Marcos 4
glwl (GLWL) vs ACF
1 Kaa gwiya tsagaan kǝ Yesu dlaɓ tǝ ghaiya dǝlva Galili. Uudahi faɗarvǝt da tǝghǝr kǝ iina ndzar ba ɗyaka, aɗabad kwaha, iin wa fǝghara daas kǝ iin damma pɛrrayiu cihuran ma vakaiya. Dzahava uudaha ar ghacigan tǝ ghaiya gardza zaagha.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Kaa tsagtǝrtsag kǝ iin kǝ dǝgitah baɗyak tǝdvad garava. Amaa taa kǝ iitǝra,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Cinngamcinnga, dadda uusǝg dal da riig ma guhaana.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Riig nǝ iina, kaa ɓalgalɓalǝg kyalma hulf da tǝ ɗuula, kaa sagau kǝ ɗiikah ar caggu.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Kyalma hulfah ɓalal dat caccahǝlawa vakavaki maay haay ɗyak biya. Kaa laghǝra sagal kǝ iitǝr ba watswatsa aɗaba maay haay ɗyak vaakwahiin biya
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Ghut ba faciya, kaa fuugalfuug kǝ hǝiy ghulala, aɗaba badi bi kǝ tlali biya.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kyalǝm ɓalal damma takka, kaa ghubargaraa ghubarg kǝ takka kaa zǝgǝtzǝg kǝ takka tsarva kǝ ya zǝra.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Kyalǝm ɓalal dat haay marawa. Kaa laghǝra sagala kǝ iitǝr ar ghubaran ba marawa, kyalǝmaan yaa zǝr kulhǝkǝrɗ-kulhǝkǝrɗ, kwatlǝrǝn kul ǝngkwah ǝngkwaha, kyalǝm dlaɓa zǝr dǝrmǝk-dǝrmǝka.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Tǝhala kwaha amaa, “Baɗǝm dadda kwad dǝ hyimya cinngaana aa cinnga.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ma sarta kwandza cǝhurgan nǝ Yesu ba daghwvǝna, kaa ghalgaan kǝ mbǝrzahaan kǝlawa tar buwa ard lii gatǝgaan maa tagtǝr kǝ dǝgiti tuuk vakai garavǝna.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Aiyama taa kǝ iitǝra, “Hayakuranthaig nǝ uud am sǝra kǝ dǝgiti shǝɓashǝɓan tǝghǝr kǝ tlǝkǝssǝra Daadamazhigǝla. Lii maay makuram biya, aanji kwar kǝ dǝgita taggǝvtǝr bad garava.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Iin wa nǝ iina,
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Aiyam Yesu taa kǝ iitǝra, “Mbats nǝghamakai kǝ garavǝn biya? Am da nǝghǝgaaka ndar kaci kǝ kyalǝmani?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Dadda riigna, ǝlbǝga Daadamazhigǝl wa riig nǝ iina.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Hulfǝn ɓalal da tǝ ɗuulǝna, iitǝr garava lii cinngaracinng kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝla. Cinngara ba nǝ iitǝra, kaa sagau kǝ Shatanah hutsdan kǝ ǝlbǝgǝn riiyava ma rǝviɗ ma huɗaatǝrna.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Band kwah dlaɓ hulfǝn ɓalal dat caccahǝlawǝna, iin garava lii bad cinngacinngaatǝr kǝ ǝlbǝgǝna, kaa dlǝghgadlǝgh kǝ iitǝr bad ǝrviɗ ma huɗ palla.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Aɗaba ar maay tsau dǝ tlali biya, zǝlarmai vaivai biya. Akwama ciyitciig dlaɗ mbakyarvad ǝlbǝga Daadamazhigǝla, bat watswatsǝr kaa gwiya damma haal kǝ iitǝra
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Hulfi ɓalal damma takka, iin garava uudahi cinngaracinng kǝ ǝlbǝgiina.
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Bakǝva kwaha kǝmma dǝga duniya, ard naa hyahha, ard kǝmma kyalǝma dǝgitaha, dagha damma ǝrviɗ ma huɗɗaatǝr tsatǝrvatsǝg kǝ ghubarg ba kwal yiiga kǝ zǝra.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Hulfǝn ɓalal da tǝ haay marawna, iin garava lii cinngaracinng kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝla, ar dlǝghan, kaa ɓagaan iitǝr kǝ tlǝr dǝ vakaiya, kaa tlǝknatlǝg kǝ iitǝr kǝ yu tuuk vakaiya kyalǝm kul hǝkǝrɗ-kul hǝkǝrɗ, kwatlǝrǝn kul ǝngkwah ǝngkwaha, kyalǝm dlaɓa zǝr dǝrmǝk-dǝrmǝka.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Am Yesu taa kǝ iitǝra, “Am sagau dǝ kaara jahuramb am humbara kǝ taas nii? Nii am fǝg mazha ngyil kǝ piin hii? Abi am hǝrtǝg tǝ dǝga hǝrtǝggaan nǝ uuram kǝ kaara jahuramb?
