Mateus 25
glwl (GLWL) vs NTLH
1 “Ma kwahiin kǝ sarta, da gǝrav nǝ tlǝksǝra ghǝrazhigǝl dǝ dǝghwah kǝlaawa kwa kǝsarant kaaraha jahuramb da vaka dlǝgha zhiila ghuula.
1 Jesus disse:
2 Dlǝɓ ma iitǝra ar dlagaha, dlǝɓ dlaɓa ar ɗyamɗyama.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Ma sarta kwa kǝsarant nǝ dlagahaan kǝ kaaraha jahurambatǝra, kǝsarantbi kǝ wal vakaatǝr biya.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Lii ɗyamɗyamna kǝsarantkǝsǝg kǝ kaaraha jahuramb baz wal ma mǝrt vakaatǝra.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Zǝlamazǝlmǝg nǝ zhiila ghuulǝn lakwti sagauwa, kaa njitǝrnjiig kǝ haara, ngal ba tsǝtǝratsǝg kǝ haara.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 “Ma kyakyaka avǝɗa, ngal cinngvacinng nǝ ɗaag taakiya, ‘Wanam zhiila ghuula! Asama sa dlǝghgaana.’
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Kaa ba ciig kǝ dǝghwahaan kǝlaaw ǝmtaɗaatǝra, ar ɓadlǝna kǝ kaaraha jahurammbatǝra.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Am nǝ dlagahaan taa kǝ lii ɗyamɗyamna, ‘Gamkǝmndugǝg yaru kǝ wal ba hǝɗiikǝna, aɗaba naa ǝmtsǝg nǝ kaaraha jahurambamnda.’
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Aiyam nǝ lii ɗyamɗyamǝn taa kǝ iitǝra, ‘Maaya, da tlǝkiyamaara biya. Ngulǝm dam da vak lii vǝlgaan am sǝgwa kǝ dǝgaruwa.’
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Daral ba nǝ iitǝr da sǝgwa walna, lakwti saas kǝ iitǝra, sǝghaasǝg nǝ zhiila ghuula, kaa daas kǝ lii ɓadlarvǝghaɓadlǝg ǝmtaɗ dǝ iina da vaka hwaɗaga, kaa hǝɗvarduhǝɗǝg nǝ wakyagha.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 “Tǝhalakwaha, kaa sǝgaasǝg kǝ dlaga dǝghwahaan dlǝɓna, am nǝ iitǝra, ‘Dadda ndannga, Dadda ndannga, wurkǝmndantwurg kǝ wakyagha!’
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Kaa ngutǝrangug nǝ zhiilaghuulǝn taakiya, ‘Bak jiira wan tagkur naiya, Ən sǝrkur biya.’
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 “Mbakyarvad kwaha ndzamandzǝg ba ɓadlaɓadlana, aɗaba am sǝrgai kǝ faciya ma sart biya.
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 “Tlǝksǝra Daadamazhigǝla band garava uudi kwada dagal dǝ dǝga, kaa ɗahtǝrǝt kǝ kwatnahaan fǝtǝrdǝm kǝ dǝgahaan da mizha dǝvaatǝra.
14 Jesus continuou:
15 Vǝlar kǝ pall kǝ adawan alfu dlǝɓa, pall dlaɓ vǝlar kǝ adawan alfu buwa, vǝlar dlaɓ kwatlǝrǝn kǝ adawan alfu palla, makwaraatǝr vǝlghar ba kalkala ndzǝɗaana, Kaa dagalaana.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ dadda kwa cauwa adawan alfu dlǝɓǝn kǝ mbǝɗa dǝv bat watsǝra, kaa ba tlǝnatlǝg kǝ iin kǝ yu alfu dlǝɓ tuuk vakaiya.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Bandkwah dlaɓ dadda kwa cauwa adawan alfu buna, tlakǝna kǝ yu alfu bu tuuk vakaiya.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Kiyava dadda kwa cauwa adawan alfu pallǝna, nǝghǝghar bak kwaɗǝgakwaɗǝg kǝ affǝk hǝɗnan kǝ kwaɓa dadda hǝnyahaanǝna.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 “Tǝhala zǝlmazǝlmǝga, kaa gwiyaghǝra saas kǝ dadda hǝnyaha kwatnahahaan kiyava sǝrgasǝrǝg kǝ dǝgiti ɓagara nǝ iitǝr dǝ kwaɓiina.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Kaa sagau kǝ dadda kwa cauwa adawan alfu dlǝɓǝn dǝ kwatlǝrǝn kǝ alfu dlǝɓa amaa, ‘Dadda hǝnyaha, adawan alfu dlǝɓ wa vǝlghwa nǝnnga. Wan nǝ yu alfu dlǝɓ naa tlǝkǝna nai tuuk vakaiya.’
