1 Samuel 25
gmvl (GMVL) vs ARIB
1 Sameeli hayqqides; kumeththa Isra7eele asay issi bolla shiiqidi izas yeekkides; hessafe guye Eraaman diza izaso efidi iza heen moogida.
1 Ora, faleceu Samuel; e todo o Israel se ajuntou e o pranteou; e o sepultaram na sua casa, em Ramá. E Davi se levantou e desceu ao deserto de Parã.
2 Ma7oone biittan Qarmeloosen aqotara diza issi dure asi dees; izas 1,000 deyshatinne iskey qanxxettiza 3,000 dorsati deettes.
2 Havia um homem em Maom que tinha as suas possessões no Carmelo. Este homem era muito rico, pois tinha três mil ovelhas e mil Cabras e estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 Addeza sunththi Naabaale, machchey sunththi Abigaalo geetettees. Iza akeekanchchanne keeha mala lo7o maccassa; izi azinazi gidikko boozanne iita ooththiza asa. Izi Kaalebe bagga asa.
3 Chamava-se o homem Nabal, e sua mulher chamava-se Abigail; era a mulher sensata e formosa; o homem porém, era duro, e maligno nas suas ações; e era da casa de Calebe.
4 Dawiti bazzon dishe Naabaaley ba dorsata iske qanxxizayssa siyides.
4 Ouviu Davi no deserto que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 Izikka tammu naateththa nayta, «Naabaalekko pude Qarmeloose kezite; ta saroka izas gaththite.
5 e enviou-lhe dez mancebos, dizendo-lhes: Subi ao Carmelo, ide a Nabal e perguntai-lhe, em meu nome, como está.
6 Izas, ‹Shemppo gam7a! Saroy nees gido; saroy neso asaassinne nees gidida ubbaas gido.
6 Assim lhe direis: Paz seja contigo, e com a tua casa, e com tudo o que tens.
7 Ha7i neni dorsata iske qanxxizayssa tani siyadis. Ne meheza heemmizayti kase nunara diza wode ubbaan nu istta bolla aykko iitakka gaththibeekko. Istti Qarmeloosen diza wode ubbaan isttafe dhayda issi miishshika deenna.
7 Agora, pois, tenho ouvido que tens tosquiadores. Ora, os pastores que tens acabam de estar conosco; agravo nenhum lhes fizemos, nem lhes desapareceu coisa alguma por todo o tempo que estiveram no Carmelo.
8 Hessa neni ne oosanchchata oychcha; istti nees yootana. Hach nuni lo7o gallas yida gishshas ha naateththa nayti ne sinththan bonchchettetto. Shoobbe nena ne aylletasinne ne naa Dawites nees dandayettiza mala nuus imma› giite» gides.
8 Pergunta-o aos teus mancebos, e eles to dirão. Que achem, portanto, os teus servos graça aos teus olhos, porque viemos em boa ocasião. Dá, pois, a teus servos e a Davi, teu filho, o que achares à mão.
9 Dawiti kiittida asati hee gakkida mala Dawite kiitaa Naabaales yootidaappe guye zaaro naago doommida.
9 Chegando, pois, os mancebos de Davi, falaram a Nabal todas aquelas palavras em nome de Davi, e se calaram.
10 Naabaaley Dawite oosanchchatas, «Dawiti izi oonee? Isseye nay izi oonee? Hayssa ha wodezan bantta godatappe baqati biza oosanchchati daro.
10 Ao que Nabal respondeu aos servos de Davi, e disse: Quem é Davi, e quem o filho de Jessé? Muitos servos há que hoje fogem ao seu senhor.
11 Histtiin tani ta kaththinne ta haath, ta dorsata iske qanxxizaytas ta shukkida asho istti awappe yidaakko erettontta asas tani aazas immoo?» gides.
11 Tomaria eu, pois, o meu pão, e a minha água, e a carne das minhas reses que degolei para os meus tosquiadores, e os daria a homens que não sei donde vêm?
