Marcos 15
glwl (GLWL) vs VC
1 Dlakadur bawura, kaa ɗiya sawari kǝ maalaha zhiil kǝsauufaha, ard tlǝvuukwah ard lii tsaga adzahadzaha Musa, ard dzahava lii ma gyiɗ baɗǝmma. Kaa ngwaɗǝnangwaɗǝg kǝ iitǝr kǝ Yesu, ar langda da tǝvuukwa Bilatusa, ar fardǝm ma dǝva.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Kaa ndavgaruundavǝg nǝ Bilatus kǝ Yesu taakiya, “Kǝgh tlǝkǝssa Yahudaha?”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Kaa ghwadgarǝva ǝlbǝgah ba ɗyak nǝ maalaha zhiila kǝsauufaha.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Kaa gwiya ndavgarundavǝg nǝ Bilatus taakiya, “Agha maay mbǝɗa ghai biya? Cinng kǝ dǝgitahi ar tag nǝ iitǝr tǝghǝr kǝskǝgh ba ɗyaka.”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Gwastǝna, mbǝɗabi Yesu kǝ ghaiyan biya, kwana vǝlgharvǝlǝg kǝ Bilatus kǝ dǝga jappǝr.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Dǝgiti nǝt tlǝkǝs kǝ ɓagaan sarta hwaɗaga iin taakiya, ɓǝlars kǝ uud palla kwa ghalga nǝ uudah sagal ma guda bǝrfina.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Mǝng nǝ uuda nǝ iin ɗaagaan Barabbas kwa ɓǝlaavdǝm ma guda bǝrfina, ǝmtaɗ dǝ lii dzagwara dlagwam kwa tsara uuda ma sartǝn ciyit nǝ dlagwamǝna.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Kaa sagau kǝ dzahava dlamakǝlaaw da ghala Bilatus maa ɓagtǝra kǝ dǝgiti nǝt nǝ iina kǝ ɓagaana.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Ngwatǝrangug nǝ Bilatus amaa, “Am naagaan ǝn ɓǝlkurnǝs kǝ tlǝkǝssa Yahudaha?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Aɗaba nǝghaakanǝghǝg nǝ Bilatus taakiya, ba shilǝg wa fatǝra maalah zhiilakǝsauufah kǝ vǝlla Yesu damma dǝvaana
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Maalaha zhiilakǝsauufah wa shaharant uudah kǝ taakiya aa ɓǝlkǝmndarsɓǝlǝg nǝ uud kǝ Barabaas tǝghǝr kǝ Yesu.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Kaa ndavtǝrundavǝg nǝ Bilatus taakiya, “Au kaci wanda ɓag nai dǝ kwam ɗaag nǝ uuram dǝ tlǝkǝssa Yahudahni?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ar ɗǝyaru kǝ iitǝr kǝ cau ar taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝgga!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Aiyam nǝ Bilatus taa kǝ iitǝra, “Mbakyauwi? Au nǝ haipaani?”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Naagaan tsau nǝ Bilatus hǝngtǝrna kǝ ǝrviɗmahuɗaatǝra, ɓǝltǝrnǝs kǝ Barabaas. Tǝhalakwa fǝgharaa nǝ iin kǝ uudah kǝ dlaghgaru kiiɓ kǝ Yesu, kaa vǝltǝr kǝ iin kiyava hǝrtǝgga.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Kaa dadǝg nǝ tlaujah kǝ Yesu damma gaagazaiya vǝgya gumna. Ar dzahant kǝ tlaujah baɗǝmma.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Ar tsǝgwardǝm kǝ sǝdav kyang hulfa dǝga tlǝkǝssaha, dlaɓa ar ɓagara kǝ dzakwa takka, ar fardǝm ma ghǝra.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Ar farzha kǝ tagar uus taakiya, “Kǝm ma barkagh tlǝkǝssa Yahudaha!”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Kaa kalgaan kǝ iitǝr dǝ zad ma ghǝra, ar tafarǝva kǝ ashavaiya. Tǝhalakwaha ar kǝlla kǝ ghunj tǝvuukwana am nǝ iitǝra ar fǝgaaradfǝga.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Ghyǝngara ba nǝ iitǝr kǝ nenegaana, ar sǝɗarda kǝ sǝɗava tlǝksǝna, ar tsagwɗǝm ma sǝɗavahaana. Tǝhalakwaha ar langda dagal da gyǝmal kiyava hǝrtǝgaana.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Ar tǝghǝrdǝga dagala, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ uuda nǝ iin ghwudadagal, kwa ɗahav dǝ Siman, zhiila Sayirina, daddaatǝr kǝ Alekzanda ard Rufus, saas ma gǝdzǝr kǝssa, ar faraa baɗ ndzǝɗ kǝ kǝssa tlaɓa hǝrta Yesu.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Ar langda kǝ Yesu da vakavakiin kwa ɗahav dǝ Golgata, (dǝgiti tuuk vakai nǝ iina “Vakka kuwa ghǝra”).
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Vǝlarar vaakwahiin nǝ iitǝr kǝ yuwa innabi laɓalaɓan dǝ mur, luwa kǝ hǝɓgaana.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Ar hǝrtǝtta. Ar tagwna dlaɓ kǝ sǝɗavahaan ma taatakaatǝra, kaa tsa tsats kǝ iitǝr tǝghǝr kiyava vaza dǝgiti aa tlǝkǝna aanji waratǝra.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Hǝrtarǝt ma sarta vaslambaɗa dlakadura.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ar vinda tǝ tlaɓa hǝrtǝg kǝ ǝlbǝgi ghwudararva nǝ iitǝr taakiya, “TLƏKƏSSA YAHUDAHA.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Ar hǝrtǝt kǝ gǝlah buwa ǝmtaɗ dǝ iina, pal tǝ dǝvaa kaffaana, pal dlaɓ tǝ dǝvaa ghyaɓɓaana. [
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Kwan iin nǝ righǝgga tlayangǝr kwa tagaa taakiya, “Kǝdlavǝna ma lii haipaha.”]
