Mateus 12

glwl (GLWL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Daghuvala faciya ngiiga Yahudaha, ghudadagal nǝ Yesu ard mbǝrzahaan ma guha hǝiya, ngal fǝgharzafǝg nǝ mbǝrzahaan kǝ kala ghǝra hǝiya ar zǝggaana aɗaba njǝtǝr waiya.
1 Por aquele tempo, em dia de sábado, passou Jesus pelas searas. Ora, estando os seus discípulos com fome, entraram a colher espigas e a comer.
2 Nǝghara ba nǝ Farisiyah ǝndkwaha, am nǝ iitǝr taa kǝ Yesu, “Zharga, mbǝrzahagh ar ɓa dǝgiti dzah kǝ ɓagaan daghuvala ngiiga.”
2 Os fariseus, porém, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer em dia de sábado.
3 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Mbats karantamabi kǝ dǝgiti ɓagaa nǝ Dauda ard lii ǝmtaɗ dǝ iin ma sartakwa ndza njitǝr nǝ waiy biya?
3 Mas Jesus lhes disse: Não lestes o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Kaa daas kǝ iin damma vǝgya Daadamazhigǝla kǝsant kǝ iin kǝ bǝruudi kwa favtǝra ba kǝrkangyǝkwa kǝ zhiila kǝsa uufah zuwa, vǝltǝr baz lii ǝmtaɗ dǝ iin kwa dzah zǝgaan kǝ iitǝra.
4 Como entrou na Casa de Deus, e comeram os pães da proposição, os quais não lhes era lícito comer, nem a ele nem aos que com ele estavam, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Nii karantamabi ha ma Adzahadzaha Muus kwa kǝlarda nǝ zhiila kǝssufah kǝ adzahadzaha ngiig ma vǝgya Daadamazhigǝla, mbats nal bi kǝ haip kǝ iitǝr biya?
5 Ou não lestes na Lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa? Pois eu vos digo:
6 Ən tagkurtaga, wan nǝ daddakwa juujig kǝ vǝgya Daadamazhigǝl vaakwana.
6 aqui está quem é maior que o templo.
7 Akwamamaa sǝrgasǝrǝg kǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ ǝlbǝgahaan kwa taakiya, ‘Zhuwadaal wan naag naiya, kyuulǝg biya, mamaa maay ghaza daddakwa maay dǝ haip biya.’
7 Mas, se vós soubésseis o que significa:
8 Aɗaba Zǝra Uuda iin yaazhigǝla faciya ngiiga.”
8 Porque o Filho do Homem é senhor do sábado.
9 Kaa ɗugarsɗuug kǝ Yesu kǝ vakavakintsa, ngal daas kǝ iin damma guda dzǝgwazhigǝlatǝra.
9 Tendo Jesus partido dali, entrou na sinagoga deles.
10 Ndza mǝng nǝ uuda nǝ iin ǝmtsamǝmtsan nǝ dǝv vakwahiina, kaa ndavgarundavǝg kǝ iitǝr kǝ Yesu, taakiya, “Haighanthaig nǝ adzahadzah mbǝvna nǝ uuda daghuvala Faciya Ngiiga?” Ndavararu kwakyarvad ar tlǝkǝna kǝ iin dǝ haipa.
10 Achava-se ali um homem que tinha uma das mãos ressequida; e eles, então, com o intuito de acusá-lo, perguntaram a Jesus: É lícito curar no sábado?
11 Aiyama taa kǝ iitǝra, “Akwama mǝng nǝ daddakwa dǝ tuugh pal makurama, ma dahi damma afǝkka daghuvala Faciya Ngiiga, mbats maay kǝsgaan nǝ dadda tuughǝn sagat biya?
11 Ao que lhes respondeu: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, e, num sábado, esta cair numa cova, não fará todo o esforço, tirando-a dali?
