Mateus 25
glwl (GLWL) vs NAA
1 “Ma kwahiin kǝ sarta, da gǝrav nǝ tlǝksǝra ghǝrazhigǝl dǝ dǝghwah kǝlaawa kwa kǝsarant kaaraha jahuramb da vaka dlǝgha zhiila ghuula.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Dlǝɓ ma iitǝra ar dlagaha, dlǝɓ dlaɓa ar ɗyamɗyama.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Ma sarta kwa kǝsarant nǝ dlagahaan kǝ kaaraha jahurambatǝra, kǝsarantbi kǝ wal vakaatǝr biya.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Lii ɗyamɗyamna kǝsarantkǝsǝg kǝ kaaraha jahuramb baz wal ma mǝrt vakaatǝra.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Zǝlamazǝlmǝg nǝ zhiila ghuulǝn lakwti sagauwa, kaa njitǝrnjiig kǝ haara, ngal ba tsǝtǝratsǝg kǝ haara.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 “Ma kyakyaka avǝɗa, ngal cinngvacinng nǝ ɗaag taakiya, ‘Wanam zhiila ghuula! Asama sa dlǝghgaana.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Kaa ba ciig kǝ dǝghwahaan kǝlaaw ǝmtaɗaatǝra, ar ɓadlǝna kǝ kaaraha jahurammbatǝra.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Am nǝ dlagahaan taa kǝ lii ɗyamɗyamna, ‘Gamkǝmndugǝg yaru kǝ wal ba hǝɗiikǝna, aɗaba naa ǝmtsǝg nǝ kaaraha jahurambamnda.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Aiyam nǝ lii ɗyamɗyamǝn taa kǝ iitǝra, ‘Maaya, da tlǝkiyamaara biya. Ngulǝm dam da vak lii vǝlgaan am sǝgwa kǝ dǝgaruwa.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Daral ba nǝ iitǝr da sǝgwa walna, lakwti saas kǝ iitǝra, sǝghaasǝg nǝ zhiila ghuula, kaa daas kǝ lii ɓadlarvǝghaɓadlǝg ǝmtaɗ dǝ iina da vaka hwaɗaga, kaa hǝɗvarduhǝɗǝg nǝ wakyagha.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 “Tǝhalakwaha, kaa sǝgaasǝg kǝ dlaga dǝghwahaan dlǝɓna, am nǝ iitǝra, ‘Dadda ndannga, Dadda ndannga, wurkǝmndantwurg kǝ wakyagha!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Kaa ngutǝrangug nǝ zhiilaghuulǝn taakiya, ‘Bak jiira wan tagkur naiya, Ən sǝrkur biya.’
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 “Mbakyarvad kwaha ndzamandzǝg ba ɓadlaɓadlana, aɗaba am sǝrgai kǝ faciya ma sart biya.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Tlǝksǝra Daadamazhigǝla band garava uudi kwada dagal dǝ dǝga, kaa ɗahtǝrǝt kǝ kwatnahaan fǝtǝrdǝm kǝ dǝgahaan da mizha dǝvaatǝra.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Vǝlar kǝ pall kǝ adawan alfu dlǝɓa, pall dlaɓ vǝlar kǝ adawan alfu buwa, vǝlar dlaɓ kwatlǝrǝn kǝ adawan alfu palla, makwaraatǝr vǝlghar ba kalkala ndzǝɗaana, Kaa dagalaana.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ dadda kwa cauwa adawan alfu dlǝɓǝn kǝ mbǝɗa dǝv bat watsǝra, kaa ba tlǝnatlǝg kǝ iin kǝ yu alfu dlǝɓ tuuk vakaiya.