1 Reis 2

gmvl (GMVL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dawiti hayqqiza wodey matiin ba naa Solomoone xeygidi izas basse bazides;
1 Quando estava chegando o dia da morte de Davi, ele deu conselhos ao seu filho Salomão. Davi disse:
2 Dawiti, «Tani hayqqana wodey matides; hessa gishshas minna; as gida.
2 — Está chegando o dia da minha morte. Portanto, seja corajoso e seja homem!
3 GODAA ne Xoossaa azazo naaga; iza ogetan hemetta; Muse wogan xaafettida mala iza awajjata, azazota, wogatanne maarata naaga; histtiko neni ooththiza miish ubbaynne neni biza soho ubbay nees injjetana.
3 E faça aquilo que o Senhor , seu Deus, manda. Obedeça a todas as suas leis e mandamentos, como estão escritos na Lei de Moisés. Assim você será bem-sucedido aonde quer que for e em tudo o que fizer.
4 GODAY taas, ‹Ne zereththati bantta oge naagikko, ta sinththan bantta kumeththa wozinappenne bantta kumeththa shemppofe ammanettidi hemettiko ne zereththafe Isra7eele kawota araatan uttiza as mulekka dhayssike› gida hidota qaala polana.
4 Se você obedecer ao Senhor Deus, ele cumprirá a promessa que me fez. Ele me prometeu que os meus descendentes governariam Israel enquanto obedecessem cuidadosamente e fielmente aos seus mandamentos, com todo o seu coração e com toda a sua alma.
5 «Xuriya naa Iyo7aabey ta bolla ooththidayssa hessaththoka Isra7eele ola gadawata nam7ata, Neere naa Abineerenne Yootore naa Amasa bolla ooththidayssa neni ne hu7era eraasa; istti ola wode wodhidayssas halo kessanaas olay baynda saro wode izi istta wodhidi he suuththaan ba xeessa qabattonne ba toho caamma tunisides.
5 — Além disso, você sabe o que Joabe, cuja mãe é Zeruia, me fez. Ele matou os dois comandantes do exército de Israel, isto é, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jéter. Você sabe como, em tempo de paz, ele os matou para vingar as mortes que eles haviam causado em tempo de guerra. Joabe matou homens inocentes, e agora eu sou o responsável pelo que ele fez e estou sofrendo as consequências.
6 Ooththana bessizayssa aadho erateththan ooththa; izi ceeggidi saro duufon gelontta mala ooththa.
6 Você sabe o que deve fazer. Não deixe que ele tenha morte natural.
7 «Tani ne ishaa Abeseloomeppe baqatiza wode istti taas mille gidida gishshas Gala7aade biittan diza Barzile naytas lo7o ooththa; istti ne maaddan miza asaara issife metto.
7 — Mas seja bondoso para os filhos de Barzilai, que é de Gileade, e deixe que eles comam à sua mesa, pois foram bons para mim quando eu estava fugindo do seu irmão Absalão. Davi continuou:
8 «Tani Mahanayme bida wode tana iita qanggeth qanggida Biniyaame biittan Bahirime katamappe yida Geera naa Shim7ey nenara dizayssa hassa7a; izi tana mokkanaas Yordaanoose shaafa duge yida wode, ‹Tani nena wodhikke› gaada izas GODAAN caaqqadis.
8 — E não esqueça Simei, filho de Gera, da cidade de Baurim, no território da tribo de Benjamim. Ele me amaldiçoou duramente no dia em que fui a Maanaim. Porém, quando eu me encontrei com ele perto do rio Jordão, jurei em nome do Senhor que não o mandaria matar.
9 Gido attiin ha7i neni iza xillo asa mala qoodoppa; nees aadho erateththi diza gishshas ooththanaas bessiza yo7ota ne eraasa; iza puulunththaa suuththara duge duufon gelththa» gides.
9 Mas você é um homem sábio e não deve deixar que ele fique sem castigo. Você sabe o que deve fazer para que ele morra.
10 Hessafe guye Dawiti hayqqidi ba aawatan gayttides; ba kataman Yerusalaamen moogettides.
10 Davi morreu e foi sepultado ao lado dos seus antepassados na Cidade de Davi .
11 Dawiti Kebroonen 7 layth, Yerusalaamen 33 layth, issi bolla Isra7eelen 40 layth kawotides.
11 Ele foi rei de Israel quarenta anos. Governou sete anos em Hebrom e trinta e três anos em Jerusalém.
12 Solomooney ba aawa Dawite kawoteththa araatan uttides; iza kawoteththika keehi minnides.
12 Salomão ficou no lugar de Davi, o seu pai, como rei, e o seu governo se fortaleceu muito.
13 Hagiti naa Adoniyaasi Solomoone aayo Bersaabehikko bides; Bersaabeha iza, «Neni taakko saros yadii?» gaada oychchadus.
