Mateus 26
glwl (GLWL) vs VC
1 Ghyǝnnga ba Yesu kǝ tagtǝr kwanahaan kǝ dǝgitah baɗǝmma, aiyama taa kǝ mbǝrzahaana,
1 — ausente —
2 “Am sǝrgasǝrǝg taakiya tǝmaa ba hǝnng bu kǝ Hwaɗaga Haarakǝsa Dzava Hǝnyaha, da vǝlǝvda dlaɓ nǝ Zǝra Uuda da hǝrtǝvǝta.”
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Kaa dzahav kǝ maalah ma zhiila kǝsauufah ard tlǝvuukwah tǝghǝr kǝ uudaha ma vǝgya maal ba tingting ma zhiila kǝsauufah, kwa ɗahav dǝ Kayafa.
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 Kaa ba ɗiya sawariya viya Yesu kǝ iitǝr da gǝlagǝl kiyava tsǝgaan kǝ iitǝra.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Aiyam nǝ iitǝra, “Ɓag yam bi sarta hwaɗag biya, haik kǝ ciya hǝnkal kǝ uudaha.”
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Ma sartǝn ndza ma Bitani nǝ Yesu ma vǝgya Siman kwandza njakǝn vǝcca.
6 — ausente —
7 Kaa sagau nǝ uusiin da vak Yesu dǝ mǝrta kwa ɓagava dǝ akura onis, righarighan dǝ tǝrshǝn bǝtbǝt kwa ba pir ganan ɗiyarǝt dat ghǝr ma sartǝn ndza zaa dǝga zǝg nǝ iina.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Nǝghǝghara ba nǝ mbǝrzahǝn ǝndkwaha, kaa badzǝg kǝ ǝrviɗmahuɗatǝra, aiyam nǝ iitǝra ma taatakatǝra, “Badza ba dǝgiti nǝ wanna.
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Maa vǝlavu nǝ tǝrshinna, maa tlavkǝnatlǝg nǝ kwaɓ ba ɗyaka maa vǝlavtǝrvǝlǝg kǝ talagaha.”
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Sǝrghaakasǝrǝg tsau nǝ Yesu kǝ dǝgiti ar tag nǝ iitǝra aiyama taa kǝ iitǝra, “Aujilbǝg am gaghya uusǝn ǝndkwani? Abi dǝgit maraw wa ɓagwi nǝ iina.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Ba kǝlaa hǝnga am ba ǝmtaɗ dǝ talagaha, ǝn maay nai ǝmtaɗ dǝ kuram kǝlaa hǝnng biya.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Kwan kǝ tǝrshinǝn aa ɗaigǝt nǝ iin tǝ vǝgharna, aa ɓag kwakyarvad ɓadla hǝɗa kaiya.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Bak jiijiir wan tagkur naiya, baɗǝm nǝ vakavaki da tagav nǝ ǝlbǝg maraw ma duni baɗǝmma, da ba tagav nǝ dǝgiti ɓagaa nǝ uusǝn kiyava dzamgaana.”
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Kaa ba dagal kǝ pal ma mbǝrzah kǝlaawa tar buwna, kwa ɗahav dǝ Yahuda Iskariyuti, da vak maalah ma zhiila kǝsauufaha.
14 — ausente —
15 Aiyama, “Awam da vǝlgwa nǝ uuram, akwama vǝlankurvǝlǝgi?” Ar vǝlar kǝ sǝl kul hǝkǝrɗa.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Ciigǝt tǝ kwahiin kǝ sarta wa fǝgharzha nǝ iin kǝ gata ɗuul vǝltǝr Yesu.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Daghuvala zǝngwa Hwaɗaga Haara kǝssa bǝruudi kwal yista, kaa sagau nǝ mbǝrzahaan da vak Yesu, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Vaakwar wagha naag nǝng ma kǝmǝnda ɓadlkana kǝ dǝgazǝg Hwaɗaga Haara kǝssa dzava hǝnyah kiyava zǝgaan kǝskǝghi?”
17 — ausente —
18 Aiyama, “Damdǝg damma huɗa kǝsa da vak uuda nǝ iina, tagamartaga, ‘Daada tsaga dǝgiti, waa taakiya, ɓagaaɓag nǝ sart kwan da zǝg nai kǝ dǝga zǝga Hwaɗaga Haarakǝsa Dzava Hǝnyah ma vǝgyagh ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaara.’ ”
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Kaa ɓagaan kǝ mbǝrzahaan bandkwa tagatǝr nǝ Yesu kǝ ɓagaana, kaa ɓadlnaɓadlǝg kǝ iitǝr kǝ dǝga zǝga Hwaɗaga Haarakǝsa Dzava Hǝnyaha.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Ɓǝlaa ba hwaasa, ngal cihuran da za dǝga zǝga ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaan kǝlaawa tar buwa.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Ar tǝghǝrdǝga za dǝga zǝga, am nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Bak jiijiir wan tagkur naiya, palla ma kurama da vǝla kaiya.”
