1 Samuel 25
gmvl (GMVL) vs ACF
1 Sameeli hayqqides; kumeththa Isra7eele asay issi bolla shiiqidi izas yeekkides; hessafe guye Eraaman diza izaso efidi iza heen moogida.
1 E faleceu Samuel, e todo o Israel se ajuntou, e o prantearam, e o sepultaram na sua casa, em Ramá. E Davi se levantou e desceu ao deserto de Parã.
2 Ma7oone biittan Qarmeloosen aqotara diza issi dure asi dees; izas 1,000 deyshatinne iskey qanxxettiza 3,000 dorsati deettes.
2 E havia um homem em Maom, que tinha as suas possessões no Carmelo; e era este homem muito poderoso, e tinha três mil ovelhas e mil cabras; e estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 Addeza sunththi Naabaale, machchey sunththi Abigaalo geetettees. Iza akeekanchchanne keeha mala lo7o maccassa; izi azinazi gidikko boozanne iita ooththiza asa. Izi Kaalebe bagga asa.
3 E era o nome deste homem Nabal, e o nome de sua mulher Abigail; e era a mulher de bom entendimento e formosa; porém o homem era duro, e maligno nas obras, e era da casa de Calebe.
4 Dawiti bazzon dishe Naabaaley ba dorsata iske qanxxizayssa siyides.
4 E ouviu Davi no deserto que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 Izikka tammu naateththa nayta, «Naabaalekko pude Qarmeloose kezite; ta saroka izas gaththite.
5 E enviou Davi dez moços, e disse aos moços: Subi ao Carmelo, e, indo a Nabal, perguntai-lhe, em meu nome, como está.
6 Izas, ‹Shemppo gam7a! Saroy nees gido; saroy neso asaassinne nees gidida ubbaas gido.
6 E assim direis àquele próspero: Paz tenhas, e que a tua casa tenha paz, e tudo o que tens tenha paz!
7 Ha7i neni dorsata iske qanxxizayssa tani siyadis. Ne meheza heemmizayti kase nunara diza wode ubbaan nu istta bolla aykko iitakka gaththibeekko. Istti Qarmeloosen diza wode ubbaan isttafe dhayda issi miishshika deenna.
7 Agora, pois, tenho ouvido que tens tosquiadores. Ora, os pastores que tens estiveram conosco; agravo nenhum lhes fizemos, nem coisa alguma lhes faltou todos os dias que estiveram no Carmelo.
8 Hessa neni ne oosanchchata oychcha; istti nees yootana. Hach nuni lo7o gallas yida gishshas ha naateththa nayti ne sinththan bonchchettetto. Shoobbe nena ne aylletasinne ne naa Dawites nees dandayettiza mala nuus imma› giite» gides.
8 Pergunta-o aos teus moços, e eles to dirão. Estes moços, pois, achem graça em teus olhos, porque viemos em boa ocasião. Dá, pois, a teus servos e a Davi, teu filho, o que achares à mão.
9 Dawiti kiittida asati hee gakkida mala Dawite kiitaa Naabaales yootidaappe guye zaaro naago doommida.
9 Chegando, pois, os moços de Davi, e falando a Nabal todas aquelas palavras em nome de Davi, se calaram.
10 Naabaaley Dawite oosanchchatas, «Dawiti izi oonee? Isseye nay izi oonee? Hayssa ha wodezan bantta godatappe baqati biza oosanchchati daro.
10 E Nabal respondeu aos criados de Davi, e disse: Quem é Davi, e quem é o filho de Jessé? Muitos servos há hoje, que fogem ao seu senhor.
11 Histtiin tani ta kaththinne ta haath, ta dorsata iske qanxxizaytas ta shukkida asho istti awappe yidaakko erettontta asas tani aazas immoo?» gides.
11 Tomaria eu, pois, o meu pão, e a minha água, e a carne das minhas reses que degolei para os meus tosquiadores, e o daria a homens que eu não sei donde vêm?
12 Dawiti kiittida asati guye simmi biidi gakkida mala Naabaaley isttas gidayssa ubbaa Dawites yootida.
12 Então os moços de Davi puseram-se a caminho e voltaram, e chegando, lhe anunciaram tudo conforme a todas estas palavras.
