1 Reis 2
gmvl (GMVL) vs VC
1 Dawiti hayqqiza wodey matiin ba naa Solomoone xeygidi izas basse bazides;
1 Aproximando-se o fim de Davi, deu ele ao seu filho Salomão as suas {últimas} instruções:
2 Dawiti, «Tani hayqqana wodey matides; hessa gishshas minna; as gida.
2 Eu me vou, disse ele, pelo caminho que segue toda a terra. Sê corajoso: porta-te como homem.
3 GODAA ne Xoossaa azazo naaga; iza ogetan hemetta; Muse wogan xaafettida mala iza awajjata, azazota, wogatanne maarata naaga; histtiko neni ooththiza miish ubbaynne neni biza soho ubbay nees injjetana.
3 Guarda os preceitos do Senhor, teu Deus; anda em seus caminhos, observa suas leis, seus mandamentos, seus preceitos e seus ensinamentos, tais como estão escritos na lei de Moisés. Desse modo serás bem-sucedido em tudo o que fizeres e em tudo o que empreenderes,
4 GODAY taas, ‹Ne zereththati bantta oge naagikko, ta sinththan bantta kumeththa wozinappenne bantta kumeththa shemppofe ammanettidi hemettiko ne zereththafe Isra7eele kawota araatan uttiza as mulekka dhayssike› gida hidota qaala polana.
4 e o Senhor cumprirá a promessa que me fez, isto é, que eu terei sempre um de meus descendentes no trono de Israel, se meus filhos guardarem seus caminhos e andarem diante dele com fidelidade, de todo o seu coração e de toda a sua alma.
5 «Xuriya naa Iyo7aabey ta bolla ooththidayssa hessaththoka Isra7eele ola gadawata nam7ata, Neere naa Abineerenne Yootore naa Amasa bolla ooththidayssa neni ne hu7era eraasa; istti ola wode wodhidayssas halo kessanaas olay baynda saro wode izi istta wodhidi he suuththaan ba xeessa qabattonne ba toho caamma tunisides.
5 Tu sabes tão bem como eu o que me fez Joab, filho de Sarvia, como ele assassinou os dois chefes do exército de Israel, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jeter, derramando assim em pleno tempo de paz o sangue da guerra, e manchando com o sangue da guerra o cinto de seus rins e o calçado de seus pés.
6 Ooththana bessizayssa aadho erateththan ooththa; izi ceeggidi saro duufon gelontta mala ooththa.
6 Farás como julgares prudente, e não deixarás que as suas cãs desçam em paz à habitação dos mortos.
7 «Tani ne ishaa Abeseloomeppe baqatiza wode istti taas mille gidida gishshas Gala7aade biittan diza Barzile naytas lo7o ooththa; istti ne maaddan miza asaara issife metto.
7 Por outro lado, tratarás com benevolência os filhos de Berzelai, o galaadita; faze-os comer à tua mesa, porque foi esse o gesto que tiveram para comigo quando eu fugia diante de teu irmão Absalão.
8 «Tani Mahanayme bida wode tana iita qanggeth qanggida Biniyaame biittan Bahirime katamappe yida Geera naa Shim7ey nenara dizayssa hassa7a; izi tana mokkanaas Yordaanoose shaafa duge yida wode, ‹Tani nena wodhikke› gaada izas GODAAN caaqqadis.
8 Tens também perto de ti Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, que me insultou tão violentamente no dia em que eu ia para Maanaim. Mas como ele veio ao meu encontro até o Jordão, jurei-lhe por Deus que o não mataria pela espada.
9 Gido attiin ha7i neni iza xillo asa mala qoodoppa; nees aadho erateththi diza gishshas ooththanaas bessiza yo7ota ne eraasa; iza puulunththaa suuththara duge duufon gelththa» gides.
9 Tu, porém, não o deixarás impune; és bastante sensato para saber como o terás de tratar; farás descer, com sangue, as suas cãs à habitação dos mortos.
10 Hessafe guye Dawiti hayqqidi ba aawatan gayttides; ba kataman Yerusalaamen moogettides.
10 Davi adormeceu com seus pais e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Dawiti Kebroonen 7 layth, Yerusalaamen 33 layth, issi bolla Isra7eelen 40 layth kawotides.
