Mateus 14
glwl (GLWL) vs NTLH
1 Ma sarta kwah wa cinngha nǝ Tlǝkǝs Hirudus kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ Yesu.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Amaa taa kǝ kwatnahahaana, “Kwan kǝ uuda, Yuhwan dadda tsuufǝg waa ciigǝt ma gǝtlaha, iin waa tlǝkǝna nǝ iin kǝ ndzǝɗa ɓa dǝgaha jappǝrahaana.”
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Aɗaba ndza viyǝtviig nǝ Hirudus kǝ Yuhwana, takwasanta, ɓǝldǝm damma guda bǝrfin kwakyarvad Hirudiya, uusa zǝra babbaan Filigusa.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 Aɗaba ndza tagartag nǝ Yuhwan kǝ Hirudus taakiya, kalkalaan bi kǝ iin kǝssa Hirudiya biya.
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Bakǝvakwaha nahanahǝg nǝ Hirudus kǝ tsa Yuhwana, ndza gǝdza gyiya uudaha, aɗaba haiyaranthaig nǝ uudah taakiya tlayanga nǝ iina.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Sǝgha ba nǝ sarta ɓa kwaanda Hirudusa, kaa shakalǝg kǝ dughwa Hirudiya tǝ vuukwa ghulabaha, fǝgharaafǝg kǝ Hirudus kǝ cinnga ǝmtaakǝr ba vaivaiya.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Tǝgharatǝg kǝ langyiya baz zǝgara gwaɗǝg taakiya, da vǝlǝgarvǝlǝg kǝ dǝgiti ghalǝg nǝ iin baɗǝmma.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Ngal diigaradiig nǝ babbaan kǝ sawariya dǝgiti da tag nǝ iina, amaa, “Aa vǝlwavǝlǝg nǝ uud kǝ ghǝra Yuhwan dadda Tsuufǝg bandakwan ma kwatama.”
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Cinnguu bi nǝ tlǝkǝs kǝ ǝmtakǝra ǝlbǝgiin biya, aɗaba mbakyarvad ngwaɗǝgi zaa nǝ iin tǝvuukwa ghwulabahaana, ngal tagaan kǝ iin taaki aa vǝlvarvǝlǝg nǝ dǝgiti naag nǝ iina.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Ɓǝlant kǝ uud damma guda bǝrfina ghudva ghǝr tǝ Yuhwana.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Sǝvdaa nǝ ghǝraan ma kwatama, vǝlǝvar kǝ dughwiina, kaa lanngardaa kǝ iin kǝ babbaana.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Kaa sagau kǝ mbǝrzaha Yuhwana ar kǝssant kǝ tlǝwa vǝghaan ar hǝɗǝnana, tǝhala kwaha ngal daagal kǝ iitǝr ar tagar kǝ Yesu.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Cinngha ba nǝ Yesu ǝndkwaha, kaa daas kǝ iin damma pɛra yuwa, ngal dagal da vakavaki maay aanji ǝndwar biya, ndzan ba daghuvaana. Cinngara ba nǝ uudaha, kaa sagal kǝ iitǝr ma kǝssahaatǝra, ngal dagal kǝ iitǝr gatǝgaana.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Sǝghal ba nǝ iin ma pɛra yuwa, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iin kǝ uudah ba ɗyaka. Ngal zhutǝrdaalazhuuga, dlaɓa mbǝhtǝra kǝ lii yang bi ma iitǝra.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Dǝm ba faci kǝ ɓǝladaaya, kaa dagau kǝ mbǝrzahan da vaakana, am nǝ iitǝra, “Kwan kǝ vakavaka maay aanji ndǝwar biya, dlaɓa hǝrz faci kǝ ɓǝladaaya. Ɗutǝrsɗuug kǝ uudaha kiyava dagal kǝ iitǝr damma kǝsah ar gatu kǝ dǝgzǝga.”
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Aiyama nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Maay nǝ tlǝra dagalaatǝr biya. Vǝlamtǝrvǝlǝg nǝ uuram kǝ dǝgzǝga.”
16 Mas Jesus respondeu:
17 Am nǝ iitǝra taa kǝ iina, “Dǝgiti vakamnd vaakwana, ba bǝruudi dlǝɓa ard kilf bu kaltiya.”
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Aiyama, “Anakam da vakara.”
