Mateus 25

glwl (GLWL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Ma kwahiin kǝ sarta, da gǝrav nǝ tlǝksǝra ghǝrazhigǝl dǝ dǝghwah kǝlaawa kwa kǝsarant kaaraha jahuramb da vaka dlǝgha zhiila ghuula.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Dlǝɓ ma iitǝra ar dlagaha, dlǝɓ dlaɓa ar ɗyamɗyama.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Ma sarta kwa kǝsarant nǝ dlagahaan kǝ kaaraha jahurambatǝra, kǝsarantbi kǝ wal vakaatǝr biya.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Lii ɗyamɗyamna kǝsarantkǝsǝg kǝ kaaraha jahuramb baz wal ma mǝrt vakaatǝra.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Zǝlamazǝlmǝg nǝ zhiila ghuulǝn lakwti sagauwa, kaa njitǝrnjiig kǝ haara, ngal ba tsǝtǝratsǝg kǝ haara.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 “Ma kyakyaka avǝɗa, ngal cinngvacinng nǝ ɗaag taakiya, ‘Wanam zhiila ghuula! Asama sa dlǝghgaana.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Kaa ba ciig kǝ dǝghwahaan kǝlaaw ǝmtaɗaatǝra, ar ɓadlǝna kǝ kaaraha jahurammbatǝra.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Am nǝ dlagahaan taa kǝ lii ɗyamɗyamna, ‘Gamkǝmndugǝg yaru kǝ wal ba hǝɗiikǝna, aɗaba naa ǝmtsǝg nǝ kaaraha jahurambamnda.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Aiyam nǝ lii ɗyamɗyamǝn taa kǝ iitǝra, ‘Maaya, da tlǝkiyamaara biya. Ngulǝm dam da vak lii vǝlgaan am sǝgwa kǝ dǝgaruwa.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Daral ba nǝ iitǝr da sǝgwa walna, lakwti saas kǝ iitǝra, sǝghaasǝg nǝ zhiila ghuula, kaa daas kǝ lii ɓadlarvǝghaɓadlǝg ǝmtaɗ dǝ iina da vaka hwaɗaga, kaa hǝɗvarduhǝɗǝg nǝ wakyagha.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 “Tǝhalakwaha, kaa sǝgaasǝg kǝ dlaga dǝghwahaan dlǝɓna, am nǝ iitǝra, ‘Dadda ndannga, Dadda ndannga, wurkǝmndantwurg kǝ wakyagha!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Kaa ngutǝrangug nǝ zhiilaghuulǝn taakiya, ‘Bak jiira wan tagkur naiya, Ən sǝrkur biya.’
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 “Mbakyarvad kwaha ndzamandzǝg ba ɓadlaɓadlana, aɗaba am sǝrgai kǝ faciya ma sart biya.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 “Tlǝksǝra Daadamazhigǝla band garava uudi kwada dagal dǝ dǝga, kaa ɗahtǝrǝt kǝ kwatnahaan fǝtǝrdǝm kǝ dǝgahaan da mizha dǝvaatǝra.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Vǝlar kǝ pall kǝ adawan alfu dlǝɓa, pall dlaɓ vǝlar kǝ adawan alfu buwa, vǝlar dlaɓ kwatlǝrǝn kǝ adawan alfu palla, makwaraatǝr vǝlghar ba kalkala ndzǝɗaana, Kaa dagalaana.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ dadda kwa cauwa adawan alfu dlǝɓǝn kǝ mbǝɗa dǝv bat watsǝra, kaa ba tlǝnatlǝg kǝ iin kǝ yu alfu dlǝɓ tuuk vakaiya.