Mateus 21
glwl (GLWL) vs NTLH
1 Hǝrzarǝt ba nǝ Yesu ard mbǝrzahaan damma Bǝtafaji gǝdzǝrkǝsa kwa hǝrz dǝ Wurshalima vaka Aghwa Uufaha Zaitun, kaa ɓǝlgantɓǝlǝg kǝ iin kǝ mbǝrzah buwa.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Amaa taa kǝ iitǝra, “Damdǝg daadamma kǝsǝn tǝvuukwaruna. Bad daasaruwa am da nǝghǝganǝghǝg ka aghyunngw nguɗgan dǝ zǝraan tǝvǝgha, pǝlamtǝrdaapǝlǝg am sǝtǝrdaa sa vaakara.
2 com a seguinte ordem:
3 Akwama ndavakurundavǝg nǝ uudana, tagamartag taakiya, Yaazhigǝl wa naatǝrnaaga, da gwiya saas dǝ iitǝr ba ndakwana.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Dzaghaar kiyava righa dǝgiti tagada nǝ tlayanng taakiya,
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 “Tagamtǝrtag kǝ uudaha Wurshalima,
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Kaa dagal kǝ mbǝrzahaana ar ɓagnan bandkwa tagatǝr nǝ Yesu.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Ar sardǝv kǝ aghyunngwiin baz zǝraana, ar ɓala kǝ sǝɗavahaatǝr tǝ iitǝra, kaa ba ɗalgaan kǝ Yesu cihura tǝ vakaiya.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Kaa ɓala sǝɗavahaatǝr nǝ uudah ba ɗyak tǝ ɗuula, kyalmah dlaɓa ar kala kǝ aabayah tǝ uuf ar ɓala kǝ iitǝr tǝ ɗuula.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Uudahi mǝlara dagal tǝvuukaana ard lii gatǝg mahala ar dzǝgant kǝ ghai ar taakiya,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Dagha ba nǝ Yesu damma Wurshalima, kaa cigǝtciig kǝ hǝnkala uudah baɗǝm ma kǝsiin ar taakiya, “War wa nǝ iin kǝ uudi?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Aiyam nǝ uudahǝn dagal gata Yesuwǝn taa kǝ iitǝra, “Kwan iin nǝ tlayang Yesu, kwa sǝghal ma Nazarat ma Galili.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Dagha ba nǝ Yesu damma gaagazaiya vǝgya Daadamazhigǝla, lagwatǝrda kǝ lii vǝla dǝgitah ard lii sagwa dǝgitah ma vakai baɗǝmma, tlagars kǝ iin kǝ tibǝra lii mɓǝɗa kwaɓa ard avǝdaha lii vǝla takalamasara.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Amaa taa kǝ iitǝra, “Vindavavindǝga taakiya,
13 Ele lhes disse:
14 Kaa sagau kǝ gulfah ard ghurɗikaha da vakaan ma Vǝgya Daadamazhigǝla, mbǝttǝrana.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Nǝghara ba nǝ maalah ma zhiila kǝsuufah ard lii tsaga adzahadzah kǝ dǝga japǝrǝn ɓǝgaa nǝ Yesu na, ard ɗiya cauwa zarh ma gaagazaiya Vǝgya Daadamazhigǝla, ar taakiya, “Galiyamgalǝg kǝ Zǝra Dauda.” Kaa badza ǝrviɗmahuɗ kǝ iitǝra.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Aiyam nǝ iitǝr taa kǝ Yesu, “Agha cinngacinng kǝ dǝgiti ar tag nǝ zarhahaan kwana?”