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Bandkwah dlaɓ dadda kwa cauwa adawan alfu buna, tlakǝna kǝ yu alfu bu tuuk vakaiya.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Kiyava dadda kwa cauwa adawan alfu pallǝna, nǝghǝghar bak kwaɗǝgakwaɗǝg kǝ affǝk hǝɗnan kǝ kwaɓa dadda hǝnyahaanǝna.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Tǝhala zǝlmazǝlmǝga, kaa gwiyaghǝra saas kǝ dadda hǝnyaha kwatnahahaan kiyava sǝrgasǝrǝg kǝ dǝgiti ɓagara nǝ iitǝr dǝ kwaɓiina.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Kaa sagau kǝ dadda kwa cauwa adawan alfu dlǝɓǝn dǝ kwatlǝrǝn kǝ alfu dlǝɓa amaa, ‘Dadda hǝnyaha, adawan alfu dlǝɓ wa vǝlghwa nǝnnga. Wan nǝ yu alfu dlǝɓ naa tlǝkǝna nai tuuk vakaiya.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Am nǝ dadda hǝnyahaan taa kǝ iina, ‘Uusa, kwatnaha jiijiira, kwa fǝvdǝghǝrǝtfǝg tǝ vakaiya. Fǝvdǝghǝrǝtfǝg tsau dǝ kǝgh tǝghǝr kǝ zǝr dǝgit hǝdikǝna, ǝn da vǝlakvǝlǝg kǝ tlǝri juujig kwana. Asǝg sa dlaig ǝmtaɗ dǝ kaiya.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 “Kaa sagau kǝ dadda kwa cauwa alfu buwa adawana, amaa, ‘Dadda hǝnyaha, alfu buwa adawan wa vǝlghwa nǝnnga. Wan nǝ yu alfu bu naa tlǝkǝna nai tuuk vakaiya.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Am nǝ dadda hǝnyahaan taa kǝ iina, ‘Uus, kwatnaha jiijiira, kwa fǝvdǝghǝrǝtfǝg tǝ vakaiya. Fǝvdǝghǝrǝtfǝg tsau dǝ kǝgh tǝghǝr kǝ dǝgit hǝdikǝna, ǝn da vǝlakvǝlǝg kǝ tlǝri juujig kwana. Asǝg sa dlaig ǝmtaɗ dǝ kaiya.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 “Kaa sagau kǝ dadda kwa cauwa alfu adawan pallna, amaa, ‘Dadda hǝnyaha, ǝn sǝrgasǝrg mbǝlɛmbǝlɛn ɓagakǝv dǝ kǝgha, agha ghuda hii vakavaki riigha biya. Agha vai ba dzaha dǝgit vakavaki kutgha biya.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Iin wa gǝdzakut kaiya, ǝn kwaɗa kǝ afka ǝn hǝɗnanna. Na kǝ dǝgagha.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 “Am nǝ dadda hǝnyahaan taa kǝ iina, ‘Kǝgh, kwatnahǝn kǝlaadna, mandǝlghna! Mbats agha sǝrgasǝrǝg taakiya ǝn ghuda hii vakavaki riyana biya, dlaɓa ǝn vai ba dzaha dǝgit vakavaki kutana biya.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Maa fǝghwifǝg kǝ kwaɓar ma banka, maa bad saasar ǝn tlǝkǝna kǝ yu tuuk vakaiya!
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Mbakyarvad kwaha, cauwamarvacaug kǝ alfuwa adawan pallna am vǝlar kǝ dadda kwad alfu kǝlaawna.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Aɗaba baɗǝm nǝ daddakwa dǝ dǝgita, da fǝvarnaafǝga tlǝkna baɗyaka. Kwa maay dǝ vakai biya, aanji hǝɗikǝni dǝ vakai nǝ iina, da cauwav vakaana.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ɓǝlamdǝmɓǝlǝg kǝ kǝlaada kwatnahǝn damma gurtla. Vaakwaha da tuug ǝmtaɗ dǝ ghwada dǝv dǝ tlǝrɗa.’