12 Dawiti kiittida asati guye simmi biidi gakkida mala Naabaaley isttas gidayssa ubbaa Dawites yootida.
12 Então os mancebos de Davi se puseram a caminho e, voltando, vieram anunciar-lhe todas estas palavras.
13 Dawitikka asatas, «Ane ubbatikka intte giththa mashsha gixxite» gides. Hessa gishshas ubbayka ba mashsha mashsha gixxida; Dawitikka ba mashsha gixxides. 400 gidana asi Dawitera ke7ishin 200 gidana asi istta miishshaa naaganaas guye attides.
13 Pelo que disse Davi aos seus homens: Cada um cinja a sua espada. E cada um cingiu a sua espada, e Davi também cingiu a sua, e subiram após Davi cerca de quatrocentos homens, e duzentos ficaram com a bagagem.
14 Naabaale aylletappe issoy iza machcho Abigaalis, «Be7a, Dawiti ba diza bazzofe nu godaakko as sarokara gaththi yeddides. Gido attiin izi istta cash kalssides.
14 um dentre os mancebos, porém, o anunciou a Abigail, mulher de Nabal, dizendo: Eis que Davi enviou mensageiros desde o deserto a saudar o nosso amo; e ele os destratou.
15 Ha asati keehi lo7o asa; nu bolla ay qohokka gaththibeettenna. Bazzon nu isttara diza wode nuus aykkoyka dhaybeenna.
15 Todavia, aqueles homens têm-nos sido muito bons, e nunca fomos agravados deles, e nada nos desapareceu por todo o tempo em que convivemos com eles quando estávamos no campo.
16 Nuni nu meheta heemmishe isttara diza wode ubbaan gallas gidiin omars istti nuus dirsa gidida.
16 De muro em redor nos serviram, assim de dia como de noite, todos os dias que andamos com eles apascentando as ovelhas.
17 Ha7i nu godaa bollanne izaso asaa bolla metoy aalanththishe diza gishshas neni yuushsha qoppada ooththanaas bessizayssa ooththa. Izi gidikko hessa mala booza as gidida gishshas izas xali yootana issaadeyka deenna» gides.
17 Considera, pois, agora e vê o que hás de fazer, porque o mal já está de todo determinado contra o nosso amo e contra toda a sua casa; e ele é tal filho de Belial, que não há quem lhe possa falar.
18 Abigaala gam7ontta dashe elelada 200 sollo, 2 lukkamo kumeththa woyne ushshu, 5 dorsa asho xiixa, 17 kilo tiya caaca, 100 wurco woyne ayfenne 200 balase miththa ayfeppe uukettida qeeri uketh issi bolla shiishsha ekkada hare bolla caanadus.
18 Então Abigail se apressou, e tomou duzentos pães, dois odres de vinho, cinco ovelhas assadas, cinco medidas de trigo tostado, cem cachos de passas, e duzentas pastas de figos secos, e os pôs sobre jumentos.
19 Hessafe guye ba aylleta, «Intte taappe sinththati biite; tanikka intte guyera gakkana» gadus. Gido attiin ba azina Naabaales aykkoka Yootabeekku.
19 E disse aos seus mancebos: Ide adiante de mim; eis que vos seguirei de perto. Porém não o declarou a Nabal, seu marido.
20 Iza ba hareza toggada duge zulleza wodhdhishin Dawitinne iza kaallizayti izikko duge wodhdhida; izakka istta demmadus.
20 E quando ela, montada num jumento, ia descendo pelo encoberto do monte, eis que Davi e os seus homens lhe vinham ao encontro; e ela se encontrou com eles.
21 Dawiti, «Iza miishshafe issinakka dhayontta mala hayssa addeza aqota bazzo biittan ta naagiday coo hada gidides. Ta izas lo7o ooththidayssa kushe izi taas iita zaarides.
21 Ora, Davi tinha dito: Na verdade que em vão tenho guardado tudo quanto este tem no deserto, de sorte que nada lhe faltou de tudo quanto lhe pertencia; e ele me pagou mal por bem.
22 Wonto maalado iza asaappe issaadeka ta shemppora paxa aggiko Xoossi ta bolla hessa mala ooththo; hessafekka aadhdhiza iita miish ooththo» gides.
