Marcos 4
glwl (GLWL) vs NAA
1 Kaa gwiya tsagaan kǝ Yesu dlaɓ tǝ ghaiya dǝlva Galili. Uudahi faɗarvǝt da tǝghǝr kǝ iina ndzar ba ɗyaka, aɗabad kwaha, iin wa fǝghara daas kǝ iin damma pɛrrayiu cihuran ma vakaiya. Dzahava uudaha ar ghacigan tǝ ghaiya gardza zaagha.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Kaa tsagtǝrtsag kǝ iin kǝ dǝgitah baɗyak tǝdvad garava. Amaa taa kǝ iitǝra,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Cinngamcinnga, dadda uusǝg dal da riig ma guhaana.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Riig nǝ iina, kaa ɓalgalɓalǝg kyalma hulf da tǝ ɗuula, kaa sagau kǝ ɗiikah ar caggu.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Kyalma hulfah ɓalal dat caccahǝlawa vakavaki maay haay ɗyak biya. Kaa laghǝra sagal kǝ iitǝr ba watswatsa aɗaba maay haay ɗyak vaakwahiin biya
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ghut ba faciya, kaa fuugalfuug kǝ hǝiy ghulala, aɗaba badi bi kǝ tlali biya.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kyalǝm ɓalal damma takka, kaa ghubargaraa ghubarg kǝ takka kaa zǝgǝtzǝg kǝ takka tsarva kǝ ya zǝra.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Kyalǝm ɓalal dat haay marawa. Kaa laghǝra sagala kǝ iitǝr ar ghubaran ba marawa, kyalǝmaan yaa zǝr kulhǝkǝrɗ-kulhǝkǝrɗ, kwatlǝrǝn kul ǝngkwah ǝngkwaha, kyalǝm dlaɓa zǝr dǝrmǝk-dǝrmǝka.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Tǝhala kwaha amaa, “Baɗǝm dadda kwad dǝ hyimya cinngaana aa cinnga.”
9 E Jesus acrescentou:
10 Ma sarta kwandza cǝhurgan nǝ Yesu ba daghwvǝna, kaa ghalgaan kǝ mbǝrzahaan kǝlawa tar buwa ard lii gatǝgaan maa tagtǝr kǝ dǝgiti tuuk vakai garavǝna.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Aiyama taa kǝ iitǝra, “Hayakuranthaig nǝ uud am sǝra kǝ dǝgiti shǝɓashǝɓan tǝghǝr kǝ tlǝkǝssǝra Daadamazhigǝla. Lii maay makuram biya, aanji kwar kǝ dǝgita taggǝvtǝr bad garava.
11 Jesus disse a eles:
12 Iin wa nǝ iina,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Aiyam Yesu taa kǝ iitǝra, “Mbats nǝghamakai kǝ garavǝn biya? Am da nǝghǝgaaka ndar kaci kǝ kyalǝmani?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Dadda riigna, ǝlbǝga Daadamazhigǝl wa riig nǝ iina.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Hulfǝn ɓalal da tǝ ɗuulǝna, iitǝr garava lii cinngaracinng kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝla. Cinngara ba nǝ iitǝra, kaa sagau kǝ Shatanah hutsdan kǝ ǝlbǝgǝn riiyava ma rǝviɗ ma huɗaatǝrna.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Band kwah dlaɓ hulfǝn ɓalal dat caccahǝlawǝna, iin garava lii bad cinngacinngaatǝr kǝ ǝlbǝgǝna, kaa dlǝghgadlǝgh kǝ iitǝr bad ǝrviɗ ma huɗ palla.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Aɗaba ar maay tsau dǝ tlali biya, zǝlarmai vaivai biya. Akwama ciyitciig dlaɗ mbakyarvad ǝlbǝga Daadamazhigǝla, bat watswatsǝr kaa gwiya damma haal kǝ iitǝra
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Hulfi ɓalal damma takka, iin garava uudahi cinngaracinng kǝ ǝlbǝgiina.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Bakǝva kwaha kǝmma dǝga duniya, ard naa hyahha, ard kǝmma kyalǝma dǝgitaha, dagha damma ǝrviɗ ma huɗɗaatǝr tsatǝrvatsǝg kǝ ghubarg ba kwal yiiga kǝ zǝra.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Hulfǝn ɓalal da tǝ haay marawna, iin garava lii cinngaracinng kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝla, ar dlǝghan, kaa ɓagaan iitǝr kǝ tlǝr dǝ vakaiya, kaa tlǝknatlǝg kǝ iitǝr kǝ yu tuuk vakaiya kyalǝm kul hǝkǝrɗ-kul hǝkǝrɗ, kwatlǝrǝn kul ǝngkwah ǝngkwaha, kyalǝm dlaɓa zǝr dǝrmǝk-dǝrmǝka.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Am Yesu taa kǝ iitǝra, “Am sagau dǝ kaara jahuramb am humbara kǝ taas nii? Nii am fǝg mazha ngyil kǝ piin hii? Abi am hǝrtǝg tǝ dǝga hǝrtǝggaan nǝ uuram kǝ kaara jahuramb?