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Am nǝ dadda hǝnyahaan taa kǝ iina, ‘Uusa, kwatnaha jiijiira, kwa fǝvdǝghǝrǝtfǝg tǝ vakaiya. Fǝvdǝghǝrǝtfǝg tsau dǝ kǝgh tǝghǝr kǝ zǝr dǝgit hǝdikǝna, ǝn da vǝlakvǝlǝg kǝ tlǝri juujig kwana. Asǝg sa dlaig ǝmtaɗ dǝ kaiya.’
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 “Kaa sagau kǝ dadda kwa cauwa alfu buwa adawana, amaa, ‘Dadda hǝnyaha, alfu buwa adawan wa vǝlghwa nǝnnga. Wan nǝ yu alfu bu naa tlǝkǝna nai tuuk vakaiya.’
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Am nǝ dadda hǝnyahaan taa kǝ iina, ‘Uus, kwatnaha jiijiira, kwa fǝvdǝghǝrǝtfǝg tǝ vakaiya. Fǝvdǝghǝrǝtfǝg tsau dǝ kǝgh tǝghǝr kǝ dǝgit hǝdikǝna, ǝn da vǝlakvǝlǝg kǝ tlǝri juujig kwana. Asǝg sa dlaig ǝmtaɗ dǝ kaiya.’
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 “Kaa sagau kǝ dadda kwa cauwa alfu adawan pallna, amaa, ‘Dadda hǝnyaha, ǝn sǝrgasǝrg mbǝlɛmbǝlɛn ɓagakǝv dǝ kǝgha, agha ghuda hii vakavaki riigha biya. Agha vai ba dzaha dǝgit vakavaki kutgha biya.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Iin wa gǝdzakut kaiya, ǝn kwaɗa kǝ afka ǝn hǝɗnanna. Na kǝ dǝgagha.’
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 “Am nǝ dadda hǝnyahaan taa kǝ iina, ‘Kǝgh, kwatnahǝn kǝlaadna, mandǝlghna! Mbats agha sǝrgasǝrǝg taakiya ǝn ghuda hii vakavaki riyana biya, dlaɓa ǝn vai ba dzaha dǝgit vakavaki kutana biya.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Maa fǝghwifǝg kǝ kwaɓar ma banka, maa bad saasar ǝn tlǝkǝna kǝ yu tuuk vakaiya!
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Mbakyarvad kwaha, cauwamarvacaug kǝ alfuwa adawan pallna am vǝlar kǝ dadda kwad alfu kǝlaawna.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Aɗaba baɗǝm nǝ daddakwa dǝ dǝgita, da fǝvarnaafǝga tlǝkna baɗyaka. Kwa maay dǝ vakai biya, aanji hǝɗikǝni dǝ vakai nǝ iina, da cauwav vakaana.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Ɓǝlamdǝmɓǝlǝg kǝ kǝlaada kwatnahǝn damma gurtla. Vaakwaha da tuug ǝmtaɗ dǝ ghwada dǝv dǝ tlǝrɗa.’
