Marcos 9
glwl (GLWL) vs VC
1 Amaa dlaɓ taa kǝ iitǝra, “Ən tagkurtag kǝ jiira, mǝng lii ar ghacǝga vaakwan ar maay da ǝmtsǝg biya, bamma nǝgharanǝghǝg kǝ sagauwa tlǝksǝra Daadamazhigǝl bad ndzǝɗɗa.”
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Tǝhala hǝngah ǝngkwaha kaa kǝsgankǝsǝg Yesu kǝ Bitrus, ard Yakuba, ard Yuhwana, kaa langtǝrdǝt kǝ iin dagat damma aghwa ba kyakkwa, ar ndzan ba davaatǝra vaakwahiina. Kaa gwivǝtgwiig kǝ ndzǝganaan tǝvuukwatǝra,
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 sǝɗvaan ndza maɗǝkw batǝl ar mbiiga, maay dadda bara kadlangi bardabarǝg ndkwah ma duni biya.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Kaa tsǝgwatsug tlayang Iliya ard tlayang Musa vakaatǝr ar taaghai dǝ Yesu.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Am Bitrus taa kǝ Yesu, “Dadda tsagadǝgita, maraw ndzǝganamiyam vaakwanǝna, kǝm tafgatafǝg kǝ tsakwamah hǝkǝrɗ, pal kǝskǝgha, pal kǝ tlayang Musa, pal dlaɓ kǝ tlayang Iliya.”
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Sǝrgabi kǝ dǝgiti da tag nǝ iin biya, aɗaba gǝdzarǝtgǝdzǝga ba vaivaiya.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Kaa saay kǝ akumb hǝɗtǝrdu, kaa ba cinngalcinng kǝ kungy ma akumbiina, taakiya, “Kǝgh zǝrarra, kwan waig naiya. Cinngamarnuucinnga!”
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Maay ma taaɗatǝr biya, kaa ɓala gyi kǝ iitǝra nǝgharabi ndǝwar biya, ba Yesu kalti wa ǝmtaɗ dǝ iitǝra.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Tǝghǝrdǝga saayatǝr maghwa, kaa ɓǝltǝr maggi kǝ Yesu aa tagararbi aanji ndǝwar kǝ dǝgiti aa nǝghǝga nǝ iitǝr biya, bamma ciyitciig Zǝra Uud ma gǝtlah ndanna.
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Ar ɗuwars kǝ ǝlbǝgǝn bamma taatakaatǝra, kaa ndava zaraabahaatǝr kǝ iitǝr taaki auwa tlatlǝg nǝ Yesu dǝ “Ciig ma gǝtlah”.
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Tǝhalakwaha kaa ndavǝgarundavǝg kǝ iitǝr taakiya, “Aujilbǝgci kǝ lii tsaga adzahadzaha Musa ar taaki ba tlayang Iliya wada fǝgharzha saay ba zǝngwa, tǝhalakwaha kaa Yaazhigǝli?”
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Ngwangug Yesu taakiya, “Ba jiira tlayang Iliya wada fǝgarzha saaya ba zǝngwa mbakyarvad ɓadla dǝgitah baɗǝmma. Bakǝvakwaha vindavindan taakiya Zǝra Uuda da hǝɓgaan kǝ dlaɗ shah-shaha, dlaɓa ar da naa biya. Nii ǝnd kwah bi hii?
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Abi, sahisǝg nǝ Iliya, ɓagarraɓag nǝ uudah kǝ iin kǝ dǝgitah baɗǝm kwa naag nǝ ghǝratǝr baɗǝmma, band kwa vindavindan da dzǝgardzǝga.”
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Gwiyarghǝra ba nǝ Yesu ar dǝ mbǝrzah hǝkǝrɗǝn savak kyalma mbǝrzaha, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ uudah baɗyak faɗǝga tǝghǝr kǝ iitǝr. Lii tsaga adzahadzaha Musa dlaɓa ar ɓalla agajau dǝ iitǝr.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Nǝgharaba nǝ iitǝr kǝ Yesu kaa ɓa jappǝr ba vaivai kǝ dlamaa kǝlaw baɗǝmma, kaa ǝmdǝra da tagar uus kǝ iitǝra.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Kaa ndavatruundavǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaana amaa, “Agajawaw wam ɓag nǝ uuram dǝ iitǝri?”
