Marcos 6

glwl (GLWL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɗughars ba Yesu kǝ vakava kǝ iin kaa gwiya daas kǝ iin damma kǝsaana, kaa daas kǝ iin ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaana.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ɓagaa ba sarta ngiiga Yahudaha, kaa farzha kǝ iin kǝ tsagar dǝgit kǝ uudah ma guda dzǝgwazhigǝla. Baɗyak lii cinngaracinnga, ar ɓa jappǝra taakiya, “Tlakǝna mǝr nǝ uudanǝn kwanahaani? Hulfa kwar kǝ sǝrgasǝrgǝr wa vǝlavarvǝlǝg baz dǝga jappǝr ndakwi ɓaagaani?”
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 “Abi kafintǝn wanǝn? Zǝra Maryam, zǝrabaz Yakub, ard Isuvuu, Yahuda ar dǝ Siman biya? Abi yigahaan ngwasah wan ǝmtaɗ dǝ kǝmyamǝn?” Kaa za vǝgha dǝ iin kǝ iitǝra.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Aiyam Yesu taa kǝ iitǝra, “Aanji ba war fǝgaarafǝg kǝ tlayang, maay ba nǝ uudaha kǝsaan ard zaraabahaan ard lii vǝgyaan biya.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Ɓagaabi Yesu kǝ dǝga jappǝr vaakwahiin biya, mbǝghana ba uudah hǝɗikǝn tǝdvad fǝtǝra dǝva.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kaa ɓa jappǝr kǝ iin tǝdvad maayrǝrra fadghǝghǝratǝra.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Kaa ba ɗahtǝrǝtɗahǝg kǝ iin kǝ kǝlawa tar buna, ɓǝltǝrǝt kǝiin bu-buwa, vǝltǝr dlaɓ kǝ ndzǝɗ tǝghǝr kǝ shiɗkwa shatanaha.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Ɓǝltǝra kǝ maggi taakiya, “Kǝsam bi kǝ dǝgit kwakyarvad dagalaru biya, aanji dǝgzǝga, ma jilada, bi kwaɓ ma mbǝlaharu biya, ba zad kalti wam kǝssǝg nǝ uurama.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Famfǝg ba kǝ kimbaka, kǝsambi kǝ kwatlǝrn kǝ sǝɗav biya aandzǝg ba wa tǝ vǝgharuwa.
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Baɗǝm hǝnyahi am dǝgaa nǝ uurama, am ndza vaakwah tangw damma sarti am da ɗuug nǝuuram kǝ kǝssiina
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Baɗǝm vakavaki dlǝghakura bi nǝ uud biya, mam da ciiga am pangda kǝ alagwat tǝ shigahaaru kiyava nǝg kǝ shidaharuwa.”
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Kaa ciya dagal kǝ iitǝr, ar tagtǝr ǝlbǝga Daadamazhigǝla kǝ uudah taakiya aa pǝlarpǝlg kǝ ghǝra.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Lagwardalagw kǝ shiɗkwa shatanah baɗyaka, ar mastǝra kǝ wal kǝ lii yangbi baɗyaka, dlaɓa ar mbahtǝrana.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Kaa cinngacinng kǝ tlǝkkǝs Hirudus kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ Yesu, aɗaba cinngalcinng nǝ ɗaagaan aanji takwara. Baz tagaan kǝ kyalǝma uudah taakiya, “Yuhwan dadda tsufǝg wa ciyavant ma gǝtlaha, iin wa nǝ iin dǝ ndzǝɗa ɓaa dǝgaha jappǝr nǝ iin ǝnd kwana.”
