1 Reis 2

gmvl (GMVL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dawiti hayqqiza wodey matiin ba naa Solomoone xeygidi izas basse bazides;
1 Aproximando-se os dias da morte de Davi, deu ele ordens a Salomão, seu filho, dizendo:
2 Dawiti, «Tani hayqqana wodey matides; hessa gishshas minna; as gida.
2 Eu vou pelo caminho de todos os mortais. Coragem, pois, e sê homem!
3 GODAA ne Xoossaa azazo naaga; iza ogetan hemetta; Muse wogan xaafettida mala iza awajjata, azazota, wogatanne maarata naaga; histtiko neni ooththiza miish ubbaynne neni biza soho ubbay nees injjetana.
3 Guarda os preceitos do Senhor , teu Deus, para andares nos seus caminhos, para guardares os seus estatutos, e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na Lei de Moisés, para que prosperes em tudo quanto fizeres e por onde quer que fores;
4 GODAY taas, ‹Ne zereththati bantta oge naagikko, ta sinththan bantta kumeththa wozinappenne bantta kumeththa shemppofe ammanettidi hemettiko ne zereththafe Isra7eele kawota araatan uttiza as mulekka dhayssike› gida hidota qaala polana.
4 para que o Senhor confirme a palavra que falou de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem o seu caminho, para andarem perante a minha face fielmente, de todo o seu coração e de toda a sua alma, nunca te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 «Xuriya naa Iyo7aabey ta bolla ooththidayssa hessaththoka Isra7eele ola gadawata nam7ata, Neere naa Abineerenne Yootore naa Amasa bolla ooththidayssa neni ne hu7era eraasa; istti ola wode wodhidayssas halo kessanaas olay baynda saro wode izi istta wodhidi he suuththaan ba xeessa qabattonne ba toho caamma tunisides.
5 Também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois comandantes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jéter, os quais matou, e, em tempo de paz, vingou o sangue derramado em guerra, manchando com ele o cinto que trazia nos lombos e as sandálias nos pés.
6 Ooththana bessizayssa aadho erateththan ooththa; izi ceeggidi saro duufon gelontta mala ooththa.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 «Tani ne ishaa Abeseloomeppe baqatiza wode istti taas mille gidida gishshas Gala7aade biittan diza Barzile naytas lo7o ooththa; istti ne maaddan miza asaara issife metto.
7 Porém, com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de benevolência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se houveram comigo, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 «Tani Mahanayme bida wode tana iita qanggeth qanggida Biniyaame biittan Bahirime katamappe yida Geera naa Shim7ey nenara dizayssa hassa7a; izi tana mokkanaas Yordaanoose shaafa duge yida wode, ‹Tani nena wodhikke› gaada izas GODAAN caaqqadis.
8 Eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com dura maldição, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu, pelo Senhor , lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada.
9 Gido attiin ha7i neni iza xillo asa mala qoodoppa; nees aadho erateththi diza gishshas ooththanaas bessiza yo7ota ne eraasa; iza puulunththaa suuththara duge duufon gelththa» gides.
9 Mas, agora, não o tenhas por inculpável, pois és homem prudente e bem saberás o que lhe hás de fazer para que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 Hessafe guye Dawiti hayqqidi ba aawatan gayttides; ba kataman Yerusalaamen moogettides.
10 Davi descansou com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi.
11 Dawiti Kebroonen 7 layth, Yerusalaamen 33 layth, issi bolla Isra7eelen 40 layth kawotides.
11 Foi o tempo que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos em Hebrom e em Jerusalém trinta e três.
12 Solomooney ba aawa Dawite kawoteththa araatan uttides; iza kawoteththika keehi minnides.
12 Salomão assentou-se no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 Hagiti naa Adoniyaasi Solomoone aayo Bersaabehikko bides; Bersaabeha iza, «Neni taakko saros yadii?» gaada oychchadus.
13 Então, veio Adonias, filho de Hagite, a Bate-Seba, mãe de Salomão; disse ela: É de paz a tua vinda? Respondeu ele: É de paz.
14 Qasseka gujjidi, «Ta nees yootana yo7oy dees» gides.
14 E acrescentou: Uma palavra tenho que dizer-te. Ela disse: Fala.
15 Adoniyaasi izis, «Kawotanaas bessizay tana gididayssanne Isra7eele asay ubbay tana ba bolla kawoththanaas ba ayfe ta bolla yeggidayssa ne eraasa. Gido attiin yo7oti GODAAPPE gidida gishshas laametti wodhdhiin kawoteththay ta ishaas yuuyides.
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel esperava que eu reinasse, ainda que o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque do Senhor ele o recebeu.
16 Ha7i ta nena issi miish oychchiko ne taas akkay gooppa» gides.
16 Agora, um só pedido te faço; não mo rejeites. Ela lhe disse: Fala.
17 Izikka, «Kawo Solomooney ne oychchida miish akkay gontta gishshas Suneme dere maccassayo Abishaago geetettiza geela7iyo tana ekisana mala iza taas oychcharkkii!» gides.
