Mateus 14

glwl (GLWL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ma sarta kwah wa cinngha nǝ Tlǝkǝs Hirudus kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ Yesu.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Amaa taa kǝ kwatnahahaana, “Kwan kǝ uuda, Yuhwan dadda tsuufǝg waa ciigǝt ma gǝtlaha, iin waa tlǝkǝna nǝ iin kǝ ndzǝɗa ɓa dǝgaha jappǝrahaana.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Aɗaba ndza viyǝtviig nǝ Hirudus kǝ Yuhwana, takwasanta, ɓǝldǝm damma guda bǝrfin kwakyarvad Hirudiya, uusa zǝra babbaan Filigusa.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Aɗaba ndza tagartag nǝ Yuhwan kǝ Hirudus taakiya, kalkalaan bi kǝ iin kǝssa Hirudiya biya.
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Bakǝvakwaha nahanahǝg nǝ Hirudus kǝ tsa Yuhwana, ndza gǝdza gyiya uudaha, aɗaba haiyaranthaig nǝ uudah taakiya tlayanga nǝ iina.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Sǝgha ba nǝ sarta ɓa kwaanda Hirudusa, kaa shakalǝg kǝ dughwa Hirudiya tǝ vuukwa ghulabaha, fǝgharaafǝg kǝ Hirudus kǝ cinnga ǝmtaakǝr ba vaivaiya.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Tǝgharatǝg kǝ langyiya baz zǝgara gwaɗǝg taakiya, da vǝlǝgarvǝlǝg kǝ dǝgiti ghalǝg nǝ iin baɗǝmma.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Ngal diigaradiig nǝ babbaan kǝ sawariya dǝgiti da tag nǝ iina, amaa, “Aa vǝlwavǝlǝg nǝ uud kǝ ghǝra Yuhwan dadda Tsuufǝg bandakwan ma kwatama.”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Cinnguu bi nǝ tlǝkǝs kǝ ǝmtakǝra ǝlbǝgiin biya, aɗaba mbakyarvad ngwaɗǝgi zaa nǝ iin tǝvuukwa ghwulabahaana, ngal tagaan kǝ iin taaki aa vǝlvarvǝlǝg nǝ dǝgiti naag nǝ iina.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Ɓǝlant kǝ uud damma guda bǝrfina ghudva ghǝr tǝ Yuhwana.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Sǝvdaa nǝ ghǝraan ma kwatama, vǝlǝvar kǝ dughwiina, kaa lanngardaa kǝ iin kǝ babbaana.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Kaa sagau kǝ mbǝrzaha Yuhwana ar kǝssant kǝ tlǝwa vǝghaan ar hǝɗǝnana, tǝhala kwaha ngal daagal kǝ iitǝr ar tagar kǝ Yesu.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Cinngha ba nǝ Yesu ǝndkwaha, kaa daas kǝ iin damma pɛra yuwa, ngal dagal da vakavaki maay aanji ǝndwar biya, ndzan ba daghuvaana. Cinngara ba nǝ uudaha, kaa sagal kǝ iitǝr ma kǝssahaatǝra, ngal dagal kǝ iitǝr gatǝgaana.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Sǝghal ba nǝ iin ma pɛra yuwa, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iin kǝ uudah ba ɗyaka. Ngal zhutǝrdaalazhuuga, dlaɓa mbǝhtǝra kǝ lii yang bi ma iitǝra.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Dǝm ba faci kǝ ɓǝladaaya, kaa dagau kǝ mbǝrzahan da vaakana, am nǝ iitǝra, “Kwan kǝ vakavaka maay aanji ndǝwar biya, dlaɓa hǝrz faci kǝ ɓǝladaaya. Ɗutǝrsɗuug kǝ uudaha kiyava dagal kǝ iitǝr damma kǝsah ar gatu kǝ dǝgzǝga.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Aiyama nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Maay nǝ tlǝra dagalaatǝr biya. Vǝlamtǝrvǝlǝg nǝ uuram kǝ dǝgzǝga.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Am nǝ iitǝra taa kǝ iina, “Dǝgiti vakamnd vaakwana, ba bǝruudi dlǝɓa ard kilf bu kaltiya.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Aiyama, “Anakam da vakara.