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Kaa njitǝrnjiig ba vaivaiya, ar farzha kǝ ndavgarundavǝg ba da palla palla ar taakiya, “Kai ni, Yaazhigǝla?”
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Kaa ngutǝranguga amaa, “Daddakwa za dǝga zǝg ǝmtaɗ dǝ kaiya ma kuwa, iin wa da vǝla kaiya.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Zǝra Uuda da ǝmtsǝg bandkwa vindava ma kakkaɗa Daadamazhigǝl tǝghǝr kǝ iina. Dǝga zhuwadaal kǝ daddakwa da vǝla Zǝra Uuda! Ngulǝn maa yava bi nǝ uuda nǝ iin biya.”
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Aiyam nǝ Yahud kwa vǝlǝt Yesu na, “Kai ni, dadda tsaga dǝgita?”
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Ar tǝghǝrdǝga za dǝga zǝga, kaa kǝsgantkǝsǝg nǝ Yesu kǝ bǝruudiya, tagar kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla, lahnan vǝltǝr kǝ mbǝrzahaana, amaa, “Namamma zamzǝga, kwana iin nǝ vǝghara.”
26 — ausente —
27 Kaa kǝsgantkǝsǝg kǝ iin kǝ kuwa yuwa inabiya, tagar kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla, vǝltǝra amaa, “Hǝɓamhǝɓǝg baɗǝmaruwa.
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Kwana iin nǝ avǝzara dǝga righa lanngiya kwa ɗiyavda mbakyarvad uudah baɗyaka, kiyava ɓǝsha haipahaatǝra.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Ən tagkurtaga, ǝn madlai da gwiya hǝɓa yuwa inabiyin biya, bamma daghuvali ǝn da hubǝg nai kǝ daalaan ǝmtaɗ dǝ kuram ma tlǝksǝra Daadara.”
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Ɓǝlara ba Yesu ard mbǝrzahaan kǝ ǝngsa, kaa sagal kǝ iitǝra, ngal ba dagat kǝ iitǝr damma Aghwa kwa dǝ Uufaha Zaitun.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Am nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Bamma huɗa avǝɗna, baɗǝmaru am da mbǝɗǝg ma fadghǝraru am da ɗukusa, mbakyarvad dǝgiti da dzǝgaar dǝ kaiya, aɗaba ba vindavindan taakiya,
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 “Tǝhala kwama da ciyakutciig nǝ uud dǝ shiifǝga, ǝn da dǝgaa nai tǝghǝr kǝskuram damma Galili.”
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Am nǝ Bitrus taa kǝ iina, “Aanji ar mbǝɗan ma fadghǝraatǝr baɗǝm mbakyarvad dǝgiti da dzǝgaar dǝ kǝgha, ǝn da maay nai biya.”
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Bak jiir wan tagak naiya, bamma huɗa avǝɗna, lakuti wiig kǝ ghwatkala, agha da ɓagaan kǝ agajawa sǝrkwai shig hǝkǝrda.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Aiyam nǝ Bitrus taa kǝ iina, “Aanji ǝn da ǝmtsǝg ǝmtaɗ dǝ kǝgha, ǝn da maay ɓagaan kǝ agajawa sǝra kǝgh biya.”
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Kaa dagal kǝ Yesu ard mbǝrzahaan damma Getsamani, aiymaa taa kǝ mbǝrzahaana, “Ndzamandzǝg vaakwana, ǝn dagal da dzǝgwazhigǝl vaakwaha.”
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Kaa ba dagal kǝ iin dǝ Bitrus ard zarha Zabadi buwa, ngal mbǝkǝnmbǝga dlaɓa kaa badza ǝrviɗmahuud kǝ iina.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Amaa dlaɓ taa kǝ iitǝra, “Badzǝga ǝrvidmahuɗǝn ǝn dǝvakai naina, anǝgha ba tsakwitsǝga. Ndzamandzǝg vaakwana, uufamuufǝg ǝmtaɗ dǝ kaiya.”
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Gavǝt ba nǝ iin dagal da tǝvuukw hǝɗiikǝna, ngal tsǝɗi kǝ iin kǝ ghǝraan damma haay dzǝgwa kǝ zhigǝla, amaa, “Daadara, akwama ɓagaaɓaga, kǝswaarakǝssǝg kǝ kwanǝn kuwa dlaɗa, bakǝvakwaha, gat bi kǝ dǝgiti ǝn naag nai biya, bamma dǝgiti agha naag nǝnnga.”
