Marcos 9

glwl (GLWL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Amaa dlaɓ taa kǝ iitǝra, “Ən tagkurtag kǝ jiira, mǝng lii ar ghacǝga vaakwan ar maay da ǝmtsǝg biya, bamma nǝgharanǝghǝg kǝ sagauwa tlǝksǝra Daadamazhigǝl bad ndzǝɗɗa.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Tǝhala hǝngah ǝngkwaha kaa kǝsgankǝsǝg Yesu kǝ Bitrus, ard Yakuba, ard Yuhwana, kaa langtǝrdǝt kǝ iin dagat damma aghwa ba kyakkwa, ar ndzan ba davaatǝra vaakwahiina. Kaa gwivǝtgwiig kǝ ndzǝganaan tǝvuukwatǝra,
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 sǝɗvaan ndza maɗǝkw batǝl ar mbiiga, maay dadda bara kadlangi bardabarǝg ndkwah ma duni biya.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Kaa tsǝgwatsug tlayang Iliya ard tlayang Musa vakaatǝr ar taaghai dǝ Yesu.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Am Bitrus taa kǝ Yesu, “Dadda tsagadǝgita, maraw ndzǝganamiyam vaakwanǝna, kǝm tafgatafǝg kǝ tsakwamah hǝkǝrɗ, pal kǝskǝgha, pal kǝ tlayang Musa, pal dlaɓ kǝ tlayang Iliya.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Sǝrgabi kǝ dǝgiti da tag nǝ iin biya, aɗaba gǝdzarǝtgǝdzǝga ba vaivaiya.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Kaa saay kǝ akumb hǝɗtǝrdu, kaa ba cinngalcinng kǝ kungy ma akumbiina, taakiya, “Kǝgh zǝrarra, kwan waig naiya. Cinngamarnuucinnga!”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Maay ma taaɗatǝr biya, kaa ɓala gyi kǝ iitǝra nǝgharabi ndǝwar biya, ba Yesu kalti wa ǝmtaɗ dǝ iitǝra.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Tǝghǝrdǝga saayatǝr maghwa, kaa ɓǝltǝr maggi kǝ Yesu aa tagararbi aanji ndǝwar kǝ dǝgiti aa nǝghǝga nǝ iitǝr biya, bamma ciyitciig Zǝra Uud ma gǝtlah ndanna.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Ar ɗuwars kǝ ǝlbǝgǝn bamma taatakaatǝra, kaa ndava zaraabahaatǝr kǝ iitǝr taaki auwa tlatlǝg nǝ Yesu dǝ “Ciig ma gǝtlah”.
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Tǝhalakwaha kaa ndavǝgarundavǝg kǝ iitǝr taakiya, “Aujilbǝgci kǝ lii tsaga adzahadzaha Musa ar taaki ba tlayang Iliya wada fǝgharzha saay ba zǝngwa, tǝhalakwaha kaa Yaazhigǝli?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Ngwangug Yesu taakiya, “Ba jiira tlayang Iliya wada fǝgarzha saaya ba zǝngwa mbakyarvad ɓadla dǝgitah baɗǝmma. Bakǝvakwaha vindavindan taakiya Zǝra Uuda da hǝɓgaan kǝ dlaɗ shah-shaha, dlaɓa ar da naa biya. Nii ǝnd kwah bi hii?
12 Ele respondeu:
13 Abi, sahisǝg nǝ Iliya, ɓagarraɓag nǝ uudah kǝ iin kǝ dǝgitah baɗǝm kwa naag nǝ ghǝratǝr baɗǝmma, band kwa vindavindan da dzǝgardzǝga.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Gwiyarghǝra ba nǝ Yesu ar dǝ mbǝrzah hǝkǝrɗǝn savak kyalma mbǝrzaha, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ uudah baɗyak faɗǝga tǝghǝr kǝ iitǝr. Lii tsaga adzahadzaha Musa dlaɓa ar ɓalla agajau dǝ iitǝr.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Nǝgharaba nǝ iitǝr kǝ Yesu kaa ɓa jappǝr ba vaivai kǝ dlamaa kǝlaw baɗǝmma, kaa ǝmdǝra da tagar uus kǝ iitǝra.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Kaa ndavatruundavǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaana amaa, “Agajawaw wam ɓag nǝ uuram dǝ iitǝri?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Kaa ngwangug kǝ uuda nǝ iin ma dlamaa kǝlaw, amaa, “Dadda tsaga dǝgita, wan zǝrar naa sǝkadǝv naiya, kwa ciɓǝg nǝ shatanaha dlaɓa tsǝgharvatsǝg kǝ taaghaiya.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Ba tuukw sarti tsǝgwaraa nǝ iina, tlavgaarǝttlavǝg da tǝ haaya. Faraa kǝ kubǝg ma ghaiya, baz kǝrɗa tlǝrɗa, ghularant kǝ vǝgh ba dzǝghǝgha. Ɗahanɗahǝg kǝ mbǝrzahagh da lagwana, pilatǝrvaapilga.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Ngwatǝrangug nǝ Yesu amaa, “Kuram uudaha zamana, am maay dǝ fadghǝr biya, ǝn da zǝlma ǝmkyangar nai dǝ kurami? Dlaɓa ǝnda ɓǝshkur hǝr nai kwanahaanii? Ayakam kǝ zǝriin da vakara.”