22 Assim faça Deus a Davi, e outro tanto, se eu deixar até o amanhecer, de tudo o que pertence a Nabal, um só varão.
23 Abigaala Dawite demmida mala heerakka hareza bollafe wodhdhada Dawite sinththan gufannada kushe denththadus.
23 Vendo, pois, Abigail a Davi, apressou-se, desceu do jumento e prostrou-se sobre o seu rosto diante de Davi, inclinando-se à terra,
24 Iza heen Dawite toho bolla kundada, «Ta godoo! Iza mooroy ta bolla qoodetto; shoobbe tani ne aylley nees yootana gizayssa siyarkkii!
24 e, prostrada a seus pés, lhe disse: Ah, senhor meu, minha seja a iniqüidade! Deixa a tua serva falar aos teus ouvidos, e ouve as palavras da tua serva.
25 Ta godoo! Hessa booza Naabaale paxa miishshan qoodoppa! Addezas sunththaa birsheththi eeya guus gidida gishshas izikka ba sunththaa mala eeya! Eeyateththika izara gam7ides. Tani ne aylleya gidikko ne ta goday kiittida naateththata beyabeekke.
25 Rogo-te, meu senhor, que não faças caso deste homem de Belial, a saber, Nabal; porque tal é ele qual é o seu nome. Nabal é o seu nome, e a loucura está com ele; mas eu, tua serva, não vi os mancebos de meu senhor, que enviaste.
26 «Ta godoo! De7o GODAY beyiin! Ne asho. Suuth gussanaappenne nerkka ne halo kessanaappe nena naagiday GODAA. Ha7ikka ne morkketinne ta godaa qohana koyzayti ubbay Naabaale mala gidetto.
26 Agora, pois, meu senhor, vive o Senhor, e vive a tua alma, porquanto o Senhor te impediu de derramares sangue, e de te vingares com a tua própria mão, sejam agora como Nabal os teus inimigos e os que procuram fazer o mal contra o meu senhor.
27 Ta ne aylleya ta godaas ehida ha imotay nena kaalliza ha naateththatas imetto.
27 Aceita agora este presente que a tua serva trouxe a meu senhor; seja ele dado aos mancebos que seguem ao meu senhor.
28 Ta GODAY ola olettiza gishshas GODAY ta godaa kawoteththaa tumappe izi mernaas izas minththana. Hessa gishshas tana ne aylley qoho taas atto ga. Neni shemppora paxa diza wode ubbaan iitateththi neeppe beettofo.
28 Perdoa, pois, a transgressão da tua serva; porque certamente fará o Senhor casa firme a meu senhor, pois meu senhor guerreia as guerras do Senhor; e não se achará mal em ti por todos os teus dias.
29 Ay asikka ne shemppo dhayssanaas gooddikokka ta godaa shemppoy de7on dizayta issifeteththaa giddon GODAA ne Xoossaa matan saron naagettana. Gido attiin ne morkketa shemppo shuch yanbarshan caddiza mala caddana.
29 Se alguém se levantar para te perseguir, e para buscar a tua vida, então a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o Senhor teu Deus; porém a vida de teus inimigos ele arrojará ao longe, como do côncavo de uma funda.
30 GODAY ta godaas immida hidota qaalaa mala lo7o miish ubbaa ooththida wodenne Isra7eele bollaka izi nena kawoththida wode,
30 Quando o Senhor tiver feito para com o meu senhor conforme todo o bem que já tem dito de ti, e te houver estabelecido por príncipe sobre Israel,
31 neni hadan gussida suuththi woykko ne kushen neni halo kessidaazi dontta gishshas ta goday wozinan ceecana hanoynne modhettana miishshi deenna. GODAY nees lo7o ooththida wode tana ne aylleyo baloppa» gadus.
31 então, meu senhor, não terás no coração esta tristeza nem este remorso de teres derramado sangue sem causa, ou de haver-se vingado o meu senhor a si mesmo. E quando o Senhor fizer bem a meu senhor, lembra-te então da tua serva.
32 Dawitikka Abigaalis, «Hach ne tanara gayttana mala nena taakko kiittida GODAA Isra7eele Xoossay galatetto.
32 Ao que Davi disse a Abigail: Bendito seja o Senhor Deus de Israel, que hoje te enviou ao meu encontro!
33 Tani asa suuth gussontta malanne ta kushen halo kessontta mala hach ne tana naagida gishshassinne ne lo7o qofaa gishshas nenikka anjjetta.
