1 Reis 2
gmvl (GMVL) vs ACF
1 Dawiti hayqqiza wodey matiin ba naa Solomoone xeygidi izas basse bazides;
1 E aproximaram-se os dias da morte de Davi; e deu ele ordem a Salomão, seu filho, dizendo:
2 Dawiti, «Tani hayqqana wodey matides; hessa gishshas minna; as gida.
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; esforça-te, pois, e sê homem.
3 GODAA ne Xoossaa azazo naaga; iza ogetan hemetta; Muse wogan xaafettida mala iza awajjata, azazota, wogatanne maarata naaga; histtiko neni ooththiza miish ubbaynne neni biza soho ubbay nees injjetana.
3 E guarda a ordenança do Senhor teu Deus, para andares nos seus caminhos, e para guardares os seus estatutos, e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na lei de Moisés; para que prosperes em tudo quanto fizeres, e para onde quer que fores.
4 GODAY taas, ‹Ne zereththati bantta oge naagikko, ta sinththan bantta kumeththa wozinappenne bantta kumeththa shemppofe ammanettidi hemettiko ne zereththafe Isra7eele kawota araatan uttiza as mulekka dhayssike› gida hidota qaala polana.
4 Para que o Senhor confirme a palavra, que falou de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem o seu caminho, para andarem perante a minha face fielmente, com todo o seu coração e com toda a sua alma, nunca, disse, te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 «Xuriya naa Iyo7aabey ta bolla ooththidayssa hessaththoka Isra7eele ola gadawata nam7ata, Neere naa Abineerenne Yootore naa Amasa bolla ooththidayssa neni ne hu7era eraasa; istti ola wode wodhidayssas halo kessanaas olay baynda saro wode izi istta wodhidi he suuththaan ba xeessa qabattonne ba toho caamma tunisides.
5 E também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois capitães do exército de Israel, a Abner filho de Ner, e a Amasa, filho de Jeter, os quais matou, e em paz derramou o sangue de guerra, e pôs o sangue de guerra no cinto que tinha nos lombos, e nos sapatos que trazia nos pés.
6 Ooththana bessizayssa aadho erateththan ooththa; izi ceeggidi saro duufon gelontta mala ooththa.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria, e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 «Tani ne ishaa Abeseloomeppe baqatiza wode istti taas mille gidida gishshas Gala7aade biittan diza Barzile naytas lo7o ooththa; istti ne maaddan miza asaara issife metto.
7 Porém com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de beneficência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se chegaram eles a mim, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 «Tani Mahanayme bida wode tana iita qanggeth qanggida Biniyaame biittan Bahirime katamappe yida Geera naa Shim7ey nenara dizayssa hassa7a; izi tana mokkanaas Yordaanoose shaafa duge yida wode, ‹Tani nena wodhikke› gaada izas GODAAN caaqqadis.
8 E eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com maldição atroz, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu pelo Senhor lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada.
9 Gido attiin ha7i neni iza xillo asa mala qoodoppa; nees aadho erateththi diza gishshas ooththanaas bessiza yo7ota ne eraasa; iza puulunththaa suuththara duge duufon gelththa» gides.
9 Mas agora não o tenhas por inculpável, pois és homem sábio, e bem saberás o que lhe hás de fazer para que faças com que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 Hessafe guye Dawiti hayqqidi ba aawatan gayttides; ba kataman Yerusalaamen moogettides.
10 E Davi dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Dawiti Kebroonen 7 layth, Yerusalaamen 33 layth, issi bolla Isra7eelen 40 layth kawotides.
11 E foram os dias que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos reinou em Hebrom, e em Jerusalém reinou trinta e três anos.
12 Solomooney ba aawa Dawite kawoteththa araatan uttides; iza kawoteththika keehi minnides.
12 E Salomão se assentou no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 Hagiti naa Adoniyaasi Solomoone aayo Bersaabehikko bides; Bersaabeha iza, «Neni taakko saros yadii?» gaada oychchadus.
13 Então veio Adonias, filho de Hagite, a Bate-Seba, mãe de Salomão; e disse ela: De paz é a tua vinda? E ele disse: É de paz.
14 Qasseka gujjidi, «Ta nees yootana yo7oy dees» gides.
14 Então disse ele: Uma palavra tenho que dizer-te. E ela disse: Fala.
15 Adoniyaasi izis, «Kawotanaas bessizay tana gididayssanne Isra7eele asay ubbay tana ba bolla kawoththanaas ba ayfe ta bolla yeggidayssa ne eraasa. Gido attiin yo7oti GODAAPPE gidida gishshas laametti wodhdhiin kawoteththay ta ishaas yuuyides.
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel tinha posto a vista em mim para que eu viesse a reinar, contudo o reino foi transferido e veio a ser de meu irmão, porque foi feito seu pelo Senhor.
16 Ha7i ta nena issi miish oychchiko ne taas akkay gooppa» gides.
16 Assim que agora uma só petição te faço; não ma rejeites. E ela lhe disse: Fala.
17 Izikka, «Kawo Solomooney ne oychchida miish akkay gontta gishshas Suneme dere maccassayo Abishaago geetettiza geela7iyo tana ekisana mala iza taas oychcharkkii!» gides.