12 Abi ndanng ba nǝ uud tǝghǝr kǝ tuugha. Mbakyarvad kwaha kalkalan ɓagvǝna nǝ harǝr daghuvala Faciya Ngiiga.”
12 Ora, quanto mais vale um homem que uma ovelha? Logo, é lícito, nos sábados, fazer o bem.
13 Aiyama taa kǝ uudanena, “Vǝlǝg kǝ dǝvaagha.”
13 Então, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e ela ficou sã como a outra.
14 Kaa dagal kǝ Farisah da diya sawariya ma taatakatǝra tǝghǝr kǝ ɗuuli ar da tsǝg nǝ iitǝr kǝ Yesu.
14 Retirando-se, porém, os fariseus, conspiravam contra ele, sobre como lhe tirariam a vida.
15 Nǝghǝghaaka ba nǝ Yesu ǝndkwaha, ngal ɗuugarsɗuug kǝ iin kǝ vakavakiina, kaa gatǝgaan kǝ uudah badyaka, mbahtǝra kǝ lii yanng bi baɗǝmma.
15 Mas Jesus, sabendo disto, afastou-se dali. Muitos o seguiram, e a todos ele curou,
16 Ɓǝltǝra kǝ magi taakiya, aa tagarar bi aanji ǝndwar biya.
16 advertindo-lhes, porém, que o não expusessem à publicidade,
17 Tǝdvad kwan wa righavant nǝ dǝgiti tagada nǝ tlayang Ishaya taakiya,
17 para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta Isaías:
18 “Wan kwatnahar kwa kǝsanaaka naiya,
18 Eis aqui o meu servo, que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz. Farei repousar sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará juízo aos gentios.
19 Da maay ɓala agajaw bi taa ǝlbǝg dǝ caagyi biya,
19 Não contenderá, nem gritará, nem alguém ouvirá nas praças a sua voz.
20 Da maay kǝla ghuvi hǝrzh kǝ kǝlǝg biya,
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará a torcida que fumega, até que faça vencedor o juízo.
21 Fantara uuda dǝgshiga ba tǝ ɗaagaana.”
21 E, no seu nome, esperarão os gentios.
22 Kaa sǝdǝvsǝg nǝ uudah kǝ makwai kwa mamghant nǝ shatanaha dlaɓa gulfa da vak Yesu, ngal mbǝnan kǝ iin kǝ uuda nǝ iina, farhza kǝ taaghai kaa nǝghǝganǝgha.
22 Então, lhe trouxeram um endemoninhado, cego e mudo; e ele o curou, passando o mudo a falar e a ver.
23 Kaa ɓa japǝr kǝ dlamaa kǝlaaw baɗǝmma, aiyam nǝ iitǝra, “Aitsa Zǝra Dauda bi wan kwanya?”
23 E toda a multidão se admirava e dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Cinngara ba nǝ Farisiyah ǝndkwaha, aiyam nǝ iitǝra, “Abi lagw dǝ ndzǝɗa Baˈalzabul tlǝkǝsa shatanaha nǝ uudanǝn kǝ shatanaha.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, murmuravam: Este não expele demônios senão pelo poder de Belzebu, maioral dos demônios.
25 Nǝghaakanǝghǝg nǝ Yesu kǝ dzama ghǝraatǝra, aiyama taa kǝ iitǝra, “Baɗǝm nǝ tlǝksǝri tagwazhatagw hutsǝg buwa ar ɓa tlǝghum dǝ ghǝrahaatǝra, kwanǝn kǝ tlǝksǝr da zǝlma biya, bandkwah dlaɓ nǝ kǝsa bi hǝnnyah ma tagwazhatagw hutsǝg buwa, ar ɓa tlǝghum dǝ ghǝrahaatǝra da badzǝga.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Akwama lagwan nǝ shatanah kǝ shatanaha, ɓa uushav dǝ ghǝraana, da ɓag ndar kaci nǝ tlǝksǝraan kǝ ndzǝɗi?
26 Se Satanás expele a Satanás, dividido está contra si mesmo; como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Akwaman lagw dǝ ndzǝɗa Baˈalzabul nai kǝ shatanaha, mbǝrzaharuwum? Ar lagw dǝ ndzaɗa wari? Mbǝrzaharuwa wa da tǝkur shari tǝghǝr kwanǝnna.
