1 Samuel 25

gmvl (GMVL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sameeli hayqqides; kumeththa Isra7eele asay issi bolla shiiqidi izas yeekkides; hessafe guye Eraaman diza izaso efidi iza heen moogida.
1 Samuel morreu, e todos os filhos de Israel se juntaram e o prantearam. E o sepultaram na sua casa, em Ramá. Davi se levantou e foi ao deserto de Parã.
2 Ma7oone biittan Qarmeloosen aqotara diza issi dure asi dees; izas 1,000 deyshatinne iskey qanxxettiza 3,000 dorsati deettes.
2 Havia um homem, em Maom, que tinha as suas propriedades no Carmelo. Era um homem muito rico: tinha três mil ovelhas e mil cabras. E ele estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 Addeza sunththi Naabaale, machchey sunththi Abigaalo geetettees. Iza akeekanchchanne keeha mala lo7o maccassa; izi azinazi gidikko boozanne iita ooththiza asa. Izi Kaalebe bagga asa.
3 O nome desse homem era Nabal, e a mulher dele se chamava Abigail. Ela era inteligente e bonita, porém Nabal era grosseiro e mau em tudo o que fazia. Era descendente de Calebe.
4 Dawiti bazzon dishe Naabaaley ba dorsata iske qanxxizayssa siyides.
4 Quando Davi, no deserto, ouviu dizer que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 Izikka tammu naateththa nayta, «Naabaalekko pude Qarmeloose kezite; ta saroka izas gaththite.
5 enviou dez rapazes e lhes disse: — Vão ao Carmelo falar com Nabal e perguntem-lhe, em meu nome, como está.
6 Izas, ‹Shemppo gam7a! Saroy nees gido; saroy neso asaassinne nees gidida ubbaas gido.
6 Digam àquele afortunado: “Paz para você, paz para a sua casa e paz para tudo o que é seu!
7 Ha7i neni dorsata iske qanxxizayssa tani siyadis. Ne meheza heemmizayti kase nunara diza wode ubbaan nu istta bolla aykko iitakka gaththibeekko. Istti Qarmeloosen diza wode ubbaan isttafe dhayda issi miishshika deenna.
7 Soube que você está fazendo a tosquia das suas ovelhas. Os seus pastores estiveram conosco e nós não os maltratamos e nada lhes faltou durante todo o tempo em que estiveram no Carmelo.
8 Hessa neni ne oosanchchata oychcha; istti nees yootana. Hach nuni lo7o gallas yida gishshas ha naateththa nayti ne sinththan bonchchettetto. Shoobbe nena ne aylletasinne ne naa Dawites nees dandayettiza mala nuus imma› giite» gides.
8 Pergunte aos seus moços, e eles lhe dirão. Portanto, que os meus rapazes encontrem favor em sua presença, porque chegamos em boa hora. Por favor, dê a estes seus servos e a Davi, seu filho, qualquer coisa que você tiver à mão.”
9 Dawiti kiittida asati hee gakkida mala Dawite kiitaa Naabaales yootidaappe guye zaaro naago doommida.
9 Os rapazes de Davi foram e falaram a Nabal todas essas palavras em nome de Davi. Depois, ficaram esperando.
10 Naabaaley Dawite oosanchchatas, «Dawiti izi oonee? Isseye nay izi oonee? Hayssa ha wodezan bantta godatappe baqati biza oosanchchati daro.
10 E Nabal deu a seguinte resposta aos servos de Davi: — Quem é Davi? E quem é o filho de Jessé? Muitos são, hoje em dia, os servos que fogem do seu senhor.
11 Histtiin tani ta kaththinne ta haath, ta dorsata iske qanxxizaytas ta shukkida asho istti awappe yidaakko erettontta asas tani aazas immoo?» gides.
11 Vocês acham que eu vou pegar o meu pão, a minha água e a carne dos animais que abati para os meus tosquiadores e dar a homens que eu não sei de onde vêm?