17 E ele disse: Peço-te que fales ao rei Salomão (porque ele não te rejeitará) que me dê por mulher a Abisague, a sunamita.
18 Bersaabehakka zaarada, «Daro lo7o; tani hessa kawozas yootana» gadus.
18 E disse Bate-Seba: Bem, eu falarei por ti ao rei.
19 Hessa gishshas Bersaabeha Adoniyaasa kiitaa yootanaas kawo Solomoonekko geliin kawozi izo mokkanaas dendi eqqidi izo sarokkidaappe guye simmidi ba kawoteththa araatan uttides. Qasse ba aayo utissanaas hara araata ehisidi izo baappe ushachcha baggara utisides.
19 Assim foi Bate-Seba ao rei Salomão, a falar-lhe por Adonias; e o rei se levantou a encontrar-se com ela, e se inclinou diante dela; então se assentou no seu trono, e fez pôr uma cadeira para a sua mãe, e ela se assentou à sua direita.
20 Iza uttidaappe guye, «Ta nena oychchiza qeeri miishshi dawus; ne izo taas ero garkkii!» gadus.
20 Então disse ela: Só uma pequena petição te faço; não ma rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque não ta negarei.
21 Izakka izas, «Suneme dereppe yida Abishaago ne isha Adoniyaasi ekkana mala izas immarkkii!» gadus.
21 E ela disse: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher.
22 Kawo Solomooney zaaridi ba aayo, «Suneme dereppe yida Abishaago xalla neni Adoniyaasas ays oychchay? Izi taas bayra gidida gishshas izas ta kawoteththaaka oychchanayssa aggadasa! Hessaththoka izas xalla gidontta dishin qeese Abiyaataaressinne Xuriya naa Iyo7aabeska oychchanayssa aggadasa!» gides.
22 Então respondeu o rei Salomão, e disse a sua mãe: E por que pedes a Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 Kawo Solomooney GODAAN caaqqidi, «Adoniyaasi hayssa oychchida gishshas tani iza wodhontta aggiko GODAY tana wodho!
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor, dizendo: Assim Deus me faça, e outro tanto, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 Ha7i tana ta aawaa Dawite kawoteththa araatan utisidi ba immida hidota mala ta kawoteththaa minththida GODAY beyiin Adoniyaasi hach hayqqana!» gides.
24 Agora, pois, vive o Senhor, que me confirmou, e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e que me tem feito casa, como tinha falado, que hoje morrerá Adonias.
25 Hessa gishshas Kawo Solomooney Yoodahe naa Bannaya azaziin izi biidi Adoniyaasa wodhides.
25 E enviou o rei Salomão pela mão de Benaia, filho de Joiada, o qual arremeteu contra ele de modo que morreu.
26 Hessafe guye Kawo Solomooney qeese Abiyaataare, «Neni ne dere Anatoote simma ba; nees hayqoy besseesishin nena tani ha7i wodhikke. Ays giikko neni ta aawaa Dawite sinththan Ubbaa Haariza GODAA Taabotaa tookkadasa; qasse ta aawara meto ekkadasa» gides.
26 E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai para Anatote, para os teus campos, porque és homem digno de morte; porém hoje não te matarei, porquanto levaste a arca do Senhor DEUS diante de Davi, meu pai, e porquanto foste aflito em tudo quanto meu pai foi aflito.
27 GODAY Seelon qeese Eele keeththa asaa gishshas yootidayssa polanaas Solomooney Abiyaataare GODAAS qeeseteththan ooththizasoppe diggides.
27 Lançou, pois, Salomão fora a Abiatar, para que não fosse sacerdote do Senhor, para cumprir a palavra do Senhor, que tinha falado sobre a casa de Eli em Siló.
28 Abeseloomera gidontta Adoniyaasara issife zuppetida Iyo7aabekko ha yo7oy gakkides; histtiin Iyo7aabey GODAA Dunkaanekko baqati biidi yarshizaso kaceta oykkides.
28 E chegou a notícia até Joabe (porque Joabe tinha se desviado seguindo a Adonias, ainda que não tinha se desviado seguindo a Absalão), e Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor, e apegou-se às pontas do altar.
29 Iyo7aabey GODAA Dunkkaanekko baqati biidi yarshizasoza lanqen dizayssa kawo Solomoones yootida; histtiin Solomooney Yoodahe naa Bannaya, «Baada iza wodha!» gi azazides.
29 E disseram ao rei Salomão que Joabe tinha fugido para o tabernáculo do Senhor; e eis que está junto ao altar; então Salomão enviou Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, arremete sobre ele.
30 Bannayay GODAA Dunkaaneza giddo gelidi Iyo7aabe, «Kawoy nena, ‹Hayssafe keza› gees» gides.
30 E foi Benaia ao tabernáculo do Senhor, e lhe disse: Assim diz o rei: Sai daí. E disse ele: Não, porém aqui morrerei. E Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe, e assim me respondeu.
31 Kawo Solomooney Bannaya, «Izi gida mala wodhada mooga! Histtada Iyo7aabey xillota suuth gussida gomeppe tananne ta aawaa keeththaa geeshsha.