17 Ele disse: Peço-te que fales ao rei Salomão (pois não to recusará) que me dê por mulher a Abisague, sunamita.
18 Bersaabehakka zaarada, «Daro lo7o; tani hessa kawozas yootana» gadus.
18 Respondeu Bate-Seba: Bem, eu falarei por ti ao rei.
19 Hessa gishshas Bersaabeha Adoniyaasa kiitaa yootanaas kawo Solomoonekko geliin kawozi izo mokkanaas dendi eqqidi izo sarokkidaappe guye simmidi ba kawoteththa araatan uttides. Qasse ba aayo utissanaas hara araata ehisidi izo baappe ushachcha baggara utisides.
19 Foi, pois, Bate-Seba ter com o rei Salomão, para falar-lhe por Adonias. O rei se levantou a encontrar-se com ela e se inclinou diante dela; então, se assentou no seu trono e mandou pôr uma cadeira para sua mãe, e ela se assentou à sua mão direita.
20 Iza uttidaappe guye, «Ta nena oychchiza qeeri miishshi dawus; ne izo taas ero garkkii!» gadus.
20 Então, disse ela: Só um pequeno pedido te faço; não mo rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque to não recusarei.
21 Izakka izas, «Suneme dereppe yida Abishaago ne isha Adoniyaasi ekkana mala izas immarkkii!» gadus.
21 Disse ela: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher.
22 Kawo Solomooney zaaridi ba aayo, «Suneme dereppe yida Abishaago xalla neni Adoniyaasas ays oychchay? Izi taas bayra gidida gishshas izas ta kawoteththaaka oychchanayssa aggadasa! Hessaththoka izas xalla gidontta dishin qeese Abiyaataaressinne Xuriya naa Iyo7aabeska oychchanayssa aggadasa!» gides.
22 Então, respondeu o rei Salomão e disse a sua mãe: Por que pedes Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, o sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 Kawo Solomooney GODAAN caaqqidi, «Adoniyaasi hayssa oychchida gishshas tani iza wodhontta aggiko GODAY tana wodho!
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor , dizendo: Deus me faça o que lhe aprouver, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 Ha7i tana ta aawaa Dawite kawoteththa araatan utisidi ba immida hidota mala ta kawoteththaa minththida GODAY beyiin Adoniyaasi hach hayqqana!» gides.
24 Agora, pois, tão certo como vive o Senhor , que me estabeleceu e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e me edificou casa, como tinha dito, hoje, morrerá Adonias.
25 Hessa gishshas Kawo Solomooney Yoodahe naa Bannaya azaziin izi biidi Adoniyaasa wodhides.
25 Enviou o rei Salomão a Benaia, filho de Joiada, o qual arremeteu contra ele, de sorte que morreu.
26 Hessafe guye Kawo Solomooney qeese Abiyaataare, «Neni ne dere Anatoote simma ba; nees hayqoy besseesishin nena tani ha7i wodhikke. Ays giikko neni ta aawaa Dawite sinththan Ubbaa Haariza GODAA Taabotaa tookkadasa; qasse ta aawara meto ekkadasa» gides.
26 E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai para Anatote, para teus campos, porque és homem digno de morte; porém não te matarei hoje, porquanto levaste a arca do Senhor Deus diante de Davi, meu pai, e porque te afligiste com todas as aflições de meu pai.
27 GODAY Seelon qeese Eele keeththa asaa gishshas yootidayssa polanaas Solomooney Abiyaataare GODAAS qeeseteththan ooththizasoppe diggides.
27 Expulsou, pois, Salomão a Abiatar, para que não mais fosse sacerdote do Senhor , cumprindo, assim, a palavra que o Senhor dissera sobre a casa de Eli, em Siló.
28 Abeseloomera gidontta Adoniyaasara issife zuppetida Iyo7aabekko ha yo7oy gakkides; histtiin Iyo7aabey GODAA Dunkaanekko baqati biidi yarshizaso kaceta oykkides.
28 Chegando esta notícia a Joabe (porque Joabe se tinha desviado seguindo a Adonias, ainda que se não desviara seguindo a Absalão), fugiu ele para o tabernáculo do Senhor e pegou nas pontas do altar.
29 Iyo7aabey GODAA Dunkkaanekko baqati biidi yarshizasoza lanqen dizayssa kawo Solomoones yootida; histtiin Solomooney Yoodahe naa Bannaya, «Baada iza wodha!» gi azazides.
29 Foi dito ao rei Salomão que Joabe havia fugido para o tabernáculo do Senhor ; e eis que está junto ao altar. Enviou, pois, Salomão a Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, arremete contra ele.
30 Bannayay GODAA Dunkaaneza giddo gelidi Iyo7aabe, «Kawoy nena, ‹Hayssafe keza› gees» gides.
30 Foi Benaia ao tabernáculo do Senhor e disse a Joabe: Assim diz o rei: Sai daí. Ele respondeu: Não, morrerei aqui. Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe e assim me respondeu.
31 Kawo Solomooney Bannaya, «Izi gida mala wodhada mooga! Histtada Iyo7aabey xillota suuth gussida gomeppe tananne ta aawaa keeththaa geeshsha.
