Mateus 20

glwl (GLWL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Tlǝksǝra ghǝrazhigǝla da band dadda hǝnyhiin kwa dal ba wurkǝs da gata bariyamah kiyava ɓa tlǝr ma guha inabiyaana.
1 Jesus disse:
2 Kaa tagvatag kǝ iitǝr kǝ gana kwab kwa ɗivar kǝ baryam ma vannga, ngal lanngtǝrdan damma guhaana.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 “Tamaha karfi vaslambaɗa dlakadura, kaa gwiya dagal kǝ iin dlaɓa, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iin kǝ uudahiin ar ghacga ba gyagyaan tǝ ɓalla kasukwa.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Aiyama taa kǝ iitǝra, ‘Kuram ndakwani damdǝg damma guhara, ǝn da ɗiikurɗiig ba marauwa.’
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Kaa dagal kǝ iitǝra.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Damma karfi dlǝɓa hwaasa, kaa gwiya dagal tlǝtǝraa kǝ uudahiin ar ghacga ba gyagyaana, amaa taa kǝ iitǝra, ‘Aujilbǝg bǝrnif vanng am ndzǝga ba gyagyaani?’
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 “Aiyam nǝ iitǝr taa kǝ iina, ‘Aɗaba maay dadda kwa vǝlkǝmnd tlǝra ɓag biya.’
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 “Ɓǝlaa ba nǝ hwaasa, kaa ba tagartag nǝ dadda guhǝn kǝ daddakwa mǝlgaru kǝ fa hyimmi tǝ guhna, ‘Ɗahtǝrantɗahǝg kǝ lii ɓa tlǝrǝn agha ɗiitǝra kǝ kwaɓa tlǝraatǝra, farzhafǝg dǝ dǝga hala dat dǝga zǝnngwa.’
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 “Lii dalar tamaha damma karfi dlǝɓa hwaasana, ma waratǝr dlǝgha dǝgiti diivar kǝ baryam ma vannga.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Lii fararzha dagal ba zǝnngwna, tlatlar taakiya da jiguujig nǝ kwaɓatǝr kǝ dǝga kyalma uudaha, ghǝravaatǝr ndakwani ma waraatǝr dlǝgha ba dǝgiti diivar kǝ baryam ma vannga.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Cauwara ba nǝ iitǝra, kaa zavgarǝv ghaiy kǝ iitǝr kǝ dadda guha.
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 Ar taakiya, ‘Lii araa sǝgal tǝhalǝna, araa ɓaga ba tlǝra aawa palla, agha ɗiikǝmnda ba kalkal dǝ iitǝra, kǝmǝndi kǝma vannga ba ɓa tlǝra, aɗuug ci kǝ dlaɗa faciyi kǝmnda hǝɓguu nǝmnda.’
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 “Kaa ngwarangug kǝ iin kǝ pall ma taatakaatǝra, amaa, ‘Tsaghwara zangku biya, tagikǝvai kǝ gan taakiya, ǝn da ɗiyak kwaɓi ɗiivar kǝ baryam ma vanga biya?
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Cauwacaug kǝ dlayagha dǝg daasagha, na naagant ba nai kǝ diitǝr kǝ lii aa sǝgal tǝhala kalkal dǝgiti na vǝlak naiya.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Mbats ǝn maay dǝ ndzǝɗa ɓa dǝgiti na naagant nǝ ghǝrar dǝ kwaɓar biya? Nii agha shilg kwakyarvad ǝn ɓa hɛrǝr ba vaivaihi?’
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 “Ar da nǝg band kwan nǝ dǝga hal kǝ dǝga zǝnngwa, dǝga zǝnngwa ar da nǝg kǝ dǝga hala.”
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Tǝ ɗuula dagat damma Wurshalim nǝ Yesu ard mbǝrzahaana, kaa ɗahtǝrǝtɗahǝg damma gyaba, amaa taa kǝ iitǝra,
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 “Kiyam dagat damma Wurshalima vakavaki da vǝlav nǝ Zǝra Uuda damma dǝv kǝ maalah ma zhiila kǝsuufah ard lii tsaga adzahadzaha, ar da ghudara kǝ sharia ǝmtsǝga.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Tǝhalakwaha ar da vǝltǝr damma dǝv kǝ lii Yahudah biya, ar da nengaana ar da kalaakana, da hǝrtǝvǝta, tǝ hǝnga hǝkǝrɗ da civanta.”
