Marcos 5
glwl (GLWL) vs ARA
1 Dzǝvaradzǝvǝg Yesu ard mbǝzahaan kǝ yuwa haiya kwa ma larda Garisinaha
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Bad tsugwa Yesu wah sagal ma pɛrra yuwa, kaa sagau nǝ uuda nǝ iin kwad dǝ shǝɗkwa shatanah ma gǝtlah da vakaana.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Kwanǝn kǝ uuda hǝnna bamma gǝtlaha. Maay wa ngwaɗnangwaɗǝg aanji da tsavitsavi biya.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Aɗaba wura ndza ɗiyav nǝ atsaviyatsavi tǝ dǝvahaan ard shǝgahaan ba ngadlǝgaana. Maaydla wa dǝ ndzǝɗɗa gwiya ngwaɗɗǝgaan biya.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ba kǝlla hǝng baz faci baz avǝɗ gwayav ma gǝtlaha, baz ma aghwa tsaha huulǝgga harra vǝghaan dǝ akura.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Kǝsgharu ba nǝ iin kǝ gyi kǝ Yesu saas vaka bitkya, kaa ǝmndǝra dagau kǝ iin kǝlla kǝ ghwunj tǝvukwaana.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Kaa huulǝg kǝ iin bad halavuwa ndzǝɗaana amaa, “Au lambagh dǝ kai, Yesu Zǝra Daadamazhigǝl kwa jujig dǝ ndangǝri? Ən ghala kǝgh ma ɗaaga Daadamazhigǝl, vǝlwabi kǝ dlaɗ biya.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Taggaa mbakyarvad tagghartag Yesu taakiya, “Ɗuwarsɗuug kǝ uudanǝn, kǝgh shǝɗǝkwa shatanahna!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Kaa ndavgarundavǝg Yesu taakiya, “War ɗaagaghi?” Kaa ngwangug kǝ iina amaa, “Ɗaagara baɗyaka, aɗaba kǝm baɗyaka.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kaa ba ghala Yesu kǝ iin baɗyakɗyak haik kǝ lagwtǝrlagw dagal ma lardiina.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Hǝrz dǝ kwahiin kǝ vakavaka mǝng maandala giɗɗya ghavzah piig tǝ kungula aghwiina
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Kaa ghala Yesu kǝ shǝɗkwa shatanahǝn taakiya, “Ɗukǝmndǝsɗuug magha ɓǝlkǝmndǝs daadama ghavzahaana.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Haiyatǝranthaig nǝ Yesu. Kaa ba sagal kǝ shǝɗukwa shatanahǝn ar dǝm ma ghavzahaan. Mǝng damma alfu bu nǝ ghavzah ma gyiɗɗǝna, kaa ǝmdǝra daay kǝ iitǝr damma yuwa haiy ar ruwana.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Nǝgharaba lii piya ghavzahaan kǝ dǝgiti dzǝghardzǝgǝna, kaa ǝmdǝra daas kǝ iitǝr da kutǝgaan ma kǝssahaatǝra ard gǝdzǝr kǝssaha. Kaa ba sagau kǝ uudah sa vazza dǝginǝn dzǝghardzǝgǝna.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Saragha ba nǝ iitǝr da vak Yesu, kaa nǝghganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ uudanǝn kwa ndza cǝɓǝg shǝɗkwa shatanahǝn, cǝhurgan tsagwatsagwan ma sǝɗav sǝghaasǝg samma hǝnkalaan balapiya, kaa gǝdzǝgǝtgǝdzǝg kǝ iitǝra
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Uudahi dzǝghaar vakatǝr wanǝnna, kaa ba kutǝgaan kǝ iitǝr kǝ dǝgiti dzǝghaar dǝ daddakwa cǝɓǝg shǝɗkwa shatanaha ar dǝ ghavzaahaana.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ uudah kǝ ghala Yesu maa ɗuwars kǝ haayatǝra.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Tǝ ghǝrdǝga daas Yesu damma pɛrayuwa, kaa ghalgaan kǝ daddakwa ndza tsǝg shǝɗkwa shatanahǝn maa hayarant maa dagal ǝmtaɗ dǝ iina.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Haigharant bi Yesu biya. Amaa taa kǝ iina, “Dǝg daa da hǝnyah vak zaraabahagha, agha tagtǝr kǝ ɗyakǝra dǝgitahi ɓagaka Yaazhigǝla, baz ɗuuli zhuwakadaala nǝ iina.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Kaa daas kǝ uudanǝn, farzha kǝ kutǝgaan kǝ dǝginǝn dzǝghardzǝg ma larda Kǝsah Kǝlaw tǝghǝr kǝ dǝgitahaan ɗyakɗyakahaan ɓaghara Yesu. Baɗǝm nǝ uudah kaa ɓa jappǝra.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Gwiya dzǝva ba Yesu da tǝ kwah kǝ ghyaba yuwa hai ma pɛrayiwa, kaa dzahav kǝ uudah baɗyak da vakaana. Bamma sartǝn ndza ba tǝghaiya yuwa haiy nǝ iina.