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Maay dǝgiti shǝɓashǝɓan kwa da sǝrvaaka biya. Dlaɓa maay nǝ dǝga gǝlgǝli kwada maay sagal dat ɓalaɓal biya.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Baɗǝm dadda kwad dǝ hyǝmmiya cinngaana, aa cinngacinnga.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Amaa taa kǝ iitǝr dlaɓa, “Cinngamcinng ba maraw dǝgiya” “Darami agha kurǝg nǝng dǝ vakaiya, da kurak dǝ vakai nǝ uuda, da fǝkarna nǝ uuda.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Baɗǝm dadda kwa dǝ dǝgita, fǝvarnaafǝga, kwa maay nǝ dǝgaan biya, aanji hǝɗikǝnǝn vakaana da kǝsvarǝvkǝsǝga.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Kaa za vuukw kǝ Yesu taakiya, “Band kwan nǝ ndzǝgana tlǝkǝsǝra Daadamazhigǝla. Band uudi riiya hulf ma guhaana.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Tǝhala hǝngngaha, kaa fǝtsǝgalfǝtsǝg kǝ hulfǝn ghubarana, sǝrghai nǝ uuda nǝ iin kǝ dǝgiti ɓagavanǝn biya.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Haay sagal dǝ dǝgwaiya bad ghǝraana, ba zǝngwa ɓagga kǝ ghuuva, kaa ɓa ghǝra, tǝhala kwah kaa dǝg kǝ zǝr tǝ vakaiya
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Ma tǝhaltǝhǝg nǝ dǝgwaiya, kaa kǝssant kǝ iin kǝ hǝvva kiyava ghudgaana, aɗaba ɓagaaɓag sarta ghudgaana.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Kaa gwiya tagaan kǝ Yesu taakiya, “Kiyam da kurǝg dau kǝ tlǝkǝssǝra Daadamazhigǝli? Nii kiyam da gǝrǝg dǝ kwar kǝ garav kǝ ndzǝganani?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Da band dzakǝva hulfa zǝra mastad kwa iin wa mishshish ma hulfaha baɗǝm kwa riiyav damma haaya.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Bakǝva kwaha, akwama riyavariiga, ghubarǝg juujig kǝ kyalǝma uufahi ma ɗyaghaara guha, dǝvahaan ɓa ba maandala, baz ɗiikah ar tsug ma shǝɗkwaana.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Tagatǝr dǝ garav nǝ Yesu kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝla ba ɗyak, kalkal dǝ ghaala nǝghǝgaakanǝghǝgaatǝra
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Maay nǝ dǝgiti tagatǝra nǝ iin kwal garav biya. Sarti ar ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaan ba davaatǝra, tagtǝr ba tǝ ɓalaɓal kǝ dǝgitaha.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ba daghuvalaa nǝ iina, hǝrzǝt ba faci kǝ ɓǝla daaya, am Yesu taa kǝ mbǝzahaana, “Jiyam da tǝ kwah kǝ ghyabba yuwa haiya”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Kaa ɗugarsɗuug kǝ iitǝr kǝ dzahava uudaha, kaa dagal kǝ iitǝr ma pɛrrayiwiin band ndzǝganaani ndza ma vakai nǝ iina. Mǝng dlaɓ kyalma pɛrra yuwah ǝmtaɗ dǝ iitǝra.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Kaa cigǝtciig kǝ kalangasa, fǝgharaafǝg baz yu ciya damma zhigǝla, dlaɓa kaa tsǝgaan kǝ iin kǝ pɛrra yuwa, kaa ghubǝɗa saas kǝ yu samma vakaiya hǝrz pɛrra yuwǝn kǝ righǝgga.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Ndza hǝnna haar nǝ Yesu ma hala pɛra yuwa, ɓǝla kǝ ghǝraan tǝ dǝga ɓǝla ghǝra. Ar ciyant mbǝrzahaana, am nǝ iitǝra, “Dadda tsaga dǝgita, wa kiyam ruuga, kats maay lambagh biya?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Kaa ciig kǝ Yesu cagara kǝ gyi kǝ fǝɗa, amaa taa kǝ yuwa haiyina, “Ɗew amǝnga! Ndzandzǝgga!” Kaa ghacigaghacig kǝ fǝɗa, baɗǝm vaka ndzaandzǝg ba ɗewwa.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Amaa taa kǝ mbǝzahaana, “Aujilbǝg kǝskuram gǝdzǝg ndǝkwani? Gwastǝn am maay dǝ fadghǝr biya?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Kaa gǝdzǝgǝtdzǝg kǝ iitǝr ba vaivaiya, am nǝ iitǝr taa kǝ ghǝrahaatǝra, “War wan kǝ uudi? Baz fǝɗa ar dǝ yu ndakwani ar cinngarnucinngi?”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.