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Bandkwah dlaɓ dadda kwa cauwa adawan alfu buna, tlakǝna kǝ yu alfu bu tuuk vakaiya.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Kiyava dadda kwa cauwa adawan alfu pallǝna, nǝghǝghar bak kwaɗǝgakwaɗǝg kǝ affǝk hǝɗnan kǝ kwaɓa dadda hǝnyahaanǝna.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Tǝhala zǝlmazǝlmǝga, kaa gwiyaghǝra saas kǝ dadda hǝnyaha kwatnahahaan kiyava sǝrgasǝrǝg kǝ dǝgiti ɓagara nǝ iitǝr dǝ kwaɓiina.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Kaa sagau kǝ dadda kwa cauwa adawan alfu dlǝɓǝn dǝ kwatlǝrǝn kǝ alfu dlǝɓa amaa, ‘Dadda hǝnyaha, adawan alfu dlǝɓ wa vǝlghwa nǝnnga. Wan nǝ yu alfu dlǝɓ naa tlǝkǝna nai tuuk vakaiya.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Am nǝ dadda hǝnyahaan taa kǝ iina, ‘Uusa, kwatnaha jiijiira, kwa fǝvdǝghǝrǝtfǝg tǝ vakaiya. Fǝvdǝghǝrǝtfǝg tsau dǝ kǝgh tǝghǝr kǝ zǝr dǝgit hǝdikǝna, ǝn da vǝlakvǝlǝg kǝ tlǝri juujig kwana. Asǝg sa dlaig ǝmtaɗ dǝ kaiya.’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Kaa sagau kǝ dadda kwa cauwa alfu buwa adawana, amaa, ‘Dadda hǝnyaha, alfu buwa adawan wa vǝlghwa nǝnnga. Wan nǝ yu alfu bu naa tlǝkǝna nai tuuk vakaiya.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Am nǝ dadda hǝnyahaan taa kǝ iina, ‘Uus, kwatnaha jiijiira, kwa fǝvdǝghǝrǝtfǝg tǝ vakaiya. Fǝvdǝghǝrǝtfǝg tsau dǝ kǝgh tǝghǝr kǝ dǝgit hǝdikǝna, ǝn da vǝlakvǝlǝg kǝ tlǝri juujig kwana. Asǝg sa dlaig ǝmtaɗ dǝ kaiya.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Kaa sagau kǝ dadda kwa cauwa alfu adawan pallna, amaa, ‘Dadda hǝnyaha, ǝn sǝrgasǝrg mbǝlɛmbǝlɛn ɓagakǝv dǝ kǝgha, agha ghuda hii vakavaki riigha biya. Agha vai ba dzaha dǝgit vakavaki kutgha biya.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Iin wa gǝdzakut kaiya, ǝn kwaɗa kǝ afka ǝn hǝɗnanna. Na kǝ dǝgagha.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Am nǝ dadda hǝnyahaan taa kǝ iina, ‘Kǝgh, kwatnahǝn kǝlaadna, mandǝlghna! Mbats agha sǝrgasǝrǝg taakiya ǝn ghuda hii vakavaki riyana biya, dlaɓa ǝn vai ba dzaha dǝgit vakavaki kutana biya.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Maa fǝghwifǝg kǝ kwaɓar ma banka, maa bad saasar ǝn tlǝkǝna kǝ yu tuuk vakaiya!
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Mbakyarvad kwaha, cauwamarvacaug kǝ alfuwa adawan pallna am vǝlar kǝ dadda kwad alfu kǝlaawna.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Aɗaba baɗǝm nǝ daddakwa dǝ dǝgita, da fǝvarnaafǝga tlǝkna baɗyaka. Kwa maay dǝ vakai biya, aanji hǝɗikǝni dǝ vakai nǝ iina, da cauwav vakaana.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ɓǝlamdǝmɓǝlǝg kǝ kǝlaada kwatnahǝn damma gurtla. Vaakwaha da tuug ǝmtaɗ dǝ ghwada dǝv dǝ tlǝrɗa.’
