Marcos 5

glwl (GLWL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dzǝvaradzǝvǝg Yesu ard mbǝzahaan kǝ yuwa haiya kwa ma larda Garisinaha
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Bad tsugwa Yesu wah sagal ma pɛrra yuwa, kaa sagau nǝ uuda nǝ iin kwad dǝ shǝɗkwa shatanah ma gǝtlah da vakaana.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Kwanǝn kǝ uuda hǝnna bamma gǝtlaha. Maay wa ngwaɗnangwaɗǝg aanji da tsavitsavi biya.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Aɗaba wura ndza ɗiyav nǝ atsaviyatsavi tǝ dǝvahaan ard shǝgahaan ba ngadlǝgaana. Maaydla wa dǝ ndzǝɗɗa gwiya ngwaɗɗǝgaan biya.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ba kǝlla hǝng baz faci baz avǝɗ gwayav ma gǝtlaha, baz ma aghwa tsaha huulǝgga harra vǝghaan dǝ akura.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Kǝsgharu ba nǝ iin kǝ gyi kǝ Yesu saas vaka bitkya, kaa ǝmndǝra dagau kǝ iin kǝlla kǝ ghwunj tǝvukwaana.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Kaa huulǝg kǝ iin bad halavuwa ndzǝɗaana amaa, “Au lambagh dǝ kai, Yesu Zǝra Daadamazhigǝl kwa jujig dǝ ndangǝri? Ən ghala kǝgh ma ɗaaga Daadamazhigǝl, vǝlwabi kǝ dlaɗ biya.”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Taggaa mbakyarvad tagghartag Yesu taakiya, “Ɗuwarsɗuug kǝ uudanǝn, kǝgh shǝɗǝkwa shatanahna!”
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Kaa ndavgarundavǝg Yesu taakiya, “War ɗaagaghi?” Kaa ngwangug kǝ iina amaa, “Ɗaagara baɗyaka, aɗaba kǝm baɗyaka.”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kaa ba ghala Yesu kǝ iin baɗyakɗyak haik kǝ lagwtǝrlagw dagal ma lardiina.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Hǝrz dǝ kwahiin kǝ vakavaka mǝng maandala giɗɗya ghavzah piig tǝ kungula aghwiina
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Kaa ghala Yesu kǝ shǝɗkwa shatanahǝn taakiya, “Ɗukǝmndǝsɗuug magha ɓǝlkǝmndǝs daadama ghavzahaana.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Haiyatǝranthaig nǝ Yesu. Kaa ba sagal kǝ shǝɗukwa shatanahǝn ar dǝm ma ghavzahaan. Mǝng damma alfu bu nǝ ghavzah ma gyiɗɗǝna, kaa ǝmdǝra daay kǝ iitǝr damma yuwa haiy ar ruwana.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Nǝgharaba lii piya ghavzahaan kǝ dǝgiti dzǝghardzǝgǝna, kaa ǝmdǝra daas kǝ iitǝr da kutǝgaan ma kǝssahaatǝra ard gǝdzǝr kǝssaha. Kaa ba sagau kǝ uudah sa vazza dǝginǝn dzǝghardzǝgǝna.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Saragha ba nǝ iitǝr da vak Yesu, kaa nǝghganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ uudanǝn kwa ndza cǝɓǝg shǝɗkwa shatanahǝn, cǝhurgan tsagwatsagwan ma sǝɗav sǝghaasǝg samma hǝnkalaan balapiya, kaa gǝdzǝgǝtgǝdzǝg kǝ iitǝra
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Uudahi dzǝghaar vakatǝr wanǝnna, kaa ba kutǝgaan kǝ iitǝr kǝ dǝgiti dzǝghaar dǝ daddakwa cǝɓǝg shǝɗkwa shatanaha ar dǝ ghavzaahaana.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ uudah kǝ ghala Yesu maa ɗuwars kǝ haayatǝra.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Tǝ ghǝrdǝga daas Yesu damma pɛrayuwa, kaa ghalgaan kǝ daddakwa ndza tsǝg shǝɗkwa shatanahǝn maa hayarant maa dagal ǝmtaɗ dǝ iina.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Haigharant bi Yesu biya. Amaa taa kǝ iina, “Dǝg daa da hǝnyah vak zaraabahagha, agha tagtǝr kǝ ɗyakǝra dǝgitahi ɓagaka Yaazhigǝla, baz ɗuuli zhuwakadaala nǝ iina.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Kaa daas kǝ uudanǝn, farzha kǝ kutǝgaan kǝ dǝginǝn dzǝghardzǝg ma larda Kǝsah Kǝlaw tǝghǝr kǝ dǝgitahaan ɗyakɗyakahaan ɓaghara Yesu. Baɗǝm nǝ uudah kaa ɓa jappǝra.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Gwiya dzǝva ba Yesu da tǝ kwah kǝ ghyaba yuwa hai ma pɛrayiwa, kaa dzahav kǝ uudah baɗyak da vakaana. Bamma sartǝn ndza ba tǝghaiya yuwa haiy nǝ iina.