12 Dawiti kiittida asati guye simmi biidi gakkida mala Naabaaley isttas gidayssa ubbaa Dawites yootida.
12 Então os rapazes de Davi se puseram a caminho e voltaram. Ao chegarem, disseram a Davi tudo o que Nabal havia falado.
13 Dawitikka asatas, «Ane ubbatikka intte giththa mashsha gixxite» gides. Hessa gishshas ubbayka ba mashsha mashsha gixxida; Dawitikka ba mashsha gixxides. 400 gidana asi Dawitera ke7ishin 200 gidana asi istta miishshaa naaganaas guye attides.
13 Então Davi disse aos seus homens: — Que cada um cinja a sua espada! E cada um cingiu a sua espada, e também Davi cingiu a sua. Cerca de quatrocentos homens seguiram Davi, enquanto duzentos ficaram com a bagagem.
14 Naabaale aylletappe issoy iza machcho Abigaalis, «Be7a, Dawiti ba diza bazzofe nu godaakko as sarokara gaththi yeddides. Gido attiin izi istta cash kalssides.
14 Nesse meio-tempo, um dos moços de Nabal foi falar com Abigail, a mulher de Nabal, dizendo: — Davi enviou do deserto mensageiros para saudar o nosso senhor, mas ele os pôs a correr.
15 Ha asati keehi lo7o asa; nu bolla ay qohokka gaththibeettenna. Bazzon nu isttara diza wode nuus aykkoyka dhaybeenna.
15 No entanto, aqueles homens nos têm sido muito bons, e nunca fomos maltratados por eles e de nenhuma coisa sentimos falta em todos os dias de nosso trato com eles, quando estávamos no campo.
16 Nuni nu meheta heemmishe isttara diza wode ubbaan gallas gidiin omars istti nuus dirsa gidida.
16 Eles eram como um muro ao nosso redor, tanto de dia como de noite, todos os dias que estivemos com eles apascentando as ovelhas.
17 Ha7i nu godaa bollanne izaso asaa bolla metoy aalanththishe diza gishshas neni yuushsha qoppada ooththanaas bessizayssa ooththa. Izi gidikko hessa mala booza as gidida gishshas izas xali yootana issaadeyka deenna» gides.
17 E agora pense bem e veja o que pode fazer, porque o mal já está determinado contra o nosso senhor e contra toda a sua casa; ele é homem maligno, e não há quem consiga falar com ele.
18 Abigaala gam7ontta dashe elelada 200 sollo, 2 lukkamo kumeththa woyne ushshu, 5 dorsa asho xiixa, 17 kilo tiya caaca, 100 wurco woyne ayfenne 200 balase miththa ayfeppe uukettida qeeri uketh issi bolla shiishsha ekkada hare bolla caanadus.
18 Então Abigail pegou, a toda pressa, duzentos pães, dois odres de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco medidas de trigo tostado, cem cachos de passas e duzentas pastas de figos, e pôs tudo sobre jumentos.
19 Hessafe guye ba aylleta, «Intte taappe sinththati biite; tanikka intte guyera gakkana» gadus. Gido attiin ba azina Naabaales aykkoka Yootabeekku.
19 Então disse aos seus servos: — Vão na minha frente, que eu vou logo atrás. Porém ela não contou nada a seu marido Nabal.
20 Iza ba hareza toggada duge zulleza wodhdhishin Dawitinne iza kaallizayti izikko duge wodhdhida; izakka istta demmadus.
20 Enquanto ela, cavalgando um jumento, descia, encoberta pelo monte, Davi e seus homens também desciam, e ela se encontrou com eles.
21 Dawiti, «Iza miishshafe issinakka dhayontta mala hayssa addeza aqota bazzo biittan ta naagiday coo hada gidides. Ta izas lo7o ooththidayssa kushe izi taas iita zaarides.
21 Ora, Davi tinha dito: — Com certeza, de nada adiantou ter protegido tudo o que esse homem possui no deserto, e de nada sentiu falta de tudo o que lhe pertence; ele me pagou o bem com o mal.
22 Wonto maalado iza asaappe issaadeka ta shemppora paxa aggiko Xoossi ta bolla hessa mala ooththo; hessafekka aadhdhiza iita miish ooththo» gides.