19 Jesus disse:
20 Kaa sǝgardǝvsǝg kǝ iitǝr kǝ zǝriina, nǝgha ba nǝ shatanahǝn kǝ Yesu, bat watsǝra kaa tlǝvgaarǝttlǝvǝg kǝ iin kǝ zǝriin dat tǝ haaya, kaa tǝg kǝ vǝghaana, gudɓǝlɓǝlga, baz kubǝg sagal ma ghaiyaana.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Kaa ndavgarundavǝg Yesu kǝ daddaana, “Fǝgharzha hǝr nǝ dǝginǝn kǝ ɓagarɓagi?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Ɓalgaan damma kaara ar dǝ yuwa, kiyava tsǝgaana. Akwama mǝng nǝ dǝgiti agha ɓaggnanǝnga, zhukǝmndalazhug agha mǝlkǝmndu.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Aujilbǝg agha ndava taakiya mbatak ǝn ɓagnaɓagi? Abi, makwar kǝ dǝgit ɓagaɓag vak dadda fadghǝra.”
23 Jesus respondeu:
24 Caaricaari kaa dzǝgantdzǝg kǝ dadda zǝrǝn kǝ kungy amaa, “Fandghǝrǝtfǝga, mǝlwadmǝlǝg ǝn farna kǝ fadghǝra!”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Nǝghaba Yesu kǝ uudah ar ba sagau dǝ ǝmdǝrga, kaa cagaraacag kǝ iin kǝ gyi kǝ shatanahǝn amaa, “Kǝgh shatanahǝn tsǝgharǝva kǝ zǝrǝn matang makwai kǝ taaghaiya ard cinngacinnga, assagal ma vǝghaana, gwiya dǝbi dlaɓ damma vǝghaan biya.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Kaa huulǝg kǝ shatanahna, kaa gajagaan kǝ iin kǝ zǝrǝn ba vaivaiya dlaɓa kaa dagalaana. Kaa hǝngahǝng kǝ zǝrǝn band daddakwa ǝmtsaǝmtsana, baz tagaan kǝ kyalm taaki, “Abi, ǝmtsaǝmtsǝga.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Kaa hǝkynan nǝ Yesu kǝ dǝvaan ciyanta, ghacana.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Dagha ba nǝ Yesu da hǝnyaha, kaa ndavgaruundavǝg kǝ mbǝrzahaan ma dlǝmmbaava, taakiya, “Aujilbǝg kǝskǝmnd pilekǝmndvaa lagwa shatanahiini?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Kaa ngwanguga kǝ Yesu, amaa, “Hulfa kwan kǝ shatanaha laguvda biya bamma dǝ dzǝgwazhigǝla.”
