Marcos 5
glwl (GLWL) vs ARIB
1 Dzǝvaradzǝvǝg Yesu ard mbǝzahaan kǝ yuwa haiya kwa ma larda Garisinaha
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Bad tsugwa Yesu wah sagal ma pɛrra yuwa, kaa sagau nǝ uuda nǝ iin kwad dǝ shǝɗkwa shatanah ma gǝtlah da vakaana.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Kwanǝn kǝ uuda hǝnna bamma gǝtlaha. Maay wa ngwaɗnangwaɗǝg aanji da tsavitsavi biya.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Aɗaba wura ndza ɗiyav nǝ atsaviyatsavi tǝ dǝvahaan ard shǝgahaan ba ngadlǝgaana. Maaydla wa dǝ ndzǝɗɗa gwiya ngwaɗɗǝgaan biya.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Ba kǝlla hǝng baz faci baz avǝɗ gwayav ma gǝtlaha, baz ma aghwa tsaha huulǝgga harra vǝghaan dǝ akura.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Kǝsgharu ba nǝ iin kǝ gyi kǝ Yesu saas vaka bitkya, kaa ǝmndǝra dagau kǝ iin kǝlla kǝ ghwunj tǝvukwaana.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Kaa huulǝg kǝ iin bad halavuwa ndzǝɗaana amaa, “Au lambagh dǝ kai, Yesu Zǝra Daadamazhigǝl kwa jujig dǝ ndangǝri? Ən ghala kǝgh ma ɗaaga Daadamazhigǝl, vǝlwabi kǝ dlaɗ biya.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Taggaa mbakyarvad tagghartag Yesu taakiya, “Ɗuwarsɗuug kǝ uudanǝn, kǝgh shǝɗǝkwa shatanahna!”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Kaa ndavgarundavǝg Yesu taakiya, “War ɗaagaghi?” Kaa ngwangug kǝ iina amaa, “Ɗaagara baɗyaka, aɗaba kǝm baɗyaka.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kaa ba ghala Yesu kǝ iin baɗyakɗyak haik kǝ lagwtǝrlagw dagal ma lardiina.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Hǝrz dǝ kwahiin kǝ vakavaka mǝng maandala giɗɗya ghavzah piig tǝ kungula aghwiina
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Kaa ghala Yesu kǝ shǝɗkwa shatanahǝn taakiya, “Ɗukǝmndǝsɗuug magha ɓǝlkǝmndǝs daadama ghavzahaana.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Haiyatǝranthaig nǝ Yesu. Kaa ba sagal kǝ shǝɗukwa shatanahǝn ar dǝm ma ghavzahaan. Mǝng damma alfu bu nǝ ghavzah ma gyiɗɗǝna, kaa ǝmdǝra daay kǝ iitǝr damma yuwa haiy ar ruwana.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Nǝgharaba lii piya ghavzahaan kǝ dǝgiti dzǝghardzǝgǝna, kaa ǝmdǝra daas kǝ iitǝr da kutǝgaan ma kǝssahaatǝra ard gǝdzǝr kǝssaha. Kaa ba sagau kǝ uudah sa vazza dǝginǝn dzǝghardzǝgǝna.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Saragha ba nǝ iitǝr da vak Yesu, kaa nǝghganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ uudanǝn kwa ndza cǝɓǝg shǝɗkwa shatanahǝn, cǝhurgan tsagwatsagwan ma sǝɗav sǝghaasǝg samma hǝnkalaan balapiya, kaa gǝdzǝgǝtgǝdzǝg kǝ iitǝra
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Uudahi dzǝghaar vakatǝr wanǝnna, kaa ba kutǝgaan kǝ iitǝr kǝ dǝgiti dzǝghaar dǝ daddakwa cǝɓǝg shǝɗkwa shatanaha ar dǝ ghavzaahaana.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ uudah kǝ ghala Yesu maa ɗuwars kǝ haayatǝra.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Tǝ ghǝrdǝga daas Yesu damma pɛrayuwa, kaa ghalgaan kǝ daddakwa ndza tsǝg shǝɗkwa shatanahǝn maa hayarant maa dagal ǝmtaɗ dǝ iina.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Haigharant bi Yesu biya. Amaa taa kǝ iina, “Dǝg daa da hǝnyah vak zaraabahagha, agha tagtǝr kǝ ɗyakǝra dǝgitahi ɓagaka Yaazhigǝla, baz ɗuuli zhuwakadaala nǝ iina.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Kaa daas kǝ uudanǝn, farzha kǝ kutǝgaan kǝ dǝginǝn dzǝghardzǝg ma larda Kǝsah Kǝlaw tǝghǝr kǝ dǝgitahaan ɗyakɗyakahaan ɓaghara Yesu. Baɗǝm nǝ uudah kaa ɓa jappǝra.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Gwiya dzǝva ba Yesu da tǝ kwah kǝ ghyaba yuwa hai ma pɛrayiwa, kaa dzahav kǝ uudah baɗyak da vakaana. Bamma sartǝn ndza ba tǝghaiya yuwa haiy nǝ iina.