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Kaa sagau nǝ babba zarha Zabadi dǝ zarhaan da ghalǝg vak Yesu, kǝla kǝ iin kǝ ghunj tǝvuukwaana ngal ghala dǝgit vakaana.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Aiyama taa kǝ iina, “Au wa nag nǝngi?”
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Am nǝ Yesu taa kǝ zarhahina, “Am sǝrgai kǝ dǝgiti am ghalǝg nǝ uuram biya. Am hǝɓgahǝɓǝg kǝ dlaɗǝn ǝn da hǝɓǝg naina?”
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Amaa taa kǝ iitǝra, “Ba pakat am da hǝɓǝgahǝɓǝg kǝ dlaɗara, ndzǝgan tǝ dǝvaa kafara ma dǝva ghyaɓara kai bi wa dǝ ndzǝɗa vǝlgaan biya, kwanahaan kǝ vakavakaha, ɓadlavtǝrna kǝ lii dzǝratǝraaka nǝ Daadar kwa ma ghǝrazhigǝla.”
23 Então Jesus disse:
24 Cinnghara ba nǝ mbǝrzahaan kǝlaawǝn ǝndkwaha, kaa badzǝdabadzǝg kǝ iitǝr kǝ ǝrviɗmahuɗ dǝ zarhabaabahǝn buwna.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Kaa ɗahtǝrǝtɗahǝg nǝ Yesu baɗǝmmaatǝra, amaa, “Am sǝrgasǝrg taakiya tlǝksahi kwar Yahudah biya ar fǝtǝra ngǝɗǝp kǝ uudahatǝra, maalahatǝr ndakwani ar martǝr ndzǝɗa kǝ uudahatǝra.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Da ǝndkwah bi ma taatakaru biya. Dlakulvakwaha, badǝm daddakwa naa nǝg kǝ maal ma kurama, barari nal kǝ kwatnaharuwa.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Dlaɓa baɗǝm nǝ dadda kwa naa nǝg kǝ maal ma kurama, barari naal kǝ ɛɛvaruwa.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Bandkwah dlaɓ nǝ Zǝra Uuda sahi bi mbakyarvad ɓagvarnǝs kwatnahǝr biya, sahi mbakyarvad ɓa kwatnahǝra, vǝlda dlaɓ kǝ shifǝgaan kiyava vara uudah baɗyaka.”
28 Porque até o
29 Ar tǝ ɗuula ɗuwa Yariku nǝ Yesu ard mbǝzahaana, kaa gatǝgaan kǝ uudah baɗyak dagala.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Mǝng nǝ gulfah bu ar cihurga tǝ ghyaba ɗuula, cinngara ba nǝ iitǝr taakiya Yesu wa ghuda dagala, kaa dzǝgantdzǝg kǝ iitǝr kǝ ghaiya, am nǝ iitǝra, “Yaazhigǝla, Zǝra Dauda! Zhukǝmdaalazhuuga!”
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Kaa cagtǝraacag nǝ uudah kǝ gyiya, ar tagtǝr taaki aa ndzarandzǝg ba ɗǝwa. Ar gwiya dzǝgant kǝ ghai bad halavuwa ndzǝɗahatǝr ar taakiya, “Yaazhigǝla, Zǝra Dauda! Zhukǝmndaalazhuuga!”
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Kaa ghacgaghacig kǝ Yesu, ɗahtǝrǝt amaa taa kǝ iitǝra, “Auwam nag nǝ uuram ǝn ɓagkurani?”
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Aiyam nǝ iitǝra, “Yaazhigǝla, kǝm naa magha wurkǝmndant kǝ gyiyahamnda.”
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Ngal zhutǝrdaalazhuug kǝ Yesu, tapnan kǝ gyiyahaatǝra, batwatsǝra kaa wurgǝtwurǝg kǝ gyiyahaatǝra, ngal gata Yesu kǝ iitǝra.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.