Mateus 15
glwl (GLWL) vs VC
1 Tǝhalakwaha kaa sagau kǝ kyalǝma Farisiyaha ard lii tsaga adzahadzah sagal ma Wurshalim da vak Yesu am nǝ iitǝra,
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 “Aujilbǝg kǝ mbǝrzahagh ar kǝlla dǝga daadijaha tlǝvuukwahi? Aɗaba ar maay bara dǝv lakwti ar da zaa kaf biya.”
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Kuramǝm, aujilbǝg kǝskuram am kǝlla adzahadzaha Daadamazhigǝl kwakyarvad dǝga daadijahawi?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Am nǝ Daadamazhigǝla, ‘Faarafǝg kǝ daadagh ard baabagha,’ dlaɓa ‘Baɗǝm dadda ɗaava daddaana bi babbaana, barari tsavva.’
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Kuram am tsagtǝrtsag kǝ uudah taakiya, akwama mǝng nǝ uudani dǝ dǝgit kwada mǝlgaru kǝ daddaana bi babbaana, ngal tagaan taakiya, ‘Baɗǝm nǝ dǝgiti mammaa da tlǝkǝna nǝ uuram vakara, fanarafǝg kǝ Daadamazhigǝla.’ Mbakyarvad kwaha fǝghaara bi kǝ daddaan ard babbaan dǝvakai biya.
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 Mbakyarvad dǝgaha daadijaruwa, namdalnǝg nǝ uuram kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝl kǝ dǝga lakǝra.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Kuram muuniyahaana! Mbats ba jiir nǝ tlayanngǝrǝn tagada nǝ Ishaiya tǝghǝr kǝskuram taakiya,
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 “‘Udahaana, ar fǝkwara bat vaa ghai kalti,
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Ar ɓaggwa ba gyaan kǝ kwatnahǝra,
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Ɗahatǝrǝtɗahǝg nǝ Yesu kǝ dzahava uudah da vakaana, amaa taa kǝ iitǝra, “Cinngamcinnga am nǝghaakana.
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 Dǝgiti daadamma ghaiya kǝ uud bi wa fǝgara kwadlambǝr kǝ uud tǝvuukwa Daadamazhigǝl biya. Bamma dǝgiti sagal ma ghaiyaana.”
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Kaa sagau kǝ mbǝrzahaan da vak Yesu am nǝ iitǝra, “Agha sǝrgasǝrg taaki aandzaa badzgalbadzǝg nǝ ǝrviɗya Farisiyah sarta kwaraa cinnga nǝ iitǝr kǝ ǝlbǝgna?”
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Baɗǝm nǝ riigi kwa riiya nǝ Daadari ma ghǝrazhigǝl biya, da taɗava.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Aaɗuwamtǝrɗuuga. Ar gulfah nǝ iitǝra, lii taɗa gulfaha. Akwama gulf wa taɗa gulfa, ba bǝrkuɗaatǝr ar mbǝɗa daay damma afǝka.”
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Aiyam nǝ Bitrus taa kǝ iina, “Tagkǝmndtagg kǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ garavna.”
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Mbats gwaastǝn nǝghamaaka biya?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Baɗǝm nǝ dǝgiti zǝguu nǝ uuda, ba zǝnngw da bak ghaiyaana, kaa damma huɗaana, tǝhala kwaha kaa sagal ma vǝghaana.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Dǝgiti aa sagal ma ghaiya uuda, aa sǝgal bamma ǝrviɗmahuɗaana. Iin wa fǝgara ndzǝgaana kwadlambǝr kǝ uud tǝvuukwa Daadamazhigǝla.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Aɗaba sagal bamma ǝrviɗmahuuɗ nǝ dzama dǝgit ghwaɗa, ndǝ tsa sifǝga, ɓa gwaragwara, ɓa gǝlla, shiida fiida, ard badza ɗaaga.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Kwanahaan wa fǝgaraa ndzǝgaana kwadlambǝr kǝ uud tǝvuukwa Daadamazhigǝla, za kaf kwaal bara dǝv bi wa fǝgaraa ndzǝgan kwadlambǝr kǝ uud tǝvuukwa Daadamazhigǝl biya.”