27 E, se eu expulso demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Akwaman lagw dǝ ndzǝɗa Shiɗkwa Daadamazhigǝla nai kǝ shatanaha, mbats tlǝksǝra Daadamazhigǝla sǝghawiisǝg da tǝghǝr kǝskurama.
28 Se, porém, eu expulso demônios pelo Espírito de Deus, certamente é chegado o reino de Deus sobre vós.
29 “Maay wa dǝgaadǝg da vǝgya dadda ndzǝɗ hutsavarvan nǝ almanan biya, ba zǝnngwa bamma takwasavant nǝ dadda ndzǝɗǝna, lakuti hutsǝvarvahutsǝg nǝ almanana.
29 Ou como pode alguém entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens sem primeiro amarrá-lo? E, então, lhe saqueará a casa.
30 “Daddakwa maay ǝmtaɗ dǝ kai biya, tlǝghumar nǝ iina, dlaɓ daddakwa mǝlghwad bi kǝ dzahgaan biya, kwazǝg bad kwazǝga.
30 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 Mbakyarvad kwaha, ǝn tagkurtaga, da ɓǝshivtǝrnaɓǝshig kǝ uudah aanji hulfa kwar kǝ haip ard badza ɗaaga kwa ɓagara nǝ iitǝra, aiciya, daddakwa badza ɗaaga Shiɗǝkwa Daadamazhigǝl da ɓǝshvarna biya.
31 Por isso, vos declaro: todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Akwama tagadatag nǝ uudan kǝ ǝlbǝga nennig tǝ Zǝra Uuda da ɓǝshvarnaɓshiga, aiciya, baɗǝm nǝ daddakwa nǝnna Shiɗkwa Daadamazhigǝla da ɓǝshvarna bi ba dǝm biya.
32 Se alguém proferir alguma palavra contra o Filho do Homem, ser-lhe-á isso perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será isso perdoado, nem neste mundo nem no porvir.
33 “Uuf marawa yaa zǝr marawa, uufi ghwaɗa yaa ba zǝr ghwaɗa, ma kwar kǝ uufa nǝghvaakanǝghǝg tǝdvad zarhaana.
33 Ou fazei a árvore boa e o seu fruto bom ou a árvore má e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Kuram faɗǝga ghavalahaan kǝlaadahna, am da tag ndar nǝ uuram kǝ dǝgitah maraw kuram ndakwani am kǝladahi? Abi, dǝgiti ma ǝrviɗmahuɗ wa tag nǝ ghaiya.
34 Raça de víboras, como podeis falar coisas boas, sendo maus? Porque a boca fala do que está cheio o coração.
35 Uuda jiira ba jiir wa sagal ma ǝrviɗmahuɗaana, uudi kǝlaada ba kǝlaadǝr wa sagal ma ǝrviɗmahuɗaana.
35 O homem bom tira do tesouro bom coisas boas; mas o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 “Ən takurtaga, baɗǝm nǝ ǝlbǝgah ghwaɗ kwa tagarda nǝ uudaha, ar da tagaan daghuvala ta shariya.
36 Digo-vos que de toda palavra frívola que proferirem os homens, dela darão conta no Dia do Juízo;
37 Aɗaba tǝdvad ǝlbǝgahagh wada tak nǝ uud kǝ shariya, bi da maay nǝ uud ghazakghazǝg biya, bi da ghazǝka nǝ uuda.”
37 porque, pelas tuas palavras, serás justificado e, pelas tuas palavras, serás condenado.
38 Am kyalǝma lii tsaga adzahadzah ard Farisiyah taa kǝ Yesu, “Dadda tsaga dǝgita, makǝmaa naagaan magha markǝmndadan kǝ dǝga sǝrga.”
38 Então, alguns escribas e fariseus replicaram: Mestre, queremos ver de tua parte algum sinal.
39 Ngwatǝrangug nǝ Yesu amaa, “Uudaha zamana ar kǝlaadaha, dlaɓa ar za lanngiya Daadamazhigǝla. Ar gata maa marǝvtǝrda nǝ dǝga sǝrga, maay watlǝrǝn kǝ dǝga sǝrgi da marǝvtǝrmarǝg biya, bamma dǝga tlayang Yunana.
