Marcos 9
glwl (GLWL) vs ARA
1 Amaa dlaɓ taa kǝ iitǝra, “Ən tagkurtag kǝ jiira, mǝng lii ar ghacǝga vaakwan ar maay da ǝmtsǝg biya, bamma nǝgharanǝghǝg kǝ sagauwa tlǝksǝra Daadamazhigǝl bad ndzǝɗɗa.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Tǝhala hǝngah ǝngkwaha kaa kǝsgankǝsǝg Yesu kǝ Bitrus, ard Yakuba, ard Yuhwana, kaa langtǝrdǝt kǝ iin dagat damma aghwa ba kyakkwa, ar ndzan ba davaatǝra vaakwahiina. Kaa gwivǝtgwiig kǝ ndzǝganaan tǝvuukwatǝra,
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 sǝɗvaan ndza maɗǝkw batǝl ar mbiiga, maay dadda bara kadlangi bardabarǝg ndkwah ma duni biya.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Kaa tsǝgwatsug tlayang Iliya ard tlayang Musa vakaatǝr ar taaghai dǝ Yesu.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Am Bitrus taa kǝ Yesu, “Dadda tsagadǝgita, maraw ndzǝganamiyam vaakwanǝna, kǝm tafgatafǝg kǝ tsakwamah hǝkǝrɗ, pal kǝskǝgha, pal kǝ tlayang Musa, pal dlaɓ kǝ tlayang Iliya.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Sǝrgabi kǝ dǝgiti da tag nǝ iin biya, aɗaba gǝdzarǝtgǝdzǝga ba vaivaiya.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Kaa saay kǝ akumb hǝɗtǝrdu, kaa ba cinngalcinng kǝ kungy ma akumbiina, taakiya, “Kǝgh zǝrarra, kwan waig naiya. Cinngamarnuucinnga!”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Maay ma taaɗatǝr biya, kaa ɓala gyi kǝ iitǝra nǝgharabi ndǝwar biya, ba Yesu kalti wa ǝmtaɗ dǝ iitǝra.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Tǝghǝrdǝga saayatǝr maghwa, kaa ɓǝltǝr maggi kǝ Yesu aa tagararbi aanji ndǝwar kǝ dǝgiti aa nǝghǝga nǝ iitǝr biya, bamma ciyitciig Zǝra Uud ma gǝtlah ndanna.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ar ɗuwars kǝ ǝlbǝgǝn bamma taatakaatǝra, kaa ndava zaraabahaatǝr kǝ iitǝr taaki auwa tlatlǝg nǝ Yesu dǝ “Ciig ma gǝtlah”.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Tǝhalakwaha kaa ndavǝgarundavǝg kǝ iitǝr taakiya, “Aujilbǝgci kǝ lii tsaga adzahadzaha Musa ar taaki ba tlayang Iliya wada fǝgharzha saay ba zǝngwa, tǝhalakwaha kaa Yaazhigǝli?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Ngwangug Yesu taakiya, “Ba jiira tlayang Iliya wada fǝgarzha saaya ba zǝngwa mbakyarvad ɓadla dǝgitah baɗǝmma. Bakǝvakwaha vindavindan taakiya Zǝra Uuda da hǝɓgaan kǝ dlaɗ shah-shaha, dlaɓa ar da naa biya. Nii ǝnd kwah bi hii?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Abi, sahisǝg nǝ Iliya, ɓagarraɓag nǝ uudah kǝ iin kǝ dǝgitah baɗǝm kwa naag nǝ ghǝratǝr baɗǝmma, band kwa vindavindan da dzǝgardzǝga.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Gwiyarghǝra ba nǝ Yesu ar dǝ mbǝrzah hǝkǝrɗǝn savak kyalma mbǝrzaha, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ uudah baɗyak faɗǝga tǝghǝr kǝ iitǝr. Lii tsaga adzahadzaha Musa dlaɓa ar ɓalla agajau dǝ iitǝr.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Nǝgharaba nǝ iitǝr kǝ Yesu kaa ɓa jappǝr ba vaivai kǝ dlamaa kǝlaw baɗǝmma, kaa ǝmdǝra da tagar uus kǝ iitǝra.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Kaa ndavatruundavǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaana amaa, “Agajawaw wam ɓag nǝ uuram dǝ iitǝri?