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Ngal tagtǝrtag kǝ iin kǝ uudah aa cahwararacahwarǝg tǝ kazhakwa, kaa kǝsgantkǝsǝg kǝ iin kǝ bǝruudi dlǝɓ ard kilf buwa, dzǝgant kǝ iin kǝ ghǝraan damma ghǝrzhigǝla, tagar kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla. Tǝhalakwaha, lahǝna kǝ bǝruudina vǝltǝr kǝ mbǝrzahana ar tagwtǝrna kǝ uudaha.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Baɗǝmmaatǝr zaruuzǝga tlatǝrtlǝga, ar dzahaant nǝ mbǝrzahaan kǝ ghwadǝgahaani tǝmaatǝmga, righantrighǝg kǝ alghw kǝlaawa tar buwa.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Uudahi zaruuzǝga tamaha ghwalvah alfu dlǝɓa, maay ba nǝ zǝrha ard ǝnghwasah biya.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Bad ghyǝngaatǝr waha, kaa fǝtǝraafǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaan damma pǝra yuwa, kiyava dagal kǝ iitǝr zungw tǝghǝr kǝ iin dat ghyaba kwah kǝ gardza, aɗaba paka salama uudah nǝ iina.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Tǝhalakwa salamada nǝ iin kǝ uudaha, ngal dagat kǝ iin da dzǝgwazhigǝla ma aghw ba daghuvaana, ɓǝlgharaaɓǝlǝg baz avǝɗ vaakwah ba daghuvaana.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Ma kwahiina sarta ndza ma taataka yuwahaiya nǝ pɛrayuwa, kaa tsǝgaan kǝ fǝɗ kǝ ghubǝɗǝga yu dat pɛrayuwa, aɗaba ndza ba gyar nǝ fǝɗ dǝ pɛrayuwa.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Tamaha karfe hǝkǝrɗa avǝɗa, kaa happa dagal kǝ Yesu tǝghǝra yuwa da vak mbǝrzahaana.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Nǝghara ba nǝ mbǝrzahaan kǝ iin happa dagal dǝ shig tǝghǝra yuwa, kaa gǝdzǝg kǝ iitǝra. Ar hulǝg mbakyarvad dladlawa ar taakiya, “Dadda kwa sǝgal tǝ afka.”
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Bat watsǝra, kaa tagtǝrtag kǝ Yesu taakiya, “Ndavam biya, ba kaiya, gǝdzam biya.”
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Kaa ngug kǝ Bitrus amaa, “Yaazhigǝla, akwama ba kǝgha, ɗaakwaɗaag sa vakaagh tǝghǝra yuwa.”
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Aiyam nǝ Yesu, “Asǝga.” Kaa sagal kǝ Bitrusa ma pɛrayuwa, farzha kǝ dagal tǝghǝra yuwa da vak Yesu.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Nǝghǝgha ba nǝ iin kǝ fǝɗ ciyǝtciig bad ndzǝɗa, kaa gǝdzǝg kǝ iina aɗaba fǝgharzhafǝg nǝ yu kǝ ndǝgaana. Kaa huulǝg kǝ iin amaa, “Katkwakatǝg, Yaazhigǝla.”
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Bat watsǝra kaa vǝlǝgaan kǝ Yesu kǝ dǝvaan viyita, aiyama “Kǝgh dadda hǝtsahǝtsan nǝ fadghǝrna, aujilbǝg agha ɓa ndawndawi?”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Daragha ba nǝ iitǝra damma pɛrayuwa, kaa kyaɓalgakyaɓalǝg kǝ fǝdna.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Kaa ɓagarnǝsɓag nǝ lii ma pɛrayuwǝn kǝ kwatnahǝr kǝ Yesu, ar taakiya, “Bak jiijiira agha Zǝra Daadamazhigǝla.”
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Dzǝvara ba nǝ iitǝr kǝ yuwa haiya, ar tsugwa ma Janisarat.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Nǝgharaaka ba nǝ uudaha kǝsiin kǝ Yesu, kaa bǝla ghai kǝ iitǝr damma kǝsahi tǝghǝr kǝ iitǝr baɗǝmma, ar sardǝv kǝ lii yang bi badǝmma.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Kaa ghalgaan kǝ iitǝr maa ɗuutǝrnaa kǝ lii yang bi maraa tapnan aanji ghaaya sǝɗavaana, baɗǝm lii taparnatapǝga mbaharambahǝga.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.