13 Então Adonias, filho de Hagite, foi visitar Bate-Seba, a mãe de Salomão. Ela perguntou: — A sua visita é de amigo? — É, sim! — respondeu ele.
14 Qasseka gujjidi, «Ta nees yootana yo7oy dees» gides.
14 E continuou: — Eu quero lhe dizer uma coisa. — Diga! — disse ela.
15 Adoniyaasi izis, «Kawotanaas bessizay tana gididayssanne Isra7eele asay ubbay tana ba bolla kawoththanaas ba ayfe ta bolla yeggidayssa ne eraasa. Gido attiin yo7oti GODAAPPE gidida gishshas laametti wodhdhiin kawoteththay ta ishaas yuuyides.
15 E Adonias disse: — A senhora sabe que sou eu quem deveria ser o rei e que todos esperavam isso em Israel. Mas as coisas aconteceram de modo diferente, e o meu irmão se tornou rei porque essa era a vontade de Deus, o
16 Ha7i ta nena issi miish oychchiko ne taas akkay gooppa» gides.
16 Agora vou lhe fazer só um pedido e peço que a senhora me atenda. — O que você quer? — perguntou Bate-Seba.
17 Izikka, «Kawo Solomooney ne oychchida miish akkay gontta gishshas Suneme dere maccassayo Abishaago geetettiza geela7iyo tana ekisana mala iza taas oychcharkkii!» gides.
17 E ele disse: — Peça ao rei Salomão que me dê Abisague, a moça de Suném, para ser minha mulher. Eu sei que Salomão não deixará de atender um pedido seu.
18 Bersaabehakka zaarada, «Daro lo7o; tani hessa kawozas yootana» gadus.
18 — Está bem! — respondeu ela. — Eu vou falar com o rei por você.
19 Hessa gishshas Bersaabeha Adoniyaasa kiitaa yootanaas kawo Solomoonekko geliin kawozi izo mokkanaas dendi eqqidi izo sarokkidaappe guye simmidi ba kawoteththa araatan uttides. Qasse ba aayo utissanaas hara araata ehisidi izo baappe ushachcha baggara utisides.
19 Então Bate-Seba foi falar com o rei em favor de Adonias. Salomão se levantou para recebê-la e se inclinou diante dela. Depois sentou-se no seu trono e mandou que trouxessem um trono para Bate-Seba, e ela se sentou do lado direito do rei.
20 Iza uttidaappe guye, «Ta nena oychchiza qeeri miishshi dawus; ne izo taas ero garkkii!» gadus.
20 Aí Bate-Seba disse: — Tenho um pequeno pedido para lhe fazer. Por favor, não recuse. E o rei disse: — Pode pedir, minha mãe. Eu não recusarei.
21 Izakka izas, «Suneme dereppe yida Abishaago ne isha Adoniyaasi ekkana mala izas immarkkii!» gadus.
21 Bate-Seba disse: — Dê Abisague em casamento ao seu irmão Adonias.
22 Kawo Solomooney zaaridi ba aayo, «Suneme dereppe yida Abishaago xalla neni Adoniyaasas ays oychchay? Izi taas bayra gidida gishshas izas ta kawoteththaaka oychchanayssa aggadasa! Hessaththoka izas xalla gidontta dishin qeese Abiyaataaressinne Xuriya naa Iyo7aabeska oychchanayssa aggadasa!» gides.
22 — Por que é que a senhora está pedindo Abisague para Adonias? — perguntou Salomão. — A senhora deveria pedir que eu dê a ele também o reino. Afinal, Adonias é o meu irmão mais velho, e o sacerdote Abiatar e Joabe estão do lado dele!
23 Kawo Solomooney GODAAN caaqqidi, «Adoniyaasi hayssa oychchida gishshas tani iza wodhontta aggiko GODAY tana wodho!
23 Aí Salomão jurou pelo Senhor Deus assim: — Que Deus me castigue, e em dobro, se eu não fizer Adonias pagar com a vida por ter feito esse pedido!
