Mateus 26
glwl (GLWL) vs NAA
1 Ghyǝnnga ba Yesu kǝ tagtǝr kwanahaan kǝ dǝgitah baɗǝmma, aiyama taa kǝ mbǝrzahaana,
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Am sǝrgasǝrǝg taakiya tǝmaa ba hǝnng bu kǝ Hwaɗaga Haarakǝsa Dzava Hǝnyaha, da vǝlǝvda dlaɓ nǝ Zǝra Uuda da hǝrtǝvǝta.”
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Kaa dzahav kǝ maalah ma zhiila kǝsauufah ard tlǝvuukwah tǝghǝr kǝ uudaha ma vǝgya maal ba tingting ma zhiila kǝsauufah, kwa ɗahav dǝ Kayafa.
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Kaa ba ɗiya sawariya viya Yesu kǝ iitǝr da gǝlagǝl kiyava tsǝgaan kǝ iitǝra.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Aiyam nǝ iitǝra, “Ɓag yam bi sarta hwaɗag biya, haik kǝ ciya hǝnkal kǝ uudaha.”
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Ma sartǝn ndza ma Bitani nǝ Yesu ma vǝgya Siman kwandza njakǝn vǝcca.
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 Kaa sagau nǝ uusiin da vak Yesu dǝ mǝrta kwa ɓagava dǝ akura onis, righarighan dǝ tǝrshǝn bǝtbǝt kwa ba pir ganan ɗiyarǝt dat ghǝr ma sartǝn ndza zaa dǝga zǝg nǝ iina.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Nǝghǝghara ba nǝ mbǝrzahǝn ǝndkwaha, kaa badzǝg kǝ ǝrviɗmahuɗatǝra, aiyam nǝ iitǝra ma taatakatǝra, “Badza ba dǝgiti nǝ wanna.
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Maa vǝlavu nǝ tǝrshinna, maa tlavkǝnatlǝg nǝ kwaɓ ba ɗyaka maa vǝlavtǝrvǝlǝg kǝ talagaha.”
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Sǝrghaakasǝrǝg tsau nǝ Yesu kǝ dǝgiti ar tag nǝ iitǝra aiyama taa kǝ iitǝra, “Aujilbǝg am gaghya uusǝn ǝndkwani? Abi dǝgit maraw wa ɓagwi nǝ iina.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Ba kǝlaa hǝnga am ba ǝmtaɗ dǝ talagaha, ǝn maay nai ǝmtaɗ dǝ kuram kǝlaa hǝnng biya.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Kwan kǝ tǝrshinǝn aa ɗaigǝt nǝ iin tǝ vǝgharna, aa ɓag kwakyarvad ɓadla hǝɗa kaiya.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Bak jiijiir wan tagkur naiya, baɗǝm nǝ vakavaki da tagav nǝ ǝlbǝg maraw ma duni baɗǝmma, da ba tagav nǝ dǝgiti ɓagaa nǝ uusǝn kiyava dzamgaana.”
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Kaa ba dagal kǝ pal ma mbǝrzah kǝlaawa tar buwna, kwa ɗahav dǝ Yahuda Iskariyuti, da vak maalah ma zhiila kǝsauufaha.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 Aiyama, “Awam da vǝlgwa nǝ uuram, akwama vǝlankurvǝlǝgi?” Ar vǝlar kǝ sǝl kul hǝkǝrɗa.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Ciigǝt tǝ kwahiin kǝ sarta wa fǝgharzha nǝ iin kǝ gata ɗuul vǝltǝr Yesu.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Daghuvala zǝngwa Hwaɗaga Haara kǝssa bǝruudi kwal yista, kaa sagau nǝ mbǝrzahaan da vak Yesu, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Vaakwar wagha naag nǝng ma kǝmǝnda ɓadlkana kǝ dǝgazǝg Hwaɗaga Haara kǝssa dzava hǝnyah kiyava zǝgaan kǝskǝghi?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Aiyama, “Damdǝg damma huɗa kǝsa da vak uuda nǝ iina, tagamartaga, ‘Daada tsaga dǝgiti, waa taakiya, ɓagaaɓag nǝ sart kwan da zǝg nai kǝ dǝga zǝga Hwaɗaga Haarakǝsa Dzava Hǝnyah ma vǝgyagh ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaara.’ ”
18 E ele lhes respondeu:
19 Kaa ɓagaan kǝ mbǝrzahaan bandkwa tagatǝr nǝ Yesu kǝ ɓagaana, kaa ɓadlnaɓadlǝg kǝ iitǝr kǝ dǝga zǝga Hwaɗaga Haarakǝsa Dzava Hǝnyaha.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Ɓǝlaa ba hwaasa, ngal cihuran da za dǝga zǝga ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaan kǝlaawa tar buwa.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Ar tǝghǝrdǝga za dǝga zǝga, am nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Bak jiijiir wan tagkur naiya, palla ma kurama da vǝla kaiya.”
