Marcos 6

glwl (GLWL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ɗughars ba Yesu kǝ vakava kǝ iin kaa gwiya daas kǝ iin damma kǝsaana, kaa daas kǝ iin ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaana.
1 Jesus saiu dali e foi para a sua cidade, acompanhado dos seus discípulos.
2 Ɓagaa ba sarta ngiiga Yahudaha, kaa farzha kǝ iin kǝ tsagar dǝgit kǝ uudah ma guda dzǝgwazhigǝla. Baɗyak lii cinngaracinnga, ar ɓa jappǝra taakiya, “Tlakǝna mǝr nǝ uudanǝn kwanahaani? Hulfa kwar kǝ sǝrgasǝrgǝr wa vǝlavarvǝlǝg baz dǝga jappǝr ndakwi ɓaagaani?”
2 Quando chegou o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam ficavam admirados. "De onde lhe vêm estas coisas? ", perguntavam eles. "Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E estes milagres que ele faz?
3 “Abi kafintǝn wanǝn? Zǝra Maryam, zǝrabaz Yakub, ard Isuvuu, Yahuda ar dǝ Siman biya? Abi yigahaan ngwasah wan ǝmtaɗ dǝ kǝmyamǝn?” Kaa za vǝgha dǝ iin kǝ iitǝra.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Não estão aqui conosco as suas irmãs? " E ficavam escandalizados por causa dele.
4 Aiyam Yesu taa kǝ iitǝra, “Aanji ba war fǝgaarafǝg kǝ tlayang, maay ba nǝ uudaha kǝsaan ard zaraabahaan ard lii vǝgyaan biya.”
4 Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra, entre seus parentes e em sua própria casa, é que um profeta não tem honra".
5 Ɓagaabi Yesu kǝ dǝga jappǝr vaakwahiin biya, mbǝghana ba uudah hǝɗikǝn tǝdvad fǝtǝra dǝva.
5 E não pôde fazer ali nenhum milagre, exceto impor as mãos sobre alguns doentes e curá-los.
6 Kaa ɓa jappǝr kǝ iin tǝdvad maayrǝrra fadghǝghǝratǝra.
6 E ficou admirado com a incredulidade deles. Então Jesus passou a percorrer os povoados, ensinando.
7 Kaa ba ɗahtǝrǝtɗahǝg kǝ iin kǝ kǝlawa tar buna, ɓǝltǝrǝt kǝiin bu-buwa, vǝltǝr dlaɓ kǝ ndzǝɗ tǝghǝr kǝ shiɗkwa shatanaha.
7 Chamando os Doze para junto de si, enviou-os de dois em dois e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ɓǝltǝra kǝ maggi taakiya, “Kǝsam bi kǝ dǝgit kwakyarvad dagalaru biya, aanji dǝgzǝga, ma jilada, bi kwaɓ ma mbǝlaharu biya, ba zad kalti wam kǝssǝg nǝ uurama.
8 Estas foram as suas instruções: "Não levem nada pelo caminho, a não ser um bordão. Não levem pão, nem saco de viagem, nem dinheiro em seus cintos;
9 Famfǝg ba kǝ kimbaka, kǝsambi kǝ kwatlǝrn kǝ sǝɗav biya aandzǝg ba wa tǝ vǝgharuwa.
9 calcem sandálias, mas não levem túnica extra;
10 Baɗǝm hǝnyahi am dǝgaa nǝ uurama, am ndza vaakwah tangw damma sarti am da ɗuug nǝuuram kǝ kǝssiina
10 sempre que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem;
11 Baɗǝm vakavaki dlǝghakura bi nǝ uud biya, mam da ciiga am pangda kǝ alagwat tǝ shigahaaru kiyava nǝg kǝ shidaharuwa.”
11 e, se algum povoado não os receber nem os ouvir, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem de lá, como testemunho contra eles".
