Marcos 6

glwl (GLWL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɗughars ba Yesu kǝ vakava kǝ iin kaa gwiya daas kǝ iin damma kǝsaana, kaa daas kǝ iin ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaana.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Ɓagaa ba sarta ngiiga Yahudaha, kaa farzha kǝ iin kǝ tsagar dǝgit kǝ uudah ma guda dzǝgwazhigǝla. Baɗyak lii cinngaracinnga, ar ɓa jappǝra taakiya, “Tlakǝna mǝr nǝ uudanǝn kwanahaani? Hulfa kwar kǝ sǝrgasǝrgǝr wa vǝlavarvǝlǝg baz dǝga jappǝr ndakwi ɓaagaani?”
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 “Abi kafintǝn wanǝn? Zǝra Maryam, zǝrabaz Yakub, ard Isuvuu, Yahuda ar dǝ Siman biya? Abi yigahaan ngwasah wan ǝmtaɗ dǝ kǝmyamǝn?” Kaa za vǝgha dǝ iin kǝ iitǝra.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Aiyam Yesu taa kǝ iitǝra, “Aanji ba war fǝgaarafǝg kǝ tlayang, maay ba nǝ uudaha kǝsaan ard zaraabahaan ard lii vǝgyaan biya.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Ɓagaabi Yesu kǝ dǝga jappǝr vaakwahiin biya, mbǝghana ba uudah hǝɗikǝn tǝdvad fǝtǝra dǝva.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kaa ɓa jappǝr kǝ iin tǝdvad maayrǝrra fadghǝghǝratǝra.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Kaa ba ɗahtǝrǝtɗahǝg kǝ iin kǝ kǝlawa tar buna, ɓǝltǝrǝt kǝiin bu-buwa, vǝltǝr dlaɓ kǝ ndzǝɗ tǝghǝr kǝ shiɗkwa shatanaha.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ɓǝltǝra kǝ maggi taakiya, “Kǝsam bi kǝ dǝgit kwakyarvad dagalaru biya, aanji dǝgzǝga, ma jilada, bi kwaɓ ma mbǝlaharu biya, ba zad kalti wam kǝssǝg nǝ uurama.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Famfǝg ba kǝ kimbaka, kǝsambi kǝ kwatlǝrn kǝ sǝɗav biya aandzǝg ba wa tǝ vǝgharuwa.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Baɗǝm hǝnyahi am dǝgaa nǝ uurama, am ndza vaakwah tangw damma sarti am da ɗuug nǝuuram kǝ kǝssiina
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Baɗǝm vakavaki dlǝghakura bi nǝ uud biya, mam da ciiga am pangda kǝ alagwat tǝ shigahaaru kiyava nǝg kǝ shidaharuwa.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Kaa ciya dagal kǝ iitǝr, ar tagtǝr ǝlbǝga Daadamazhigǝla kǝ uudah taakiya aa pǝlarpǝlg kǝ ghǝra.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Lagwardalagw kǝ shiɗkwa shatanah baɗyaka, ar mastǝra kǝ wal kǝ lii yangbi baɗyaka, dlaɓa ar mbahtǝrana.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Kaa cinngacinng kǝ tlǝkkǝs Hirudus kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ Yesu, aɗaba cinngalcinng nǝ ɗaagaan aanji takwara. Baz tagaan kǝ kyalǝma uudah taakiya, “Yuhwan dadda tsufǝg wa ciyavant ma gǝtlaha, iin wa nǝ iin dǝ ndzǝɗa ɓaa dǝgaha jappǝr nǝ iin ǝnd kwana.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Aiyam kyalma uudaha, “Tlayang Iliya.” Am kyalma, “maaya, kwatlǝrn kǝ tlayang shah, ma tlayangahi ndza wura.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Cinngha ba nǝ Hirudus kǝ ǝlbǝgna, aiyama, “Abi, Yuhwan, kwa ghudananai kǝ ghǝr tǝ vakai wa ciyavant ma gǝtlaha!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Aɗaba wura ndza Hirudus ba dǝ ghǝraan wa taga taakiya aa viivǝtviig Yuhwan nguɗvǝnan ma guda bǝrfina. Ɓagaaɓag Hirudus ndǝkwan mbakyarvad Hirudiya, uusa zǝraabaan Filigus, kwa kǝsuu Hirudus.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Aɗaba ndza taghartag Yuhwan kǝ Hirudus taakiya, “Kalkalaan bi kǝssa uusa zǝrabaabagh biya.