31 E disse-lhe o rei: Faze como ele disse, e arremete contra ele, e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou.
32 Ta aawa Dawiti erontta dishin Iyo7aabey nam7u asata giththa mashshan wodhida suuththa gishshas GODAY iza ooso mala izas zaarana; Isra7eele ola gadawa Neere naa Abineerinne Yuhuda ola gadawa Yootore naa Amasi istti nam7ayka izappe keehi suure asa.
32 Assim o Senhor fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele, e os matou à espada, sem que meu pai Davi o soubesse, a saber: a Abner, filho de Ner, capitão do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jeter, capitão do exército de Judá.
33 Istta suuththaa acoy mernaas Iyo7aabe bollanne iza zereththa bolla gido; gido attiin Dawite bollanne iza keeththaa asaa bolla, iza zereththata bollanne iza kawoteththa araata bolla mernaas GODAA saroy gido» gides.
33 Assim recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua descendência para sempre; mas a Davi, e à sua descendência, e à sua casa, e ao seu trono, dará o Senhor paz para todo o sempre.
34 Hessa gishshas Yoodahe naa Bannayay pude kezidi Iyo7aabe wodhiin izi bazzon diza ba gaden moogettides.
34 E subiu Benaia, filho de Joiada, e arremeteu contra ele, e o matou; e foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 Kawo Solomooney Yoodahe naa Bannaya Iyo7aabe sohon ola gadawa histtidi shuumides; qasse Abiyaataare sohon qeese Saadooqe shuumides.
35 E o rei pôs a Benaia, filho de Joiada, em seu lugar sobre o exército, e a Zadoque, o sacerdote, pôs o rei em lugar de Abiatar.
36 Hessafe guye Kawo Solomooney Shim7es kiittidi, «Nees Yerusalaamen keeth keexxada heen de7a; heeppe haraso awakka booppa.
36 Depois mandou o rei, e chamou a Simei, e disse-lhe: Edifica-te uma casa em Jerusalém, e habita aí, e daí não saias, nem para uma nem para outra parte.
37 Neni katamaappe kezada Qediroone shoobbaa pinnida gallas hayqqanayssa era; ne suuththa gomey nena oykkana» gides.
37 Porque há de ser que no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, de certo que sem dúvida morrerás; o teu sangue será sobre a tua cabeça.
38 Shim7ey zaaridi kawozas, «Neni gizayssi lo7o; tani ne aylley neni ta goday kawoy gidayssa ta polana» gides. Izikka Yerusalaamen daro wode de7ides.
38 E Simei disse ao rei: Boa é essa palavra; como tem falado o rei meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 Gido attiin heedzdzu layththafe guye Shim7e aylletappe nam7ati betidi Ma7ika naa Geete kawo Ankusekko bida; he worey, «Ne aylleti Geeten deettes» geetettidi Shim7es yootettides.
39 Sucedeu, porém, que, ao cabo de três anos, dois servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate; e deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 Hessa siyidi Shim7ey ba hare koori ekkidi ba aylleta koyanaas Ankusekko Geete biidi ba aylleta ekki yides.
40 Então Simei se levantou, e albardou o seu jumento, e foi a Gate, ter com Aquis, em busca de seus servos; assim foi Simei, e trouxe os seus servos de Gate.
41 Shim7ey Yerusalaameppe Geete katama biidi simmidayssa Solomooney siyidi,
41 E disseram a Salomão como Simei fora de Jerusalém a Gate, e já tinha voltado.
42 Shim7e xeygisi shiishshidi, « ‹Yerusalaameppe kezada haraso bizaa gidikko ne hayqqana› gaada GODAA sunththan caaqeththada nees minththa yootabeekkinaa? He wode neni, ‹Ne gizayssi lo7o; eeno, ta azazettana› gadasa.
42 Então o rei mandou chamar a Simei, e disse-lhe: Não te conjurei eu pelo Senhor, e protestei contra ti, dizendo: No dia em que saíres para uma ou outra parte, sabe de certo que, sem dúvida, morrerás? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 Histtiin GODAAS caaqqida caaqonne ta azazo ays naagabeekkii?» gides.
43 Por que, pois, não guardaste o juramento do Senhor, nem a ordem que te dei?
44 Qasseka kawoy Shim7es, «Ta aawa Dawite bolla neni ooththida iita ooso ubbaa ne wozinay erees. Ha7i gidikko ne iita ooso mala GODAY nees zaarana.
44 Disse mais o rei a Simei: Bem sabes tu toda a maldade que o teu coração reconhece, que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor fez recair a tua maldade sobre a tua cabeça.
45 Gido attiin Kawo Solomooney anjjettana; Dawite kawoteththa araataykka GODAA sinththan mernaas minni daana» gides.
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será confirmado perante o Senhor para sempre.
46 Hessafe guye kawozi Yoodahe naa Bannaya azaziin biidi Shim7e wodhides.
46 E o rei mandou a Benaia, filho de Joiada, o qual saiu, e arremeteu contra ele, de modo que morreu; assim foi confirmado o reino na mão de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.