hessa gishshas ubbayka ba mashsha mashsha gixxida; Dawitikka ba mashsha gixxides. 400 gidana asi Dawitera ke7ishin 200 gidana asi istta miishshaa naaganaas guye attides.
13 “Peguem suas espadas!”, disse Davi, e pôs sua espada à cintura, e seus homens fizeram a mesma coisa. Quatrocentos deles partiram com Davi, enquanto duzentos ficaram para guardar a bagagem.
14 Naabaale aylletappe issoy iza machcho Abigaalis, «Be7a, Dawiti ba diza bazzofe nu godaakko as sarokara gaththi yeddides. Gido attiin izi istta cash kalssides.
14 Enquanto isso, um dos servos de Nabal foi até Abigail e lhe disse: “Davi enviou mensageiros do deserto para saudar nosso senhor, mas ele lhes respondeu com insultos.
15 Ha asati keehi lo7o asa; nu bolla ay qohokka gaththibeettenna. Bazzon nu isttara diza wode nuus aykkoyka dhaybeenna.
15 Os homens de Davi foram muito bons conosco e nunca nos fizeram mal. Nada foi roubado de nós durante o tempo em que estiveram conosco no campo.
16 Nuni nu meheta heemmishe isttara diza wode ubbaan gallas gidiin omars istti nuus dirsa gidida.
16 Na verdade, dia e noite eles foram como um muro de proteção para nós e para as ovelhas.
17 Ha7i nu godaa bollanne izaso asaa bolla metoy aalanththishe diza gishshas neni yuushsha qoppada ooththanaas bessizayssa ooththa. Izi gidikko hessa mala booza as gidida gishshas izas xali yootana issaadeyka deenna» gides.
17 É bom que a senhora leve esses fatos em consideração e resolva o que fazer, pois haverá problemas para nosso senhor e para toda a sua família. Nabal é um homem tão cruel que ninguém consegue conversar com ele!”.
18 Abigaala gam7ontta dashe elelada 200 sollo, 2 lukkamo kumeththa woyne ushshu, 5 dorsa asho xiixa, 17 kilo tiya caaca, 100 wurco woyne ayfenne 200 balase miththa ayfeppe uukettida qeeri uketh issi bolla shiishsha ekkada hare bolla caanadus.
18 Sem perder tempo, Abigail providenciou duzentos pães, duas vasilhas de couro cheias de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco cestos de grãos tostados, cem bolos de passas e duzentos bolos de figo. Colocou tudo em jumentos
19 Hessafe guye ba aylleta, «Intte taappe sinththati biite; tanikka intte guyera gakkana» gadus. Gido attiin ba azina Naabaales aykkoka Yootabeekku.
19 e disse aos servos: “Vão adiante, e logo os seguirei”. Mas não contou a seu marido, Nabal, o que estava fazendo.
20 Iza ba hareza toggada duge zulleza wodhdhishin Dawitinne iza kaallizayti izikko duge wodhdhida; izakka istta demmadus.
20 Quando Abigail entrava num desfiladeiro montada em seu jumento, avistou Davi e seus homens vindo em sua direção.
21 Dawiti, «Iza miishshafe issinakka dhayontta mala hayssa addeza aqota bazzo biittan ta naagiday coo hada gidides. Ta izas lo7o ooththidayssa kushe izi taas iita zaarides.
21 Davi tinha acabado de dizer: “De nada adiantou ajudarmos esse sujeito. Protegemos seus rebanhos no deserto, e nenhum de seus bens se perdeu ou foi roubado. Mas ele me pagou o bem com o mal.
22 Wonto maalado iza asaappe issaadeka ta shemppora paxa aggiko Xoossi ta bolla hessa mala ooththo; hessafekka aadhdhiza iita miish ooththo» gides.
22 Que Deus me castigue severamente se eu deixar um homem ou menino vivo na casa de Nabal até amanhã de manhã!”.
23 Abigaala Dawite demmida mala heerakka hareza bollafe wodhdhada Dawite sinththan gufannada kushe denththadus.
23 Quando Abigail viu Davi, desceu depressa do jumento e se curvou diante de Davi com o rosto em terra.
24 Iza heen Dawite toho bolla kundada, «Ta godoo! Iza mooroy ta bolla qoodetto; shoobbe tani ne aylley nees yootana gizayssa siyarkkii!