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Mbats, Hirudiya hǝkyaghanahǝkyag kǝ Yuhwan ma ǝrviɗmahuudaana, nahanahǝg maa tsǝvaan, bakǝva kwaha tlakǝna bi kǝ ɗuuli biya,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 aɗaba Hirudus gǝdzgaan kǝ Yuhwaana. Sǝrgasǝrg nǝ iin taakiya uuda jiirjiir nǝ iina, dlaɓa ba cuwaɗaɗɗa, iin wa fǝghara kǝ Hirudus kǝ hǝkya Yuhwan ba marawwa. Ba cukw sarti taag Yuhwan kǝ ghaiya dǝ vakaiya, mbǝkǝnmbǝg ma ǝrviɗmahuɗaana, bakǝva vakwaha cinngaan kǝ ǝmtakǝra ǝlbǝgaana.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Tǝhalakwaha kaa tlǝkkǝnatlǝg kǝ uusiin kǝ ɗuula, daavala ɓa kwaanda Hirudus, kwa dzahghant nǝ iin kǝ ajanaha ar dǝ tlǝksaha ghwavahaana, ar dǝ uudahi maamaalah ma Galili kwakyarvad hwaɗaga kwandaana.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Dal ba nǝ dǝghwa Hirudiya da shakalǝg tǝvuukwa Hirudus ar dǝ ghulabahaana, cinngaracinng kǝ mtakǝr ba vaivaiya. Aiyama, “Au wagha naagnǝngi? Baɗǝm dǝgiti aa ghalga nǝng ǝn vǝlakvǝlǝga”.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Baz zangwaɗǝga, am tlǝkǝssa taa kǝ dǝghwna, “Baɗǝm dǝgiti aa ghalga nǝng ǝn vǝlakvǝlǝga, aanji kyalma tlǝkǝssǝrara.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Kaa dagal kǝ dǝghwǝn tagar kǝ babbaan, “Awanda ghalg naayi?” Aiyam babbaana, “Ghǝra Yuhwan dadda tsuufǝgga.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Ba tǝ watsǝr kaa ǝmndǝra da vak tlǝkǝs kǝ iin amaa, “Ən naagan banda kwan ndakwan aa vǝlwavǝlǝg nǝ uud kǝ ghǝra Yuhwan dadda tsuufǝg tǝ pǝlaiya.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Cinngha ba nǝ iin kwana, kaa njikǝnjiig ba vaivaiya, amaa mbakyarvad ngwaɗǝgi zuu nǝ iina, ar dǝ ghwulabahaana, naabi kǝ pigardapiig biya.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Kaa bǝlgantɓǝlǝg kǝ iin kǝ kapupuwaan taakiya aa sǝvardaasǝg ghǝra Yuhwan. Kaa dagau kǝ iin damma guda bǝrfin ghwudda kǝ ghǝra Yuhwana.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Sǝdaa kǝiin tǝ pǝlaiya, vǝlar kǝ dǝghwiina, dǝghwǝn dlaɓa vǝlar kǝ babbaana.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Cinngaraba mbǝrzaha Yuhwana, kaa dagau kǝ iitǝr ar kǝsant kǝ tluwaana, ar hǝɗnana.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Gwiyaragwiig dlakulva gyiya Yesu kwa ɓǝlatǝrǝt nǝ iinǝn saasa vakaana, ar tagar kǝ dǝgitahi ɓagara nǝ iitǝr baɗǝmma, ar dǝ dǝgiti tsagaar nǝ iitǝra.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Aɗaba uudah baɗyaka ba kwan daasa kwan sagala, bandva kaffa tlarkǝnai zǝrɓǝlgahaan kǝ ɗuula zǝgaan biya, aiyama taa kǝ iitǝra, “Jiyam dagal da vakavaki maay aanji ndǝwar biya, am ɗiida kuɗǝg hǝɗikǝna.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Kaa dǝgǝdmǝg kǝ iitǝr damma pɛrrayiwa ar dal da vakavaki maay aanji ndǝwarbi ba iitǝr davaatǝra.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Nǝghara ba nǝ uudah baɗyak kǝ ciya dagalatǝra, dlaɓa nǝghartǝraakanǝghǝga. Kaa ǝmndǝra dagal kǝ iitǝr ba dǝ shǝg sagal ma kǝsah baɗǝmma, kaa tsugwatsug kǝ iitǝr lakuti sagau kǝ iitǝra.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Tsugwa ba nǝ Yesu kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ uudah faɗǝgaan ba baɗyaka, zhutǝrdaala kǝ iina, Aɗaba ar band tuughah kwal dadda piiga. Kaa tsagtǝrtsag kǝ iin kǝ dǝgitah baɗyaka.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Hǝrz faci ɓǝladaya kaa sagau kǝ mbǝrzahaan da vakaana, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Vaakwana maay ndǝwar biya. Faci dlaɓa hǝrz ɓǝladayaana.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Ɓǝlarsɓǝlǝg kǝ uudah maraa dal damma gǝdzǝrkǝssaha ar dǝ kǝssahaan mbɛvmbɛvǝn, maraa sagwa kǝ dǝgitahi da zǝ nǝ iitǝr.