Marcos 9

glwl (GLWL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Amaa dlaɓ taa kǝ iitǝra, “Ən tagkurtag kǝ jiira, mǝng lii ar ghacǝga vaakwan ar maay da ǝmtsǝg biya, bamma nǝgharanǝghǝg kǝ sagauwa tlǝksǝra Daadamazhigǝl bad ndzǝɗɗa.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Tǝhala hǝngah ǝngkwaha kaa kǝsgankǝsǝg Yesu kǝ Bitrus, ard Yakuba, ard Yuhwana, kaa langtǝrdǝt kǝ iin dagat damma aghwa ba kyakkwa, ar ndzan ba davaatǝra vaakwahiina. Kaa gwivǝtgwiig kǝ ndzǝganaan tǝvuukwatǝra,
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 sǝɗvaan ndza maɗǝkw batǝl ar mbiiga, maay dadda bara kadlangi bardabarǝg ndkwah ma duni biya.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Kaa tsǝgwatsug tlayang Iliya ard tlayang Musa vakaatǝr ar taaghai dǝ Yesu.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Am Bitrus taa kǝ Yesu, “Dadda tsagadǝgita, maraw ndzǝganamiyam vaakwanǝna, kǝm tafgatafǝg kǝ tsakwamah hǝkǝrɗ, pal kǝskǝgha, pal kǝ tlayang Musa, pal dlaɓ kǝ tlayang Iliya.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Sǝrgabi kǝ dǝgiti da tag nǝ iin biya, aɗaba gǝdzarǝtgǝdzǝga ba vaivaiya.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Kaa saay kǝ akumb hǝɗtǝrdu, kaa ba cinngalcinng kǝ kungy ma akumbiina, taakiya, “Kǝgh zǝrarra, kwan waig naiya. Cinngamarnuucinnga!”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Maay ma taaɗatǝr biya, kaa ɓala gyi kǝ iitǝra nǝgharabi ndǝwar biya, ba Yesu kalti wa ǝmtaɗ dǝ iitǝra.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Tǝghǝrdǝga saayatǝr maghwa, kaa ɓǝltǝr maggi kǝ Yesu aa tagararbi aanji ndǝwar kǝ dǝgiti aa nǝghǝga nǝ iitǝr biya, bamma ciyitciig Zǝra Uud ma gǝtlah ndanna.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Ar ɗuwars kǝ ǝlbǝgǝn bamma taatakaatǝra, kaa ndava zaraabahaatǝr kǝ iitǝr taaki auwa tlatlǝg nǝ Yesu dǝ “Ciig ma gǝtlah”.
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Tǝhalakwaha kaa ndavǝgarundavǝg kǝ iitǝr taakiya, “Aujilbǝgci kǝ lii tsaga adzahadzaha Musa ar taaki ba tlayang Iliya wada fǝgharzha saay ba zǝngwa, tǝhalakwaha kaa Yaazhigǝli?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Ngwangug Yesu taakiya, “Ba jiira tlayang Iliya wada fǝgarzha saaya ba zǝngwa mbakyarvad ɓadla dǝgitah baɗǝmma. Bakǝvakwaha vindavindan taakiya Zǝra Uuda da hǝɓgaan kǝ dlaɗ shah-shaha, dlaɓa ar da naa biya. Nii ǝnd kwah bi hii?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Abi, sahisǝg nǝ Iliya, ɓagarraɓag nǝ uudah kǝ iin kǝ dǝgitah baɗǝm kwa naag nǝ ghǝratǝr baɗǝmma, band kwa vindavindan da dzǝgardzǝga.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Gwiyarghǝra ba nǝ Yesu ar dǝ mbǝrzah hǝkǝrɗǝn savak kyalma mbǝrzaha, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ uudah baɗyak faɗǝga tǝghǝr kǝ iitǝr. Lii tsaga adzahadzaha Musa dlaɓa ar ɓalla agajau dǝ iitǝr.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Nǝgharaba nǝ iitǝr kǝ Yesu kaa ɓa jappǝr ba vaivai kǝ dlamaa kǝlaw baɗǝmma, kaa ǝmdǝra da tagar uus kǝ iitǝra.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Kaa ndavatruundavǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaana amaa, “Agajawaw wam ɓag nǝ uuram dǝ iitǝri?