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Kaa njitǝrnjiig ba vaivaiya, ar farzha kǝ ndavgarundavǝg ba da palla palla ar taakiya, “Kai ni, Yaazhigǝla?”
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Kaa ngutǝranguga amaa, “Daddakwa za dǝga zǝg ǝmtaɗ dǝ kaiya ma kuwa, iin wa da vǝla kaiya.
23 Jesus respondeu:
24 Zǝra Uuda da ǝmtsǝg bandkwa vindava ma kakkaɗa Daadamazhigǝl tǝghǝr kǝ iina. Dǝga zhuwadaal kǝ daddakwa da vǝla Zǝra Uuda! Ngulǝn maa yava bi nǝ uuda nǝ iin biya.”
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Aiyam nǝ Yahud kwa vǝlǝt Yesu na, “Kai ni, dadda tsaga dǝgita?”
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Ar tǝghǝrdǝga za dǝga zǝga, kaa kǝsgantkǝsǝg nǝ Yesu kǝ bǝruudiya, tagar kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla, lahnan vǝltǝr kǝ mbǝrzahaana, amaa, “Namamma zamzǝga, kwana iin nǝ vǝghara.”
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Kaa kǝsgantkǝsǝg kǝ iin kǝ kuwa yuwa inabiya, tagar kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla, vǝltǝra amaa, “Hǝɓamhǝɓǝg baɗǝmaruwa.
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 Kwana iin nǝ avǝzara dǝga righa lanngiya kwa ɗiyavda mbakyarvad uudah baɗyaka, kiyava ɓǝsha haipahaatǝra.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Ən tagkurtaga, ǝn madlai da gwiya hǝɓa yuwa inabiyin biya, bamma daghuvali ǝn da hubǝg nai kǝ daalaan ǝmtaɗ dǝ kuram ma tlǝksǝra Daadara.”
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Ɓǝlara ba Yesu ard mbǝrzahaan kǝ ǝngsa, kaa sagal kǝ iitǝra, ngal ba dagat kǝ iitǝr damma Aghwa kwa dǝ Uufaha Zaitun.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Am nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Bamma huɗa avǝɗna, baɗǝmaru am da mbǝɗǝg ma fadghǝraru am da ɗukusa, mbakyarvad dǝgiti da dzǝgaar dǝ kaiya, aɗaba ba vindavindan taakiya,
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 “Tǝhala kwama da ciyakutciig nǝ uud dǝ shiifǝga, ǝn da dǝgaa nai tǝghǝr kǝskuram damma Galili.”
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Am nǝ Bitrus taa kǝ iina, “Aanji ar mbǝɗan ma fadghǝraatǝr baɗǝm mbakyarvad dǝgiti da dzǝgaar dǝ kǝgha, ǝn da maay nai biya.”
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Bak jiir wan tagak naiya, bamma huɗa avǝɗna, lakuti wiig kǝ ghwatkala, agha da ɓagaan kǝ agajawa sǝrkwai shig hǝkǝrda.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Aiyam nǝ Bitrus taa kǝ iina, “Aanji ǝn da ǝmtsǝg ǝmtaɗ dǝ kǝgha, ǝn da maay ɓagaan kǝ agajawa sǝra kǝgh biya.”
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Kaa dagal kǝ Yesu ard mbǝrzahaan damma Getsamani, aiymaa taa kǝ mbǝrzahaana, “Ndzamandzǝg vaakwana, ǝn dagal da dzǝgwazhigǝl vaakwaha.”
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Kaa ba dagal kǝ iin dǝ Bitrus ard zarha Zabadi buwa, ngal mbǝkǝnmbǝga dlaɓa kaa badza ǝrviɗmahuud kǝ iina.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Amaa dlaɓ taa kǝ iitǝra, “Badzǝga ǝrvidmahuɗǝn ǝn dǝvakai naina, anǝgha ba tsakwitsǝga. Ndzamandzǝg vaakwana, uufamuufǝg ǝmtaɗ dǝ kaiya.”
38 Então lhes disse:
39 Gavǝt ba nǝ iin dagal da tǝvuukw hǝɗiikǝna, ngal tsǝɗi kǝ iin kǝ ghǝraan damma haay dzǝgwa kǝ zhigǝla, amaa, “Daadara, akwama ɓagaaɓaga, kǝswaarakǝssǝg kǝ kwanǝn kuwa dlaɗa, bakǝvakwaha, gat bi kǝ dǝgiti ǝn naag nai biya, bamma dǝgiti agha naag nǝnnga.”
