Marcos 6

glwl (GLWL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɗughars ba Yesu kǝ vakava kǝ iin kaa gwiya daas kǝ iin damma kǝsaana, kaa daas kǝ iin ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaana.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ɓagaa ba sarta ngiiga Yahudaha, kaa farzha kǝ iin kǝ tsagar dǝgit kǝ uudah ma guda dzǝgwazhigǝla. Baɗyak lii cinngaracinnga, ar ɓa jappǝra taakiya, “Tlakǝna mǝr nǝ uudanǝn kwanahaani? Hulfa kwar kǝ sǝrgasǝrgǝr wa vǝlavarvǝlǝg baz dǝga jappǝr ndakwi ɓaagaani?”
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 “Abi kafintǝn wanǝn? Zǝra Maryam, zǝrabaz Yakub, ard Isuvuu, Yahuda ar dǝ Siman biya? Abi yigahaan ngwasah wan ǝmtaɗ dǝ kǝmyamǝn?” Kaa za vǝgha dǝ iin kǝ iitǝra.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Aiyam Yesu taa kǝ iitǝra, “Aanji ba war fǝgaarafǝg kǝ tlayang, maay ba nǝ uudaha kǝsaan ard zaraabahaan ard lii vǝgyaan biya.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Ɓagaabi Yesu kǝ dǝga jappǝr vaakwahiin biya, mbǝghana ba uudah hǝɗikǝn tǝdvad fǝtǝra dǝva.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kaa ɓa jappǝr kǝ iin tǝdvad maayrǝrra fadghǝghǝratǝra.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Kaa ba ɗahtǝrǝtɗahǝg kǝ iin kǝ kǝlawa tar buna, ɓǝltǝrǝt kǝiin bu-buwa, vǝltǝr dlaɓ kǝ ndzǝɗ tǝghǝr kǝ shiɗkwa shatanaha.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ɓǝltǝra kǝ maggi taakiya, “Kǝsam bi kǝ dǝgit kwakyarvad dagalaru biya, aanji dǝgzǝga, ma jilada, bi kwaɓ ma mbǝlaharu biya, ba zad kalti wam kǝssǝg nǝ uurama.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Famfǝg ba kǝ kimbaka, kǝsambi kǝ kwatlǝrn kǝ sǝɗav biya aandzǝg ba wa tǝ vǝgharuwa.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Baɗǝm hǝnyahi am dǝgaa nǝ uurama, am ndza vaakwah tangw damma sarti am da ɗuug nǝuuram kǝ kǝssiina
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Baɗǝm vakavaki dlǝghakura bi nǝ uud biya, mam da ciiga am pangda kǝ alagwat tǝ shigahaaru kiyava nǝg kǝ shidaharuwa.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Kaa ciya dagal kǝ iitǝr, ar tagtǝr ǝlbǝga Daadamazhigǝla kǝ uudah taakiya aa pǝlarpǝlg kǝ ghǝra.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Lagwardalagw kǝ shiɗkwa shatanah baɗyaka, ar mastǝra kǝ wal kǝ lii yangbi baɗyaka, dlaɓa ar mbahtǝrana.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Kaa cinngacinng kǝ tlǝkkǝs Hirudus kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ Yesu, aɗaba cinngalcinng nǝ ɗaagaan aanji takwara. Baz tagaan kǝ kyalǝma uudah taakiya, “Yuhwan dadda tsufǝg wa ciyavant ma gǝtlaha, iin wa nǝ iin dǝ ndzǝɗa ɓaa dǝgaha jappǝr nǝ iin ǝnd kwana.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Aiyam kyalma uudaha, “Tlayang Iliya.” Am kyalma, “maaya, kwatlǝrn kǝ tlayang shah, ma tlayangahi ndza wura.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Cinngha ba nǝ Hirudus kǝ ǝlbǝgna, aiyama, “Abi, Yuhwan, kwa ghudananai kǝ ghǝr tǝ vakai wa ciyavant ma gǝtlaha!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Aɗaba wura ndza Hirudus ba dǝ ghǝraan wa taga taakiya aa viivǝtviig Yuhwan nguɗvǝnan ma guda bǝrfina. Ɓagaaɓag Hirudus ndǝkwan mbakyarvad Hirudiya, uusa zǝraabaan Filigus, kwa kǝsuu Hirudus.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Aɗaba ndza taghartag Yuhwan kǝ Hirudus taakiya, “Kalkalaan bi kǝssa uusa zǝrabaabagh biya.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Mbats, Hirudiya hǝkyaghanahǝkyag kǝ Yuhwan ma ǝrviɗmahuudaana, nahanahǝg maa tsǝvaan, bakǝva kwaha tlakǝna bi kǝ ɗuuli biya,