12 Kaa ciya dagal kǝ iitǝr, ar tagtǝr ǝlbǝga Daadamazhigǝla kǝ uudah taakiya aa pǝlarpǝlg kǝ ghǝra.
12 Eles saíram e pregaram ao povo que se arrependesse.
13 Lagwardalagw kǝ shiɗkwa shatanah baɗyaka, ar mastǝra kǝ wal kǝ lii yangbi baɗyaka, dlaɓa ar mbahtǝrana.
13 Expulsavam muitos demônios, ungiam muitos doentes com óleo e os curavam.
14 Kaa cinngacinng kǝ tlǝkkǝs Hirudus kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ Yesu, aɗaba cinngalcinng nǝ ɗaagaan aanji takwara. Baz tagaan kǝ kyalǝma uudah taakiya, “Yuhwan dadda tsufǝg wa ciyavant ma gǝtlaha, iin wa nǝ iin dǝ ndzǝɗa ɓaa dǝgaha jappǝr nǝ iin ǝnd kwana.”
14 O rei Herodes ouviu falar dessas coisas, pois o nome de Jesus havia se tornado bem conhecido. Algumas pessoas estavam dizendo: "João Batista ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
15 Aiyam kyalma uudaha, “Tlayang Iliya.” Am kyalma, “maaya, kwatlǝrn kǝ tlayang shah, ma tlayangahi ndza wura.”
15 Outros diziam: "Ele é Elias". E ainda outros afirmavam: "Ele é um profeta, como um dos antigos profetas".
16 Cinngha ba nǝ Hirudus kǝ ǝlbǝgna, aiyama, “Abi, Yuhwan, kwa ghudananai kǝ ghǝr tǝ vakai wa ciyavant ma gǝtlaha!”
16 Mas quando Herodes ouviu essas coisas, disse: "João, o homem a quem decapitei, ressuscitou dos mortos! "
17 Aɗaba wura ndza Hirudus ba dǝ ghǝraan wa taga taakiya aa viivǝtviig Yuhwan nguɗvǝnan ma guda bǝrfina. Ɓagaaɓag Hirudus ndǝkwan mbakyarvad Hirudiya, uusa zǝraabaan Filigus, kwa kǝsuu Hirudus.
17 Pois o próprio Herodes tinha dado ordens para que prendessem João, o amarrassem e o colocassem na prisão, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, com a qual se casara.
18 Aɗaba ndza taghartag Yuhwan kǝ Hirudus taakiya, “Kalkalaan bi kǝssa uusa zǝrabaabagh biya.”
18 Porquanto João dizia a Herodes: "Não te é permitido viver com a mulher do teu irmão".
19 Mbats, Hirudiya hǝkyaghanahǝkyag kǝ Yuhwan ma ǝrviɗmahuudaana, nahanahǝg maa tsǝvaan, bakǝva kwaha tlakǝna bi kǝ ɗuuli biya,
19 Assim, Herodias o odiava e queria matá-lo. Mas não podia fazê-lo,
20 aɗaba Hirudus gǝdzgaan kǝ Yuhwaana. Sǝrgasǝrg nǝ iin taakiya uuda jiirjiir nǝ iina, dlaɓa ba cuwaɗaɗɗa, iin wa fǝghara kǝ Hirudus kǝ hǝkya Yuhwan ba marawwa. Ba cukw sarti taag Yuhwan kǝ ghaiya dǝ vakaiya, mbǝkǝnmbǝg ma ǝrviɗmahuɗaana, bakǝva vakwaha cinngaan kǝ ǝmtakǝra ǝlbǝgaana.
20 porque Herodes temia a João e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo; e quando o ouvia, ficava perplexo. Mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Tǝhalakwaha kaa tlǝkkǝnatlǝg kǝ uusiin kǝ ɗuula, daavala ɓa kwaanda Hirudus, kwa dzahghant nǝ iin kǝ ajanaha ar dǝ tlǝksaha ghwavahaana, ar dǝ uudahi maamaalah ma Galili kwakyarvad hwaɗaga kwandaana.