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Sagha ba nǝ iin savak mbǝrzahaana, tlatǝra hǝna haara, amaa taa kǝ Bitrusa, “Mbats am uufǝgabi kǝ dǝga aau pal ǝmtaɗ dǝ kai biya.
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Uufamuufǝga am dzǝgwaan dlaɓ kǝ zhigǝl haik dagau kǝskuram damma fǝshiga, shiɗǝkw naagaana, vǝgh wa ɗǝmɗǝma.”
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Kaa gwiya dagal kǝ iin kǝ dǝga buwa, dzǝgwa kǝ zhigǝl amaa, “Daadara akwama da ghudkwaarabi nǝ wan kǝ dlaɗ bamma hǝɓanuuhǝɓǝga, aandzandzǝg bat naagagha.”
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Gwiyaghǝra ba nǝ iin saasa, tlatǝra ba hǝna haara, Aɗaba haar wa ma gyiyaatǝra.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Kaa gwiya ɗutǝrǝsɗuug kǝ Yesu, ngal ba gwiya dagal da dzǝgwazhigǝl kǝ dǝga hǝkǝrɗa, kaa gwiya tagaan kǝ iin kǝ ǝlbǝgi tagada nǝ iin wura.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Kaa saas kǝ iin da vak mbǝrzahaan amaa taa kǝ iitǝra, “Gwaastǝn am badlaɓ ba hǝnahaar am ɗiya kuɗga? Wa ɓagaaɓag ci nǝ sart kwada vǝlav nǝ Zǝra Uuda damma dǝv kǝ yaa dadda haipa.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Ciyamciiga, jiyam dagala. Wa sǝghaasǝg nǝ dadda vǝla kaiya.”
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Ba ndzǝgaan Yesu ba taa ghaiya, ka sagau kǝ Yahuda pall ma kǝlaawa tar buwna, ǝmtaɗ dǝ dzahava dlamaa kǝlaaw baɗyak dǝ katsakarah ard dǝ zadaha, ɓǝlartǝr nǝ maalah ma zhiila kǝsauuf ard dǝ tlǝvuukwaha.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Aɗaba tagatǝrdatag daddakwa da vǝlgaanǝn kǝ dǝga sǝrgi da marg nǝ iin taakiya, “Dadda kwanda ɓǝrhug nai na, iin nǝ uuda nǝ iin viyamviiga.”
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Bad saasaana, kaa dagau kǝ iin da tǝvǝgh kǝ Yesu amaa taa kǝ iina, “Uus, dadda tsaga dǝgita!” Kaa bǝrhugaan kǝ Yahuda.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Tsaghwa, ɓag kǝ dǝgiti aa sǝkadsǝga.”
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Nǝghǝgha ba nǝ pal ma lii ǝmtaɗ dǝ Yesu ǝntkwaha, ngal tǝɗda kǝ katsakaraan ghudarda kǝ hyimmi kǝ kwatnaha maal ba tingting ma zhiila kǝsauufaha.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Gwidǝmgwiig kǝ katsakaragh damma kumbǝghaana, aɗaba baɗǝm daddakwa tǝɗda katsakara, da tsǝg ba katsakara.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Mam tlǝg nǝ uuram ǝn ɗahgant bi kǝ Daadar, tlǝgwadi ba watswats kǝ zarha ɓǝlg kwa juujig kǝ dakwala tlaujah kǝlaawa tar bu biya?
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Ai ci tsaa, da righav ndandar wa tagada nǝ Əlbǝga Daadamazhigǝl vindavindan taaki ba pakat wanǝn kǝ dǝgit dzǝgardzǝgi?”