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 aɗaba Hirudus gǝdzgaan kǝ Yuhwaana. Sǝrgasǝrg nǝ iin taakiya uuda jiirjiir nǝ iina, dlaɓa ba cuwaɗaɗɗa, iin wa fǝghara kǝ Hirudus kǝ hǝkya Yuhwan ba marawwa. Ba cukw sarti taag Yuhwan kǝ ghaiya dǝ vakaiya, mbǝkǝnmbǝg ma ǝrviɗmahuɗaana, bakǝva vakwaha cinngaan kǝ ǝmtakǝra ǝlbǝgaana.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Tǝhalakwaha kaa tlǝkkǝnatlǝg kǝ uusiin kǝ ɗuula, daavala ɓa kwaanda Hirudus, kwa dzahghant nǝ iin kǝ ajanaha ar dǝ tlǝksaha ghwavahaana, ar dǝ uudahi maamaalah ma Galili kwakyarvad hwaɗaga kwandaana.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Dal ba nǝ dǝghwa Hirudiya da shakalǝg tǝvuukwa Hirudus ar dǝ ghulabahaana, cinngaracinng kǝ mtakǝr ba vaivaiya. Aiyama, “Au wagha naagnǝngi? Baɗǝm dǝgiti aa ghalga nǝng ǝn vǝlakvǝlǝga”.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Baz zangwaɗǝga, am tlǝkǝssa taa kǝ dǝghwna, “Baɗǝm dǝgiti aa ghalga nǝng ǝn vǝlakvǝlǝga, aanji kyalma tlǝkǝssǝrara.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Kaa dagal kǝ dǝghwǝn tagar kǝ babbaan, “Awanda ghalg naayi?” Aiyam babbaana, “Ghǝra Yuhwan dadda tsuufǝgga.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ba tǝ watsǝr kaa ǝmndǝra da vak tlǝkǝs kǝ iin amaa, “Ən naagan banda kwan ndakwan aa vǝlwavǝlǝg nǝ uud kǝ ghǝra Yuhwan dadda tsuufǝg tǝ pǝlaiya.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Cinngha ba nǝ iin kwana, kaa njikǝnjiig ba vaivaiya, amaa mbakyarvad ngwaɗǝgi zuu nǝ iina, ar dǝ ghwulabahaana, naabi kǝ pigardapiig biya.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Kaa bǝlgantɓǝlǝg kǝ iin kǝ kapupuwaan taakiya aa sǝvardaasǝg ghǝra Yuhwan. Kaa dagau kǝ iin damma guda bǝrfin ghwudda kǝ ghǝra Yuhwana.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Sǝdaa kǝiin tǝ pǝlaiya, vǝlar kǝ dǝghwiina, dǝghwǝn dlaɓa vǝlar kǝ babbaana.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Cinngaraba mbǝrzaha Yuhwana, kaa dagau kǝ iitǝr ar kǝsant kǝ tluwaana, ar hǝɗnana.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Gwiyaragwiig dlakulva gyiya Yesu kwa ɓǝlatǝrǝt nǝ iinǝn saasa vakaana, ar tagar kǝ dǝgitahi ɓagara nǝ iitǝr baɗǝmma, ar dǝ dǝgiti tsagaar nǝ iitǝra.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Aɗaba uudah baɗyaka ba kwan daasa kwan sagala, bandva kaffa tlarkǝnai zǝrɓǝlgahaan kǝ ɗuula zǝgaan biya, aiyama taa kǝ iitǝra, “Jiyam dagal da vakavaki maay aanji ndǝwar biya, am ɗiida kuɗǝg hǝɗikǝna.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Kaa dǝgǝdmǝg kǝ iitǝr damma pɛrrayiwa ar dal da vakavaki maay aanji ndǝwarbi ba iitǝr davaatǝra.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Nǝghara ba nǝ uudah baɗyak kǝ ciya dagalatǝra, dlaɓa nǝghartǝraakanǝghǝga. Kaa ǝmndǝra dagal kǝ iitǝr ba dǝ shǝg sagal ma kǝsah baɗǝmma, kaa tsugwatsug kǝ iitǝr lakuti sagau kǝ iitǝra.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Tsugwa ba nǝ Yesu kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ uudah faɗǝgaan ba baɗyaka, zhutǝrdaala kǝ iina, Aɗaba ar band tuughah kwal dadda piiga. Kaa tsagtǝrtsag kǝ iin kǝ dǝgitah baɗyaka.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Hǝrz faci ɓǝladaya kaa sagau kǝ mbǝrzahaan da vakaana, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Vaakwana maay ndǝwar biya. Faci dlaɓa hǝrz ɓǝladayaana.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Ɓǝlarsɓǝlǝg kǝ uudah maraa dal damma gǝdzǝrkǝssaha ar dǝ kǝssahaan mbɛvmbɛvǝn, maraa sagwa kǝ dǝgitahi da zǝ nǝ iitǝr.