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Kaa dagau kǝ pal ma maalah tǝghǝr kǝ guda dzugwazhigǝla kwa ɗahav dǝ Yayirus. Nǝggha ba nǝ iin kǝ Yesu, kaa mbǝɗǝgambǝɗǝg kǝ iin tǝvuukwana.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Kaa ghalgaan kǝ iin ba vaivai, taakiya, “Zǝr dǝghwar tǝgherdǝga ǝmtsǝga. Ən ghala kǝgh magha dagau agha tapnan maa mban ndzan dǝ shifǝga.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Kaa ba dagau kǝ Yesu ǝmtaɗ dǝ iina. Kaa gatgarsgatǝg kǝ uudah baɗyak ar jagwaana.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ndza mǝng nǝ uus vaakwahiin viigaan kǝlaw tar buwa ba kǝla vǝzza.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Hǝɓuhǝbǝg kǝ dlaɗ ba vaivai mazha dǝva lii ɓa kǝrgun ba ɗyaka baz kwaɓaan tsatsǝg baɗǝmma. Dlakulva ɓa ngulma, gwiya mbǝrǝg bad mbǝrǝgga.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ndza cinnghacinng kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ Yesu, mbakyarvad kwaha, kaa daas kǝ iin damma uudah kyilgaana, tapnan kǝ sǝɗavaana,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 dzamgaan ma irǝviɗmahuɗaan taakiya, “Aanji ba sǝɗavaan wan tapna naiya ǝn mbǝga.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ba tǝvakaitǝvakai, kaa ghacigaghacig kǝ avǝziin kǝlgiina, dlaɓa cinnghacinng ma vǝghaan taakiya mbavnambǝga.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Ma kwahiin kǝ sarta kaa nǝghǝgaakaa-nǝghǝg kǝ Yesu taakiya mǝng ndzǝɗ aa dǝgal ma vǝghaan, kaa gwivǝtgwiig kǝ iin, amaa, “Warwa tapa sǝɗavari?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Am mbǝrzahaan taa kǝ iina, “Awɗa! Agha nǝghǝganǝghǝg kǝ kirfkirf uudah ndǝkwantsǝm, ‘Warwa tapaktapǝg amǝnga?’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Kaa ɓalla gyi kǝ Yesu vazza daddakwa ɓa kwanǝna.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Nǝghaakanǝghǝg nǝ uusǝn kǝ dǝgiti ɓagavaran tsauwa, kaa saas kǝ iin da tǝvuukwa Yesu ma dladlawur dlaɓa vǝghaan tǝgga, mbǝɗa kǝ iin tǝvuukwanna, tagar kǝ iin kǝ jiiraan baɗǝmma.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Aiyama taa kǝ iina, “Dǝghwara, fadghǝragha mbakambǝga. Dǝg ma gabǝrǝrra, mbǝghambǝg tuuk kǝ kuzagha.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Ba ndzǝgaan Yesu ba taaghai, kaa am nǝ uudahi saral ma vǝgya Yayirus, am nǝ iitǝra, “Abi, ǝmtsaaǝmtsǝg nǝ dǝghwiina, gwiya gargyabi kǝ dadda tsagadǝgit biya.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Fabi nǝ Yesu kǝ taaɗ tǝ dǝgiti taggar nǝiitǝr biya, amaa kǝ maal tǝghǝr kǝ guda dzǝgwazhigǝlna, “Gǝdz biya, fǝdghǝrǝtfǝga.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Tsatǝrvatsǝg kǝ gatǝgaan kǝ kyalma uudaha ba Bitrusa, Yakuba ar dǝ Yuhwan zǝrababba Yakuba.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Daragha ba nǝ iitǝr da ma vǝgya Yayirus, kaa nǝghǝganǝghǝg nǝ Yesu kǝ uudah uushit uushig ghǝratǝr ar tuuga ar huulǝga.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Dagha ba nǝ iin damma hǝnnyahiina, amaa taa kǝ iitǝra, “Aujilbǝg kǝ sǝkuram am tuug am huulǝg ndǝkwana? Abi, hǝnna haar dǝghwiina au mtsamtsǝga?”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Kaa ɓagar ghwuɓasga neneg kǝ iitǝra. Tǝhalakwaha laguda kǝ iin kǝ uudah da gimala, ɗahant kǝ iin kǝ dadda dǝghwiina, ar dǝ babbaana ar dǝ mbǝrzahaani mtaɗ dǝ iina, ngal daas kǝ iin da vakavaki dǝ dǝghwiina.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Viyit kǝ iin kǝ dǝva dǝghwna, amaa taa kǝiina, “Talita kumi,” Iin taakiya “Zǝr dǝghwa, ciiga.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Ba tǝ watsǝra kaa ciig kǝ dǝghwǝn kaa dagala. Viiga dǝghwna kǝlawa tar buwa. Kwan fatǝraafǝg kǝ ɓa jappǝr ba vaivaiya.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Kaa ɓǝltǝrɓǝlǝg Yesu kǝ maggi taakiya aa cinngabi nǝ uudah kǝ dǝginǝn aa dzǝgardzǝgǝn biya, tagtǝr dlaɓ taakiya aa vǝlaralvǝlg kaffa.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.