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Ɗughars ba nǝ Yesu kwahiin kǝ vakavaka, ngal dagal kǝ iin damma larda Taya ard Sidon,
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Kaa huula saas kǝ uusa yaa Kanˈana, amaa, “Zhukwadalaazhuug, Yaazhigǝla, Zǝra Dauda. Mǝng nǝ dǝghwar kwa vǝlgar nǝ shatanah kǝ dlaɗ ba vaivaiya.”
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Tagghar bi nǝ Yesu aanji ndau biya, kaa ba sagau kǝ mbǝrzahaa da ghalgaana, aiyam nǝ iitǝra, “Lagwarslagw kǝ uusna, aɗaba gata kǝmyamma dlaɓa mbakiyammbǝg dǝ huulǝga.”
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Ngwatǝrangug nǝ Yesu amaa, “Ɓǝlakwadi mbakyarvad tughwaha Israˈilǝn zaharazahǝgǝn nǝ uuda, mbakyarvad uudahi tlǝrǝn biya.”
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Ngal sagau kǝ iin kǝlla kǝ ghunnj tǝvuukwana amaa, “Yaazhigǝla, mǝlwadmǝlga.”
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Aiyamaa, “Kalkalaan bi kǝ kǝsvant nǝ kaffa zarh ɓǝlǝvtǝrda kǝ ghǝgyah biya.”
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Amaa, “Aana, bandkwah, Yaazhigǝla, aanji ghǝgyaha ar cagaan kǝ pashpasha kaffi ɓalgal vaka zǝg kǝ dadda hǝnyahaatǝra.”
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Kaa ngugarangugg kǝ Yesu amaa, “Uusǝna, fadghǝragh ndzǝɗandzǝɗana, tsakatsǝg nǝ uud kǝ puutagha.” Bat watsǝr kaa mbǝgambǝg kǝ dǝghwaana.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Ciyit ba vaakwahiin nǝ Yesu kaa ta ghaiya Yuwa haiya Galili. Ngal dagat kǝ iin dat kungula aghwa, cǝhurana.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Kaa sagau kǝ uudah baɗyak da vakaan dǝ ghurɗikaha, gulfaha, lii ǝmtsamtsan nǝ uuɓiya, makwayaha, ard uudahi tlǝrǝn baɗyaka, ar ɗiitǝra tǝvuukwana. Ngal mbahtǝrana.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Nǝghgha ba nǝ uudah kǝ makwayah ar taa ghaiya, lii ǝmtsamtsan nǝ uuɓiya, uuɓiyatǝr nalnǝg balapiya, ghurɗikah ar dagala, gulfah dlaɓ ar nǝghǝganǝghǝga. Kaa galla Daadamazhigǝla yaa Izraˈila kǝ iitǝr baɗǝmma.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Tǝhala kwaha, ngal ɗahtǝrǝtɗahǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaan amaa, “Ən ɓa zhuwadaala kwanǝn kǝ uudaha, hǝngah hǝkǝrɗ wan kwana ar ba ǝmtaɗ dǝ kaiya, ba kwal dǝgzǝga. Ən naay kǝ ɗutǝrǝsɗuug daas dǝ wai biya, aɗaba haik ɗiya haar kǝ iitǝr tǝghǝrdǝga.”
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Am nǝ mbǝrzah taa kǝ iina, “Da tlǝvkǝna mǝr nǝ dǝgzǝgǝn da tlǝtǝraara kǝ uudahaan ma tǝghal vaakwani?”
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Kaa ndavtǝruundavǝg kǝ Yesu taakiya, “Ɗummba bruudi ngwɛn wa vakaruwi?”
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Kaa fǝtǝraafǝg kǝ iin kǝ dlamakǝlaaw cahwargan tǝ haaya.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Kǝsant kǝ iin kǝ ɗummba bruudi uuɗiifǝn ard kilfna, tagar kǝ iin kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla lahnana. Vǝltǝr kǝ iin kǝ mbǝrzahaana, kaa vǝltǝr nǝ mbǝrzahaan kǝ uudaha.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Baɗǝmaatǝr zaruuzǝga, tlatǝrtlǝga, kaa dzahgantdzahǝg nǝ mbǝrzahaan kǝ ghwadgahaan ar rɛghant kǝ alǝghwah uuɗiifa.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Uudahi zaruuzǝga, tamaha damma ghwalvah alfu uufaɗa, maay ba nǝ ǝnghwasah ard zarh biya.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Salamada ba nǝ iin kǝ uudaha, kaa damma pɛra yuwa, ngal dagal damma haaya Magadan.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.