24 Ha7i tana ta aawaa Dawite kawoteththa araatan utisidi ba immida hidota mala ta kawoteththaa minththida GODAY beyiin Adoniyaasi hach hayqqana!» gides.
24 O Senhor Deus me firmou no trono do meu pai Davi; ele cumpriu a sua promessa e deu o reino a mim e aos meus descendentes. Juro pelo Deus vivo que Adonias morrerá hoje mesmo!
25 Hessa gishshas Kawo Solomooney Yoodahe naa Bannaya azaziin izi biidi Adoniyaasa wodhides.
25 Então o rei deu ordem a Benaías, e ele foi, atacou Adonias e o matou.
26 Hessafe guye Kawo Solomooney qeese Abiyaataare, «Neni ne dere Anatoote simma ba; nees hayqoy besseesishin nena tani ha7i wodhikke. Ays giikko neni ta aawaa Dawite sinththan Ubbaa Haariza GODAA Taabotaa tookkadasa; qasse ta aawara meto ekkadasa» gides.
26 Depois o rei Salomão disse ao sacerdote Abiatar: — Vá para as suas terras em Anatote. Você merece morrer, mas eu não vou mandar matá-lo hoje porque você, quando estava com o meu pai Davi, era o encarregado da
27 GODAY Seelon qeese Eele keeththa asaa gishshas yootidayssa polanaas Solomooney Abiyaataare GODAAS qeeseteththan ooththizasoppe diggides.
27 Depois Salomão dispensou Abiatar do serviço de sacerdote de Deus e assim fez com que acontecesse o que o Senhor Deus tinha dito em Siló a respeito do sacerdote Eli e dos seus descendentes.
28 Abeseloomera gidontta Adoniyaasara issife zuppetida Iyo7aabekko ha yo7oy gakkides; histtiin Iyo7aabey GODAA Dunkaanekko baqati biidi yarshizaso kaceta oykkides.
28 Joabe soube do que aconteceu. (Ele havia passado para o lado de Adonias, porém não havia passado para o lado de Absalão.) Então fugiu para a Tenda da Presença do Deus e ficou segurando nas pontas do altar .
29 Iyo7aabey GODAA Dunkkaanekko baqati biidi yarshizasoza lanqen dizayssa kawo Solomoones yootida; histtiin Solomooney Yoodahe naa Bannaya, «Baada iza wodha!» gi azazides.
29 Contaram ao rei Salomão que Joabe havia fugido para a Tenda e estava ao lado do altar. Aí ele mandou um mensageiro perguntar a Joabe por que havia fugido para o altar. Joabe respondeu que havia fugido para o Senhor Deus porque estava com medo de Salomão. Então Salomão mandou que Benaías fosse matar Joabe.
30 Bannayay GODAA Dunkaaneza giddo gelidi Iyo7aabe, «Kawoy nena, ‹Hayssafe keza› gees» gides.
30 Benaías foi até a Tenda de Deus e disse a Joabe: — O rei mandou você sair daí. — Não saio! — respondeu Joabe. — Eu morrerei aqui. Então Benaías voltou e contou ao rei o que Joabe tinha dito.
31 Kawo Solomooney Bannaya, «Izi gida mala wodhada mooga! Histtada Iyo7aabey xillota suuth gussida gomeppe tananne ta aawaa keeththaa geeshsha.
31 Aí Salomão ordenou: — Faça o que ele disse. Mate-o e sepulte-o. Assim nem eu nem os descendentes do meu pai Davi seremos mais considerados culpados pelo que Joabe fez quando matou homens inocentes.
32 Ta aawa Dawiti erontta dishin Iyo7aabey nam7u asata giththa mashshan wodhida suuththa gishshas GODAY iza ooso mala izas zaarana; Isra7eele ola gadawa Neere naa Abineerinne Yuhuda ola gadawa Yootore naa Amasi istti nam7ayka izappe keehi suure asa.
32 O Senhor Deus castigará Joabe pelos assassinatos que cometeu sem o conhecimento do meu pai Davi. Sem o meu pai saber, Joabe matou dois homens que eram inocentes e que eram melhores do que ele: Abner, comandante do exército de Israel, e Amasa, comandante do exército de Judá.