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Kaa ngwangug kǝ uuda nǝ iin ma dlamaa kǝlaw, amaa, “Dadda tsaga dǝgita, wan zǝrar naa sǝkadǝv naiya, kwa ciɓǝg nǝ shatanaha dlaɓa tsǝgharvatsǝg kǝ taaghaiya.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Ba tuukw sarti tsǝgwaraa nǝ iina, tlavgaarǝttlavǝg da tǝ haaya. Faraa kǝ kubǝg ma ghaiya, baz kǝrɗa tlǝrɗa, ghularant kǝ vǝgh ba dzǝghǝgha. Ɗahanɗahǝg kǝ mbǝrzahagh da lagwana, pilatǝrvaapilga.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Ngwatǝrangug nǝ Yesu amaa, “Kuram uudaha zamana, am maay dǝ fadghǝr biya, ǝn da zǝlma ǝmkyangar nai dǝ kurami? Dlaɓa ǝnda ɓǝshkur hǝr nai kwanahaanii? Ayakam kǝ zǝriin da vakara.”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Kaa sǝgardǝvsǝg kǝ iitǝr kǝ zǝriina, nǝgha ba nǝ shatanahǝn kǝ Yesu, bat watsǝra kaa tlǝvgaarǝttlǝvǝg kǝ iin kǝ zǝriin dat tǝ haaya, kaa tǝg kǝ vǝghaana, gudɓǝlɓǝlga, baz kubǝg sagal ma ghaiyaana.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Kaa ndavgarundavǝg Yesu kǝ daddaana, “Fǝgharzha hǝr nǝ dǝginǝn kǝ ɓagarɓagi?”
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Ɓalgaan damma kaara ar dǝ yuwa, kiyava tsǝgaana. Akwama mǝng nǝ dǝgiti agha ɓaggnanǝnga, zhukǝmndalazhug agha mǝlkǝmndu.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Aujilbǝg agha ndava taakiya mbatak ǝn ɓagnaɓagi? Abi, makwar kǝ dǝgit ɓagaɓag vak dadda fadghǝra.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Caaricaari kaa dzǝgantdzǝg kǝ dadda zǝrǝn kǝ kungy amaa, “Fandghǝrǝtfǝga, mǝlwadmǝlǝg ǝn farna kǝ fadghǝra!”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Nǝghaba Yesu kǝ uudah ar ba sagau dǝ ǝmdǝrga, kaa cagaraacag kǝ iin kǝ gyi kǝ shatanahǝn amaa, “Kǝgh shatanahǝn tsǝgharǝva kǝ zǝrǝn matang makwai kǝ taaghaiya ard cinngacinnga, assagal ma vǝghaana, gwiya dǝbi dlaɓ damma vǝghaan biya.”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Kaa huulǝg kǝ shatanahna, kaa gajagaan kǝ iin kǝ zǝrǝn ba vaivaiya dlaɓa kaa dagalaana. Kaa hǝngahǝng kǝ zǝrǝn band daddakwa ǝmtsaǝmtsana, baz tagaan kǝ kyalm taaki, “Abi, ǝmtsaǝmtsǝga.”
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Kaa hǝkynan nǝ Yesu kǝ dǝvaan ciyanta, ghacana.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Dagha ba nǝ Yesu da hǝnyaha, kaa ndavgaruundavǝg kǝ mbǝrzahaan ma dlǝmmbaava, taakiya, “Aujilbǝg kǝskǝmnd pilekǝmndvaa lagwa shatanahiini?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Kaa ngwanguga kǝ Yesu, amaa, “Hulfa kwan kǝ shatanaha laguvda biya bamma dǝ dzǝgwazhigǝla.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Kaa ciya dagal kǝ Yesu ar dǝ mbǝrzahaan vaakwaha, Kaa ghudadagal kǝ iitǝr ma huɗa Galili. Nahaabi Yesu sǝrvaaka vakavaki dǝ iitǝr biya,
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 aɗaba ndza tsaggtǝr dǝgit kǝ mbǝrzahaan taakiya, “Zǝra Uuda da vǝlvtǝr damma dǝv kǝ uudaha, da tsǝvana. Tǝhala hǝngah hǝkǝrɗa da ciiga.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Nǝgharaakai kǝ dǝgiti tag nǝ iin biya, dlaɓa ar gǝdzǝg kǝ ndavgaana.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Daragha ba nǝ iitǝr damma Kafarnahuma. Kaa daas kǝ Yesu da hǝnyaha kaa ndavtrundavǝg kǝ iin kǝ mbǝrzahaan amaa, “Agajawaw wamaa ɓag nǝ uuram tǝ ghǝrdǝgi?