21 Finalmente chegou uma ocasião oportuna. No seu aniversário, Herodes ofereceu um banquete aos seus líderes mais importantes, aos comandantes militares e às principais personalidades da Galiléia.
22 Dal ba nǝ dǝghwa Hirudiya da shakalǝg tǝvuukwa Hirudus ar dǝ ghulabahaana, cinngaracinng kǝ mtakǝr ba vaivaiya. Aiyama, “Au wagha naagnǝngi? Baɗǝm dǝgiti aa ghalga nǝng ǝn vǝlakvǝlǝga”.
22 Quando a filha de Herodias entrou e dançou, agradou a Herodes e aos convidados. O rei disse à jovem: "Peça-me qualquer coisa que você quiser, e eu lhe darei".
23 Baz zangwaɗǝga, am tlǝkǝssa taa kǝ dǝghwna, “Baɗǝm dǝgiti aa ghalga nǝng ǝn vǝlakvǝlǝga, aanji kyalma tlǝkǝssǝrara.”
23 E prometeu-lhe sob juramento: "Seja o que for que me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino".
24 Kaa dagal kǝ dǝghwǝn tagar kǝ babbaan, “Awanda ghalg naayi?” Aiyam babbaana, “Ghǝra Yuhwan dadda tsuufǝgga.”
24 Ela saiu e disse à sua mãe: "Que pedirei? " "A cabeça de João Batista", respondeu ela.
25 Ba tǝ watsǝr kaa ǝmndǝra da vak tlǝkǝs kǝ iin amaa, “Ən naagan banda kwan ndakwan aa vǝlwavǝlǝg nǝ uud kǝ ghǝra Yuhwan dadda tsuufǝg tǝ pǝlaiya.”
25 Imediatamente a jovem apressou-se em apresentar-se ao rei com o pedido: "Desejo que me dês agora mesmo a cabeça de João Batista num prato".
26 Cinngha ba nǝ iin kwana, kaa njikǝnjiig ba vaivaiya, amaa mbakyarvad ngwaɗǝgi zuu nǝ iina, ar dǝ ghwulabahaana, naabi kǝ pigardapiig biya.
26 O rei ficou muito aflito, mas por causa do seu juramento e dos convidados, não quis negar o pedido à jovem.
27 Kaa bǝlgantɓǝlǝg kǝ iin kǝ kapupuwaan taakiya aa sǝvardaasǝg ghǝra Yuhwan. Kaa dagau kǝ iin damma guda bǝrfin ghwudda kǝ ghǝra Yuhwana.
27 Assim enviou imediatamente um carrasco com ordens para trazer a cabeça de João. O homem foi, decapitou João na prisão
28 Sǝdaa kǝiin tǝ pǝlaiya, vǝlar kǝ dǝghwiina, dǝghwǝn dlaɓa vǝlar kǝ babbaana.
28 e trouxe sua cabeça num prato. Ele a entregou à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Cinngaraba mbǝrzaha Yuhwana, kaa dagau kǝ iitǝr ar kǝsant kǝ tluwaana, ar hǝɗnana.
29 Tendo ouvido isso, os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30 Gwiyaragwiig dlakulva gyiya Yesu kwa ɓǝlatǝrǝt nǝ iinǝn saasa vakaana, ar tagar kǝ dǝgitahi ɓagara nǝ iitǝr baɗǝmma, ar dǝ dǝgiti tsagaar nǝ iitǝra.
30 Os apóstolos reuniram-se a Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Aɗaba uudah baɗyaka ba kwan daasa kwan sagala, bandva kaffa tlarkǝnai zǝrɓǝlgahaan kǝ ɗuula zǝgaan biya, aiyama taa kǝ iitǝra, “Jiyam dagal da vakavaki maay aanji ndǝwar biya, am ɗiida kuɗǝg hǝɗikǝna.”
31 Havia muita gente indo e vindo, a ponto de eles não terem tempo para comer. Jesus lhes disse: "Venham comigo para um lugar deserto e descansem um pouco".
