Marcos 5

glwl (GLWL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dzǝvaradzǝvǝg Yesu ard mbǝzahaan kǝ yuwa haiya kwa ma larda Garisinaha
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Bad tsugwa Yesu wah sagal ma pɛrra yuwa, kaa sagau nǝ uuda nǝ iin kwad dǝ shǝɗkwa shatanah ma gǝtlah da vakaana.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Kwanǝn kǝ uuda hǝnna bamma gǝtlaha. Maay wa ngwaɗnangwaɗǝg aanji da tsavitsavi biya.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Aɗaba wura ndza ɗiyav nǝ atsaviyatsavi tǝ dǝvahaan ard shǝgahaan ba ngadlǝgaana. Maaydla wa dǝ ndzǝɗɗa gwiya ngwaɗɗǝgaan biya.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Ba kǝlla hǝng baz faci baz avǝɗ gwayav ma gǝtlaha, baz ma aghwa tsaha huulǝgga harra vǝghaan dǝ akura.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Kǝsgharu ba nǝ iin kǝ gyi kǝ Yesu saas vaka bitkya, kaa ǝmndǝra dagau kǝ iin kǝlla kǝ ghwunj tǝvukwaana.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Kaa huulǝg kǝ iin bad halavuwa ndzǝɗaana amaa, “Au lambagh dǝ kai, Yesu Zǝra Daadamazhigǝl kwa jujig dǝ ndangǝri? Ən ghala kǝgh ma ɗaaga Daadamazhigǝl, vǝlwabi kǝ dlaɗ biya.”
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Taggaa mbakyarvad tagghartag Yesu taakiya, “Ɗuwarsɗuug kǝ uudanǝn, kǝgh shǝɗǝkwa shatanahna!”
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Kaa ndavgarundavǝg Yesu taakiya, “War ɗaagaghi?” Kaa ngwangug kǝ iina amaa, “Ɗaagara baɗyaka, aɗaba kǝm baɗyaka.”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Kaa ba ghala Yesu kǝ iin baɗyakɗyak haik kǝ lagwtǝrlagw dagal ma lardiina.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Hǝrz dǝ kwahiin kǝ vakavaka mǝng maandala giɗɗya ghavzah piig tǝ kungula aghwiina
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Kaa ghala Yesu kǝ shǝɗkwa shatanahǝn taakiya, “Ɗukǝmndǝsɗuug magha ɓǝlkǝmndǝs daadama ghavzahaana.”
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Haiyatǝranthaig nǝ Yesu. Kaa ba sagal kǝ shǝɗukwa shatanahǝn ar dǝm ma ghavzahaan. Mǝng damma alfu bu nǝ ghavzah ma gyiɗɗǝna, kaa ǝmdǝra daay kǝ iitǝr damma yuwa haiy ar ruwana.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Nǝgharaba lii piya ghavzahaan kǝ dǝgiti dzǝghardzǝgǝna, kaa ǝmdǝra daas kǝ iitǝr da kutǝgaan ma kǝssahaatǝra ard gǝdzǝr kǝssaha. Kaa ba sagau kǝ uudah sa vazza dǝginǝn dzǝghardzǝgǝna.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Saragha ba nǝ iitǝr da vak Yesu, kaa nǝghganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ uudanǝn kwa ndza cǝɓǝg shǝɗkwa shatanahǝn, cǝhurgan tsagwatsagwan ma sǝɗav sǝghaasǝg samma hǝnkalaan balapiya, kaa gǝdzǝgǝtgǝdzǝg kǝ iitǝra
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Uudahi dzǝghaar vakatǝr wanǝnna, kaa ba kutǝgaan kǝ iitǝr kǝ dǝgiti dzǝghaar dǝ daddakwa cǝɓǝg shǝɗkwa shatanaha ar dǝ ghavzaahaana.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ uudah kǝ ghala Yesu maa ɗuwars kǝ haayatǝra.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Tǝ ghǝrdǝga daas Yesu damma pɛrayuwa, kaa ghalgaan kǝ daddakwa ndza tsǝg shǝɗkwa shatanahǝn maa hayarant maa dagal ǝmtaɗ dǝ iina.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Haigharant bi Yesu biya. Amaa taa kǝ iina, “Dǝg daa da hǝnyah vak zaraabahagha, agha tagtǝr kǝ ɗyakǝra dǝgitahi ɓagaka Yaazhigǝla, baz ɗuuli zhuwakadaala nǝ iina.”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Kaa daas kǝ uudanǝn, farzha kǝ kutǝgaan kǝ dǝginǝn dzǝghardzǝg ma larda Kǝsah Kǝlaw tǝghǝr kǝ dǝgitahaan ɗyakɗyakahaan ɓaghara Yesu. Baɗǝm nǝ uudah kaa ɓa jappǝra.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Gwiya dzǝva ba Yesu da tǝ kwah kǝ ghyaba yuwa hai ma pɛrayiwa, kaa dzahav kǝ uudah baɗyak da vakaana. Bamma sartǝn ndza ba tǝghaiya yuwa haiy nǝ iina.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Kaa dagau kǝ pal ma maalah tǝghǝr kǝ guda dzugwazhigǝla kwa ɗahav dǝ Yayirus. Nǝggha ba nǝ iin kǝ Yesu, kaa mbǝɗǝgambǝɗǝg kǝ iin tǝvuukwana.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Kaa ghalgaan kǝ iin ba vaivai, taakiya, “Zǝr dǝghwar tǝgherdǝga ǝmtsǝga. Ən ghala kǝgh magha dagau agha tapnan maa mban ndzan dǝ shifǝga.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Kaa ba dagau kǝ Yesu ǝmtaɗ dǝ iina. Kaa gatgarsgatǝg kǝ uudah baɗyak ar jagwaana.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Ndza mǝng nǝ uus vaakwahiin viigaan kǝlaw tar buwa ba kǝla vǝzza.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Hǝɓuhǝbǝg kǝ dlaɗ ba vaivai mazha dǝva lii ɓa kǝrgun ba ɗyaka baz kwaɓaan tsatsǝg baɗǝmma. Dlakulva ɓa ngulma, gwiya mbǝrǝg bad mbǝrǝgga.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Ndza cinnghacinng kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ Yesu, mbakyarvad kwaha, kaa daas kǝ iin damma uudah kyilgaana, tapnan kǝ sǝɗavaana,
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 dzamgaan ma irǝviɗmahuɗaan taakiya, “Aanji ba sǝɗavaan wan tapna naiya ǝn mbǝga.”