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Sagha ba nǝ iin savak mbǝrzahaana, tlatǝra hǝna haara, amaa taa kǝ Bitrusa, “Mbats am uufǝgabi kǝ dǝga aau pal ǝmtaɗ dǝ kai biya.
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Uufamuufǝga am dzǝgwaan dlaɓ kǝ zhigǝl haik dagau kǝskuram damma fǝshiga, shiɗǝkw naagaana, vǝgh wa ɗǝmɗǝma.”
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Kaa gwiya dagal kǝ iin kǝ dǝga buwa, dzǝgwa kǝ zhigǝl amaa, “Daadara akwama da ghudkwaarabi nǝ wan kǝ dlaɗ bamma hǝɓanuuhǝɓǝga, aandzandzǝg bat naagagha.”
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Gwiyaghǝra ba nǝ iin saasa, tlatǝra ba hǝna haara, Aɗaba haar wa ma gyiyaatǝra.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Kaa gwiya ɗutǝrǝsɗuug kǝ Yesu, ngal ba gwiya dagal da dzǝgwazhigǝl kǝ dǝga hǝkǝrɗa, kaa gwiya tagaan kǝ iin kǝ ǝlbǝgi tagada nǝ iin wura.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Kaa saas kǝ iin da vak mbǝrzahaan amaa taa kǝ iitǝra, “Gwaastǝn am badlaɓ ba hǝnahaar am ɗiya kuɗga? Wa ɓagaaɓag ci nǝ sart kwada vǝlav nǝ Zǝra Uuda damma dǝv kǝ yaa dadda haipa.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Ciyamciiga, jiyam dagala. Wa sǝghaasǝg nǝ dadda vǝla kaiya.”
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Ba ndzǝgaan Yesu ba taa ghaiya, ka sagau kǝ Yahuda pall ma kǝlaawa tar buwna, ǝmtaɗ dǝ dzahava dlamaa kǝlaaw baɗyak dǝ katsakarah ard dǝ zadaha, ɓǝlartǝr nǝ maalah ma zhiila kǝsauuf ard dǝ tlǝvuukwaha.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Aɗaba tagatǝrdatag daddakwa da vǝlgaanǝn kǝ dǝga sǝrgi da marg nǝ iin taakiya, “Dadda kwanda ɓǝrhug nai na, iin nǝ uuda nǝ iin viyamviiga.”
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Bad saasaana, kaa dagau kǝ iin da tǝvǝgh kǝ Yesu amaa taa kǝ iina, “Uus, dadda tsaga dǝgita!” Kaa bǝrhugaan kǝ Yahuda.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Tsaghwa, ɓag kǝ dǝgiti aa sǝkadsǝga.”
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Nǝghǝgha ba nǝ pal ma lii ǝmtaɗ dǝ Yesu ǝntkwaha, ngal tǝɗda kǝ katsakaraan ghudarda kǝ hyimmi kǝ kwatnaha maal ba tingting ma zhiila kǝsauufaha.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Gwidǝmgwiig kǝ katsakaragh damma kumbǝghaana, aɗaba baɗǝm daddakwa tǝɗda katsakara, da tsǝg ba katsakara.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Mam tlǝg nǝ uuram ǝn ɗahgant bi kǝ Daadar, tlǝgwadi ba watswats kǝ zarha ɓǝlg kwa juujig kǝ dakwala tlaujah kǝlaawa tar bu biya?
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Ai ci tsaa, da righav ndandar wa tagada nǝ Əlbǝga Daadamazhigǝl vindavindan taaki ba pakat wanǝn kǝ dǝgit dzǝgardzǝgi?”
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Ma kwahiin kǝ sarta amaa taa kǝ uudahiina, “Amaa sagau dǝ katsakarah ard dǝ zadah da viya kai bandgi ǝn dadda zaa ɗuula? Ba kǝla hǝnnga ǝn bamma gaagazaiya Vǝgya Daadamazhigǝl ǝn tsaga dǝgita, viyamkwa biya.