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Kaa ngwangug kǝ uuda nǝ iin ma dlamaa kǝlaw, amaa, “Dadda tsaga dǝgita, wan zǝrar naa sǝkadǝv naiya, kwa ciɓǝg nǝ shatanaha dlaɓa tsǝgharvatsǝg kǝ taaghaiya.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Ba tuukw sarti tsǝgwaraa nǝ iina, tlavgaarǝttlavǝg da tǝ haaya. Faraa kǝ kubǝg ma ghaiya, baz kǝrɗa tlǝrɗa, ghularant kǝ vǝgh ba dzǝghǝgha. Ɗahanɗahǝg kǝ mbǝrzahagh da lagwana, pilatǝrvaapilga.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Ngwatǝrangug nǝ Yesu amaa, “Kuram uudaha zamana, am maay dǝ fadghǝr biya, ǝn da zǝlma ǝmkyangar nai dǝ kurami? Dlaɓa ǝnda ɓǝshkur hǝr nai kwanahaanii? Ayakam kǝ zǝriin da vakara.”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Kaa sǝgardǝvsǝg kǝ iitǝr kǝ zǝriina, nǝgha ba nǝ shatanahǝn kǝ Yesu, bat watsǝra kaa tlǝvgaarǝttlǝvǝg kǝ iin kǝ zǝriin dat tǝ haaya, kaa tǝg kǝ vǝghaana, gudɓǝlɓǝlga, baz kubǝg sagal ma ghaiyaana.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Kaa ndavgarundavǝg Yesu kǝ daddaana, “Fǝgharzha hǝr nǝ dǝginǝn kǝ ɓagarɓagi?”
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Ɓalgaan damma kaara ar dǝ yuwa, kiyava tsǝgaana. Akwama mǝng nǝ dǝgiti agha ɓaggnanǝnga, zhukǝmndalazhug agha mǝlkǝmndu.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Aujilbǝg agha ndava taakiya mbatak ǝn ɓagnaɓagi? Abi, makwar kǝ dǝgit ɓagaɓag vak dadda fadghǝra.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Caaricaari kaa dzǝgantdzǝg kǝ dadda zǝrǝn kǝ kungy amaa, “Fandghǝrǝtfǝga, mǝlwadmǝlǝg ǝn farna kǝ fadghǝra!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Nǝghaba Yesu kǝ uudah ar ba sagau dǝ ǝmdǝrga, kaa cagaraacag kǝ iin kǝ gyi kǝ shatanahǝn amaa, “Kǝgh shatanahǝn tsǝgharǝva kǝ zǝrǝn matang makwai kǝ taaghaiya ard cinngacinnga, assagal ma vǝghaana, gwiya dǝbi dlaɓ damma vǝghaan biya.”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Kaa huulǝg kǝ shatanahna, kaa gajagaan kǝ iin kǝ zǝrǝn ba vaivaiya dlaɓa kaa dagalaana. Kaa hǝngahǝng kǝ zǝrǝn band daddakwa ǝmtsaǝmtsana, baz tagaan kǝ kyalm taaki, “Abi, ǝmtsaǝmtsǝga.”
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Kaa hǝkynan nǝ Yesu kǝ dǝvaan ciyanta, ghacana.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Dagha ba nǝ Yesu da hǝnyaha, kaa ndavgaruundavǝg kǝ mbǝrzahaan ma dlǝmmbaava, taakiya, “Aujilbǝg kǝskǝmnd pilekǝmndvaa lagwa shatanahiini?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Kaa ngwanguga kǝ Yesu, amaa, “Hulfa kwan kǝ shatanaha laguvda biya bamma dǝ dzǝgwazhigǝla.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Kaa ciya dagal kǝ Yesu ar dǝ mbǝrzahaan vaakwaha, Kaa ghudadagal kǝ iitǝr ma huɗa Galili. Nahaabi Yesu sǝrvaaka vakavaki dǝ iitǝr biya,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 aɗaba ndza tsaggtǝr dǝgit kǝ mbǝrzahaan taakiya, “Zǝra Uuda da vǝlvtǝr damma dǝv kǝ uudaha, da tsǝvana. Tǝhala hǝngah hǝkǝrɗa da ciiga.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Nǝgharaakai kǝ dǝgiti tag nǝ iin biya, dlaɓa ar gǝdzǝg kǝ ndavgaana.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Daragha ba nǝ iitǝr damma Kafarnahuma. Kaa daas kǝ Yesu da hǝnyaha kaa ndavtrundavǝg kǝ iin kǝ mbǝrzahaan amaa, “Agajawaw wamaa ɓag nǝ uuram tǝ ghǝrdǝgi?