Mateus 21

glwl (GLWL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hǝrzarǝt ba nǝ Yesu ard mbǝrzahaan damma Bǝtafaji gǝdzǝrkǝsa kwa hǝrz dǝ Wurshalima vaka Aghwa Uufaha Zaitun, kaa ɓǝlgantɓǝlǝg kǝ iin kǝ mbǝrzah buwa.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 Amaa taa kǝ iitǝra, “Damdǝg daadamma kǝsǝn tǝvuukwaruna. Bad daasaruwa am da nǝghǝganǝghǝg ka aghyunngw nguɗgan dǝ zǝraan tǝvǝgha, pǝlamtǝrdaapǝlǝg am sǝtǝrdaa sa vaakara.
2 dizendo-lhes:
3 Akwama ndavakurundavǝg nǝ uudana, tagamartag taakiya, Yaazhigǝl wa naatǝrnaaga, da gwiya saas dǝ iitǝr ba ndakwana.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Dzaghaar kiyava righa dǝgiti tagada nǝ tlayanng taakiya,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Tagamtǝrtag kǝ uudaha Wurshalima,
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Kaa dagal kǝ mbǝrzahaana ar ɓagnan bandkwa tagatǝr nǝ Yesu.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Ar sardǝv kǝ aghyunngwiin baz zǝraana, ar ɓala kǝ sǝɗavahaatǝr tǝ iitǝra, kaa ba ɗalgaan kǝ Yesu cihura tǝ vakaiya.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Kaa ɓala sǝɗavahaatǝr nǝ uudah ba ɗyak tǝ ɗuula, kyalmah dlaɓa ar kala kǝ aabayah tǝ uuf ar ɓala kǝ iitǝr tǝ ɗuula.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Uudahi mǝlara dagal tǝvuukaana ard lii gatǝg mahala ar dzǝgant kǝ ghai ar taakiya,
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Dagha ba nǝ Yesu damma Wurshalima, kaa cigǝtciig kǝ hǝnkala uudah baɗǝm ma kǝsiin ar taakiya, “War wa nǝ iin kǝ uudi?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Aiyam nǝ uudahǝn dagal gata Yesuwǝn taa kǝ iitǝra, “Kwan iin nǝ tlayang Yesu, kwa sǝghal ma Nazarat ma Galili.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Dagha ba nǝ Yesu damma gaagazaiya vǝgya Daadamazhigǝla, lagwatǝrda kǝ lii vǝla dǝgitah ard lii sagwa dǝgitah ma vakai baɗǝmma, tlagars kǝ iin kǝ tibǝra lii mɓǝɗa kwaɓa ard avǝdaha lii vǝla takalamasara.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Amaa taa kǝ iitǝra, “Vindavavindǝga taakiya,
13 E disse-lhes:
14 Kaa sagau kǝ gulfah ard ghurɗikaha da vakaan ma Vǝgya Daadamazhigǝla, mbǝttǝrana.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Nǝghara ba nǝ maalah ma zhiila kǝsuufah ard lii tsaga adzahadzah kǝ dǝga japǝrǝn ɓǝgaa nǝ Yesu na, ard ɗiya cauwa zarh ma gaagazaiya Vǝgya Daadamazhigǝla, ar taakiya, “Galiyamgalǝg kǝ Zǝra Dauda.” Kaa badza ǝrviɗmahuɗ kǝ iitǝra.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Aiyam nǝ iitǝr taa kǝ Yesu, “Agha cinngacinng kǝ dǝgiti ar tag nǝ zarhahaan kwana?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Tǝhalakwaha, kaa ɗuutǝrsɗuug kǝ iin ma kǝsiina, kaa ba mǝla dagal damma Betani, ngal hǝnng kǝ iin vaakwaha.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Wurraa ba nǝ kǝsa, kaa gwiyaghǝra saas kǝ Yesu damma Wurshalima ngal njǝkǝnnjiig kǝ wai tǝ ghǝrdǝga.