32 Kaa dǝgǝdmǝg kǝ iitǝr damma pɛrrayiwa ar dal da vakavaki maay aanji ndǝwarbi ba iitǝr davaatǝra.
32 Assim, eles se afastaram num barco para um lugar deserto.
33 Nǝghara ba nǝ uudah baɗyak kǝ ciya dagalatǝra, dlaɓa nǝghartǝraakanǝghǝga. Kaa ǝmndǝra dagal kǝ iitǝr ba dǝ shǝg sagal ma kǝsah baɗǝmma, kaa tsugwatsug kǝ iitǝr lakuti sagau kǝ iitǝra.
33 Mas muitos dos que os viram retirar-se, tendo-os reconhecido, correram a pé de todas as cidades e chegaram lá antes deles.
34 Tsugwa ba nǝ Yesu kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ uudah faɗǝgaan ba baɗyaka, zhutǝrdaala kǝ iina, Aɗaba ar band tuughah kwal dadda piiga. Kaa tsagtǝrtsag kǝ iin kǝ dǝgitah baɗyaka.
34 Quando Jesus saiu do barco e viu uma grande multidão, teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor. Então começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Hǝrz faci ɓǝladaya kaa sagau kǝ mbǝrzahaan da vakaana, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Vaakwana maay ndǝwar biya. Faci dlaɓa hǝrz ɓǝladayaana.
35 Já era tarde e, por isso, os seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já é tarde.
36 Ɓǝlarsɓǝlǝg kǝ uudah maraa dal damma gǝdzǝrkǝssaha ar dǝ kǝssahaan mbɛvmbɛvǝn, maraa sagwa kǝ dǝgitahi da zǝ nǝ iitǝr.”
36 Manda embora o povo para que possa ir aos campos e povoados vizinhos comprar algo para comer".
37 Ngwatǝrangwug Yesu amaa, “Vǝlamtǝrvǝlǝg nǝ uuram kǝ dǝg zǝgga.” Aiyam nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Kǝm sugudasug kǝ dǝgzǝg kalkal dǝ kwaɓi ɗivar kǝ baryam dǝga kyil tǝhs, kǝm vǝltǝr ar zuwa?”
37 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles lhe disseram: "Isto exigiria duzentos denários! Devemos gastar tanto dinheiro em pão e dar-lhes de comer? "
38 Amaa taa kǝ iitǝra, “Bruudi ngwen wa vakaruwi? Dam da vazǝgaana.”
38 Perguntou ele: "Quantos pães vocês têm? Verifiquem". Quando ficaram sabendo, disseram: "Cinco pães e dois peixes".
39 Kaa tagtǝrtag Yesu kǝ mbǝrzahaan aa tagartǝrtag kǝ uudah ar cahwara dakwal dakwala tǝ kazhakw dǝ gyiya.
39 Então Jesus ordenou que fizessem todo o povo assentar-se em grupos na grama verde.
40 Kaa cahwargacahwarǝg kǝ iitǝr dakwal dakwala, kyalǝm dǝrmǝk-dǝrmǝka, kyalǝm kul dlǝɓ kul dlǝɓa.
40 Assim, eles se assentaram em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Kǝsghant ba nǝ iin kǝ ɗummba bruudi dlǝɓa, ar dǝ kilf buwna, dzǝgaan kǝ iin kǝ ghǝraan damma zhigǝl, tagar kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla, lahnana kǝ iin kǝ ɗummbahaana vǝltǝr kǝ mbǝzahaana, ar vǝlar kǝ uudaha. Tagwtǝrnan dlaɓ kǝ kilf buuna kǝ mbǝrzahaan ar valtǝr kǝ uudah ba ɗǝmma.
41 Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, entregou-os aos seus discípulos para que os servissem ao povo. E também dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Baɗǝmma zaruuzǝg tlatǝrtlǝga,
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos,
43 ar dzahant kǝ lahgaha bruudi ar dǝ kilfiina, tlavkǝna nǝ alghw kǝlawa tar buwa righarighan.