22 Que Deus me castigue, se, até o amanhecer, eu não matar todos os do sexo masculino que estão com ele.
23 Abigaala Dawite demmida mala heerakka hareza bollafe wodhdhada Dawite sinththan gufannada kushe denththadus.
23 Quando Abigail viu Davi, desceu depressa do jumento e prostrou-se sobre o rosto diante de Davi, inclinando-se até o chão.
24 Iza heen Dawite toho bolla kundada, «Ta godoo! Iza mooroy ta bolla qoodetto; shoobbe tani ne aylley nees yootana gizayssa siyarkkii!
24 Lançou-se aos pés de Davi e disse: — Meu senhor, que a culpa recaia sobre mim. Permita que esta sua serva fale e escute as palavras da sua serva.
25 Ta godoo! Hessa booza Naabaale paxa miishshan qoodoppa! Addezas sunththaa birsheththi eeya guus gidida gishshas izikka ba sunththaa mala eeya! Eeyateththika izara gam7ides. Tani ne aylleya gidikko ne ta goday kiittida naateththata beyabeekke.
25 Que o meu senhor não se importe com aquele homem maligno, a saber, com Nabal, porque ele é o que significa o seu nome. Nabal é o seu nome, e a tolice o acompanha. Eu, porém, esta sua serva, não vi os rapazes que o meu senhor mandou.
26 «Ta godoo! De7o GODAY beyiin! Ne asho. Suuth gussanaappenne nerkka ne halo kessanaappe nena naagiday GODAA. Ha7ikka ne morkketinne ta godaa qohana koyzayti ubbay Naabaale mala gidetto.
26 Agora, meu senhor, tão certo como vive o Senhor Deus e tão certo como vive a sua alma, foi o Senhor Deus quem o impediu de derramar sangue e de fazer justiça com as próprias mãos. Que os seus inimigos e os que procuram fazer mal ao meu senhor sejam como Nabal.
27 Ta ne aylleya ta godaas ehida ha imotay nena kaalliza ha naateththatas imetto.
27 Este é o presente que esta sua serva trouxe ao meu senhor; que ele seja dado aos rapazes que seguem o meu senhor.
28 Ta GODAY ola olettiza gishshas GODAY ta godaa kawoteththaa tumappe izi mernaas izas minththana. Hessa gishshas tana ne aylley qoho taas atto ga. Neni shemppora paxa diza wode ubbaan iitateththi neeppe beettofo.
28 Perdoe a transgressão desta sua serva. Pois o Senhor Deus certamente firmará a casa de meu senhor, porque ele está travando as batalhas do Senhor Deus. E que não se ache mal em meu senhor durante toda a sua vida.
29 Ay asikka ne shemppo dhayssanaas gooddikokka ta godaa shemppoy de7on dizayta issifeteththaa giddon GODAA ne Xoossaa matan saron naagettana. Gido attiin ne morkketa shemppo shuch yanbarshan caddiza mala caddana.
29 E, se algum homem se levantar para o perseguir e tirar-lhe a vida, a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o Senhor , seu Deus. Porém a vida de seus inimigos, este a lançará fora como se a atirasse da cavidade de uma funda.
30 GODAY ta godaas immida hidota qaalaa mala lo7o miish ubbaa ooththida wodenne Isra7eele bollaka izi nena kawoththida wode,
30 E, quando o Senhor Deus tiver feito a meu senhor todo o bem que falou a seu respeito e o tiver colocado como príncipe sobre Israel,
31 neni hadan gussida suuththi woykko ne kushen neni halo kessidaazi dontta gishshas ta goday wozinan ceecana hanoynne modhettana miishshi deenna. GODAY nees lo7o ooththida wode tana ne aylleyo baloppa» gadus.
31 então meu senhor não terá motivo de pesar ou de remorso por ter derramado sangue inocente e por ter se vingado com as próprias mãos. E, quando o Senhor Deus tiver feito o bem a meu senhor, então lembre-se desta sua serva.
32 Dawitikka Abigaalis, «Hach ne tanara gayttana mala nena taakko kiittida GODAA Isra7eele Xoossay galatetto.
32 Então Davi disse a Abigail: — Bendito o
33 Tani asa suuth gussontta malanne ta kushen halo kessontta mala hach ne tana naagida gishshassinne ne lo7o qofaa gishshas nenikka anjjetta.