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ngwatǝrangwug Yesu amaa, “Vǝlamtǝrvǝlǝg nǝ uuram kǝ dǝg zǝgga.” Aiyam nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Kǝm sugudasug kǝ dǝgzǝg kalkal dǝ kwaɓi ɗivar kǝ baryam dǝga kyil tǝhs, kǝm vǝltǝr ar zuwa?”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Amaa taa kǝ iitǝra, “Bruudi ngwen wa vakaruwi? Dam da vazǝgaana.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Kaa tagtǝrtag Yesu kǝ mbǝrzahaan aa tagartǝrtag kǝ uudah ar cahwara dakwal dakwala tǝ kazhakw dǝ gyiya.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Kaa cahwargacahwarǝg kǝ iitǝr dakwal dakwala, kyalǝm dǝrmǝk-dǝrmǝka, kyalǝm kul dlǝɓ kul dlǝɓa.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Kǝsghant ba nǝ iin kǝ ɗummba bruudi dlǝɓa, ar dǝ kilf buwna, dzǝgaan kǝ iin kǝ ghǝraan damma zhigǝl, tagar kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla, lahnana kǝ iin kǝ ɗummbahaana vǝltǝr kǝ mbǝzahaana, ar vǝlar kǝ uudaha. Tagwtǝrnan dlaɓ kǝ kilf buuna kǝ mbǝrzahaan ar valtǝr kǝ uudah ba ɗǝmma.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Baɗǝmma zaruuzǝg tlatǝrtlǝga,
42 E todos comeram e se fartaram.
43 ar dzahant kǝ lahgaha bruudi ar dǝ kilfiina, tlavkǝna nǝ alghw kǝlawa tar buwa righarighan.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Ɗyakǝra uudahi zaru kwanǝn kǝ dǝgzǝga ghwalvah alfu dlǝɓa.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ba tǝ watsǝra kaa fǝtǝraafǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaan damma perrayiwa maraa tsugwa ma Betsaida lakwti dagau kǝ iina, iin dlaɓa ɗiitǝrs kǝ uudaha.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tǝhalakwa ɗiyatǝrǝs nǝ iin kǝ uudaha, kaa dagat kǝ iin dat kungula aghw da dzugwazhigǝla.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Ɓǝlaa ba hwaasa, pɛrrayuna ndza ma taataka yuwahaiya. Ndza ba dlaɓ nǝ Yesu tǝ ghaiya gardz ba daghwvaana.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Nǝgha ba nǝ iin kǝ dlaɗa ɗuulǝgaanaatǝr kwakyarvad ɓagavanaatǝr dǝ fǝɗa, band garava karfi hǝkǝrɗa avǝɗa. Kaa dagal kǝ iin tǝghǝra yu da vakaatǝra. Zǝkk amaa bandgi da ghuda dagala.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Nǝghara ba nǝ iitǝr dagal tǝ ghǝra yuwa, am nǝ iitǝr ndakwani daddkwa sǝgal tǝ afka, kaa huulǝg kǝ iitǝra,
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 aɗaba baɗǝm nǝgharanǝghǝga, kaa gǝdzǝg kǝ iitǝra.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Kaa daas kǝ iin damma pɛrrayu ǝmtaɗ dǝ iitǝr, kaa ghacgaghacig kǝ fǝɗiina. Kaa ɓa jappǝr kǝ iitǝr ba vaivaiya,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 aɗaba ar sǝrgai kǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ gǝlla uudah alfu dlǝɓǝn biya, kwakyarvad irrǝviɗmahuɗaatǝra dǝkdǝka.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Dzǝvara ba nǝ iitǝr kǝ yuwa haiya, ar tsugwa ma Janisarat, ar nguɗǝna kǝ pɛrrayuwiin tǝ ghaiya yuwahaiya.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Ba sagalaatǝr wah ma pɛrrayuwa, caaricaari kaa sǝrgaakasǝrǝg kǝ uudah taaki, mbats Yesu.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Kaa ɓala ǝmdǝrg kǝ iitǝr aanji takwar ma haiyin, kaa ba langarlang kǝ iitǝr kǝ lii yang bi tǝ dǝga hǝnganaatǝr da vakavaaki ar cinnga nǝ iitǝr taakiya vaakwah Yesu.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Baɗǝm vakavaki dǝgal nǝ iina, bi kǝs ɗyaka, ma zǝr kǝssa, bi ɓalaɓalaha, ar hǝngna kǝ lii ya yangbi tǝ ghaiya kasukwa, ar ghalǝg mbakyarvad lii yangbi maraa tappǝnan aanji ba ghaiya sǝɗavaana. Baɗǝm lii taparnatapǝgga mbaharambahǝgga.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.