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Aiyam kyalma uudaha, “Tlayang Iliya.” Am kyalma, “maaya, kwatlǝrn kǝ tlayang shah, ma tlayangahi ndza wura.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Cinngha ba nǝ Hirudus kǝ ǝlbǝgna, aiyama, “Abi, Yuhwan, kwa ghudananai kǝ ghǝr tǝ vakai wa ciyavant ma gǝtlaha!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Aɗaba wura ndza Hirudus ba dǝ ghǝraan wa taga taakiya aa viivǝtviig Yuhwan nguɗvǝnan ma guda bǝrfina. Ɓagaaɓag Hirudus ndǝkwan mbakyarvad Hirudiya, uusa zǝraabaan Filigus, kwa kǝsuu Hirudus.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Aɗaba ndza taghartag Yuhwan kǝ Hirudus taakiya, “Kalkalaan bi kǝssa uusa zǝrabaabagh biya.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Mbats, Hirudiya hǝkyaghanahǝkyag kǝ Yuhwan ma ǝrviɗmahuudaana, nahanahǝg maa tsǝvaan, bakǝva kwaha tlakǝna bi kǝ ɗuuli biya,
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 aɗaba Hirudus gǝdzgaan kǝ Yuhwaana. Sǝrgasǝrg nǝ iin taakiya uuda jiirjiir nǝ iina, dlaɓa ba cuwaɗaɗɗa, iin wa fǝghara kǝ Hirudus kǝ hǝkya Yuhwan ba marawwa. Ba cukw sarti taag Yuhwan kǝ ghaiya dǝ vakaiya, mbǝkǝnmbǝg ma ǝrviɗmahuɗaana, bakǝva vakwaha cinngaan kǝ ǝmtakǝra ǝlbǝgaana.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Tǝhalakwaha kaa tlǝkkǝnatlǝg kǝ uusiin kǝ ɗuula, daavala ɓa kwaanda Hirudus, kwa dzahghant nǝ iin kǝ ajanaha ar dǝ tlǝksaha ghwavahaana, ar dǝ uudahi maamaalah ma Galili kwakyarvad hwaɗaga kwandaana.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Dal ba nǝ dǝghwa Hirudiya da shakalǝg tǝvuukwa Hirudus ar dǝ ghulabahaana, cinngaracinng kǝ mtakǝr ba vaivaiya. Aiyama, “Au wagha naagnǝngi? Baɗǝm dǝgiti aa ghalga nǝng ǝn vǝlakvǝlǝga”.
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Baz zangwaɗǝga, am tlǝkǝssa taa kǝ dǝghwna, “Baɗǝm dǝgiti aa ghalga nǝng ǝn vǝlakvǝlǝga, aanji kyalma tlǝkǝssǝrara.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Kaa dagal kǝ dǝghwǝn tagar kǝ babbaan, “Awanda ghalg naayi?” Aiyam babbaana, “Ghǝra Yuhwan dadda tsuufǝgga.”
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Ba tǝ watsǝr kaa ǝmndǝra da vak tlǝkǝs kǝ iin amaa, “Ən naagan banda kwan ndakwan aa vǝlwavǝlǝg nǝ uud kǝ ghǝra Yuhwan dadda tsuufǝg tǝ pǝlaiya.”
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Cinngha ba nǝ iin kwana, kaa njikǝnjiig ba vaivaiya, amaa mbakyarvad ngwaɗǝgi zuu nǝ iina, ar dǝ ghwulabahaana, naabi kǝ pigardapiig biya.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Kaa bǝlgantɓǝlǝg kǝ iin kǝ kapupuwaan taakiya aa sǝvardaasǝg ghǝra Yuhwan. Kaa dagau kǝ iin damma guda bǝrfin ghwudda kǝ ghǝra Yuhwana.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 Sǝdaa kǝiin tǝ pǝlaiya, vǝlar kǝ dǝghwiina, dǝghwǝn dlaɓa vǝlar kǝ babbaana.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Cinngaraba mbǝrzaha Yuhwana, kaa dagau kǝ iitǝr ar kǝsant kǝ tluwaana, ar hǝɗnana.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Gwiyaragwiig dlakulva gyiya Yesu kwa ɓǝlatǝrǝt nǝ iinǝn saasa vakaana, ar tagar kǝ dǝgitahi ɓagara nǝ iitǝr baɗǝmma, ar dǝ dǝgiti tsagaar nǝ iitǝra.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Aɗaba uudah baɗyaka ba kwan daasa kwan sagala, bandva kaffa tlarkǝnai zǝrɓǝlgahaan kǝ ɗuula zǝgaan biya, aiyama taa kǝ iitǝra, “Jiyam dagal da vakavaki maay aanji ndǝwar biya, am ɗiida kuɗǝg hǝɗikǝna.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Kaa dǝgǝdmǝg kǝ iitǝr damma pɛrrayiwa ar dal da vakavaki maay aanji ndǝwarbi ba iitǝr davaatǝra.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Nǝghara ba nǝ uudah baɗyak kǝ ciya dagalatǝra, dlaɓa nǝghartǝraakanǝghǝga. Kaa ǝmndǝra dagal kǝ iitǝr ba dǝ shǝg sagal ma kǝsah baɗǝmma, kaa tsugwatsug kǝ iitǝr lakuti sagau kǝ iitǝra.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Tsugwa ba nǝ Yesu kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ uudah faɗǝgaan ba baɗyaka, zhutǝrdaala kǝ iina, Aɗaba ar band tuughah kwal dadda piiga. Kaa tsagtǝrtsag kǝ iin kǝ dǝgitah baɗyaka.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Hǝrz faci ɓǝladaya kaa sagau kǝ mbǝrzahaan da vakaana, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Vaakwana maay ndǝwar biya. Faci dlaɓa hǝrz ɓǝladayaana.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Ɓǝlarsɓǝlǝg kǝ uudah maraa dal damma gǝdzǝrkǝssaha ar dǝ kǝssahaan mbɛvmbɛvǝn, maraa sagwa kǝ dǝgitahi da zǝ nǝ iitǝr.”