29 Jesus respondeu:
30 Kaa ciya dagal kǝ Yesu ar dǝ mbǝrzahaan vaakwaha, Kaa ghudadagal kǝ iitǝr ma huɗa Galili. Nahaabi Yesu sǝrvaaka vakavaki dǝ iitǝr biya,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 aɗaba ndza tsaggtǝr dǝgit kǝ mbǝrzahaan taakiya, “Zǝra Uuda da vǝlvtǝr damma dǝv kǝ uudaha, da tsǝvana. Tǝhala hǝngah hǝkǝrɗa da ciiga.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Nǝgharaakai kǝ dǝgiti tag nǝ iin biya, dlaɓa ar gǝdzǝg kǝ ndavgaana.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Daragha ba nǝ iitǝr damma Kafarnahuma. Kaa daas kǝ Yesu da hǝnyaha kaa ndavtrundavǝg kǝ iin kǝ mbǝrzahaan amaa, “Agajawaw wamaa ɓag nǝ uuram tǝ ghǝrdǝgi?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Mbǝɗar bi kǝ ghaiyatǝr biya, aɗaba ɓalarɓalǝg kǝ agajaw tǝghǝrdǝg taaki war maal mataatakaatǝra.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Kaa cuhwurgacuhurg kǝ Yesu, ɗahant kǝ kǝlawa tar bu na, amaa taa kǝ iitǝra, “Baɗǝm wanaa nǝg kǝ dǝga zungwa, barari nal kǝ dǝga haal baɗǝmma, naal dlaɓ kǝ kwatnaha uudah baɗǝmma.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Sǝddan kǝ zǝrzǝra, ghacna ma taatakaatǝra. Hǝkyna hǝɓǝk tǝvǝgh kǝ vǝghaana, amaa taa kǝ iitǝra,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Baɗǝm daddakwa dlǝghǝga zǝrzǝr ǝndkwan mbakyarvad ɗaagara, dlǝghakwidlǝghǝg kǝskaiya. Dadda kwaa dlǝghkwi kai dlaɓa, kaibi wa dlǝghkwi nǝ iin biya, aa dlǝghǝga daddakwa ɓǝlakwadi kaiya.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Am Yuhwan taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, mǝng nǝ uud kǝmnda nǝghǝgga nǝmnd lagwa shatanah ma ɗaagaha, kǝm tsarvana, aɗaba maay ma kǝmyam biya.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Aiyam Yesu taa kǝ iitǝra, “Tsamarǝv biya, maay wa ɓa dǝga jappǝr ma ɗaagar tǝhalakwaha kaa taa ǝlbǝg ghwaɗ tǝ kai biya.
39 Jesus respondeu:
40 Baɗǝm wa maay ɓa tlǝghum dǝ kǝmyam biya, ǝmtaɗ dǝ miyama.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Ən tagkurtag kǝ jiira, baɗǝm waa vǝlkur yuwa hǝɓɓǝg, aanji ba kwu palla aɗaba am dǝga Kǝristi, ǝn tagkurtag kǝ jiira, da pilwabi nǝ dǝgshigaan biya.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Baɗǝm daddakwa fǝgaraa pal ma zǝrzarhahaan fadghǝraatǝr tǝ kaiyǝn kǝ ɓa haipa, da nǝg kǝ dǝga zhuwadaala. Da ngulǝm nguɗvardǝm nǝ akura vaar ma kungy, ɓǝldǝm damma dǝlva.
42 Jesus continuou:
43 Akwama fǝkaa ɓa haip nǝ dǝvagha, agha ghuddana. Ngulǝm agha tlǝkkǝna kǝ shifǝgga damma zǝrazǝr dǝ dǝv palla, tǝghǝr kǝ damma kaar fai dǝ dǝvahagh bǝkurɗa, vakavakǝn da tsǝvabi nǝ kaarǝn biya. [
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 Kwaɗyahanǝn kwar zǝtǝrzǝg vaakwahiina, ar maay ǝmtsǝg biya, dlaɓa tsǝva bi nǝ kaariin biya.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Akwama shǝgahagha wa fǝkaa kǝ ɓa haipa, agha ghuddana. Ngulǝm agha tlǝkǝna shifǝga tangw damma zǝrazǝr dǝ shǝg pal, tǝghǝr kǝ damma kaara fai dǝ shǝgahagh bǝrkuɗa. [
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 Kwaɗyahanǝn kwa zǝtǝrzǝg vaakwahiina, ar maay ǝmtsǝg biya, kaarǝn dlaɓ tsǝva biya.]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Akwama fǝkaa ɓa haip gyiyagha, ngulǝm agha tǝddana. Ngulǝm agha tlǝkǝna kǝ tlǝkǝsǝra Daadamazhigǝl dǝ gyi pal tǝghǝr kǝ damma kaara fai dǝ gyiyahagh ba bǝrkuɗa
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 vaakwahiina, ‘Kwaɗyahaan zǝtǝrzǝgna, ar maay ǝmtsǝg biya,
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Da fǝshav aanji kwar kǝ uuda dǝ kaara, bandkwa fǝshav nǝ kyullǝg dǝ iizhamalaha.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 “Iizhamalaha dǝgit marraw nǝ iina, akwma tagwazhatagw nǝ iizh dǝ yamyamana, am da gwida ndari? Aandz mǝng nǝ iizh ma kuram, am ndzan ma gabǝrǝr dǝ zaraabahaaruwa.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.