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Kaa dagau kǝ pal ma maalah tǝghǝr kǝ guda dzugwazhigǝla kwa ɗahav dǝ Yayirus. Nǝggha ba nǝ iin kǝ Yesu, kaa mbǝɗǝgambǝɗǝg kǝ iin tǝvuukwana.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Kaa ghalgaan kǝ iin ba vaivai, taakiya, “Zǝr dǝghwar tǝgherdǝga ǝmtsǝga. Ən ghala kǝgh magha dagau agha tapnan maa mban ndzan dǝ shifǝga.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Kaa ba dagau kǝ Yesu ǝmtaɗ dǝ iina. Kaa gatgarsgatǝg kǝ uudah baɗyak ar jagwaana.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ndza mǝng nǝ uus vaakwahiin viigaan kǝlaw tar buwa ba kǝla vǝzza.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Hǝɓuhǝbǝg kǝ dlaɗ ba vaivai mazha dǝva lii ɓa kǝrgun ba ɗyaka baz kwaɓaan tsatsǝg baɗǝmma. Dlakulva ɓa ngulma, gwiya mbǝrǝg bad mbǝrǝgga.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Ndza cinnghacinng kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ Yesu, mbakyarvad kwaha, kaa daas kǝ iin damma uudah kyilgaana, tapnan kǝ sǝɗavaana,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 dzamgaan ma irǝviɗmahuɗaan taakiya, “Aanji ba sǝɗavaan wan tapna naiya ǝn mbǝga.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Ba tǝvakaitǝvakai, kaa ghacigaghacig kǝ avǝziin kǝlgiina, dlaɓa cinnghacinng ma vǝghaan taakiya mbavnambǝga.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Ma kwahiin kǝ sarta kaa nǝghǝgaakaa-nǝghǝg kǝ Yesu taakiya mǝng ndzǝɗ aa dǝgal ma vǝghaan, kaa gwivǝtgwiig kǝ iin, amaa, “Warwa tapa sǝɗavari?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Am mbǝrzahaan taa kǝ iina, “Awɗa! Agha nǝghǝganǝghǝg kǝ kirfkirf uudah ndǝkwantsǝm, ‘Warwa tapaktapǝg amǝnga?’ ”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Kaa ɓalla gyi kǝ Yesu vazza daddakwa ɓa kwanǝna.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Nǝghaakanǝghǝg nǝ uusǝn kǝ dǝgiti ɓagavaran tsauwa, kaa saas kǝ iin da tǝvuukwa Yesu ma dladlawur dlaɓa vǝghaan tǝgga, mbǝɗa kǝ iin tǝvuukwanna, tagar kǝ iin kǝ jiiraan baɗǝmma.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Aiyama taa kǝ iina, “Dǝghwara, fadghǝragha mbakambǝga. Dǝg ma gabǝrǝrra, mbǝghambǝg tuuk kǝ kuzagha.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Ba ndzǝgaan Yesu ba taaghai, kaa am nǝ uudahi saral ma vǝgya Yayirus, am nǝ iitǝra, “Abi, ǝmtsaaǝmtsǝg nǝ dǝghwiina, gwiya gargyabi kǝ dadda tsagadǝgit biya.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Fabi nǝ Yesu kǝ taaɗ tǝ dǝgiti taggar nǝiitǝr biya, amaa kǝ maal tǝghǝr kǝ guda dzǝgwazhigǝlna, “Gǝdz biya, fǝdghǝrǝtfǝga.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Tsatǝrvatsǝg kǝ gatǝgaan kǝ kyalma uudaha ba Bitrusa, Yakuba ar dǝ Yuhwan zǝrababba Yakuba.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Daragha ba nǝ iitǝr da ma vǝgya Yayirus, kaa nǝghǝganǝghǝg nǝ Yesu kǝ uudah uushit uushig ghǝratǝr ar tuuga ar huulǝga.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Dagha ba nǝ iin damma hǝnnyahiina, amaa taa kǝ iitǝra, “Aujilbǝg kǝ sǝkuram am tuug am huulǝg ndǝkwana? Abi, hǝnna haar dǝghwiina au mtsamtsǝga?”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Kaa ɓagar ghwuɓasga neneg kǝ iitǝra. Tǝhalakwaha laguda kǝ iin kǝ uudah da gimala, ɗahant kǝ iin kǝ dadda dǝghwiina, ar dǝ babbaana ar dǝ mbǝrzahaani mtaɗ dǝ iina, ngal daas kǝ iin da vakavaki dǝ dǝghwiina.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Viyit kǝ iin kǝ dǝva dǝghwna, amaa taa kǝiina, “Talita kumi,” Iin taakiya “Zǝr dǝghwa, ciiga.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ba tǝ watsǝra kaa ciig kǝ dǝghwǝn kaa dagala. Viiga dǝghwna kǝlawa tar buwa. Kwan fatǝraafǝg kǝ ɓa jappǝr ba vaivaiya.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Kaa ɓǝltǝrɓǝlǝg Yesu kǝ maggi taakiya aa cinngabi nǝ uudah kǝ dǝginǝn aa dzǝgardzǝgǝn biya, tagtǝr dlaɓ taakiya aa vǝlaralvǝlg kaffa.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.