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Kaa dagau kǝ pal ma maalah tǝghǝr kǝ guda dzugwazhigǝla kwa ɗahav dǝ Yayirus. Nǝggha ba nǝ iin kǝ Yesu, kaa mbǝɗǝgambǝɗǝg kǝ iin tǝvuukwana.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Kaa ghalgaan kǝ iin ba vaivai, taakiya, “Zǝr dǝghwar tǝgherdǝga ǝmtsǝga. Ən ghala kǝgh magha dagau agha tapnan maa mban ndzan dǝ shifǝga.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Kaa ba dagau kǝ Yesu ǝmtaɗ dǝ iina. Kaa gatgarsgatǝg kǝ uudah baɗyak ar jagwaana.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Ndza mǝng nǝ uus vaakwahiin viigaan kǝlaw tar buwa ba kǝla vǝzza.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Hǝɓuhǝbǝg kǝ dlaɗ ba vaivai mazha dǝva lii ɓa kǝrgun ba ɗyaka baz kwaɓaan tsatsǝg baɗǝmma. Dlakulva ɓa ngulma, gwiya mbǝrǝg bad mbǝrǝgga.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ndza cinnghacinng kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ Yesu, mbakyarvad kwaha, kaa daas kǝ iin damma uudah kyilgaana, tapnan kǝ sǝɗavaana,
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 dzamgaan ma irǝviɗmahuɗaan taakiya, “Aanji ba sǝɗavaan wan tapna naiya ǝn mbǝga.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Ba tǝvakaitǝvakai, kaa ghacigaghacig kǝ avǝziin kǝlgiina, dlaɓa cinnghacinng ma vǝghaan taakiya mbavnambǝga.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Ma kwahiin kǝ sarta kaa nǝghǝgaakaa-nǝghǝg kǝ Yesu taakiya mǝng ndzǝɗ aa dǝgal ma vǝghaan, kaa gwivǝtgwiig kǝ iin, amaa, “Warwa tapa sǝɗavari?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Am mbǝrzahaan taa kǝ iina, “Awɗa! Agha nǝghǝganǝghǝg kǝ kirfkirf uudah ndǝkwantsǝm, ‘Warwa tapaktapǝg amǝnga?’ ”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Kaa ɓalla gyi kǝ Yesu vazza daddakwa ɓa kwanǝna.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Nǝghaakanǝghǝg nǝ uusǝn kǝ dǝgiti ɓagavaran tsauwa, kaa saas kǝ iin da tǝvuukwa Yesu ma dladlawur dlaɓa vǝghaan tǝgga, mbǝɗa kǝ iin tǝvuukwanna, tagar kǝ iin kǝ jiiraan baɗǝmma.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Aiyama taa kǝ iina, “Dǝghwara, fadghǝragha mbakambǝga. Dǝg ma gabǝrǝrra, mbǝghambǝg tuuk kǝ kuzagha.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Ba ndzǝgaan Yesu ba taaghai, kaa am nǝ uudahi saral ma vǝgya Yayirus, am nǝ iitǝra, “Abi, ǝmtsaaǝmtsǝg nǝ dǝghwiina, gwiya gargyabi kǝ dadda tsagadǝgit biya.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Fabi nǝ Yesu kǝ taaɗ tǝ dǝgiti taggar nǝiitǝr biya, amaa kǝ maal tǝghǝr kǝ guda dzǝgwazhigǝlna, “Gǝdz biya, fǝdghǝrǝtfǝga.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Tsatǝrvatsǝg kǝ gatǝgaan kǝ kyalma uudaha ba Bitrusa, Yakuba ar dǝ Yuhwan zǝrababba Yakuba.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Daragha ba nǝ iitǝr da ma vǝgya Yayirus, kaa nǝghǝganǝghǝg nǝ Yesu kǝ uudah uushit uushig ghǝratǝr ar tuuga ar huulǝga.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Dagha ba nǝ iin damma hǝnnyahiina, amaa taa kǝ iitǝra, “Aujilbǝg kǝ sǝkuram am tuug am huulǝg ndǝkwana? Abi, hǝnna haar dǝghwiina au mtsamtsǝga?”
39 Ao entrar, disse:
40 Kaa ɓagar ghwuɓasga neneg kǝ iitǝra. Tǝhalakwaha laguda kǝ iin kǝ uudah da gimala, ɗahant kǝ iin kǝ dadda dǝghwiina, ar dǝ babbaana ar dǝ mbǝrzahaani mtaɗ dǝ iina, ngal daas kǝ iin da vakavaki dǝ dǝghwiina.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Viyit kǝ iin kǝ dǝva dǝghwna, amaa taa kǝiina, “Talita kumi,” Iin taakiya “Zǝr dǝghwa, ciiga.”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Ba tǝ watsǝra kaa ciig kǝ dǝghwǝn kaa dagala. Viiga dǝghwna kǝlawa tar buwa. Kwan fatǝraafǝg kǝ ɓa jappǝr ba vaivaiya.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Kaa ɓǝltǝrɓǝlǝg Yesu kǝ maggi taakiya aa cinngabi nǝ uudah kǝ dǝginǝn aa dzǝgardzǝgǝn biya, tagtǝr dlaɓ taakiya aa vǝlaralvǝlg kaffa.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.