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Ma Sarti da saay nǝ Zǝra Uud ma ndanngǝraan ǝmtaɗ dǝ zarha ɓǝlga Daadamazhigǝl baɗǝmma, ngal da cihura tǝ avǝd ndanng ma tlǝkǝsǝraana.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Da dzahvant nǝ uudaha duni badǝm da tǝvuukwana, da wahtǝrzha kǝ uudah hutsǝg buwa, bandkwa wahgarzh nǝ dadda piya alman kǝ tughah ard aagwaha guja.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Da dzant kǝ tughah damma dǝvaa kafaana, aagwah da tǝ dǝvaa ghyaɓaana.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 “Tǝkalakwah da tagtǝrtag nǝ tlǝkǝs kǝ lii tǝ dǝvaa kafaanǝn taakiya, ‘Asamasǝg nǝ uuramǝn fakura nǝ Daadar kǝ barkna! Na dlǝghamadlǝghǝg kǝ tlǝksǝrǝn ɓadlakurna Daadamazhigǝl bamma fazha duniya.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Aɗaba sarta kwandza njǝkwa nǝ waiya, vǝlamwavǝlǝg nǝ kǝ dǝga zǝga. Sarta kwandza njǝkwa nǝ andǝla, gamwadgǝg kǝ yuwa hǝɓǝga. Ndzan ghulaba, dlǝghamkwidlǝghǝga.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Ndzan maay dǝ sǝɗav biya, vǝlamwavǝlǝg kǝ sǝɗava. Ndzan yang biya, famwufǝg kǝ hyimiya. Ndzan ma guda bǝrfina, nǝghamwanǝghǝga.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “Tǝhalakwaha, kaa da ngugarngug nǝ uudaha jiijiir taakiya, ‘Yaazhigǝl, nǝghamnd kak hǝr nǝmnd njak wai kǝm vǝlak kǝ dǝga zǝgi? Bii njak nǝ andǝl kǝm gǝgku kǝ yuwa hǝɓǝgi?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Nǝghamnd kak hǝr nǝmnd agha ghulab kǝm dlǝghkani? Bii agha maay dǝ sǝɗav kǝm vǝlak kǝ saɗavi?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Nǝghamnd kak hǝr nǝmnd agha yangbiya, bii agha ma guda bǝrfin kǝm nǝghkaani?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “Kaa da ngutǝrangug nǝ tlǝsksǝn taakiya, ‘Ba jiir wan tagkur naiya, ɓagamaraɓag tsau kǝ daddakwa hǝɗiikǝn pall ma kwanahaan kǝ zaraabaharna, bakalkal amaa ɓagwi ba kǝskaiya.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Tǝhakwah da tagtǝrtaag kǝ lii tǝ dǝvaa ghyaɓaan taakiya, ‘Yagham vakar lii tlafatlafanǝnna, damdǝg damma kaara fai kwa maay ghyinng ba dǝm biya, kwa ɓadlavarna kǝ Shatanah ard zarha ɓǝlgaana.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Aɗaba ndza njǝkwa nǝ waiya, vǝlamwa bi kǝ dǝga zǝg biya. Ndza njikwa nǝ andǝla, gamwad bi kǝ yu biya.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Ndzan ghulaba, dlǝghamkwi biya, ndzan maay dǝ sǝɗav biya, vǝlamwabi kǝ sǝɗav biya, ndzan yang biya, dlaɓa ndzan ma guda bǝrfina nǝghamwa biya.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “Ghǝravaatǝr ndakwani ar da ngug taakiya, ‘Yaazhigǝla, nǝghamnd kak hǝr nǝmnd agha ɓǝsha wai, bi njak nǝ andǝl, bi agha ghulaba, bi agha maay dǝ sǝɗav, bi agha yang biya, bi agha ma guda bǝrfina kǝm lǝwa kǝ fǝku hyǝmiyi?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 “Kaa da ngutǝrngug taakiya, ‘Bak jiir wan tagkur naiya, ɓagamara bi tsau kǝ dadda kwa hǝɗiikǝn pall ma uudahaanǝn biya, ɓagamwi bi kǝskai biya.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “Kwanahaan kǝ uudaha, ar da hǝɓa dlaɗ tangw damma zǝrazǝra, uudaha jiikiira ar damma shifǝga tangw damma zǝrazǝra.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.