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Baɗǝm wanahaan dzǝghaar ba kiyava righa dǝgiti vindara nǝ tlayanngah ma Əlbǝga Daadamazhigǝl vindavindana.” Cinngaraba nǝ mbǝzahaan kwanǝnna, kaa ta dagalaatǝr kǝ iitǝr baɗǝm ar ɗuwarsa.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Kaa lanngaan kǝ lii viyarǝt Yesu dagal da vak Kayafa, zhiila kǝsauuf maamaala, vakavaki dzaharvǝt nǝ maalaha lii tsaga adzahadzah ard tlǝvuukwaha.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Kaa gatǝrgatǝg kǝ Bitrus mahal mahal ba bitky tangw dat ghaiya wakyagha zhiila kǝsauuf maamaala, kaa daas kǝ iin damma gaagazayan cihura ǝmtaɗ dǝ lii uufa wakyagh kiyava vaza dǝgiti da dzǝgardzǝga
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Kaa ba gata shiidaha fiid kwada tagav tǝghǝr kǝ Yesu nǝ zhiila kǝsauufah maamaal ard lii ma gyiɗ baɗǝmma, kiyava tsǝgaan kǝ iitǝra.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Tlarkǝna biya, bakǝvakwaha mǝng nǝ kyalma uudah ba ɗyak sarǝv sa ɓa shiida fiida. Tǝhalakwaha kaa sagau kǝ uudah buwa
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 aiyam nǝ iitǝra, “Kwan kǝ uuda wa taga taaki, ‘Ən dlagnadlag kǝ vǝgya Daadamazhigǝla, ǝn gwiya ndǝrǝt bamma hǝng hǝkǝrɗa.’ ”
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Kaa ciig kǝ maal ba tingting ma zhiila kǝsauufaha, amaa taa kǝ Yesu, “Agha maay dǝ ǝlbǝg biya? Shiidǝn tag nǝ uudahaan tǝghǝr kǝskǝghǝnmi?”
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Mbǝɗabi Yesu kǝ ghaiyaan biya. Aiyam maal ba tingting ma zhiila kǝssauufah taa kǝ iina, “Aɗabad Daadamazhigǝl kwad shifǝga, tagkǝmndtag akwama kǝgh Kǝristi, Zǝra Daadamazhigǝla.”
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Band kwagha tagda nǝnnga. Ən tagkurtag baɗǝmma, ciigǝt ndakwana am da nǝghǝganǝghǝg kǝ Zǝra Uuda cihurgan tǝ dǝvaa kafa Dadda Ndzǝɗa, sii ma akumba zhigǝla.”
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Kaa tahdatahǝg kǝ maal ba tingting ma zhiila kǝsauufah kǝ sǝɗavaan mbakyarvad badzǝga ǝrviɗmahuuɗ amaa, “Badzadabadzǝg kǝ ɗaaga Daadamazhigǝla! Kwar kaci kǝ shiid wa kiyam gwiya naag nǝmyami? Amaa cinngacinng aa badza ɗaaga Daadamazhigǝla.
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Au wamaa nǝghǝga nǝ uurami?”
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Kaa tafgarvatafǝg kǝ iitǝr kǝ ashaghwvai ma huɗvǝga, ar dlaghara kǝ tsǝga, ar ɓalara kǝ mahupennga,
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 ar taakiya, “Tagkǝmndtag kǝ tlayanngǝra, akwama ba kǝgh nǝ Kǝristiya, tag kǝ dadda kwa tsaktsǝga!”
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Ma kwaniin kǝ sarta, ndza cihurgan ma gaagazaya hǝnnyahiina Bitrusa, kaa sagau nǝ dǝghwiin ɓatlǝr hǝnyahiin da vakaan amaa taa kǝ iina, “Abi ghǝravagh ndakwi agha ǝmtaɗ dǝ Yesu uuda Galilin!”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Kaa ɓala gajau kǝ Bitrus tǝvuukwatǝr baɗǝmma, amaa, “Ən sǝrgabi nai kǝ dǝgiti agha tag nǝng tǝghǝr biya.”
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Saal ba nǝ iin samma bǝrcama, kaa nǝghǝganǝghǝg nǝ dughwi tlǝrǝn kwa ɓa tlǝr ma hǝnyahiina, amaa taa kǝ lii ghacga vaakwahiina, “Kwanǝn kǝ uud araa ndzaa ǝmtaɗ dǝ Yesu uuda Nazarat!”
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Kaa gwiya ɓala agajau kǝ Bitrus baz zaha ngwaɗǝg taakiya, “Ən sǝrga bi var kǝ uudanǝn biya.”
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Tǝhala zǝlam ba hǝɗikǝna, kaa sagau kǝ lii ghacga vaakwahiin davak Bitrusa, am nǝ iitǝra, “Ba pakat kǝgh ndakwani agha pal nǝng ma iitǝr yaana. Ghayi agha tag nǝng wa markadamarǝga.”
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Ngal farzha kǝ tlafa ghǝraana, ndaha ngwaɗǝga, taakiya, “Ən sǝrgai var kǝ uudanǝn biya.”
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Kaa dzamnadzamǝg Bitrus kǝ ǝlbǝgi tagghar Yesu taakiya, “Lakuti wiig nǝ ghwatkal hinana, agha da ɓagaan kǝ agajawa sǝrkwai shig hǝkǝrɗa.” Kaa dagal kǝ Bitrus da gyimal ngal tuug kǝ iin ba vaivaiya.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.