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Kaa ngwangug kǝ uuda nǝ iin ma dlamaa kǝlaw, amaa, “Dadda tsaga dǝgita, wan zǝrar naa sǝkadǝv naiya, kwa ciɓǝg nǝ shatanaha dlaɓa tsǝgharvatsǝg kǝ taaghaiya.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Ba tuukw sarti tsǝgwaraa nǝ iina, tlavgaarǝttlavǝg da tǝ haaya. Faraa kǝ kubǝg ma ghaiya, baz kǝrɗa tlǝrɗa, ghularant kǝ vǝgh ba dzǝghǝgha. Ɗahanɗahǝg kǝ mbǝrzahagh da lagwana, pilatǝrvaapilga.”
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Ngwatǝrangug nǝ Yesu amaa, “Kuram uudaha zamana, am maay dǝ fadghǝr biya, ǝn da zǝlma ǝmkyangar nai dǝ kurami? Dlaɓa ǝnda ɓǝshkur hǝr nai kwanahaanii? Ayakam kǝ zǝriin da vakara.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Kaa sǝgardǝvsǝg kǝ iitǝr kǝ zǝriina, nǝgha ba nǝ shatanahǝn kǝ Yesu, bat watsǝra kaa tlǝvgaarǝttlǝvǝg kǝ iin kǝ zǝriin dat tǝ haaya, kaa tǝg kǝ vǝghaana, gudɓǝlɓǝlga, baz kubǝg sagal ma ghaiyaana.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Kaa ndavgarundavǝg Yesu kǝ daddaana, “Fǝgharzha hǝr nǝ dǝginǝn kǝ ɓagarɓagi?”
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Ɓalgaan damma kaara ar dǝ yuwa, kiyava tsǝgaana. Akwama mǝng nǝ dǝgiti agha ɓaggnanǝnga, zhukǝmndalazhug agha mǝlkǝmndu.”
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Aujilbǝg agha ndava taakiya mbatak ǝn ɓagnaɓagi? Abi, makwar kǝ dǝgit ɓagaɓag vak dadda fadghǝra.”
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Caaricaari kaa dzǝgantdzǝg kǝ dadda zǝrǝn kǝ kungy amaa, “Fandghǝrǝtfǝga, mǝlwadmǝlǝg ǝn farna kǝ fadghǝra!”
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Nǝghaba Yesu kǝ uudah ar ba sagau dǝ ǝmdǝrga, kaa cagaraacag kǝ iin kǝ gyi kǝ shatanahǝn amaa, “Kǝgh shatanahǝn tsǝgharǝva kǝ zǝrǝn matang makwai kǝ taaghaiya ard cinngacinnga, assagal ma vǝghaana, gwiya dǝbi dlaɓ damma vǝghaan biya.”
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Kaa huulǝg kǝ shatanahna, kaa gajagaan kǝ iin kǝ zǝrǝn ba vaivaiya dlaɓa kaa dagalaana. Kaa hǝngahǝng kǝ zǝrǝn band daddakwa ǝmtsaǝmtsana, baz tagaan kǝ kyalm taaki, “Abi, ǝmtsaǝmtsǝga.”
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Kaa hǝkynan nǝ Yesu kǝ dǝvaan ciyanta, ghacana.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Dagha ba nǝ Yesu da hǝnyaha, kaa ndavgaruundavǝg kǝ mbǝrzahaan ma dlǝmmbaava, taakiya, “Aujilbǝg kǝskǝmnd pilekǝmndvaa lagwa shatanahiini?”
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Kaa ngwanguga kǝ Yesu, amaa, “Hulfa kwan kǝ shatanaha laguvda biya bamma dǝ dzǝgwazhigǝla.”
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Kaa ciya dagal kǝ Yesu ar dǝ mbǝrzahaan vaakwaha, Kaa ghudadagal kǝ iitǝr ma huɗa Galili. Nahaabi Yesu sǝrvaaka vakavaki dǝ iitǝr biya,
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 aɗaba ndza tsaggtǝr dǝgit kǝ mbǝrzahaan taakiya, “Zǝra Uuda da vǝlvtǝr damma dǝv kǝ uudaha, da tsǝvana. Tǝhala hǝngah hǝkǝrɗa da ciiga.”
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Nǝgharaakai kǝ dǝgiti tag nǝ iin biya, dlaɓa ar gǝdzǝg kǝ ndavgaana.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Daragha ba nǝ iitǝr damma Kafarnahuma. Kaa daas kǝ Yesu da hǝnyaha kaa ndavtrundavǝg kǝ iin kǝ mbǝrzahaan amaa, “Agajawaw wamaa ɓag nǝ uuram tǝ ghǝrdǝgi?”