11 Reinou quarenta anos sobre Israel: sete anos em Hebron e trinta e três em Jerusalém.
12 Solomooney ba aawa Dawite kawoteththa araatan uttides; iza kawoteththika keehi minnides.
12 Salomão sentou-se no trono de Davi, seu pai, e seu reino foi solidamente estabelecido.
13 Hagiti naa Adoniyaasi Solomoone aayo Bersaabehikko bides; Bersaabeha iza, «Neni taakko saros yadii?» gaada oychchadus.
13 Adonias, filho de Hagit, foi ter com Betsabé, mãe de Salomão. Ela disse-lhe: Vens como amigo?
14 Qasseka gujjidi, «Ta nees yootana yo7oy dees» gides.
14 Sim, disse ele, preciso falar-te. Fala.
15 Adoniyaasi izis, «Kawotanaas bessizay tana gididayssanne Isra7eele asay ubbay tana ba bolla kawoththanaas ba ayfe ta bolla yeggidayssa ne eraasa. Gido attiin yo7oti GODAAPPE gidida gishshas laametti wodhdhiin kawoteththay ta ishaas yuuyides.
15 Ele continuou: Sabes que o reino era meu, e que todo o Israel me considerava como o seu futuro rei. Mas o trono foi transferido a outro, passando para o meu irmão, porque o Senhor lho deu.
16 Ha7i ta nena issi miish oychchiko ne taas akkay gooppa» gides.
16 Tenho a esse respeito um pedido a fazer-te; não mo recuses. Fala.
17 Izikka, «Kawo Solomooney ne oychchida miish akkay gontta gishshas Suneme dere maccassayo Abishaago geetettiza geela7iyo tana ekisana mala iza taas oychcharkkii!» gides.
17 Pede ao rei Salomão, que nada te recusa, que me dê Abisag, a sunamita, por mulher.
18 Bersaabehakka zaarada, «Daro lo7o; tani hessa kawozas yootana» gadus.
18 Está bem, respondeu Betsabé, falarei por ti ao rei.
19 Hessa gishshas Bersaabeha Adoniyaasa kiitaa yootanaas kawo Solomoonekko geliin kawozi izo mokkanaas dendi eqqidi izo sarokkidaappe guye simmidi ba kawoteththa araatan uttides. Qasse ba aayo utissanaas hara araata ehisidi izo baappe ushachcha baggara utisides.
19 Betsabé foi, pois, ter com o rei para falar-lhe em favor de Adonias. O rei levantou-se para ir-lhe ao encontro, fez-lhe uma profunda reverência e sentou-se no trono. Mandou colocar um trono para a sua mãe, e ela sentou-se à sua direita:
20 Iza uttidaappe guye, «Ta nena oychchiza qeeri miishshi dawus; ne izo taas ero garkkii!» gadus.
20 Tenho um pequeno pedido a fazer-te, disse ela; não mo recuses. Pede, minha mãe, respondeu o rei, porque nada te recusarei.
21 Izakka izas, «Suneme dereppe yida Abishaago ne isha Adoniyaasi ekkana mala izas immarkkii!» gadus.
21 Disse Betsabé: Peço-te que Abisag, a sunamita, seja dada por mulher ao teu irmão Adonias.
22 Kawo Solomooney zaaridi ba aayo, «Suneme dereppe yida Abishaago xalla neni Adoniyaasas ays oychchay? Izi taas bayra gidida gishshas izas ta kawoteththaaka oychchanayssa aggadasa! Hessaththoka izas xalla gidontta dishin qeese Abiyaataaressinne Xuriya naa Iyo7aabeska oychchanayssa aggadasa!» gides.
22 E o rei Salomão disse à sua mãe: Por que queres que Abisag, a sunamita, seja dada a Adonias? Pede também para ele o reino, que é meu irmão primogênito, assim como para o sacerdote Abiatar e para Joab, filho de Sarvia...
23 Kawo Solomooney GODAAN caaqqidi, «Adoniyaasi hayssa oychchida gishshas tani iza wodhontta aggiko GODAY tana wodho!
23 Jurou então o rei Salomão em nome de Deus, dizendo: Deus me trate com o último rigor, se Adonias não pagar esta palavra com a sua própria vida!
24 Ha7i tana ta aawaa Dawite kawoteththa araatan utisidi ba immida hidota mala ta kawoteththaa minththida GODAY beyiin Adoniyaasi hach hayqqana!» gides.