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Tǝhalakwaha, kaa ɗuutǝrsɗuug kǝ iin ma kǝsiina, kaa ba mǝla dagal damma Betani, ngal hǝnng kǝ iin vaakwaha.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Wurraa ba nǝ kǝsa, kaa gwiyaghǝra saas kǝ Yesu damma Wurshalima ngal njǝkǝnnjiig kǝ wai tǝ ghǝrdǝga.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Nǝghgha ba nǝ Yesu kǝ uufa ghǝgyiv tǝ ghaiya ɗuula, kaa dagau kǝ iin da tǝvǝgh kǝ uufina, tlakǝna bi aanji dau tǝvakai biya, ba hyǝmiya. Amaa taa kǝ uufiina, “Ba dǝm agha maadlai gwiya ya zǝr biya.” Tǝhala kwaha kaa ghulǝg kǝ uufiina.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Nǝghara ba nǝ mbǝrzahaan ǝndkwana, kaa ɓaa jappǝr kǝ iitǝr ba vaivaya. Aiyam nǝ iitǝra, “Aujilbǝg kǝ uufǝn aa ghulgal ba watswatsi?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Kaa ngutǝrang kǝ Yesu, amaa, “Bak jiir wan tagkurtaga, akwamamma mǝng dǝ fadghǝra, dlaɓa am maay ɓaa ndaundau biya, mammaa ɓagaɓag kwa juujigg kǝ dǝgiti na ɓagara nai kǝ uuffa ghǝgyivna, am tagardatag dlaɓ kǝ aghwǝn taakiya, ‘Ciig vaakwana dǝg damma yuwa haiya,’ maa ciiga.
21 Então Jesus disse:
22 Akwama famdǝghǝrǝtfǝga, baɗǝm nǝ dǝgiti am ghalga nǝ uurama vak Daadamazhigǝla ma dzǝgwazhigǝla, am tlǝkǝnatlǝga.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Dagha ba nǝ Yesu damma gaagazaiya Vǝgya Daadamazhigǝla, kaa tsagtǝr dǝgit kǝ uudah, ngal sagau kǝ maalah ma zhiila kǝsuufah ard maalah tǝghǝr kǝ dlamaa kǝlaaw da vakaana, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Agha ɓag dǝ kwar kǝ ndzǝɗ nǝng kǝ kwanahaan kǝ dǝgitahi? Dlaɓa vǝlakak war kǝ ndzǝɗi?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Kaa ngutǝrangug kǝ Yesu taakiya, “Ən ndavkurundavǝg ghǝravar kǝ ndavǝg palla. Akwama tagamwitaga, ghǝravar ndakwani ǝn tagkurtag kǝ ndzǝɗi ǝn ɓag nai kǝ tlǝr dǝ vakaiya.
24 Jesus respondeu:
25 Ndzǝɗǝn ndza dǝ vakai Yuhwan dadda tsuufǝgǝn tsaa, vǝlghar nǝ Daadamazhigǝl nii uudhi?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Akwama tagiyamatag taakiya, ‘Vak uuda,’ kiyam gǝdza dǝgǝti ar da ɓagkiyam nǝ uudaha, aɗaba baɗǝm nǝ uudah haiyaranthaig taakiya ndza tlayanga nǝ Yuhwana.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Kaa ngugarangug kǝ iitǝr kǝ Yesu taakiya, “Sǝramdai kǝ vakavaki sal dǝ ndzǝɗiin biya.” Am Yesu taa kǝ iitǝra, “Ghǝravar ndakwani ǝn maay tagkurtag, kǝ ndzǝɗi ǝn ɓag nai kǝ kwanahaan kǝ dǝgitah biya.
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 “Au wamaa tlǝg uurami? Mǝng nǝ uuda nǝ iin dǝ zaraa ghwalvah buwa, kaa dagau da vak kǝ dǝga zǝnngwa, amaa taa kǝ iina, ‘Zǝrara, dǝg da ɓa ɓatlǝr ma guha inabi hinana.’
28 Jesus continuou:
29 “Aiyam nǝ zǝrǝn taa kǝ iina, ‘Ən maay dagal biya,’ tǝhalakwaha, kaa ɗayaghǝr kǝ iin kaa ba dagala.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 “Ngal dagau kǝ daadiin da vak kǝ dǝga buwa, tagar kǝ iin kǝ dǝgiti taghar nǝ iin kǝ zǝngwna, kaa ngwangug kǝ zǝriin taakiya, ‘Iiya, ǝn dagau, daada,’ tǝhalakwaha lǝwa kǝ dagala.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 “Ma iitǝr buna tsaa, warwa ɓagaa dǝgiti naag daddaatǝri?”