21 Jesus também lhes disse:
22 Maay dǝgiti shǝɓashǝɓan kwa da sǝrvaaka biya. Dlaɓa maay nǝ dǝga gǝlgǝli kwada maay sagal dat ɓalaɓal biya.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Baɗǝm dadda kwad dǝ hyǝmmiya cinngaana, aa cinngacinnga.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Amaa taa kǝ iitǝr dlaɓa, “Cinngamcinng ba maraw dǝgiya” “Darami agha kurǝg nǝng dǝ vakaiya, da kurak dǝ vakai nǝ uuda, da fǝkarna nǝ uuda.
24 Então lhes disse:
25 Baɗǝm dadda kwa dǝ dǝgita, fǝvarnaafǝga, kwa maay nǝ dǝgaan biya, aanji hǝɗikǝnǝn vakaana da kǝsvarǝvkǝsǝga.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Kaa za vuukw kǝ Yesu taakiya, “Band kwan nǝ ndzǝgana tlǝkǝsǝra Daadamazhigǝla. Band uudi riiya hulf ma guhaana.
26 Jesus disse ainda:
27 Tǝhala hǝngngaha, kaa fǝtsǝgalfǝtsǝg kǝ hulfǝn ghubarana, sǝrghai nǝ uuda nǝ iin kǝ dǝgiti ɓagavanǝn biya.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Haay sagal dǝ dǝgwaiya bad ghǝraana, ba zǝngwa ɓagga kǝ ghuuva, kaa ɓa ghǝra, tǝhala kwah kaa dǝg kǝ zǝr tǝ vakaiya
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Ma tǝhaltǝhǝg nǝ dǝgwaiya, kaa kǝssant kǝ iin kǝ hǝvva kiyava ghudgaana, aɗaba ɓagaaɓag sarta ghudgaana.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Kaa gwiya tagaan kǝ Yesu taakiya, “Kiyam da kurǝg dau kǝ tlǝkǝssǝra Daadamazhigǝli? Nii kiyam da gǝrǝg dǝ kwar kǝ garav kǝ ndzǝganani?
30 Disse mais:
31 Da band dzakǝva hulfa zǝra mastad kwa iin wa mishshish ma hulfaha baɗǝm kwa riiyav damma haaya.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Bakǝva kwaha, akwama riyavariiga, ghubarǝg juujig kǝ kyalǝma uufahi ma ɗyaghaara guha, dǝvahaan ɓa ba maandala, baz ɗiikah ar tsug ma shǝɗkwaana.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Tagatǝr dǝ garav nǝ Yesu kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝla ba ɗyak, kalkal dǝ ghaala nǝghǝgaakanǝghǝgaatǝra
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Maay nǝ dǝgiti tagatǝra nǝ iin kwal garav biya. Sarti ar ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaan ba davaatǝra, tagtǝr ba tǝ ɓalaɓal kǝ dǝgitaha.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ba daghuvalaa nǝ iina, hǝrzǝt ba faci kǝ ɓǝla daaya, am Yesu taa kǝ mbǝzahaana, “Jiyam da tǝ kwah kǝ ghyabba yuwa haiya”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Kaa ɗugarsɗuug kǝ iitǝr kǝ dzahava uudaha, kaa dagal kǝ iitǝr ma pɛrrayiwiin band ndzǝganaani ndza ma vakai nǝ iina. Mǝng dlaɓ kyalma pɛrra yuwah ǝmtaɗ dǝ iitǝra.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Kaa cigǝtciig kǝ kalangasa, fǝgharaafǝg baz yu ciya damma zhigǝla, dlaɓa kaa tsǝgaan kǝ iin kǝ pɛrra yuwa, kaa ghubǝɗa saas kǝ yu samma vakaiya hǝrz pɛrra yuwǝn kǝ righǝgga.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Ndza hǝnna haar nǝ Yesu ma hala pɛra yuwa, ɓǝla kǝ ghǝraan tǝ dǝga ɓǝla ghǝra. Ar ciyant mbǝrzahaana, am nǝ iitǝra, “Dadda tsaga dǝgita, wa kiyam ruuga, kats maay lambagh biya?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Kaa ciig kǝ Yesu cagara kǝ gyi kǝ fǝɗa, amaa taa kǝ yuwa haiyina, “Ɗew amǝnga! Ndzandzǝgga!” Kaa ghacigaghacig kǝ fǝɗa, baɗǝm vaka ndzaandzǝg ba ɗewwa.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Amaa taa kǝ mbǝzahaana, “Aujilbǝg kǝskuram gǝdzǝg ndǝkwani? Gwastǝn am maay dǝ fadghǝr biya?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Kaa gǝdzǝgǝtdzǝg kǝ iitǝr ba vaivaiya, am nǝ iitǝr taa kǝ ghǝrahaatǝra, “War wan kǝ uudi? Baz fǝɗa ar dǝ yu ndakwani ar cinngarnucinngi?”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.