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Mbǝɗar bi kǝ ghaiyatǝr biya, aɗaba ɓalarɓalǝg kǝ agajaw tǝghǝrdǝg taaki war maal mataatakaatǝra.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Kaa cuhwurgacuhurg kǝ Yesu, ɗahant kǝ kǝlawa tar bu na, amaa taa kǝ iitǝra, “Baɗǝm wanaa nǝg kǝ dǝga zungwa, barari nal kǝ dǝga haal baɗǝmma, naal dlaɓ kǝ kwatnaha uudah baɗǝmma.”
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Sǝddan kǝ zǝrzǝra, ghacna ma taatakaatǝra. Hǝkyna hǝɓǝk tǝvǝgh kǝ vǝghaana, amaa taa kǝ iitǝra,
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Baɗǝm daddakwa dlǝghǝga zǝrzǝr ǝndkwan mbakyarvad ɗaagara, dlǝghakwidlǝghǝg kǝskaiya. Dadda kwaa dlǝghkwi kai dlaɓa, kaibi wa dlǝghkwi nǝ iin biya, aa dlǝghǝga daddakwa ɓǝlakwadi kaiya.”
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Am Yuhwan taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, mǝng nǝ uud kǝmnda nǝghǝgga nǝmnd lagwa shatanah ma ɗaagaha, kǝm tsarvana, aɗaba maay ma kǝmyam biya.”
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Aiyam Yesu taa kǝ iitǝra, “Tsamarǝv biya, maay wa ɓa dǝga jappǝr ma ɗaagar tǝhalakwaha kaa taa ǝlbǝg ghwaɗ tǝ kai biya.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Baɗǝm wa maay ɓa tlǝghum dǝ kǝmyam biya, ǝmtaɗ dǝ miyama.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Ən tagkurtag kǝ jiira, baɗǝm waa vǝlkur yuwa hǝɓɓǝg, aanji ba kwu palla aɗaba am dǝga Kǝristi, ǝn tagkurtag kǝ jiira, da pilwabi nǝ dǝgshigaan biya.”
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 “Baɗǝm daddakwa fǝgaraa pal ma zǝrzarhahaan fadghǝraatǝr tǝ kaiyǝn kǝ ɓa haipa, da nǝg kǝ dǝga zhuwadaala. Da ngulǝm nguɗvardǝm nǝ akura vaar ma kungy, ɓǝldǝm damma dǝlva.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 Akwama fǝkaa ɓa haip nǝ dǝvagha, agha ghuddana. Ngulǝm agha tlǝkkǝna kǝ shifǝgga damma zǝrazǝr dǝ dǝv palla, tǝghǝr kǝ damma kaar fai dǝ dǝvahagh bǝkurɗa, vakavakǝn da tsǝvabi nǝ kaarǝn biya. [
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 Kwaɗyahanǝn kwar zǝtǝrzǝg vaakwahiina, ar maay ǝmtsǝg biya, dlaɓa tsǝva bi nǝ kaariin biya.]
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 Akwama shǝgahagha wa fǝkaa kǝ ɓa haipa, agha ghuddana. Ngulǝm agha tlǝkǝna shifǝga tangw damma zǝrazǝr dǝ shǝg pal, tǝghǝr kǝ damma kaara fai dǝ shǝgahagh bǝrkuɗa. [
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 Kwaɗyahanǝn kwa zǝtǝrzǝg vaakwahiina, ar maay ǝmtsǝg biya, kaarǝn dlaɓ tsǝva biya.]
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Akwama fǝkaa ɓa haip gyiyagha, ngulǝm agha tǝddana. Ngulǝm agha tlǝkǝna kǝ tlǝkǝsǝra Daadamazhigǝl dǝ gyi pal tǝghǝr kǝ damma kaara fai dǝ gyiyahagh ba bǝrkuɗa
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 vaakwahiina, ‘Kwaɗyahaan zǝtǝrzǝgna, ar maay ǝmtsǝg biya,
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 Da fǝshav aanji kwar kǝ uuda dǝ kaara, bandkwa fǝshav nǝ kyullǝg dǝ iizhamalaha.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 “Iizhamalaha dǝgit marraw nǝ iina, akwma tagwazhatagw nǝ iizh dǝ yamyamana, am da gwida ndari? Aandz mǝng nǝ iizh ma kuram, am ndzan ma gabǝrǝr dǝ zaraabahaaruwa.”
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.