Mateus 9

glwl (GLWL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kaa daas kǝ Yesu damma pɛrayuwa, ngal dagal tǝghǝra yu damma Kafarnahum, kǝssi ghubara nǝ iina.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Kaa sagau kǝ uudah dǝ daddakwa ǝmtsamtsan nǝ vǝgha hǝngan tǝ kǝjja, nǝghǝgha ba nǝ Yesu kǝ fadghǝratǝra, aiyama kǝ daddakwa ǝmtsaǝmtsan nǝ vǝghǝna “Zǝrara, ndavbiya, ɓǝshakanaɓǝshǝg nǝ uud kǝ haipahagha.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Cinngara ba nǝ lii tsaga adzahadzaha ǝndkwaha, kaa takǝvatag kǝ iitǝr mataatakaatǝr taakiya, “Kwanǝn kǝ uuda badza ɗaaga Daadamazhigǝla!”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Nǝghakanǝghǝg nǝ Yesu kǝ dzamaghǝraatǝra, amaa kǝ iitǝra, “Aujibǝg am dzama kǝlaadǝr ma ǝrvidmahuɗaruwi?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Kwar wa tsaftsaf kǝ taga, taakiya, ‘Bǝshakanaɓǝshǝg nǝ uud kǝ haipahagha nii ciiga dǝgdagalhi?’
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ən naagaan am sǝran taakiya Zǝra Uuda dǝ ndzǝɗa ɓǝsha haipah ma duniya.” Kaa amaa taa kǝ daddakwa ǝmtsamtsan nǝ vǝghna, “Ciig kǝssǝg kǝjjagha dǝg daas dahǝnyaha.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Tǝhalakwaha, kaa ciig kǝ uudanǝna, ngal daas kǝ iin da vǝgyaana.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Nǝghara ba nǝ dzahava dlamakǝlaawa ǝndkwaha, kaa gǝdzǝg kǝ iitǝra, ar gala Daadamazhigǝla kwa vǝlgar hulfa kwan kǝ ndzǝɗ kǝ uudaha.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Ɗughars ba nǝ Yesu kǝ vakavaka kwahiina, kaa nǝghǝganǝhǝg kǝ iina kǝ uuda nǝ iin kwa ɗahav dǝ Matiyu cihurgan vaka cauwa hadama. Am Yesu taa kǝ iina “Gatkwagatǝga” ngal ciig kǝ iin kaa gatǝgaana.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Tǝhalakwaha, kaa za kaf kǝ Yesu ma vǝgya Matiyu, ngal sagau kǝ lii cauwa hadama ard yaa dadda haip ba ɗyaka ar cihuran buud za kaf kǝ iitǝr dǝ iina ard mbǝrzahaana.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Nǝghǝra ba nǝ Farisiyah ǝntkwaha, ngal am nǝ iitǝr taa kǝ mbǝrzahaana, “Aujibǝg kǝ dadda hǝnyaharu za kaf ǝmtaɗ dǝ lii cauwa hadama ard yaa dadda haipi?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Cinngha ba nǝ Yesu ǝntkwaha, aiyama, “Lii yanga maay lambatǝr dǝ dadda mba uud biya, bamma lii yang biya.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Damdǝg tsagamtsag kǝ dǝgiti tuuk vakai wanǝna, ‘Zhuwadaal wan naag nai vakaruwa kyulǝgg biya.’ Sanhi da ɗaa lii jiir bi nai biya, sanhi mbakyarvad yaa dadda haipa.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Kaa dagau nǝ mbǝrzaha Yuhwana dadda tsuufǝg davak Yesu, am nǝ iitǝra, “Aujilbg kǝskǝmnd ard Farisiyah kǝm kǝsgaan ka andǝla, kwakyarvadau kǝ mbǝrzahah ar maay kǝsgani?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Ar badzǝgaan nǝ tsaghwaha zhiila ghuula kǝ ǝrvidmahuɗ ma bar ǝmtaɗ dǝ zhiila ghuula? Da sagau sarta kwa da kǝsav zhiila ghuula dagal vakatǝra, ar da kǝssǝg ma kwah sarta nǝ iitǝra kǝ andǝla.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 “Maay wa ghudgǝtghudǝg kǝ daala sǝɗav tlappant tǝ ǝnghura sǝɗav biya aɗaba da tǝhgaan kǝ ǝnghura sǝɗav na, tǝhgaana, da jǝguujǝg kwa ndza wura.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Maay wa ɗiya daala yuwa inabi damma ǝnghura ambǝla hǝllu biya, akwama ɗiyavdǝmɗiiga, ciɓgaan kǝ ǝnghura ambǝla hǝllwuna, ɗiya dagal nǝ yuwa inabiya badzǝgaan kǝ ambǝla hǝlluwa. Daala yuwa inabi ɗiyav bamma daala ambǝla hǝlluwa tǝvad kwah wa da ɗiigal bi nǝ iin biya dlaɓa ciɓǝgai nǝ ambǝla hǝllu biya.