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Mbǝɗar bi kǝ ghaiyatǝr biya, aɗaba ɓalarɓalǝg kǝ agajaw tǝghǝrdǝg taaki war maal mataatakaatǝra.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Kaa cuhwurgacuhurg kǝ Yesu, ɗahant kǝ kǝlawa tar bu na, amaa taa kǝ iitǝra, “Baɗǝm wanaa nǝg kǝ dǝga zungwa, barari nal kǝ dǝga haal baɗǝmma, naal dlaɓ kǝ kwatnaha uudah baɗǝmma.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Sǝddan kǝ zǝrzǝra, ghacna ma taatakaatǝra. Hǝkyna hǝɓǝk tǝvǝgh kǝ vǝghaana, amaa taa kǝ iitǝra,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Baɗǝm daddakwa dlǝghǝga zǝrzǝr ǝndkwan mbakyarvad ɗaagara, dlǝghakwidlǝghǝg kǝskaiya. Dadda kwaa dlǝghkwi kai dlaɓa, kaibi wa dlǝghkwi nǝ iin biya, aa dlǝghǝga daddakwa ɓǝlakwadi kaiya.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Am Yuhwan taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, mǝng nǝ uud kǝmnda nǝghǝgga nǝmnd lagwa shatanah ma ɗaagaha, kǝm tsarvana, aɗaba maay ma kǝmyam biya.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Aiyam Yesu taa kǝ iitǝra, “Tsamarǝv biya, maay wa ɓa dǝga jappǝr ma ɗaagar tǝhalakwaha kaa taa ǝlbǝg ghwaɗ tǝ kai biya.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Baɗǝm wa maay ɓa tlǝghum dǝ kǝmyam biya, ǝmtaɗ dǝ miyama.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Ən tagkurtag kǝ jiira, baɗǝm waa vǝlkur yuwa hǝɓɓǝg, aanji ba kwu palla aɗaba am dǝga Kǝristi, ǝn tagkurtag kǝ jiira, da pilwabi nǝ dǝgshigaan biya.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 “Baɗǝm daddakwa fǝgaraa pal ma zǝrzarhahaan fadghǝraatǝr tǝ kaiyǝn kǝ ɓa haipa, da nǝg kǝ dǝga zhuwadaala. Da ngulǝm nguɗvardǝm nǝ akura vaar ma kungy, ɓǝldǝm damma dǝlva.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Akwama fǝkaa ɓa haip nǝ dǝvagha, agha ghuddana. Ngulǝm agha tlǝkkǝna kǝ shifǝgga damma zǝrazǝr dǝ dǝv palla, tǝghǝr kǝ damma kaar fai dǝ dǝvahagh bǝkurɗa, vakavakǝn da tsǝvabi nǝ kaarǝn biya. [
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 Kwaɗyahanǝn kwar zǝtǝrzǝg vaakwahiina, ar maay ǝmtsǝg biya, dlaɓa tsǝva bi nǝ kaariin biya.]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Akwama shǝgahagha wa fǝkaa kǝ ɓa haipa, agha ghuddana. Ngulǝm agha tlǝkǝna shifǝga tangw damma zǝrazǝr dǝ shǝg pal, tǝghǝr kǝ damma kaara fai dǝ shǝgahagh bǝrkuɗa. [
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 Kwaɗyahanǝn kwa zǝtǝrzǝg vaakwahiina, ar maay ǝmtsǝg biya, kaarǝn dlaɓ tsǝva biya.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Akwama fǝkaa ɓa haip gyiyagha, ngulǝm agha tǝddana. Ngulǝm agha tlǝkǝna kǝ tlǝkǝsǝra Daadamazhigǝl dǝ gyi pal tǝghǝr kǝ damma kaara fai dǝ gyiyahagh ba bǝrkuɗa
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 vaakwahiina, ‘Kwaɗyahaan zǝtǝrzǝgna, ar maay ǝmtsǝg biya,
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Da fǝshav aanji kwar kǝ uuda dǝ kaara, bandkwa fǝshav nǝ kyullǝg dǝ iizhamalaha.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Iizhamalaha dǝgit marraw nǝ iina, akwma tagwazhatagw nǝ iizh dǝ yamyamana, am da gwida ndari? Aandz mǝng nǝ iizh ma kuram, am ndzan ma gabǝrǝr dǝ zaraabahaaruwa.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.