33 Istta suuththaa acoy mernaas Iyo7aabe bollanne iza zereththa bolla gido; gido attiin Dawite bollanne iza keeththaa asaa bolla, iza zereththata bollanne iza kawoteththa araata bolla mernaas GODAA saroy gido» gides.
33 O castigo pelo assassinato desses dois homens cairá para sempre sobre Joabe e sobre os seus descendentes. Mas o Senhor sempre dará prosperidade aos descendentes de Davi que forem reis depois dele.
34 Hessa gishshas Yoodahe naa Bannayay pude kezidi Iyo7aabe wodhiin izi bazzon diza ba gaden moogettides.
34 Então Benaías foi até a Tenda de Deus e matou Joabe. Ele foi sepultado na sua propriedade, em campo aberto.
35 Kawo Solomooney Yoodahe naa Bannaya Iyo7aabe sohon ola gadawa histtidi shuumides; qasse Abiyaataare sohon qeese Saadooqe shuumides.
35 O rei pôs Benaías como comandante do exército no lugar de Joabe e colocou o sacerdote Zadoque no lugar de Abiatar.
36 Hessafe guye Kawo Solomooney Shim7es kiittidi, «Nees Yerusalaamen keeth keexxada heen de7a; heeppe haraso awakka booppa.
36 Depois o rei Salomão mandou buscar Simei e disse: — Faça uma casa para você aqui em Jerusalém. Fique morando nela e não saia da cidade.
37 Neni katamaappe kezada Qediroone shoobbaa pinnida gallas hayqqanayssa era; ne suuththa gomey nena oykkana» gides.
37 E fique sabendo que, no dia em que você sair e atravessar o ribeirão Cedrom, você será morto, e a culpa será somente sua.
38 Shim7ey zaaridi kawozas, «Neni gizayssi lo7o; tani ne aylley neni ta goday kawoy gidayssa ta polana» gides. Izikka Yerusalaamen daro wode de7ides.
38 — Está bem, ó rei! — respondeu Simei. — Eu prometo fazer o que o senhor está mandando. E ele ficou morando em Jerusalém por muito tempo.
39 Gido attiin heedzdzu layththafe guye Shim7e aylletappe nam7ati betidi Ma7ika naa Geete kawo Ankusekko bida; he worey, «Ne aylleti Geeten deettes» geetettidi Shim7es yootettides.
39 Acontece que, três anos depois, dois escravos de Simei fugiram e foram procurar refúgio com o governador da cidade de Gate, que era Aquis, filho de Maacá.
40 Hessa siyidi Shim7ey ba hare koori ekkidi ba aylleta koyanaas Ankusekko Geete biidi ba aylleta ekki yides.
40 Simei ficou sabendo; por isso, selou o seu jumento e foi até Gate falar com Aquis a fim de procurar os seus escravos. Ele os achou e os levou de volta para casa.
41 Shim7ey Yerusalaameppe Geete katama biidi simmidayssa Solomooney siyidi,
41 Quando Salomão soube do que Simei havia feito,
42 Shim7e xeygisi shiishshidi, « ‹Yerusalaameppe kezada haraso bizaa gidikko ne hayqqana› gaada GODAA sunththan caaqeththada nees minththa yootabeekkinaa? He wode neni, ‹Ne gizayssi lo7o; eeno, ta azazettana› gadasa.
42 mandou buscá-lo e disse: — Eu fiz você jurar em nome do
43 Histtiin GODAAS caaqqida caaqonne ta azazo ays naagabeekkii?» gides.
43 Então por que é que você quebrou o seu juramento feito em nome do Senhor e desobedeceu à minha ordem?
44 Qasseka kawoy Shim7es, «Ta aawa Dawite bolla neni ooththida iita ooso ubbaa ne wozinay erees. Ha7i gidikko ne iita ooso mala GODAY nees zaarana.
44 Você sabe muito bem de todo o mal que fez a Davi, meu pai. O Senhor Deus fará com que a sua maldade caia sobre você mesmo,
45 Gido attiin Kawo Solomooney anjjettana; Dawite kawoteththa araataykka GODAA sinththan mernaas minni daana» gides.
45 porém me abençoará e fará com que o reino de Davi fique seguro para sempre.
46 Hessafe guye kawozi Yoodahe naa Bannaya azaziin biidi Shim7e wodhides.
46 Aí o rei deu ordem a Benaías, e ele saiu, atacou Simei e o matou. E assim Salomão controlou completamente a situação do seu governo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.