39 Ele, porém, respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o do profeta Jonas.
40 Bandkwa ɓagaa nǝ Yunan kǝ hǝng hǝkǝrɗ baz avǝɗ baz faci ma huɗa kilfa. Da bandkwah dlaɓ nǝ Zǝra Uud da ɓa hǝng hǝkǝrɗ baz avǝɗ baz faci ma kusǝgha haaya.
40 Porque assim como esteve Jonas três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim o Filho do Homem estará três dias e três noites no coração da terra.
41 Daghuvala ta shariya, uudaha Neneva ar da ciig ǝmtaɗ dǝ uudaha zamana, ar martǝrda kǝ uudaha zamanǝn taakiya ar ghazaghazana, aɗaba pǝlara mbakyarvad ǝlɓǝg marawǝn tagada nǝ Yunan nǝ iitǝr kǝ ghǝra. Wan ci, nǝ daddakwa juujig kǝ Yunan vaakwana.
41 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
42 Daghuvala ta shariya, da ciig nǝ tlǝkǝssa Sheba uusa ǝmtaɗ dǝ uudaha zamanǝna. Martǝrdan taakiya ghazaraghazǝga, aɗaba ghǝravaana sal vaka bǝtky sa cinnga dabariya Salumana. Wan ci, daddakwa juujig kǝ Salumana vaakwana.”
42 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com esta geração e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
43 “Akwama salsǝg nǝ Shatanah ma vǝgha uuda, kaa gwaiyav kǝ iin gata vakavaka ɗiyakudǝg tlakǝna biya, aɗaba maay nǝ yu vakavaka kwahiin biya.
43 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos procurando repouso, porém não encontra.
44 Ngal ba tagan taakiya, ‘Ən guya daas da vakavaki sanal naiya.’ Akwama guyaagwig daasa, tlǝgharaatlǝg kǝ hǝnyahǝn maay aanji ǝndwar biya, dlaɓa hyaɗahyɗana ɓadlaɓadlana.
44 Por isso, diz: Voltarei para minha casa donde saí. E, tendo voltado, a encontra vazia, varrida e ornamentada.
45 Kaa dagal kǝ iin dzǝgdaan kǝ kwatlǝrǝn kǝ shatanah uuɗiffa kwa jaruujig kǝ iin dǝ kǝlaadǝra, kaa daas kǝ iitǝr ar ndzan vaakwaha. Tǝhalakwaha ndzǝgana uudanǝna, da jǝguujig kǝ ndzǝganaanǝn ndza wurǝn kǝ badzǝga. Da bandkwah dlaɓ nǝ uudaha zamanǝn dǝ kǝlaadǝra.”
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem torna-se pior do que o primeiro. Assim também acontecerá a esta geração perversa.
46 Tǝghǝrdǝga tagtǝr ǝlbǝg nǝ Yesu kǝ uudaha, kaa sagau kǝ babbaana ard zarha babbaan ar ghacan gyimala, ar naa taaghai dǝ iina.
46 Falava ainda Jesus ao povo, e eis que sua mãe e seus irmãos estavam do lado de fora, procurando falar-lhe.
47 Am nǝ uuda nǝ iin taa kǝ Yesu, “Wai baabagha ard dǝ zarhabaabagh ar ghacga gyimala, ar naa taaghai dǝ kǝgha.”
47 E alguém lhe disse: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem falar-te.
48 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ uudanǝnna, “War nǝ baabara ard zarha baabarni?”
48 Porém ele respondeu ao que lhe trouxera o aviso: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Kaa maraa mbǝrzahaan kǝ iin dǝ dǝva aiyama, “Wan nǝ baaba ra ard zaraabahar vaakwana.
49 E, estendendo a mão para os discípulos, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
50 Baɗǝm nǝ daddakwa ɓa dǝgiti naag nǝ daadar kwa ma ghǝrazhigǝla, iin zǝraabara, ard dǝghwa baabara ard baabara.”
50 Porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai celeste, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.