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Ma kwahiin kǝ sarta amaa taa kǝ uudahiina, “Amaa sagau dǝ katsakarah ard dǝ zadah da viya kai bandgi ǝn dadda zaa ɗuula? Ba kǝla hǝnnga ǝn bamma gaagazaiya Vǝgya Daadamazhigǝl ǝn tsaga dǝgita, viyamkwa biya.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Baɗǝm wanahaan dzǝghaar ba kiyava righa dǝgiti vindara nǝ tlayanngah ma Əlbǝga Daadamazhigǝl vindavindana.” Cinngaraba nǝ mbǝzahaan kwanǝnna, kaa ta dagalaatǝr kǝ iitǝr baɗǝm ar ɗuwarsa.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Kaa lanngaan kǝ lii viyarǝt Yesu dagal da vak Kayafa, zhiila kǝsauuf maamaala, vakavaki dzaharvǝt nǝ maalaha lii tsaga adzahadzah ard tlǝvuukwaha.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Kaa gatǝrgatǝg kǝ Bitrus mahal mahal ba bitky tangw dat ghaiya wakyagha zhiila kǝsauuf maamaala, kaa daas kǝ iin damma gaagazayan cihura ǝmtaɗ dǝ lii uufa wakyagh kiyava vaza dǝgiti da dzǝgardzǝga
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Kaa ba gata shiidaha fiid kwada tagav tǝghǝr kǝ Yesu nǝ zhiila kǝsauufah maamaal ard lii ma gyiɗ baɗǝmma, kiyava tsǝgaan kǝ iitǝra.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Tlarkǝna biya, bakǝvakwaha mǝng nǝ kyalma uudah ba ɗyak sarǝv sa ɓa shiida fiida. Tǝhalakwaha kaa sagau kǝ uudah buwa
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 aiyam nǝ iitǝra, “Kwan kǝ uuda wa taga taaki, ‘Ən dlagnadlag kǝ vǝgya Daadamazhigǝla, ǝn gwiya ndǝrǝt bamma hǝng hǝkǝrɗa.’ ”
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Kaa ciig kǝ maal ba tingting ma zhiila kǝsauufaha, amaa taa kǝ Yesu, “Agha maay dǝ ǝlbǝg biya? Shiidǝn tag nǝ uudahaan tǝghǝr kǝskǝghǝnmi?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Mbǝɗabi Yesu kǝ ghaiyaan biya. Aiyam maal ba tingting ma zhiila kǝssauufah taa kǝ iina, “Aɗabad Daadamazhigǝl kwad shifǝga, tagkǝmndtag akwama kǝgh Kǝristi, Zǝra Daadamazhigǝla.”
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Band kwagha tagda nǝnnga. Ən tagkurtag baɗǝmma, ciigǝt ndakwana am da nǝghǝganǝghǝg kǝ Zǝra Uuda cihurgan tǝ dǝvaa kafa Dadda Ndzǝɗa, sii ma akumba zhigǝla.”
64 Jesus respondeu:
65 Kaa tahdatahǝg kǝ maal ba tingting ma zhiila kǝsauufah kǝ sǝɗavaan mbakyarvad badzǝga ǝrviɗmahuuɗ amaa, “Badzadabadzǝg kǝ ɗaaga Daadamazhigǝla! Kwar kaci kǝ shiid wa kiyam gwiya naag nǝmyami? Amaa cinngacinng aa badza ɗaaga Daadamazhigǝla.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Au wamaa nǝghǝga nǝ uurami?”
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Kaa tafgarvatafǝg kǝ iitǝr kǝ ashaghwvai ma huɗvǝga, ar dlaghara kǝ tsǝga, ar ɓalara kǝ mahupennga,
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 ar taakiya, “Tagkǝmndtag kǝ tlayanngǝra, akwama ba kǝgh nǝ Kǝristiya, tag kǝ dadda kwa tsaktsǝga!”
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Ma kwaniin kǝ sarta, ndza cihurgan ma gaagazaya hǝnnyahiina Bitrusa, kaa sagau nǝ dǝghwiin ɓatlǝr hǝnyahiin da vakaan amaa taa kǝ iina, “Abi ghǝravagh ndakwi agha ǝmtaɗ dǝ Yesu uuda Galilin!”
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Kaa ɓala gajau kǝ Bitrus tǝvuukwatǝr baɗǝmma, amaa, “Ən sǝrgabi nai kǝ dǝgiti agha tag nǝng tǝghǝr biya.”
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Saal ba nǝ iin samma bǝrcama, kaa nǝghǝganǝghǝg nǝ dughwi tlǝrǝn kwa ɓa tlǝr ma hǝnyahiina, amaa taa kǝ lii ghacga vaakwahiina, “Kwanǝn kǝ uud araa ndzaa ǝmtaɗ dǝ Yesu uuda Nazarat!”
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Kaa gwiya ɓala agajau kǝ Bitrus baz zaha ngwaɗǝg taakiya, “Ən sǝrga bi var kǝ uudanǝn biya.”
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Tǝhala zǝlam ba hǝɗikǝna, kaa sagau kǝ lii ghacga vaakwahiin davak Bitrusa, am nǝ iitǝra, “Ba pakat kǝgh ndakwani agha pal nǝng ma iitǝr yaana. Ghayi agha tag nǝng wa markadamarǝga.”
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Ngal farzha kǝ tlafa ghǝraana, ndaha ngwaɗǝga, taakiya, “Ən sǝrgai var kǝ uudanǝn biya.”
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Kaa dzamnadzamǝg Bitrus kǝ ǝlbǝgi tagghar Yesu taakiya, “Lakuti wiig nǝ ghwatkal hinana, agha da ɓagaan kǝ agajawa sǝrkwai shig hǝkǝrɗa.” Kaa dagal kǝ Bitrus da gyimal ngal tuug kǝ iin ba vaivaiya.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.