24 Pela vida de Deus que me estabeleceu solidamente no trono de Davi, meu pai, e que fundou a minha casa como tinha prometido, Adonias será morto hoje mesmo.
25 Hessa gishshas Kawo Solomooney Yoodahe naa Bannaya azaziin izi biidi Adoniyaasa wodhides.
25 O rei Salomão enviou Banaías, filho de Jojada, para o matar; e Adonias morreu.
26 Hessafe guye Kawo Solomooney qeese Abiyaataare, «Neni ne dere Anatoote simma ba; nees hayqoy besseesishin nena tani ha7i wodhikke. Ays giikko neni ta aawaa Dawite sinththan Ubbaa Haariza GODAA Taabotaa tookkadasa; qasse ta aawara meto ekkadasa» gides.
26 Disse também o rei ao sacerdote Abiatar: Vai para as tuas terras, em Anatot, porque és digno de morte. Entretanto, não te matarei agora, porque levaste a arca do Senhor Javé diante de Davi, meu pai, e compartilhaste todas as suas provações.
27 GODAY Seelon qeese Eele keeththa asaa gishshas yootidayssa polanaas Solomooney Abiyaataare GODAAS qeeseteththan ooththizasoppe diggides.
27 Salomão destituiu Abiatar de suas funções sacerdotais, cumprindo-se assim a palavra pronunciada por Deus em Silo contra a casa de Heli.
28 Abeseloomera gidontta Adoniyaasara issife zuppetida Iyo7aabekko ha yo7oy gakkides; histtiin Iyo7aabey GODAA Dunkaanekko baqati biidi yarshizaso kaceta oykkides.
28 Quando chegou esta notícia a Joab, que tinha seguido o partido de Adonias, embora não tivesse seguido o de Absalão, ele fugiu e refugiou-se no tabernáculo do Senhor, agarrando-se aos cornos do altar.
29 Iyo7aabey GODAA Dunkkaanekko baqati biidi yarshizasoza lanqen dizayssa kawo Solomoones yootida; histtiin Solomooney Yoodahe naa Bannaya, «Baada iza wodha!» gi azazides.
29 Foram dizer ao rei Salomão: Joab refugiou-se no tabernáculo do Senhor, e está junto do altar. Salomão mandou Banaías, filho de Jojada dizendo-lhe: Vai e mata-o.
30 Bannayay GODAA Dunkaaneza giddo gelidi Iyo7aabe, «Kawoy nena, ‹Hayssafe keza› gees» gides.
30 Banaías, chegando ao tabernáculo do Senhor, disse a Joab: O rei ordena que saias daqui. Não saio, respondeu Joab; quero morrer aqui. Banaías foi ao rei e disse-lhe: Eis o que me disse Joab, e o que me respondeu.
31 Kawo Solomooney Bannaya, «Izi gida mala wodhada mooga! Histtada Iyo7aabey xillota suuth gussida gomeppe tananne ta aawaa keeththaa geeshsha.
31 O rei disse-lhe: Faze como ele disse. Mata-o e enterra-o, para que assim se afaste de mim e da casa de meu pai o sangue que ele derramou sem motivo.
32 Ta aawa Dawiti erontta dishin Iyo7aabey nam7u asata giththa mashshan wodhida suuththa gishshas GODAY iza ooso mala izas zaarana; Isra7eele ola gadawa Neere naa Abineerinne Yuhuda ola gadawa Yootore naa Amasi istti nam7ayka izappe keehi suure asa.
32 O Senhor fará cair esse sangue sobre a sua própria cabeça, porque ele matou, feriu à espada, sem que o soubesse Davi, meu pai, dois homens mais justos e melhores do que ele: Abner, filho de Ner, general do exército de Israel, e Amasa, filho de Jeter, general do exército de Judá.
33 Istta suuththaa acoy mernaas Iyo7aabe bollanne iza zereththa bolla gido; gido attiin Dawite bollanne iza keeththaa asaa bolla, iza zereththata bollanne iza kawoteththa araata bolla mernaas GODAA saroy gido» gides.
33 O sangue deles recairá para sempre sobre a cabeça de Joab e de sua posteridade; mas a Davi, à sua raça e ao seu trono, dará o Senhor paz para sempre.