24 Caiu a seus pés e disse: “A culpa é toda minha, meu senhor! Por favor, ouça o que sua serva tem a dizer.
25 Ta godoo! Hessa booza Naabaale paxa miishshan qoodoppa! Addezas sunththaa birsheththi eeya guus gidida gishshas izikka ba sunththaa mala eeya! Eeyateththika izara gam7ides. Tani ne aylleya gidikko ne ta goday kiittida naateththata beyabeekke.
25 Nabal é um homem perverso; não dê atenção ao que ele disse. Ele é um insensato, como seu nome indica. Mas eu nem sequer vi os rapazes que o senhor enviou.
26 «Ta godoo! De7o GODAY beyiin! Ne asho. Suuth gussanaappenne nerkka ne halo kessanaappe nena naagiday GODAA. Ha7ikka ne morkketinne ta godaa qohana koyzayti ubbay Naabaale mala gidetto.
26 “Agora, meu senhor, tenha certeza de que, tão certo como vive o S enhor , e tão certo como a sua própria vida, foi o S enhor que o impediu de matar e se vingar com as próprias mãos! Que todos os seus inimigos e os que procuram matá-lo acabem como Nabal!
27 Ta ne aylleya ta godaas ehida ha imotay nena kaalliza ha naateththatas imetto.
27 Aqui está um presente que sua serva trouxe para o senhor e seus companheiros.
28 Ta GODAY ola olettiza gishshas GODAY ta godaa kawoteththaa tumappe izi mernaas izas minththana. Hessa gishshas tana ne aylley qoho taas atto ga. Neni shemppora paxa diza wode ubbaan iitateththi neeppe beettofo.
28 Por favor, perdoe-me se o ofendi de algum modo. Que o S enhor lhe conceda uma dinastia duradoura, pois está lutando as batalhas do S enhor . Que ele o livre de fazer o mal durante toda a sua vida!
29 Ay asikka ne shemppo dhayssanaas gooddikokka ta godaa shemppoy de7on dizayta issifeteththaa giddon GODAA ne Xoossaa matan saron naagettana. Gido attiin ne morkketa shemppo shuch yanbarshan caddiza mala caddana.
29 “Mesmo quando for perseguido por aqueles que procuram matá-lo, sua vida estará segura sob o cuidado do S enhor , seu Deus, protegida como um tesouro. Mas a vida de seus inimigos desaparecerá como pedras atiradas de uma funda!
30 GODAY ta godaas immida hidota qaalaa mala lo7o miish ubbaa ooththida wodenne Isra7eele bollaka izi nena kawoththida wode,
30 Quando o S enhor tiver feito tudo que prometeu e o tiver colocado como líder de Israel,
31 neni hadan gussida suuththi woykko ne kushen neni halo kessidaazi dontta gishshas ta goday wozinan ceecana hanoynne modhettana miishshi deenna. GODAY nees lo7o ooththida wode tana ne aylleyo baloppa» gadus.
31 não haverá em sua consciência a tristeza e o peso de ter derramado sangue e se vingado sem necessidade. E, quando o S enhor tiver feito grandes coisas em seu favor, lembre-se de sua serva!”.
32 Dawitikka Abigaalis, «Hach ne tanara gayttana mala nena taakko kiittida GODAA Isra7eele Xoossay galatetto.
32 Davi respondeu a Abigail: “Louvado seja o S enhor , Deus de Israel, que hoje a enviou ao meu encontro!
33 Tani asa suuth gussontta malanne ta kushen halo kessontta mala hach ne tana naagida gishshassinne ne lo7o qofaa gishshas nenikka anjjetta.
33 Graças a Deus por seu bom senso! Que você seja abençoada por me impedir de matar e me vingar com minhas próprias mãos.