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Uudahi ghudadagal ar tagar ǝlbǝga nenega, ar gajaga ghǝr ar taakiya, “Caa! Kǝghi agha dlagǝnadlag kǝ vǝgya Daadamazhigǝla, dlaɓa agha da gwiya ndǝrant bamma hǝng hǝkǝrɗa,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 katǝg ci kǝ ghǝragha, agha sii bi dlaɓ tǝ tlaɓa hǝrtǝg biya!”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Bandkwah dlaɓ nǝ maalah ma zhiilakǝsauufah ard lii tsaga adzahadzaha Musa, kaa nenegaan kǝ iitǝr ma taatakaatǝr ar taakiya, “Katǝghankatǝg kǝ kyalǝma, pilgharvaapilǝg kata ghǝraana!
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Aa sasii ci ndan Kǝristi tlǝkǝssa Israˈilǝn ndakwan tǝ tlaɓa hǝrtǝgǝna, kiyava nǝghǝganǝghǝg kǝskǝmnd kǝm fǝdghǝrǝta!” Baz gǝlahǝn hǝrtavǝt ǝmtaɗ dǝ iinǝn ndakwani kaa taa ǝlbǝgahi ghwaɗghwaɗ kǝ iitǝr tǝ iina.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Bad vacci tǝghǝra, kaa hǝɗgarduhǝɗǝg nǝ gurtl kǝ lard baɗǝma, tangw damma hǝkǝrɗa hwassa.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Tǝhalakwaha, sarta hǝkǝrɗa hwaasa, kaa dzagantdzǝg nǝ Yesu kǝ kuungy bad halavuwa ndzǝɗaan, amaa, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” Iin taakiya, “Daadamazhigǝl Daadamazhigǝla, agha fiikwada daɓawi?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Cinngara ba nǝ lii ghaciga vaakwahiin kwaha, aiyam nǝ iitǝra, “Wai nǝ iin ɗaa tlaiyang Iliya.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Kaa ǝmdǝrǝg kǝ pallǝraatǝra, rǝmda kǝ abarabar dǝ yuwa inabi kwarekreka tǝ zadda, vǝlar kǝ Yesu kiyava hǝɓɓǝga, aiyama, “Vazyamvazǝg ndana! Mbatak da sagau nǝ tlayang Iliya da sii dǝ vakaiya.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Kaa dzǝgantdzǝg Yesu kǝ kungy bad halavuuwa ndzǝɗaana, tǝhalakwaha, kaa ɗiya shifǝgga halavuuwana, ǝmtsana.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Kaa tǝhgǝmtǝhǝg kǝ ɓǝlyaɓǝlya Vǝgya Daadamaazhigǝl hutsǝg buwa ciigǝt ma ghǝraan tangw damma suhwaana.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Nǝgha ban nǝ tlaujin ndza ghaciga tǝvuukwa Yesu kǝ ɗuuli ǝmtsa nǝ iina, aiyama, “Ba pakat uudanǝn Zǝra Daadamazhigǝla!”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Kyalma ǝnghwasaha, ghaccara ba ndzaɗɗa ar vazǝggaana. Ma iitǝra mǝng Maryam Magadala, ard Maryam babba Yakub kudǝrkudǝra ard Isuvuwa, ard Salomi.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Gatarars ciigǝt sagat ma Galili nǝ ǝnghwasahaan ar ba mǝlgarumǝlga. Dlaɓa baɗyak nǝ kyalǝma ǝnghwasah kwa darǝt ǝmtaɗ dǝ iin ma Wurshalim ndakwi ndzar ba vaakwaha.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Ɗǝm ba faciya hwaasa, kaa ɓadlav kǝ uudaha, aɗaba dlakaduraan Faciya Ngiiga.
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Kaa sagal kǝ uuda nǝ iin ma Arimatiya ɗaagaan Isuvuwa. Pall ma gyiɗya lii maalmala nǝ iina, dlaɓa fǝvaarafǝga, kwa pakka saaya tlǝkkǝssǝra Daadamazhigǝla. Shughanashug kǝ gyi da vak Bilatus, da ghala ma vǝlvar nǝ tlǝwa vǝgha Yesu.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Cinngha ba nǝ Bilatus taakiya ǝmtsaǝmtsǝg nǝ Yesu, vǝlgharvǝlǝg kǝ dǝga ajappǝra. Ɗahant kǝ iin kǝ maala tlaujiin ndavaru taakiya bak jiirjiira ha ǝmtsaǝmtsǝg nǝ Yesu.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Cinngha ba nǝ iin vak maala tlaujin taakiya band kwaha, kaa vǝlar kǝ iin kǝ Isuvu kǝ tlǝwa vǝgha Yesu.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Kaa sǝgwdaasǝgw nǝ Isuvu kǝ kǝlpakana, sǝddi kǝ iin kǝ tlǝwa Yesu tǝ tlaɓa hǝrtǝgga, faɗant ma kǝlpakana, fǝdǝm kǝ iin ma gǝtl kwa kwaɗava ma kura. Tǝhala kwaha, hutambardi kǝ akura hǝɗardu kǝ iin kǝ ghaiyan dǝ vakaiya.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Nǝghǝranǝghǝg nǝ Maryamu Magadala ard Maryamu babba Isuvu kǝ vakavaki fava dǝ tlǝwa vǝgha Yesu.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.