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ngwatǝrangwug Yesu amaa, “Vǝlamtǝrvǝlǝg nǝ uuram kǝ dǝg zǝgga.” Aiyam nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Kǝm sugudasug kǝ dǝgzǝg kalkal dǝ kwaɓi ɗivar kǝ baryam dǝga kyil tǝhs, kǝm vǝltǝr ar zuwa?”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Amaa taa kǝ iitǝra, “Bruudi ngwen wa vakaruwi? Dam da vazǝgaana.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Kaa tagtǝrtag Yesu kǝ mbǝrzahaan aa tagartǝrtag kǝ uudah ar cahwara dakwal dakwala tǝ kazhakw dǝ gyiya.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Kaa cahwargacahwarǝg kǝ iitǝr dakwal dakwala, kyalǝm dǝrmǝk-dǝrmǝka, kyalǝm kul dlǝɓ kul dlǝɓa.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Kǝsghant ba nǝ iin kǝ ɗummba bruudi dlǝɓa, ar dǝ kilf buwna, dzǝgaan kǝ iin kǝ ghǝraan damma zhigǝl, tagar kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla, lahnana kǝ iin kǝ ɗummbahaana vǝltǝr kǝ mbǝzahaana, ar vǝlar kǝ uudaha. Tagwtǝrnan dlaɓ kǝ kilf buuna kǝ mbǝrzahaan ar valtǝr kǝ uudah ba ɗǝmma.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Baɗǝmma zaruuzǝg tlatǝrtlǝga,
42 Todos comeram e se fartaram;
43 ar dzahant kǝ lahgaha bruudi ar dǝ kilfiina, tlavkǝna nǝ alghw kǝlawa tar buwa righarighan.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ɗyakǝra uudahi zaru kwanǝn kǝ dǝgzǝga ghwalvah alfu dlǝɓa.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Ba tǝ watsǝra kaa fǝtǝraafǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaan damma perrayiwa maraa tsugwa ma Betsaida lakwti dagau kǝ iina, iin dlaɓa ɗiitǝrs kǝ uudaha.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tǝhalakwa ɗiyatǝrǝs nǝ iin kǝ uudaha, kaa dagat kǝ iin dat kungula aghw da dzugwazhigǝla.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Ɓǝlaa ba hwaasa, pɛrrayuna ndza ma taataka yuwahaiya. Ndza ba dlaɓ nǝ Yesu tǝ ghaiya gardz ba daghwvaana.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Nǝgha ba nǝ iin kǝ dlaɗa ɗuulǝgaanaatǝr kwakyarvad ɓagavanaatǝr dǝ fǝɗa, band garava karfi hǝkǝrɗa avǝɗa. Kaa dagal kǝ iin tǝghǝra yu da vakaatǝra. Zǝkk amaa bandgi da ghuda dagala.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Nǝghara ba nǝ iitǝr dagal tǝ ghǝra yuwa, am nǝ iitǝr ndakwani daddkwa sǝgal tǝ afka, kaa huulǝg kǝ iitǝra,
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 aɗaba baɗǝm nǝgharanǝghǝga, kaa gǝdzǝg kǝ iitǝra.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Kaa daas kǝ iin damma pɛrrayu ǝmtaɗ dǝ iitǝr, kaa ghacgaghacig kǝ fǝɗiina. Kaa ɓa jappǝr kǝ iitǝr ba vaivaiya,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 aɗaba ar sǝrgai kǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ gǝlla uudah alfu dlǝɓǝn biya, kwakyarvad irrǝviɗmahuɗaatǝra dǝkdǝka.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Dzǝvara ba nǝ iitǝr kǝ yuwa haiya, ar tsugwa ma Janisarat, ar nguɗǝna kǝ pɛrrayuwiin tǝ ghaiya yuwahaiya.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Ba sagalaatǝr wah ma pɛrrayuwa, caaricaari kaa sǝrgaakasǝrǝg kǝ uudah taaki, mbats Yesu.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Kaa ɓala ǝmdǝrg kǝ iitǝr aanji takwar ma haiyin, kaa ba langarlang kǝ iitǝr kǝ lii yang bi tǝ dǝga hǝnganaatǝr da vakavaaki ar cinnga nǝ iitǝr taakiya vaakwah Yesu.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Baɗǝm vakavaki dǝgal nǝ iina, bi kǝs ɗyaka, ma zǝr kǝssa, bi ɓalaɓalaha, ar hǝngna kǝ lii ya yangbi tǝ ghaiya kasukwa, ar ghalǝg mbakyarvad lii yangbi maraa tappǝnan aanji ba ghaiya sǝɗavaana. Baɗǝm lii taparnatapǝgga mbaharambahǝgga.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.