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Ma sarta taa kwanǝn kǝ Yesu, kaa sagau nǝ maala ma guda dzǝgwazhigǝla da vakaana, kǝla kǝ ghuunj tǝvuukwana, amaa, “Dǝghwar aa ǝmtsǝga ba ndakwana, asǝg tapnatapǝg da ciiga.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Kaa dagal kǝ Yesu ard mbǝrzahaan gata uuda nǝ iina.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Mǝng nǝ uusiin viigaan kǝlawa tar buwa kǝla avǝza, ka dagau kǝ iina gyilga Yesu tapǝna kǝ ghaiya sǝɗavaana.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 Amaa ma ǝrviɗmahuɗaana, “Akwama tapannatapǝg aanji ba ghaiya sǝɗavaan kaltiya, ǝn da mbǝga.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Gwiyavǝt ba nǝ Yesu kaa nǝghǝganǝghǝga, aiyama, “Ndav bi dǝghwar biya, fadghǝragha mɓakanambǝga.” Batwatsǝra, kaa mbǝga kǝ uusina.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Dagha ba nǝ Yesu da vǝgya maala ma guda dzǝgwazhigǝlǝna, kaa nǝhganǝhǝg kǝ iin kǝ lii fǝrta faakila ard dzahava dlamaa kǝlaaw ar tuuga.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Aiyam nǝ Yesu, “Ciyamciig vaakwana, ǝmtsabi nǝ dughwiin biya, hǝnnahaara.” Kaa ɓagar ghuɓasǝga nenneg kǝ iitǝra.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Lagwavtǝrda ba nǝ uudah da gyǝmala, kaa daas kǝ iina hǝkyinan kǝ dǝva dughwiina, ngal ciiga.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Kaa cinngalcinng nǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ iin aanji taakwara.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Ɗughars ba nǝ Yesu kǝ vakavak kǝ iina, kaa ba gatǝgaan kǝ gulfah buwa ar ɗaag bad halavuwa ndzǝɗaatǝr ar taakiya, “Zhukǝmndaalazhug, Zǝra Dauda!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Dagha ba nǝ Yesu damma kwatlǝrǝn kǝ hǝnyaha, kaa daas kǝ gulfah bu da vakaana, aiyama taa kǝ iitǝra, “Famdǝghǝrtfǝg taakiya ǝn mbǝkurambǝga?”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Tǝhala kwaha, kaa tapǝna kǝ iin kǝ gyiyahaatǝra aiyama, “Tǝdvad fadhǝraruwa, mbǝkurmbǝg nǝ uuda?”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Ngal wurǝg kǝ gyiyahaatǝra, tǝhala kwaha ka ɓǝltǝra nǝ Yesu kǝ magi ba vaivaiya amaa, “Tagamarbi aanji kǝ war biya.”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Daral ba nǝ iitǝra, kaa ba kutǝgaan kǝ iitǝr kǝ ǝlbǝgǝn tǝghǝr kǝ iin aanji takwar ma lardiina.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Ar tǝ ɗuula sagala, kaa sǝvardǝvsǝg nǝ daddakwa mamghant nǝ shatanaha kǝ Yesu.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Savda ba nǝ Satanahna, kaa fǝgarzhafǝg kǝ uuda nǝ iin kǝ taa ghaiya, kaa ɓa jappǝr kǝ dzahava dlama kǝlaawa, aiyam nǝ iitǝra, “Ba dǝm tapavnai kǝ nǝghǝganǝghǝg kǝ hulfa kwan kǝ dǝgit ma Izrail biya.”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Aiyam Farisiyaha, “Abi lagw dǝ ndzǝɗa maala Shatanah nǝ iin kǝ shatanaha.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Tǝhala kwaha, kaa gwaivagwaig kǝ Yesu ma kǝssaha ard gǝdzǝr kǝssaha, tsagtǝrtsag ma guda dzugwazhigǝla, tagtǝr ǝlbǝg maraw tǝghǝr kǝ tlǝkǝsǝra Daadamazhigǝla, mbahtǝran dlaɓ kǝ uudahi dǝ kuzah shahshaha ard lii yang biya.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Nǝgha ba nǝ iin kǝ dzahava dlamaa kǝlaaw baɗyaka, kaa zhutǝrdalaazhuuga. Aɗaba ar hǝɓa dlaɗa maay wa mǝltǝrumǝlǝg biya, ar band tughwahǝn kwal dadda piiga.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Aiyama taa kǝ mbǝrzahaana, “Tlǝra ghuda hǝi ba ɗyaka, dlaɓa lii ɓa tlǝra ar ba ǝnkykwahha.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Mbakyarvad kwaha, ghalamghalǝg kǝ dadda guhha maa dzǝgaraa kǝ lii ɓaa tlǝra, maraa ghudara kǝ hǝiya.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.