33 Bendita seja a sua prudência, e bendita seja você mesma, que hoje me impediu de derramar sangue e de me vingar com as minhas próprias mãos.
34 Ta ne bolla meto gaththontta mala tana naagida De7o GODAA Isra7eele Xoossay beyiin! Neni hayssaththo eeson taakko yaada tana demmonttaako gadey wonttanaas Naabaales issi attuma naykka attenna» gides.
34 Porque, tão certo como vive o Senhor , Deus de Israel, que me impediu de fazer mal a você, se você não tivesse se apressado e não tivesse vindo ao meu encontro, não teria ficado a Nabal, até o amanhecer, nem um sequer do sexo masculino.
35 Hessafe guye Abgaala Dawites ehida imotaa izi kusheppe ekkidi, «Neni ne soo saron ba; ne gidayssa ta siyadis; ne tana oychchidayssa ta ooththana» gides.
35 Então Davi recebeu da mão de Abigail o que esta lhe havia trazido e lhe disse: — Volte em paz para a sua casa. Como você pode ver, dei ouvidos ao que você me falou e atendi o seu pedido.
36 Abigaala guye soo simma bishin Naabaaley kawo keeththan giigiza gibira mala gibira giigsidayssa beyadus. Izikka keehi maththottidi ufayssan kumi uttides. Hessa gishshas gadey wonttanaashe gakkanaas izas aykkoka yootabeekku.
36 Abigail voltou para junto de Nabal. Eis que ele fazia em casa um banquete, como banquete de rei. O seu coração estava alegre, e ele, bastante embriagado. Por isso ela não lhe contou absolutamente nada, até o amanhecer.
37 Wonteththa gallas ushshaa maththoy iza aggidaappe guye iza hanoza ubbaa izas yootiin, iza wozinaykka keehi dagammidi co7u gides. Iza bollay shuchcha mala aha kezides.
37 Pela manhã, quando Nabal já estava livre do vinho, sua mulher lhe contou tudo. Então o coração dele amorteceu dentro do peito, e ele ficou como uma pedra.
38 Tammu gallassatappe guye GODAY boshan Naabaale shociin izi hayqqides.
38 Passados uns dez dias, o Senhor feriu Nabal, e ele morreu.
39 Dawitikka Naabaaley hayqqidayssa siyida wode, «Naabaaley tana cayida gishshas taas halo kessidaynne tana ba aylleza iita ooththontta mala naagida GODAY galatetto; Naabaaley ooththida iita miish iza hu7en zaarides» gides.
39 Quando Davi soube que Nabal havia morrido, disse: — Bendito seja o Então Davi mandou um recado a Abigail, dizendo que desejava tomá-la por mulher.
40 Iza aylletikka Qarmeloose biidi Abigaalis, «Ne izas machcho gidana mala nena ekkanaas Dawiti nuna neekko kiittides» gides.
40 Os servos de Davi foram até Abigail, no Carmelo, e lhe disseram: — Davi nos mandou buscá-la para que a senhora seja sua mulher.
41 Izakka denda eqqada sinththa guth gufanna kushe denththada, «Hekko tani ne garadeya nees haggazanaassinne ne aylleta toho meeccanaas giiga uttadis» gadus.
41 Então ela se levantou, se inclinou com o rosto em terra e disse: — Eis que esta sua serva servirá de criada para lavar os pés dos criados de meu senhor.
42 Abigaala heerakka hare toggada ba garade ichchashata kaaleththa ekkada Dawite aylletara baada Dawites machcho gidadus.
42 Abigail se dispôs imediatamente e montou o seu jumento. E ela, acompanhada pelas cinco moças que a serviam, seguiu os mensageiros de Davi, que a recebeu por mulher.
43 Hessaththoka Dawiti Izra7eelen yelettida Ahinahoomo ekkides; nam7atikka iza machcho gidida.
43 Davi também havia tomado por mulher Ainoã de Jezreel, e ambas foram suas mulheres.
44 Sa7ooli gidikko Dawite machcho ba naa Milkoolo Gaalime deren yelettida Laysha naa Palixes immides.
44 Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, que era de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.