13 Dawitikka asatas, «Ane ubbatikka intte giththa mashsha gixxite» gides. Hessa gishshas ubbayka ba mashsha mashsha gixxida; Dawitikka ba mashsha gixxides. 400 gidana asi Dawitera ke7ishin 200 gidana asi istta miishshaa naaganaas guye attides.
13 Por isso disse Davi aos seus homens: Cada um cinja a sua espada. E cada um cingiu a sua espada, e cingiu também Davi a sua; e subiram após Davi uns quatrocentos homens, e duzentos ficaram com a bagagem.
14 Naabaale aylletappe issoy iza machcho Abigaalis, «Be7a, Dawiti ba diza bazzofe nu godaakko as sarokara gaththi yeddides. Gido attiin izi istta cash kalssides.
14 Porém um dentre os moços o anunciou a Abigail, mulher de Nabal, dizendo: Eis que Davi enviou mensageiros desde o deserto a saudar o nosso amo; porém ele os destratou.
15 Ha asati keehi lo7o asa; nu bolla ay qohokka gaththibeettenna. Bazzon nu isttara diza wode nuus aykkoyka dhaybeenna.
15 Todavia, aqueles homens têm-nos sido muito bons, e nunca fomos agravados por eles, e nada nos faltou em todos os dias que convivemos com eles quando estavam no campo.
16 Nuni nu meheta heemmishe isttara diza wode ubbaan gallas gidiin omars istti nuus dirsa gidida.
16 De muro em redor nos serviram, assim de dia como de noite, todos os dias que andamos com eles apascentando as ovelhas.
17 Ha7i nu godaa bollanne izaso asaa bolla metoy aalanththishe diza gishshas neni yuushsha qoppada ooththanaas bessizayssa ooththa. Izi gidikko hessa mala booza as gidida gishshas izas xali yootana issaadeyka deenna» gides.
17 Considera, pois, agora, e vê o que hás de fazer, porque o mal já está de todo determinado contra o nosso amo e contra toda a sua casa, e ele é um homem vil, que não há quem lhe possa falar.
18 Abigaala gam7ontta dashe elelada 200 sollo, 2 lukkamo kumeththa woyne ushshu, 5 dorsa asho xiixa, 17 kilo tiya caaca, 100 wurco woyne ayfenne 200 balase miththa ayfeppe uukettida qeeri uketh issi bolla shiishsha ekkada hare bolla caanadus.
18 Então Abigail se apressou, e tomou duzentos pães, e dois odres de vinho, e cinco ovelhas guisadas, e cinco medidas de trigo tostado, e cem cachos de passas, e duzentas pastas de figos passados, e os pôs sobre jumentos.
19 Hessafe guye ba aylleta, «Intte taappe sinththati biite; tanikka intte guyera gakkana» gadus. Gido attiin ba azina Naabaales aykkoka Yootabeekku.
19 E disse aos seus moços: Ide adiante de mim, eis que vos seguirei de perto. O que, porém, não declarou a seu marido Nabal.
20 Iza ba hareza toggada duge zulleza wodhdhishin Dawitinne iza kaallizayti izikko duge wodhdhida; izakka istta demmadus.
20 E sucedeu que, andando ela montada num jumento, desceu pelo encoberto do monte, e eis que Davi e os seus homens lhe vinham ao encontro, e ela encontrou-se com eles.
21 Dawiti, «Iza miishshafe issinakka dhayontta mala hayssa addeza aqota bazzo biittan ta naagiday coo hada gidides. Ta izas lo7o ooththidayssa kushe izi taas iita zaarides.
21 E disse Davi: Na verdade que em vão tenho guardado tudo quanto este tem no deserto, e nada lhe faltou de tudo quanto tem, e ele me pagou mal por bem.
22 Wonto maalado iza asaappe issaadeka ta shemppora paxa aggiko Xoossi ta bolla hessa mala ooththo; hessafekka aadhdhiza iita miish ooththo» gides.
22 Assim faça Deus aos inimigos de Davi, e outro tanto, se eu deixar até amanhã de tudo o que tem, até mesmo um menino.
23 Abigaala Dawite demmida mala heerakka hareza bollafe wodhdhada Dawite sinththan gufannada kushe denththadus.
23 Vendo, pois, Abigail a Davi, apressou-se, e desceu do jumento, e prostrou-se sobre o seu rosto diante de Davi, e se inclinou à terra.