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Ngwatǝrangwug Yesu amaa, “Vǝlamtǝrvǝlǝg nǝ uuram kǝ dǝg zǝgga.” Aiyam nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Kǝm sugudasug kǝ dǝgzǝg kalkal dǝ kwaɓi ɗivar kǝ baryam dǝga kyil tǝhs, kǝm vǝltǝr ar zuwa?”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Amaa taa kǝ iitǝra, “Bruudi ngwen wa vakaruwi? Dam da vazǝgaana.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Kaa tagtǝrtag Yesu kǝ mbǝrzahaan aa tagartǝrtag kǝ uudah ar cahwara dakwal dakwala tǝ kazhakw dǝ gyiya.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Kaa cahwargacahwarǝg kǝ iitǝr dakwal dakwala, kyalǝm dǝrmǝk-dǝrmǝka, kyalǝm kul dlǝɓ kul dlǝɓa.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Kǝsghant ba nǝ iin kǝ ɗummba bruudi dlǝɓa, ar dǝ kilf buwna, dzǝgaan kǝ iin kǝ ghǝraan damma zhigǝl, tagar kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla, lahnana kǝ iin kǝ ɗummbahaana vǝltǝr kǝ mbǝzahaana, ar vǝlar kǝ uudaha. Tagwtǝrnan dlaɓ kǝ kilf buuna kǝ mbǝrzahaan ar valtǝr kǝ uudah ba ɗǝmma.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Baɗǝmma zaruuzǝg tlatǝrtlǝga,
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 ar dzahant kǝ lahgaha bruudi ar dǝ kilfiina, tlavkǝna nǝ alghw kǝlawa tar buwa righarighan.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ɗyakǝra uudahi zaru kwanǝn kǝ dǝgzǝga ghwalvah alfu dlǝɓa.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ba tǝ watsǝra kaa fǝtǝraafǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaan damma perrayiwa maraa tsugwa ma Betsaida lakwti dagau kǝ iina, iin dlaɓa ɗiitǝrs kǝ uudaha.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tǝhalakwa ɗiyatǝrǝs nǝ iin kǝ uudaha, kaa dagat kǝ iin dat kungula aghw da dzugwazhigǝla.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Ɓǝlaa ba hwaasa, pɛrrayuna ndza ma taataka yuwahaiya. Ndza ba dlaɓ nǝ Yesu tǝ ghaiya gardz ba daghwvaana.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Nǝgha ba nǝ iin kǝ dlaɗa ɗuulǝgaanaatǝr kwakyarvad ɓagavanaatǝr dǝ fǝɗa, band garava karfi hǝkǝrɗa avǝɗa. Kaa dagal kǝ iin tǝghǝra yu da vakaatǝra. Zǝkk amaa bandgi da ghuda dagala.
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Nǝghara ba nǝ iitǝr dagal tǝ ghǝra yuwa, am nǝ iitǝr ndakwani daddkwa sǝgal tǝ afka, kaa huulǝg kǝ iitǝra,
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 aɗaba baɗǝm nǝgharanǝghǝga, kaa gǝdzǝg kǝ iitǝra.
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Kaa daas kǝ iin damma pɛrrayu ǝmtaɗ dǝ iitǝr, kaa ghacgaghacig kǝ fǝɗiina. Kaa ɓa jappǝr kǝ iitǝr ba vaivaiya,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 aɗaba ar sǝrgai kǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ gǝlla uudah alfu dlǝɓǝn biya, kwakyarvad irrǝviɗmahuɗaatǝra dǝkdǝka.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Dzǝvara ba nǝ iitǝr kǝ yuwa haiya, ar tsugwa ma Janisarat, ar nguɗǝna kǝ pɛrrayuwiin tǝ ghaiya yuwahaiya.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Ba sagalaatǝr wah ma pɛrrayuwa, caaricaari kaa sǝrgaakasǝrǝg kǝ uudah taaki, mbats Yesu.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Kaa ɓala ǝmdǝrg kǝ iitǝr aanji takwar ma haiyin, kaa ba langarlang kǝ iitǝr kǝ lii yang bi tǝ dǝga hǝnganaatǝr da vakavaaki ar cinnga nǝ iitǝr taakiya vaakwah Yesu.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Baɗǝm vakavaki dǝgal nǝ iina, bi kǝs ɗyaka, ma zǝr kǝssa, bi ɓalaɓalaha, ar hǝngna kǝ lii ya yangbi tǝ ghaiya kasukwa, ar ghalǝg mbakyarvad lii yangbi maraa tappǝnan aanji ba ghaiya sǝɗavaana. Baɗǝm lii taparnatapǝgga mbaharambahǝgga.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.