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Ba tǝvakaitǝvakai, kaa ghacigaghacig kǝ avǝziin kǝlgiina, dlaɓa cinnghacinng ma vǝghaan taakiya mbavnambǝga.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Ma kwahiin kǝ sarta kaa nǝghǝgaakaa-nǝghǝg kǝ Yesu taakiya mǝng ndzǝɗ aa dǝgal ma vǝghaan, kaa gwivǝtgwiig kǝ iin, amaa, “Warwa tapa sǝɗavari?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Am mbǝrzahaan taa kǝ iina, “Awɗa! Agha nǝghǝganǝghǝg kǝ kirfkirf uudah ndǝkwantsǝm, ‘Warwa tapaktapǝg amǝnga?’ ”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Kaa ɓalla gyi kǝ Yesu vazza daddakwa ɓa kwanǝna.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Nǝghaakanǝghǝg nǝ uusǝn kǝ dǝgiti ɓagavaran tsauwa, kaa saas kǝ iin da tǝvuukwa Yesu ma dladlawur dlaɓa vǝghaan tǝgga, mbǝɗa kǝ iin tǝvuukwanna, tagar kǝ iin kǝ jiiraan baɗǝmma.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Aiyama taa kǝ iina, “Dǝghwara, fadghǝragha mbakambǝga. Dǝg ma gabǝrǝrra, mbǝghambǝg tuuk kǝ kuzagha.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Ba ndzǝgaan Yesu ba taaghai, kaa am nǝ uudahi saral ma vǝgya Yayirus, am nǝ iitǝra, “Abi, ǝmtsaaǝmtsǝg nǝ dǝghwiina, gwiya gargyabi kǝ dadda tsagadǝgit biya.”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Fabi nǝ Yesu kǝ taaɗ tǝ dǝgiti taggar nǝiitǝr biya, amaa kǝ maal tǝghǝr kǝ guda dzǝgwazhigǝlna, “Gǝdz biya, fǝdghǝrǝtfǝga.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Tsatǝrvatsǝg kǝ gatǝgaan kǝ kyalma uudaha ba Bitrusa, Yakuba ar dǝ Yuhwan zǝrababba Yakuba.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Daragha ba nǝ iitǝr da ma vǝgya Yayirus, kaa nǝghǝganǝghǝg nǝ Yesu kǝ uudah uushit uushig ghǝratǝr ar tuuga ar huulǝga.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Dagha ba nǝ iin damma hǝnnyahiina, amaa taa kǝ iitǝra, “Aujilbǝg kǝ sǝkuram am tuug am huulǝg ndǝkwana? Abi, hǝnna haar dǝghwiina au mtsamtsǝga?”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Kaa ɓagar ghwuɓasga neneg kǝ iitǝra. Tǝhalakwaha laguda kǝ iin kǝ uudah da gimala, ɗahant kǝ iin kǝ dadda dǝghwiina, ar dǝ babbaana ar dǝ mbǝrzahaani mtaɗ dǝ iina, ngal daas kǝ iin da vakavaki dǝ dǝghwiina.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Viyit kǝ iin kǝ dǝva dǝghwna, amaa taa kǝiina, “Talita kumi,” Iin taakiya “Zǝr dǝghwa, ciiga.”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Ba tǝ watsǝra kaa ciig kǝ dǝghwǝn kaa dagala. Viiga dǝghwna kǝlawa tar buwa. Kwan fatǝraafǝg kǝ ɓa jappǝr ba vaivaiya.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Kaa ɓǝltǝrɓǝlǝg Yesu kǝ maggi taakiya aa cinngabi nǝ uudah kǝ dǝginǝn aa dzǝgardzǝgǝn biya, tagtǝr dlaɓ taakiya aa vǝlaralvǝlg kaffa.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.