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Mbǝɗar bi kǝ ghaiyatǝr biya, aɗaba ɓalarɓalǝg kǝ agajaw tǝghǝrdǝg taaki war maal mataatakaatǝra.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Kaa cuhwurgacuhurg kǝ Yesu, ɗahant kǝ kǝlawa tar bu na, amaa taa kǝ iitǝra, “Baɗǝm wanaa nǝg kǝ dǝga zungwa, barari nal kǝ dǝga haal baɗǝmma, naal dlaɓ kǝ kwatnaha uudah baɗǝmma.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Sǝddan kǝ zǝrzǝra, ghacna ma taatakaatǝra. Hǝkyna hǝɓǝk tǝvǝgh kǝ vǝghaana, amaa taa kǝ iitǝra,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Baɗǝm daddakwa dlǝghǝga zǝrzǝr ǝndkwan mbakyarvad ɗaagara, dlǝghakwidlǝghǝg kǝskaiya. Dadda kwaa dlǝghkwi kai dlaɓa, kaibi wa dlǝghkwi nǝ iin biya, aa dlǝghǝga daddakwa ɓǝlakwadi kaiya.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Am Yuhwan taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, mǝng nǝ uud kǝmnda nǝghǝgga nǝmnd lagwa shatanah ma ɗaagaha, kǝm tsarvana, aɗaba maay ma kǝmyam biya.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Aiyam Yesu taa kǝ iitǝra, “Tsamarǝv biya, maay wa ɓa dǝga jappǝr ma ɗaagar tǝhalakwaha kaa taa ǝlbǝg ghwaɗ tǝ kai biya.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Baɗǝm wa maay ɓa tlǝghum dǝ kǝmyam biya, ǝmtaɗ dǝ miyama.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Ən tagkurtag kǝ jiira, baɗǝm waa vǝlkur yuwa hǝɓɓǝg, aanji ba kwu palla aɗaba am dǝga Kǝristi, ǝn tagkurtag kǝ jiira, da pilwabi nǝ dǝgshigaan biya.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 “Baɗǝm daddakwa fǝgaraa pal ma zǝrzarhahaan fadghǝraatǝr tǝ kaiyǝn kǝ ɓa haipa, da nǝg kǝ dǝga zhuwadaala. Da ngulǝm nguɗvardǝm nǝ akura vaar ma kungy, ɓǝldǝm damma dǝlva.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Akwama fǝkaa ɓa haip nǝ dǝvagha, agha ghuddana. Ngulǝm agha tlǝkkǝna kǝ shifǝgga damma zǝrazǝr dǝ dǝv palla, tǝghǝr kǝ damma kaar fai dǝ dǝvahagh bǝkurɗa, vakavakǝn da tsǝvabi nǝ kaarǝn biya. [
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 Kwaɗyahanǝn kwar zǝtǝrzǝg vaakwahiina, ar maay ǝmtsǝg biya, dlaɓa tsǝva bi nǝ kaariin biya.]
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Akwama shǝgahagha wa fǝkaa kǝ ɓa haipa, agha ghuddana. Ngulǝm agha tlǝkǝna shifǝga tangw damma zǝrazǝr dǝ shǝg pal, tǝghǝr kǝ damma kaara fai dǝ shǝgahagh bǝrkuɗa. [
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 Kwaɗyahanǝn kwa zǝtǝrzǝg vaakwahiina, ar maay ǝmtsǝg biya, kaarǝn dlaɓ tsǝva biya.]
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Akwama fǝkaa ɓa haip gyiyagha, ngulǝm agha tǝddana. Ngulǝm agha tlǝkǝna kǝ tlǝkǝsǝra Daadamazhigǝl dǝ gyi pal tǝghǝr kǝ damma kaara fai dǝ gyiyahagh ba bǝrkuɗa
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 vaakwahiina, ‘Kwaɗyahaan zǝtǝrzǝgna, ar maay ǝmtsǝg biya,
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Da fǝshav aanji kwar kǝ uuda dǝ kaara, bandkwa fǝshav nǝ kyullǝg dǝ iizhamalaha.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Iizhamalaha dǝgit marraw nǝ iina, akwma tagwazhatagw nǝ iizh dǝ yamyamana, am da gwida ndari? Aandz mǝng nǝ iizh ma kuram, am ndzan ma gabǝrǝr dǝ zaraabahaaruwa.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.