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Ma Sarti da saay nǝ Zǝra Uud ma ndanngǝraan ǝmtaɗ dǝ zarha ɓǝlga Daadamazhigǝl baɗǝmma, ngal da cihura tǝ avǝd ndanng ma tlǝkǝsǝraana.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Da dzahvant nǝ uudaha duni badǝm da tǝvuukwana, da wahtǝrzha kǝ uudah hutsǝg buwa, bandkwa wahgarzh nǝ dadda piya alman kǝ tughah ard aagwaha guja.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Da dzant kǝ tughah damma dǝvaa kafaana, aagwah da tǝ dǝvaa ghyaɓaana.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 “Tǝkalakwah da tagtǝrtag nǝ tlǝkǝs kǝ lii tǝ dǝvaa kafaanǝn taakiya, ‘Asamasǝg nǝ uuramǝn fakura nǝ Daadar kǝ barkna! Na dlǝghamadlǝghǝg kǝ tlǝksǝrǝn ɓadlakurna Daadamazhigǝl bamma fazha duniya.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Aɗaba sarta kwandza njǝkwa nǝ waiya, vǝlamwavǝlǝg nǝ kǝ dǝga zǝga. Sarta kwandza njǝkwa nǝ andǝla, gamwadgǝg kǝ yuwa hǝɓǝga. Ndzan ghulaba, dlǝghamkwidlǝghǝga.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Ndzan maay dǝ sǝɗav biya, vǝlamwavǝlǝg kǝ sǝɗava. Ndzan yang biya, famwufǝg kǝ hyimiya. Ndzan ma guda bǝrfina, nǝghamwanǝghǝga.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 “Tǝhalakwaha, kaa da ngugarngug nǝ uudaha jiijiir taakiya, ‘Yaazhigǝl, nǝghamnd kak hǝr nǝmnd njak wai kǝm vǝlak kǝ dǝga zǝgi? Bii njak nǝ andǝl kǝm gǝgku kǝ yuwa hǝɓǝgi?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Nǝghamnd kak hǝr nǝmnd agha ghulab kǝm dlǝghkani? Bii agha maay dǝ sǝɗav kǝm vǝlak kǝ saɗavi?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Nǝghamnd kak hǝr nǝmnd agha yangbiya, bii agha ma guda bǝrfin kǝm nǝghkaani?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 “Kaa da ngutǝrangug nǝ tlǝsksǝn taakiya, ‘Ba jiir wan tagkur naiya, ɓagamaraɓag tsau kǝ daddakwa hǝɗiikǝn pall ma kwanahaan kǝ zaraabaharna, bakalkal amaa ɓagwi ba kǝskaiya.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Tǝhakwah da tagtǝrtaag kǝ lii tǝ dǝvaa ghyaɓaan taakiya, ‘Yagham vakar lii tlafatlafanǝnna, damdǝg damma kaara fai kwa maay ghyinng ba dǝm biya, kwa ɓadlavarna kǝ Shatanah ard zarha ɓǝlgaana.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Aɗaba ndza njǝkwa nǝ waiya, vǝlamwa bi kǝ dǝga zǝg biya. Ndza njikwa nǝ andǝla, gamwad bi kǝ yu biya.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Ndzan ghulaba, dlǝghamkwi biya, ndzan maay dǝ sǝɗav biya, vǝlamwabi kǝ sǝɗav biya, ndzan yang biya, dlaɓa ndzan ma guda bǝrfina nǝghamwa biya.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 “Ghǝravaatǝr ndakwani ar da ngug taakiya, ‘Yaazhigǝla, nǝghamnd kak hǝr nǝmnd agha ɓǝsha wai, bi njak nǝ andǝl, bi agha ghulaba, bi agha maay dǝ sǝɗav, bi agha yang biya, bi agha ma guda bǝrfina kǝm lǝwa kǝ fǝku hyǝmiyi?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 “Kaa da ngutǝrngug taakiya, ‘Bak jiir wan tagkur naiya, ɓagamara bi tsau kǝ dadda kwa hǝɗiikǝn pall ma uudahaanǝn biya, ɓagamwi bi kǝskai biya.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 “Kwanahaan kǝ uudaha, ar da hǝɓa dlaɗ tangw damma zǝrazǝra, uudaha jiikiira ar damma shifǝga tangw damma zǝrazǝra.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.