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Aɗaba sahisǝg nǝ Yuhwan da markurd ɗuula jiirjiira, famdǝghǝrǝt bi nǝ uuram tǝ iin biya. Lii cauwa hadama ard tandaha fardghǝrǝtfǝg tǝ iina. Bakǝvakwaha, ndzaa tǝhala nǝghǝganǝghǝgaru kwana, lamwalǝg kǝ pǝlaghǝr am fǝdghǝrǝt tǝ iina.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 “Kaa tagtǝrtag kǝ Yesu kǝ garava. Mǝng nǝ uuda nǝ iin kwa ɓagaa guha inabi, ɓǝlaraa kǝ ghǝrgha, tǝfa kǝ vaka pǝrtsa zǝra inabi, dlaɓa ndǝrǝt kǝ gud ba tlaɗ kiyava dadda uufakyauwa. Vǝltǝr kǝ mbuucaan kǝ yaa dadda uusǝga, kaa dagal kǝ iin damma lardi tlǝrna.
33 Jesus disse:
34 Ɓagaa ba sarta caa zǝra inabi, kaa ɓǝlgantɓǝlǝg kǝ iin kwatǝnahahaan davak lii cauwar mbuuca guhǝna, kiyava sǝgarda zarha inabi ma guha.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 “Ngal viigǝtviig nǝ lii cauwar mbuucin kǝ kwatnahahaana, ar kalaaka kǝ palla, ar tsa kǝ palla, ar ɗawala kǝ kwah dǝ akura.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Gwiya ɓǝlant kǝ kwatlǝrn kǝ kwatanahah baɗyaka kwa jarujig kǝ lii ndza zǝnngwa, ngal ɓagaan kǝ lii cauwar mbuucin band kwa ɓagartǝra nǝ iitǝra kǝ lii ndza zǝnngwa.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Tǝhalakwah baɗǝmma, kaa ɓǝlgantɓǝlǝg nǝ dadda guhǝn kǝ zǝraan da vak lii cauwara mbuucna, amaa, ‘Mbatak ar da fǝgaarafǝg kǝ zǝrarna.’
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 “Nǝghara ban lii cauwara mbuuca guhǝn kǝ zǝrna, kaa tagkǝvatag kǝ iitǝr mataatakatǝr taakiya, ‘Wan ci dadda kwada gwigaana, na tsiyamatsǝga, kiyava nǝg guhiin kǝ dǝga miyamma.’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Ar viyǝt, ar ɗuuldan da gyilga ghǝrgha, ar tsana.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 “Aitsaa, akwama saghaasǝg nǝ dadda guhǝna, au kaci wa da ɓagtǝr nǝ iin kǝ lii cauwara mbuuca guhni?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Da ciɓan kǝ kǝlaadahaan vǝlatǝr nǝ iin kǝ mbuuca guhna, da vǝltǝr kǝ guhiin kǝ uudahitlǝrn kwar da vǝlgar dlaiyaan ma kadlannga guhiina.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Am nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Mbats tapamnai karantǝgaan ma kakkaɗa Daadamazhigǝl biya?
42 Jesus então perguntou:
43 “Mbakyarvad kwaha, ǝn tagkurtaga, da cauwav nǝ tlǝksǝra Daadamazhigǝl vakaruwa, da vǝlǝvtǝr kǝ uudahi tlǝrǝn kwar da ɓa dǝgitahi naag nǝ Daadamazhigǝla.
43 E Jesus terminou:
44 Baɗǝm daddakwa mbǝɗǝga da tuuk kwanǝn kǝ akurna, kalǝg ba hwɛɓhwɛɓa, dlaɓa uudani ɓǝlhi na akurǝn da tǝghǝr kǝ iina, ɗǝgaan ba tukwtukwa.”
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Cinngara ba nǝ maalah ma zhiila kǝsuufah ard Farisiyah kǝ garavahaan tagada nǝ iina, kaa nǝghǝgaakanǝghǝg kǝ iitǝr taakiya tag tǝghǝr kǝ iitǝra.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Kaa gata ɗuula viigaan kǝ iitǝra, gǝdzar gyiya uudaha, aɗaba kǝsarantkǝsǝg nǝ uudah kǝ iin taakiya tlayannga.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.