34 Ta ne bolla meto gaththontta mala tana naagida De7o GODAA Isra7eele Xoossay beyiin! Neni hayssaththo eeson taakko yaada tana demmonttaako gadey wonttanaas Naabaales issi attuma naykka attenna» gides.
34 Pois, tão certo como vive o S enhor , o Deus de Israel, que me impediu de lhe fazer mal, se você não tivesse vindo depressa ao meu encontro, amanhã pela manhã não haveria nenhum homem ou menino vivo na casa de Nabal”.
35 Hessafe guye Abgaala Dawites ehida imotaa izi kusheppe ekkidi, «Neni ne soo saron ba; ne gidayssa ta siyadis; ne tana oychchidayssa ta ooththana» gides.
35 Então Davi aceitou o presente de Abigail e lhe disse: “Volte para casa em paz. Ouvi o que você disse e farei o que me pediu”.
36 Abigaala guye soo simma bishin Naabaaley kawo keeththan giigiza gibira mala gibira giigsidayssa beyadus. Izikka keehi maththottidi ufayssan kumi uttides. Hessa gishshas gadey wonttanaashe gakkanaas izas aykkoka yootabeekku.
36 Quando Abigail chegou em casa, viu que Nabal estava oferecendo um banquete digno de rei. Ele se divertia e já estava muito bêbado, de modo que ela só lhe contou sobre o encontro com Davi na manhã seguinte.
37 Wonteththa gallas ushshaa maththoy iza aggidaappe guye iza hanoza ubbaa izas yootiin, iza wozinaykka keehi dagammidi co7u gides. Iza bollay shuchcha mala aha kezides.
37 Pela manhã, quando Nabal estava sóbrio, sua esposa lhe contou o que havia acontecido. Como consequência, ele teve um mal súbito e ficou completamente paralisado.
38 Tammu gallassatappe guye GODAY boshan Naabaale shociin izi hayqqides.
38 Passados cerca de dez dias, o S enhor o feriu, e ele morreu.
39 Dawitikka Naabaaley hayqqidayssa siyida wode, «Naabaaley tana cayida gishshas taas halo kessidaynne tana ba aylleza iita ooththontta mala naagida GODAY galatetto; Naabaaley ooththida iita miish iza hu7en zaarides» gides.
39 Quando Davi soube que Nabal estava morto, disse: “Louvado seja o S enhor , que vingou o insulto que recebi de Nabal e me impediu de fazer o mal. O S enhor retribuiu a Nabal o castigo por seu pecado”. Então Davi enviou mensageiros a Abigail para pedir que se tornasse sua esposa.
40 Iza aylletikka Qarmeloose biidi Abigaalis, «Ne izas machcho gidana mala nena ekkanaas Dawiti nuna neekko kiittides» gides.
40 Quando os mensageiros chegaram ao Carmelo, disseram a Abigail: “Davi mandou buscá-la para que se case com ele”.
41 Izakka denda eqqada sinththa guth gufanna kushe denththada, «Hekko tani ne garadeya nees haggazanaassinne ne aylleta toho meeccanaas giiga uttadis» gadus.
41 Ela se curvou com o rosto em terra e respondeu: “Eu, sua serva, ficarei contente em me casar com Davi e, como uma serva, lavar os pés de seus servos!”.
42 Abigaala heerakka hare toggada ba garade ichchashata kaaleththa ekkada Dawite aylletara baada Dawites machcho gidadus.
42 Sem demora, Abigail montou num jumento e, levando consigo cinco moças que a serviam, voltou com os mensageiros de Davi. E assim se tornou esposa dele.
43 Hessaththoka Dawiti Izra7eelen yelettida Ahinahoomo ekkides; nam7atikka iza machcho gidida.
43 Davi também se casou com Ainoã, de Jezreel, e ambas foram suas esposas.
44 Sa7ooli gidikko Dawite machcho ba naa Milkoolo Gaalime deren yelettida Laysha naa Palixes immides.
44 Nesse meio-tempo, Saul tinha dado sua filha Mical, esposa de Davi, a um homem de Galim chamado Palti, filho de Laís.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.