43 e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ɗyakǝra uudahi zaru kwanǝn kǝ dǝgzǝga ghwalvah alfu dlǝɓa.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Ba tǝ watsǝra kaa fǝtǝraafǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaan damma perrayiwa maraa tsugwa ma Betsaida lakwti dagau kǝ iina, iin dlaɓa ɗiitǝrs kǝ uudaha.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tǝhalakwa ɗiyatǝrǝs nǝ iin kǝ uudaha, kaa dagat kǝ iin dat kungula aghw da dzugwazhigǝla.
46 Tendo-a despedido, subiu a um monte para orar.
47 Ɓǝlaa ba hwaasa, pɛrrayuna ndza ma taataka yuwahaiya. Ndza ba dlaɓ nǝ Yesu tǝ ghaiya gardz ba daghwvaana.
47 Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e Jesus se achava sozinho em terra.
48 Nǝgha ba nǝ iin kǝ dlaɗa ɗuulǝgaanaatǝr kwakyarvad ɓagavanaatǝr dǝ fǝɗa, band garava karfi hǝkǝrɗa avǝɗa. Kaa dagal kǝ iin tǝghǝra yu da vakaatǝra. Zǝkk amaa bandgi da ghuda dagala.
48 Ele viu os discípulos remando com dificuldade, porque o vento soprava contra eles. Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar; e estava já a ponto de passar por eles.
49 Nǝghara ba nǝ iitǝr dagal tǝ ghǝra yuwa, am nǝ iitǝr ndakwani daddkwa sǝgal tǝ afka, kaa huulǝg kǝ iitǝra,
49 Quando o viram andando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma. Então gritaram,
50 aɗaba baɗǝm nǝgharanǝghǝga, kaa gǝdzǝg kǝ iitǝra.
50 pois todos o tinham visto e ficam aterrorizados. Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu! Não tenham medo! "
51 Kaa daas kǝ iin damma pɛrrayu ǝmtaɗ dǝ iitǝr, kaa ghacgaghacig kǝ fǝɗiina. Kaa ɓa jappǝr kǝ iitǝr ba vaivaiya,
51 Então subiu no barco para junto deles, e o vento se acalmou; e eles ficaram atônitos,
52 aɗaba ar sǝrgai kǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ gǝlla uudah alfu dlǝɓǝn biya, kwakyarvad irrǝviɗmahuɗaatǝra dǝkdǝka.
52 pois não tinham entendido o milagre dos pães. Seus corações estavam endurecidos.
53 Dzǝvara ba nǝ iitǝr kǝ yuwa haiya, ar tsugwa ma Janisarat, ar nguɗǝna kǝ pɛrrayuwiin tǝ ghaiya yuwahaiya.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré e ali amarraram o barco.
54 Ba sagalaatǝr wah ma pɛrrayuwa, caaricaari kaa sǝrgaakasǝrǝg kǝ uudah taaki, mbats Yesu.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu Jesus.
55 Kaa ɓala ǝmdǝrg kǝ iitǝr aanji takwar ma haiyin, kaa ba langarlang kǝ iitǝr kǝ lii yang bi tǝ dǝga hǝnganaatǝr da vakavaaki ar cinnga nǝ iitǝr taakiya vaakwah Yesu.
55 Eles percorriam toda aquela região e levavam os doentes em macas, para onde ouviam que ele estava.
56 Baɗǝm vakavaki dǝgal nǝ iina, bi kǝs ɗyaka, ma zǝr kǝssa, bi ɓalaɓalaha, ar hǝngna kǝ lii ya yangbi tǝ ghaiya kasukwa, ar ghalǝg mbakyarvad lii yangbi maraa tappǝnan aanji ba ghaiya sǝɗavaana. Baɗǝm lii taparnatapǝgga mbaharambahǝgga.
56 E aonde quer que ele fosse, povoados, cidades ou campos, levavam os doentes para as praças. Suplicavam-lhe que pudessem pelo menos tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.