24 Iza heen Dawite toho bolla kundada, «Ta godoo! Iza mooroy ta bolla qoodetto; shoobbe tani ne aylley nees yootana gizayssa siyarkkii!
24 E lançou-se a seus pés, e disse: Ah, senhor meu, minha seja a transgressão; deixa, pois, falar a tua serva aos teus ouvidos, e ouve as palavras da tua serva.
25 Ta godoo! Hessa booza Naabaale paxa miishshan qoodoppa! Addezas sunththaa birsheththi eeya guus gidida gishshas izikka ba sunththaa mala eeya! Eeyateththika izara gam7ides. Tani ne aylleya gidikko ne ta goday kiittida naateththata beyabeekke.
25 Meu senhor, agora não faça este homem vil, a saber, Nabal, impressão no seu coração, porque tal é ele qual é o seu nome. Nabal é o seu nome, e a loucura está com ele, e eu, tua serva, não vi os moços de meu senhor, que enviaste.
26 «Ta godoo! De7o GODAY beyiin! Ne asho. Suuth gussanaappenne nerkka ne halo kessanaappe nena naagiday GODAA. Ha7ikka ne morkketinne ta godaa qohana koyzayti ubbay Naabaale mala gidetto.
26 Agora, pois, meu senhor, vive o SENHOR, e vive a tua alma, que o SENHOR te impediu de vires com sangue, e de que a tua mão te salvasse; e, agora, tais quais Nabal sejam os teus inimigos e os que procuram mal contra o meu senhor.
27 Ta ne aylleya ta godaas ehida ha imotay nena kaalliza ha naateththatas imetto.
27 E agora este é o presente que trouxe a tua serva a meu senhor; seja dado aos moços que seguem ao meu senhor.
28 Ta GODAY ola olettiza gishshas GODAY ta godaa kawoteththaa tumappe izi mernaas izas minththana. Hessa gishshas tana ne aylley qoho taas atto ga. Neni shemppora paxa diza wode ubbaan iitateththi neeppe beettofo.
28 Perdoa, pois, à tua serva esta transgressão, porque certamente fará o SENHOR casa firme a meu senhor, porque meu senhor guerreia as guerras do SENHOR, e não se tem achado mal em ti por todos os teus dias,
29 Ay asikka ne shemppo dhayssanaas gooddikokka ta godaa shemppoy de7on dizayta issifeteththaa giddon GODAA ne Xoossaa matan saron naagettana. Gido attiin ne morkketa shemppo shuch yanbarshan caddiza mala caddana.
29 E, levantando-se algum homem para te perseguir, e para procurar a tua morte, contudo a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o SENHOR teu Deus; porém a vida de teus inimigos ele arrojará ao longe, como do meio do côncavo de uma funda.
30 GODAY ta godaas immida hidota qaalaa mala lo7o miish ubbaa ooththida wodenne Isra7eele bollaka izi nena kawoththida wode,
30 E há de ser que, usando o SENHOR com o meu senhor conforme a todo o bem que já tem falado de ti, e te houver estabelecido príncipe sobre Israel,
31 neni hadan gussida suuththi woykko ne kushen neni halo kessidaazi dontta gishshas ta goday wozinan ceecana hanoynne modhettana miishshi deenna. GODAY nees lo7o ooththida wode tana ne aylleyo baloppa» gadus.
31 Então, meu senhor, não te será por tropeço, nem por pesar no coração, o sangue que sem causa derramaste, nem tampouco por ter se vingado o meu senhor a si mesmo; e quando o SENHOR fizer bem a meu senhor, lembra-te então da tua serva.
32 Dawitikka Abigaalis, «Hach ne tanara gayttana mala nena taakko kiittida GODAA Isra7eele Xoossay galatetto.
32 Então Davi disse a Abigail: Bendito o Senhor Deus de Israel, que hoje te enviou ao meu encontro.
33 Tani asa suuth gussontta malanne ta kushen halo kessontta mala hach ne tana naagida gishshassinne ne lo7o qofaa gishshas nenikka anjjetta.
33 E bendito o teu conselho, e bendita tu, que hoje me impediste de derramar sangue, e de vingar-me pela minha própria mão.