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Nǝghgha ba nǝ Yesu kǝ uufa ghǝgyiv tǝ ghaiya ɗuula, kaa dagau kǝ iin da tǝvǝgh kǝ uufina, tlakǝna bi aanji dau tǝvakai biya, ba hyǝmiya. Amaa taa kǝ uufiina, “Ba dǝm agha maadlai gwiya ya zǝr biya.” Tǝhala kwaha kaa ghulǝg kǝ uufiina.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Nǝghara ba nǝ mbǝrzahaan ǝndkwana, kaa ɓaa jappǝr kǝ iitǝr ba vaivaya. Aiyam nǝ iitǝra, “Aujilbǝg kǝ uufǝn aa ghulgal ba watswatsi?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Kaa ngutǝrang kǝ Yesu, amaa, “Bak jiir wan tagkurtaga, akwamamma mǝng dǝ fadghǝra, dlaɓa am maay ɓaa ndaundau biya, mammaa ɓagaɓag kwa juujigg kǝ dǝgiti na ɓagara nai kǝ uuffa ghǝgyivna, am tagardatag dlaɓ kǝ aghwǝn taakiya, ‘Ciig vaakwana dǝg damma yuwa haiya,’ maa ciiga.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Akwama famdǝghǝrǝtfǝga, baɗǝm nǝ dǝgiti am ghalga nǝ uurama vak Daadamazhigǝla ma dzǝgwazhigǝla, am tlǝkǝnatlǝga.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Dagha ba nǝ Yesu damma gaagazaiya Vǝgya Daadamazhigǝla, kaa tsagtǝr dǝgit kǝ uudah, ngal sagau kǝ maalah ma zhiila kǝsuufah ard maalah tǝghǝr kǝ dlamaa kǝlaaw da vakaana, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Agha ɓag dǝ kwar kǝ ndzǝɗ nǝng kǝ kwanahaan kǝ dǝgitahi? Dlaɓa vǝlakak war kǝ ndzǝɗi?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Kaa ngutǝrangug kǝ Yesu taakiya, “Ən ndavkurundavǝg ghǝravar kǝ ndavǝg palla. Akwama tagamwitaga, ghǝravar ndakwani ǝn tagkurtag kǝ ndzǝɗi ǝn ɓag nai kǝ tlǝr dǝ vakaiya.
24 Jesus respondeu:
25 Ndzǝɗǝn ndza dǝ vakai Yuhwan dadda tsuufǝgǝn tsaa, vǝlghar nǝ Daadamazhigǝl nii uudhi?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Akwama tagiyamatag taakiya, ‘Vak uuda,’ kiyam gǝdza dǝgǝti ar da ɓagkiyam nǝ uudaha, aɗaba baɗǝm nǝ uudah haiyaranthaig taakiya ndza tlayanga nǝ Yuhwana.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Kaa ngugarangug kǝ iitǝr kǝ Yesu taakiya, “Sǝramdai kǝ vakavaki sal dǝ ndzǝɗiin biya.” Am Yesu taa kǝ iitǝra, “Ghǝravar ndakwani ǝn maay tagkurtag, kǝ ndzǝɗi ǝn ɓag nai kǝ kwanahaan kǝ dǝgitah biya.
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 “Au wamaa tlǝg uurami? Mǝng nǝ uuda nǝ iin dǝ zaraa ghwalvah buwa, kaa dagau da vak kǝ dǝga zǝnngwa, amaa taa kǝ iina, ‘Zǝrara, dǝg da ɓa ɓatlǝr ma guha inabi hinana.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 “Aiyam nǝ zǝrǝn taa kǝ iina, ‘Ən maay dagal biya,’ tǝhalakwaha, kaa ɗayaghǝr kǝ iin kaa ba dagala.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 “Ngal dagau kǝ daadiin da vak kǝ dǝga buwa, tagar kǝ iin kǝ dǝgiti taghar nǝ iin kǝ zǝngwna, kaa ngwangug kǝ zǝriin taakiya, ‘Iiya, ǝn dagau, daada,’ tǝhalakwaha lǝwa kǝ dagala.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 “Ma iitǝr buna tsaa, warwa ɓagaa dǝgiti naag daddaatǝri?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Aɗaba sahisǝg nǝ Yuhwan da markurd ɗuula jiirjiira, famdǝghǝrǝt bi nǝ uuram tǝ iin biya. Lii cauwa hadama ard tandaha fardghǝrǝtfǝg tǝ iina. Bakǝvakwaha, ndzaa tǝhala nǝghǝganǝghǝgaru kwana, lamwalǝg kǝ pǝlaghǝr am fǝdghǝrǝt tǝ iina.