33 E bendito seja o teu conselho, e bendita sejas tu, que hoje me impediste de derramar sangue, e de vingar-me pela minha própria mão!
34 Ta ne bolla meto gaththontta mala tana naagida De7o GODAA Isra7eele Xoossay beyiin! Neni hayssaththo eeson taakko yaada tana demmonttaako gadey wonttanaas Naabaales issi attuma naykka attenna» gides.
34 Pois, na verdade, vive o Senhor Deus de Israel que me impediu de te fazer mal, que se tu não te apressaras e não me vieras ao encontro, não teria ficado a Nabal até a luz da manhã nem mesmo um menino.
35 Hessafe guye Abgaala Dawites ehida imotaa izi kusheppe ekkidi, «Neni ne soo saron ba; ne gidayssa ta siyadis; ne tana oychchidayssa ta ooththana» gides.
35 Então Davi aceitou da mão dela o que lhe tinha trazido, e lhe disse: Sobe em paz à tua casa; vê que dei ouvidos à tua voz, e aceitei a tua face.
36 Abigaala guye soo simma bishin Naabaaley kawo keeththan giigiza gibira mala gibira giigsidayssa beyadus. Izikka keehi maththottidi ufayssan kumi uttides. Hessa gishshas gadey wonttanaashe gakkanaas izas aykkoka yootabeekku.
36 Ora, quando Abigail voltou para Nabal, eis que ele fazia em sua casa um banquete, como banquete de rei; e o coração de Nabal estava alegre, pois ele estava muito embriagado; pelo que ela não lhe deu a entender nada daquilo, nem pouco nem muito, até a luz da manhã.
37 Wonteththa gallas ushshaa maththoy iza aggidaappe guye iza hanoza ubbaa izas yootiin, iza wozinaykka keehi dagammidi co7u gides. Iza bollay shuchcha mala aha kezides.
37 Sucedeu, pois, que, pela manhã, estando Nabal já livre do vinho, sua mulher lhe contou essas coisas; de modo que o seu coração desfaleceu, e ele ficou como uma pedra.
38 Tammu gallassatappe guye GODAY boshan Naabaale shociin izi hayqqides.
38 Passados uns dez dias, o Senhor feriu a Nabal, e ele morreu.
39 Dawitikka Naabaaley hayqqidayssa siyida wode, «Naabaaley tana cayida gishshas taas halo kessidaynne tana ba aylleza iita ooththontta mala naagida GODAY galatetto; Naabaaley ooththida iita miish iza hu7en zaarides» gides.
39 Quando Davi ouviu que Nabal morrera, disse: Bendito seja o Senhor, que me vingou da afronta que recebi de Nabal, e deteve do mal a seu servo, fazendo cair a maldade de Nabal sobre a sua cabeça. Depois mandou Davi falar a Abigail, para tomá-la por mulher.
40 Iza aylletikka Qarmeloose biidi Abigaalis, «Ne izas machcho gidana mala nena ekkanaas Dawiti nuna neekko kiittides» gides.
40 Vindo, pois, os servos de Davi a Abigail, no Carmelo, lhe falaram, dizendo: Davi nos mandou a ti, para te tomarmos por sua mulher.
41 Izakka denda eqqada sinththa guth gufanna kushe denththada, «Hekko tani ne garadeya nees haggazanaassinne ne aylleta toho meeccanaas giiga uttadis» gadus.
41 Ao que ela se levantou, e se inclinou com o rosto em terra, e disse: Eis que a tua serva servirá de criada para lavar os pés dos servos de meu senhor.
42 Abigaala heerakka hare toggada ba garade ichchashata kaaleththa ekkada Dawite aylletara baada Dawites machcho gidadus.
42 Então Abigail se apressou e, levantando-se, montou num jumento, e levando as cinco moças que lhe assistiam, seguiu os mensageiros de Davi, que a recebeu por mulher.
43 Hessaththoka Dawiti Izra7eelen yelettida Ahinahoomo ekkides; nam7atikka iza machcho gidida.
43 Davi tomou também a Ainoã de Jizreel; e ambas foram suas mulheres.
44 Sa7ooli gidikko Dawite machcho ba naa Milkoolo Gaalime deren yelettida Laysha naa Palixes immides.
44 Pois Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, o qual era de Galim.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.