34 Hessa gishshas Yoodahe naa Bannayay pude kezidi Iyo7aabe wodhiin izi bazzon diza ba gaden moogettides.
34 Banaías, filho de Jojada, voltou ao tabernáculo e feriu de morte a Joab. Sepultaram-no em sua casa, no deserto.
35 Kawo Solomooney Yoodahe naa Bannaya Iyo7aabe sohon ola gadawa histtidi shuumides; qasse Abiyaataare sohon qeese Saadooqe shuumides.
35 Em seu lugar pôs o rei à frente do exército Banaías, filho de Jojada, e em lugar de Abiatar, estabeleceu Sadoc como sacerdote.
36 Hessafe guye Kawo Solomooney Shim7es kiittidi, «Nees Yerusalaamen keeth keexxada heen de7a; heeppe haraso awakka booppa.
36 Depois mandou o rei chamar Semei e disse-lhe: Faze para ti uma casa em Jerusalém e habita aí; dela não sairás para ir aonde quer que seja.
37 Neni katamaappe kezada Qediroone shoobbaa pinnida gallas hayqqanayssa era; ne suuththa gomey nena oykkana» gides.
37 No dia em que o fizeres e passares a torrente do Cedron, sabes que serás morto: serás responsável pelo que acontecer.
38 Shim7ey zaaridi kawozas, «Neni gizayssi lo7o; tani ne aylley neni ta goday kawoy gidayssa ta polana» gides. Izikka Yerusalaamen daro wode de7ides.
38 Semei respondeu ao rei: Está bem; teu servo fará como ordenou o rei, meu senhor. E Semei habitou longo tempo em Jerusalém.
39 Gido attiin heedzdzu layththafe guye Shim7e aylletappe nam7ati betidi Ma7ika naa Geete kawo Ankusekko bida; he worey, «Ne aylleti Geeten deettes» geetettidi Shim7es yootettides.
39 Três anos depois, aconteceu que dois escravos de Semei fugiram para junto de Aquis, filho de Maaca, rei de Get. Vieram avisar a Semei, dizendo: Teus escravos estão em Get.
40 Hessa siyidi Shim7ey ba hare koori ekkidi ba aylleta koyanaas Ankusekko Geete biidi ba aylleta ekki yides.
40 Semei levantou-se, selou o jumento e foi ter com Aquis a Get, em busca de seus escravos.
41 Shim7ey Yerusalaameppe Geete katama biidi simmidayssa Solomooney siyidi,
41 Disseram a Salomão que Semei fora de Jerusalém a Get e estava de volta.
42 Shim7e xeygisi shiishshidi, « ‹Yerusalaameppe kezada haraso bizaa gidikko ne hayqqana› gaada GODAA sunththan caaqeththada nees minththa yootabeekkinaa? He wode neni, ‹Ne gizayssi lo7o; eeno, ta azazettana› gadasa.
42 O rei chamou-o e disse-lhe: Não te fiz eu jurar em nome de Deus, não te avisei formalmente, dizendo-te que em qualquer dia que saísses para onde quer que fosse, haverias de morrer? E não me respondeste: Está bem; eu compreendi?
43 Histtiin GODAAS caaqqida caaqonne ta azazo ays naagabeekkii?» gides.
43 Por que não guardaste tu o juramento do Senhor e a ordem que eu te havia dado?
44 Qasseka kawoy Shim7es, «Ta aawa Dawite bolla neni ooththida iita ooso ubbaa ne wozinay erees. Ha7i gidikko ne iita ooso mala GODAY nees zaarana.
44 Tu sabes, ajuntou o rei, todo o mal que fizeste a Davi, meu pai; tens consciência disso. Por isso o Senhor faz recair a tua malícia sobre a tua cabeça.
45 Gido attiin Kawo Solomooney anjjettana; Dawite kawoteththa araataykka GODAA sinththan mernaas minni daana» gides.
45 O rei Salomão será abençoado e o trono de Davi será consolidado para sempre diante do Senhor.
46 Hessafe guye kawozi Yoodahe naa Bannaya azaziin biidi Shim7e wodhides.
46 Ordenou o rei a Banaías, filho de Jojada, o qual saiu e feriu Semei, e este morreu. E o reino foi consolidado nas mãos de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.