31 Disse-lhe o rei: Faze como ele te disse; arremete contra ele e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai a culpa do sangue que Joabe sem causa derramou.
32 Ta aawa Dawiti erontta dishin Iyo7aabey nam7u asata giththa mashshan wodhida suuththa gishshas GODAY iza ooso mala izas zaarana; Isra7eele ola gadawa Neere naa Abineerinne Yuhuda ola gadawa Yootore naa Amasi istti nam7ayka izappe keehi suure asa.
32 Assim, o Senhor fará recair a culpa de sangue de Joabe sobre a sua cabeça, porque arremeteu contra dois homens mais justos e melhores do que ele e os matou à espada, sem que Davi, meu pai, o soubesse; isto é: a Abner, filho de Ner, comandante do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jéter, comandante do exército de Judá.
33 Istta suuththaa acoy mernaas Iyo7aabe bollanne iza zereththa bolla gido; gido attiin Dawite bollanne iza keeththaa asaa bolla, iza zereththata bollanne iza kawoteththa araata bolla mernaas GODAA saroy gido» gides.
33 Assim, recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua descendência para sempre; mas a Davi, e à sua descendência, e à sua casa, e ao seu trono, dará o Senhor paz para todo o sempre.
34 Hessa gishshas Yoodahe naa Bannayay pude kezidi Iyo7aabe wodhiin izi bazzon diza ba gaden moogettides.
34 Subiu Benaia, filho de Joiada, arremeteu contra ele e o matou; e foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 Kawo Solomooney Yoodahe naa Bannaya Iyo7aabe sohon ola gadawa histtidi shuumides; qasse Abiyaataare sohon qeese Saadooqe shuumides.
35 Em lugar de Joabe constituiu o rei por comandante do exército a Benaia, filho de Joiada, e, em lugar de Abiatar, a Zadoque por sacerdote.
36 Hessafe guye Kawo Solomooney Shim7es kiittidi, «Nees Yerusalaamen keeth keexxada heen de7a; heeppe haraso awakka booppa.
36 Depois, mandou o rei chamar a Simei e lhe disse: Edifica-te uma casa em Jerusalém, e habita aí, e daí não saias, nem para uma parte nem para outra.
37 Neni katamaappe kezada Qediroone shoobbaa pinnida gallas hayqqanayssa era; ne suuththa gomey nena oykkana» gides.
37 Porque há de ser que, no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, fica sabendo que serás morto; o teu sangue cairá, então, sobre a tua cabeça.
38 Shim7ey zaaridi kawozas, «Neni gizayssi lo7o; tani ne aylley neni ta goday kawoy gidayssa ta polana» gides. Izikka Yerusalaamen daro wode de7ides.
38 Simei disse ao rei: Boa é essa palavra; como disse o rei, meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 Gido attiin heedzdzu layththafe guye Shim7e aylletappe nam7ati betidi Ma7ika naa Geete kawo Ankusekko bida; he worey, «Ne aylleti Geeten deettes» geetettidi Shim7es yootettides.
39 Ao cabo de três anos, porém, dois escravos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate; e deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 Hessa siyidi Shim7ey ba hare koori ekkidi ba aylleta koyanaas Ankusekko Geete biidi ba aylleta ekki yides.
40 Então, Simei se dispôs, albardou o seu jumento e foi a Gate ter com Aquis em busca dos seus escravos; e trouxe de Gate os seus escravos.
41 Shim7ey Yerusalaameppe Geete katama biidi simmidayssa Solomooney siyidi,
41 Foi Salomão avisado de que Simei de Jerusalém fora a Gate e já havia voltado.
42 Shim7e xeygisi shiishshidi, « ‹Yerusalaameppe kezada haraso bizaa gidikko ne hayqqana› gaada GODAA sunththan caaqeththada nees minththa yootabeekkinaa? He wode neni, ‹Ne gizayssi lo7o; eeno, ta azazettana› gadasa.
42 Então, mandou o rei chamar a Simei e lhe disse: Não te fiz eu jurar pelo Senhor e não te protestei, dizendo: No dia em que saíres para uma ou outra parte, fica sabendo que serás morto? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 Histtiin GODAAS caaqqida caaqonne ta azazo ays naagabeekkii?» gides.
43 Por que, pois, não guardaste o juramento do Senhor , nem a ordem que te dei?
44 Qasseka kawoy Shim7es, «Ta aawa Dawite bolla neni ooththida iita ooso ubbaa ne wozinay erees. Ha7i gidikko ne iita ooso mala GODAY nees zaarana.
44 Disse mais o rei a Simei: Bem sabes toda a maldade que o teu coração reconhece que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor te fez recair sobre a cabeça a tua maldade.
45 Gido attiin Kawo Solomooney anjjettana; Dawite kawoteththa araataykka GODAA sinththan mernaas minni daana» gides.
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi, mantido perante o Senhor , para sempre.
46 Hessafe guye kawozi Yoodahe naa Bannaya azaziin biidi Shim7e wodhides.
46 O rei deu ordem a Benaia, filho de Joiada, o qual saiu e arremeteu contra ele, de sorte que morreu; assim se firmou o reino sob o domínio de Salomão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.