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 “Ma Sarti da saay nǝ Zǝra Uud ma ndanngǝraan ǝmtaɗ dǝ zarha ɓǝlga Daadamazhigǝl baɗǝmma, ngal da cihura tǝ avǝd ndanng ma tlǝkǝsǝraana.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Da dzahvant nǝ uudaha duni badǝm da tǝvuukwana, da wahtǝrzha kǝ uudah hutsǝg buwa, bandkwa wahgarzh nǝ dadda piya alman kǝ tughah ard aagwaha guja.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Da dzant kǝ tughah damma dǝvaa kafaana, aagwah da tǝ dǝvaa ghyaɓaana.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 “Tǝkalakwah da tagtǝrtag nǝ tlǝkǝs kǝ lii tǝ dǝvaa kafaanǝn taakiya, ‘Asamasǝg nǝ uuramǝn fakura nǝ Daadar kǝ barkna! Na dlǝghamadlǝghǝg kǝ tlǝksǝrǝn ɓadlakurna Daadamazhigǝl bamma fazha duniya.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Aɗaba sarta kwandza njǝkwa nǝ waiya, vǝlamwavǝlǝg nǝ kǝ dǝga zǝga. Sarta kwandza njǝkwa nǝ andǝla, gamwadgǝg kǝ yuwa hǝɓǝga. Ndzan ghulaba, dlǝghamkwidlǝghǝga.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Ndzan maay dǝ sǝɗav biya, vǝlamwavǝlǝg kǝ sǝɗava. Ndzan yang biya, famwufǝg kǝ hyimiya. Ndzan ma guda bǝrfina, nǝghamwanǝghǝga.’
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 “Tǝhalakwaha, kaa da ngugarngug nǝ uudaha jiijiir taakiya, ‘Yaazhigǝl, nǝghamnd kak hǝr nǝmnd njak wai kǝm vǝlak kǝ dǝga zǝgi? Bii njak nǝ andǝl kǝm gǝgku kǝ yuwa hǝɓǝgi?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Nǝghamnd kak hǝr nǝmnd agha ghulab kǝm dlǝghkani? Bii agha maay dǝ sǝɗav kǝm vǝlak kǝ saɗavi?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Nǝghamnd kak hǝr nǝmnd agha yangbiya, bii agha ma guda bǝrfin kǝm nǝghkaani?’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 “Kaa da ngutǝrangug nǝ tlǝsksǝn taakiya, ‘Ba jiir wan tagkur naiya, ɓagamaraɓag tsau kǝ daddakwa hǝɗiikǝn pall ma kwanahaan kǝ zaraabaharna, bakalkal amaa ɓagwi ba kǝskaiya.’
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 “Tǝhakwah da tagtǝrtaag kǝ lii tǝ dǝvaa ghyaɓaan taakiya, ‘Yagham vakar lii tlafatlafanǝnna, damdǝg damma kaara fai kwa maay ghyinng ba dǝm biya, kwa ɓadlavarna kǝ Shatanah ard zarha ɓǝlgaana.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Aɗaba ndza njǝkwa nǝ waiya, vǝlamwa bi kǝ dǝga zǝg biya. Ndza njikwa nǝ andǝla, gamwad bi kǝ yu biya.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Ndzan ghulaba, dlǝghamkwi biya, ndzan maay dǝ sǝɗav biya, vǝlamwabi kǝ sǝɗav biya, ndzan yang biya, dlaɓa ndzan ma guda bǝrfina nǝghamwa biya.’
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 “Ghǝravaatǝr ndakwani ar da ngug taakiya, ‘Yaazhigǝla, nǝghamnd kak hǝr nǝmnd agha ɓǝsha wai, bi njak nǝ andǝl, bi agha ghulaba, bi agha maay dǝ sǝɗav, bi agha yang biya, bi agha ma guda bǝrfina kǝm lǝwa kǝ fǝku hyǝmiyi?’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 “Kaa da ngutǝrngug taakiya, ‘Bak jiir wan tagkur naiya, ɓagamara bi tsau kǝ dadda kwa hǝɗiikǝn pall ma uudahaanǝn biya, ɓagamwi bi kǝskai biya.’
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 “Kwanahaan kǝ uudaha, ar da hǝɓa dlaɗ tangw damma zǝrazǝra, uudaha jiikiira ar damma shifǝga tangw damma zǝrazǝra.”
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.