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 “Kaa tagtǝrtag kǝ Yesu kǝ garava. Mǝng nǝ uuda nǝ iin kwa ɓagaa guha inabi, ɓǝlaraa kǝ ghǝrgha, tǝfa kǝ vaka pǝrtsa zǝra inabi, dlaɓa ndǝrǝt kǝ gud ba tlaɗ kiyava dadda uufakyauwa. Vǝltǝr kǝ mbuucaan kǝ yaa dadda uusǝga, kaa dagal kǝ iin damma lardi tlǝrna.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Ɓagaa ba sarta caa zǝra inabi, kaa ɓǝlgantɓǝlǝg kǝ iin kwatǝnahahaan davak lii cauwar mbuuca guhǝna, kiyava sǝgarda zarha inabi ma guha.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 “Ngal viigǝtviig nǝ lii cauwar mbuucin kǝ kwatnahahaana, ar kalaaka kǝ palla, ar tsa kǝ palla, ar ɗawala kǝ kwah dǝ akura.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Gwiya ɓǝlant kǝ kwatlǝrn kǝ kwatanahah baɗyaka kwa jarujig kǝ lii ndza zǝnngwa, ngal ɓagaan kǝ lii cauwar mbuucin band kwa ɓagartǝra nǝ iitǝra kǝ lii ndza zǝnngwa.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Tǝhalakwah baɗǝmma, kaa ɓǝlgantɓǝlǝg nǝ dadda guhǝn kǝ zǝraan da vak lii cauwara mbuucna, amaa, ‘Mbatak ar da fǝgaarafǝg kǝ zǝrarna.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 “Nǝghara ban lii cauwara mbuuca guhǝn kǝ zǝrna, kaa tagkǝvatag kǝ iitǝr mataatakatǝr taakiya, ‘Wan ci dadda kwada gwigaana, na tsiyamatsǝga, kiyava nǝg guhiin kǝ dǝga miyamma.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Ar viyǝt, ar ɗuuldan da gyilga ghǝrgha, ar tsana.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Aitsaa, akwama saghaasǝg nǝ dadda guhǝna, au kaci wa da ɓagtǝr nǝ iin kǝ lii cauwara mbuuca guhni?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Da ciɓan kǝ kǝlaadahaan vǝlatǝr nǝ iin kǝ mbuuca guhna, da vǝltǝr kǝ guhiin kǝ uudahitlǝrn kwar da vǝlgar dlaiyaan ma kadlannga guhiina.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Am nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Mbats tapamnai karantǝgaan ma kakkaɗa Daadamazhigǝl biya?
42 Então Jesus perguntou:
43 “Mbakyarvad kwaha, ǝn tagkurtaga, da cauwav nǝ tlǝksǝra Daadamazhigǝl vakaruwa, da vǝlǝvtǝr kǝ uudahi tlǝrǝn kwar da ɓa dǝgitahi naag nǝ Daadamazhigǝla.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Baɗǝm daddakwa mbǝɗǝga da tuuk kwanǝn kǝ akurna, kalǝg ba hwɛɓhwɛɓa, dlaɓa uudani ɓǝlhi na akurǝn da tǝghǝr kǝ iina, ɗǝgaan ba tukwtukwa.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Cinngara ba nǝ maalah ma zhiila kǝsuufah ard Farisiyah kǝ garavahaan tagada nǝ iina, kaa nǝghǝgaakanǝghǝg kǝ iitǝr taakiya tag tǝghǝr kǝ iitǝra.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Kaa gata ɗuula viigaan kǝ iitǝra, gǝdzar gyiya uudaha, aɗaba kǝsarantkǝsǝg nǝ uudah kǝ iin taakiya tlayannga.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.