34 Ta ne bolla meto gaththontta mala tana naagida De7o GODAA Isra7eele Xoossay beyiin! Neni hayssaththo eeson taakko yaada tana demmonttaako gadey wonttanaas Naabaales issi attuma naykka attenna» gides.
34 Porque, na verdade, vive o Senhor Deus de Israel, que me impediu de que te fizesse mal, que se tu não te apressaras, e não me vieras ao encontro, não ficaria a Nabal até a luz da manhã nem mesmo um menino.
35 Hessafe guye Abgaala Dawites ehida imotaa izi kusheppe ekkidi, «Neni ne soo saron ba; ne gidayssa ta siyadis; ne tana oychchidayssa ta ooththana» gides.
35 Então Davi tomou da sua mão o que tinha trazido, e lhe disse: Sobe em paz à tua casa; vês aqui que tenho dado ouvidos à tua voz, e tenho aceitado a tua face.
36 Abigaala guye soo simma bishin Naabaaley kawo keeththan giigiza gibira mala gibira giigsidayssa beyadus. Izikka keehi maththottidi ufayssan kumi uttides. Hessa gishshas gadey wonttanaashe gakkanaas izas aykkoka yootabeekku.
36 E, vindo Abigail a Nabal, eis que tinha em sua casa um banquete, como banquete de rei; e o coração de Nabal estava alegre nele, e ele já muito embriagado, pelo que ela não lhe deu a entender coisa alguma, pequena nem grande, até à luz da manhã.
37 Wonteththa gallas ushshaa maththoy iza aggidaappe guye iza hanoza ubbaa izas yootiin, iza wozinaykka keehi dagammidi co7u gides. Iza bollay shuchcha mala aha kezides.
37 Sucedeu, pois, que pela manhã, estando Nabal já livre do vinho, sua mulher lhe deu a entender aquelas coisas; e se amorteceu o seu coração, e ficou ele como pedra.
38 Tammu gallassatappe guye GODAY boshan Naabaale shociin izi hayqqides.
38 E aconteceu que, passados quase dez dias, feriu o Senhor a Nabal, e este morreu.
39 Dawitikka Naabaaley hayqqidayssa siyida wode, «Naabaaley tana cayida gishshas taas halo kessidaynne tana ba aylleza iita ooththontta mala naagida GODAY galatetto; Naabaaley ooththida iita miish iza hu7en zaarides» gides.
39 E, ouvindo Davi que Nabal morrera, disse: Bendito seja o Senhor, que julgou a causa de minha afronta recebida da mão de Nabal, e deteve a seu servo do mal, fazendo o Senhor tornar o mal de Nabal sobre a sua cabeça. E mandou Davi falar a Abigail, para tomá-la por sua mulher.
40 Iza aylletikka Qarmeloose biidi Abigaalis, «Ne izas machcho gidana mala nena ekkanaas Dawiti nuna neekko kiittides» gides.
40 Vindo, pois, os criados de Davi a Abigail, no Carmelo, lhe falaram, dizendo: Davi nos tem mandado a ti, para te tomar por sua mulher.
41 Izakka denda eqqada sinththa guth gufanna kushe denththada, «Hekko tani ne garadeya nees haggazanaassinne ne aylleta toho meeccanaas giiga uttadis» gadus.
41 Então ela se levantou, e se inclinou com o rosto em terra, e disse: Eis que a tua serva servirá de criada para lavar os pés dos criados de meu senhor.
42 Abigaala heerakka hare toggada ba garade ichchashata kaaleththa ekkada Dawite aylletara baada Dawites machcho gidadus.
42 E Abigail se apressou, e se levantou, e montou num jumento com as suas cinco moças que seguiam as suas pisadas; e ela seguiu os mensageiros de Davi, e foi sua mulher.
43 Hessaththoka Dawiti Izra7eelen yelettida Ahinahoomo ekkides; nam7atikka iza machcho gidida.
43 Também tomou Davi a Ainoã de Jizreel; e ambas foram suas mulheres.
44 Sa7ooli gidikko Dawite machcho ba naa Milkoolo Gaalime deren yelettida Laysha naa Palixes immides.
44 Porque Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, o qual era de Galim.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.