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Ngal tagtǝrtag kǝ iin kǝ uudah aa cahwararacahwarǝg tǝ kazhakwa, kaa kǝsgantkǝsǝg kǝ iin kǝ bǝruudi dlǝɓ ard kilf buwa, dzǝgant kǝ iin kǝ ghǝraan damma ghǝrzhigǝla, tagar kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla. Tǝhalakwaha, lahǝna kǝ bǝruudina vǝltǝr kǝ mbǝrzahana ar tagwtǝrna kǝ uudaha.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Baɗǝmmaatǝr zaruuzǝga tlatǝrtlǝga, ar dzahaant nǝ mbǝrzahaan kǝ ghwadǝgahaani tǝmaatǝmga, righantrighǝg kǝ alghw kǝlaawa tar buwa.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Uudahi zaruuzǝga tamaha ghwalvah alfu dlǝɓa, maay ba nǝ zǝrha ard ǝnghwasah biya.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Bad ghyǝngaatǝr waha, kaa fǝtǝraafǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaan damma pǝra yuwa, kiyava dagal kǝ iitǝr zungw tǝghǝr kǝ iin dat ghyaba kwah kǝ gardza, aɗaba paka salama uudah nǝ iina.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Tǝhalakwa salamada nǝ iin kǝ uudaha, ngal dagat kǝ iin da dzǝgwazhigǝla ma aghw ba daghuvaana, ɓǝlgharaaɓǝlǝg baz avǝɗ vaakwah ba daghuvaana.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Ma kwahiina sarta ndza ma taataka yuwahaiya nǝ pɛrayuwa, kaa tsǝgaan kǝ fǝɗ kǝ ghubǝɗǝga yu dat pɛrayuwa, aɗaba ndza ba gyar nǝ fǝɗ dǝ pɛrayuwa.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Tamaha karfe hǝkǝrɗa avǝɗa, kaa happa dagal kǝ Yesu tǝghǝra yuwa da vak mbǝrzahaana.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Nǝghara ba nǝ mbǝrzahaan kǝ iin happa dagal dǝ shig tǝghǝra yuwa, kaa gǝdzǝg kǝ iitǝra. Ar hulǝg mbakyarvad dladlawa ar taakiya, “Dadda kwa sǝgal tǝ afka.”
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Bat watsǝra, kaa tagtǝrtag kǝ Yesu taakiya, “Ndavam biya, ba kaiya, gǝdzam biya.”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Kaa ngug kǝ Bitrus amaa, “Yaazhigǝla, akwama ba kǝgha, ɗaakwaɗaag sa vakaagh tǝghǝra yuwa.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Aiyam nǝ Yesu, “Asǝga.” Kaa sagal kǝ Bitrusa ma pɛrayuwa, farzha kǝ dagal tǝghǝra yuwa da vak Yesu.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Nǝghǝgha ba nǝ iin kǝ fǝɗ ciyǝtciig bad ndzǝɗa, kaa gǝdzǝg kǝ iina aɗaba fǝgharzhafǝg nǝ yu kǝ ndǝgaana. Kaa huulǝg kǝ iin amaa, “Katkwakatǝg, Yaazhigǝla.”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Bat watsǝra kaa vǝlǝgaan kǝ Yesu kǝ dǝvaan viyita, aiyama “Kǝgh dadda hǝtsahǝtsan nǝ fadghǝrna, aujilbǝg agha ɓa ndawndawi?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Daragha ba nǝ iitǝra damma pɛrayuwa, kaa kyaɓalgakyaɓalǝg kǝ fǝdna.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Kaa ɓagarnǝsɓag nǝ lii ma pɛrayuwǝn kǝ kwatnahǝr kǝ Yesu, ar taakiya, “Bak jiijiira agha Zǝra Daadamazhigǝla.”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Dzǝvara ba nǝ iitǝr kǝ yuwa haiya, ar tsugwa ma Janisarat.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Nǝgharaaka ba nǝ uudaha kǝsiin kǝ Yesu, kaa bǝla ghai kǝ iitǝr damma kǝsahi tǝghǝr kǝ iitǝr baɗǝmma, ar sardǝv kǝ lii yang bi badǝmma.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Kaa ghalgaan kǝ iitǝr maa ɗuutǝrnaa kǝ lii yang bi maraa tapnan aanji ghaaya sǝɗavaana, baɗǝm lii taparnatapǝga mbaharambahǝga.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.