Marcos 15
glwl (GLWL) vs ARA
1 Dlakadur bawura, kaa ɗiya sawari kǝ maalaha zhiil kǝsauufaha, ard tlǝvuukwah ard lii tsaga adzahadzaha Musa, ard dzahava lii ma gyiɗ baɗǝmma. Kaa ngwaɗǝnangwaɗǝg kǝ iitǝr kǝ Yesu, ar langda da tǝvuukwa Bilatusa, ar fardǝm ma dǝva.
1 Logo pela manhã, entraram em conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando a Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Kaa ndavgaruundavǝg nǝ Bilatus kǝ Yesu taakiya, “Kǝgh tlǝkǝssa Yahudaha?”
2 Pilatos o interrogou: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
3 Kaa ghwadgarǝva ǝlbǝgah ba ɗyak nǝ maalaha zhiila kǝsauufaha.
3 Então, os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Kaa gwiya ndavgarundavǝg nǝ Bilatus taakiya, “Agha maay mbǝɗa ghai biya? Cinng kǝ dǝgitahi ar tag nǝ iitǝr tǝghǝr kǝskǝgh ba ɗyaka.”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo: Nada respondes? Vê quantas acusações te fazem!
5 Gwastǝna, mbǝɗabi Yesu kǝ ghaiyan biya, kwana vǝlgharvǝlǝg kǝ Bilatus kǝ dǝga jappǝr.
5 Jesus, porém, não respondeu palavra, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Dǝgiti nǝt tlǝkǝs kǝ ɓagaan sarta hwaɗaga iin taakiya, ɓǝlars kǝ uud palla kwa ghalga nǝ uudah sagal ma guda bǝrfina.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, qualquer que eles pedissem.
7 Mǝng nǝ uuda nǝ iin ɗaagaan Barabbas kwa ɓǝlaavdǝm ma guda bǝrfina, ǝmtaɗ dǝ lii dzagwara dlagwam kwa tsara uuda ma sartǝn ciyit nǝ dlagwamǝna.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com amotinadores, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Kaa sagau kǝ dzahava dlamakǝlaaw da ghala Bilatus maa ɓagtǝra kǝ dǝgiti nǝt nǝ iina kǝ ɓagaana.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que lhes fizesse como de costume.
9 Ngwatǝrangug nǝ Bilatus amaa, “Am naagaan ǝn ɓǝlkurnǝs kǝ tlǝkǝssa Yahudaha?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos solte o rei dos judeus?
10 Aɗaba nǝghaakanǝghǝg nǝ Bilatus taakiya, ba shilǝg wa fatǝra maalah zhiilakǝsauufah kǝ vǝlla Yesu damma dǝvaana
10 Pois ele bem percebia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Maalaha zhiilakǝsauufah wa shaharant uudah kǝ taakiya aa ɓǝlkǝmndarsɓǝlǝg nǝ uud kǝ Barabaas tǝghǝr kǝ Yesu.
11 Mas estes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Kaa ndavtǝrundavǝg nǝ Bilatus taakiya, “Au kaci wanda ɓag nai dǝ kwam ɗaag nǝ uuram dǝ tlǝkǝssa Yahudahni?”
12 Mas Pilatos lhes perguntou: Que farei, então, deste a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ar ɗǝyaru kǝ iitǝr kǝ cau ar taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝgga!”
13 Eles, porém, clamavam: Crucifica-o!
14 Aiyam nǝ Bilatus taa kǝ iitǝra, “Mbakyauwi? Au nǝ haipaani?”
14 Mas Pilatos lhes disse: Que mal fez ele? E eles gritavam cada vez mais: Crucifica-o!
15 Naagaan tsau nǝ Bilatus hǝngtǝrna kǝ ǝrviɗmahuɗaatǝra, ɓǝltǝrnǝs kǝ Barabaas. Tǝhalakwa fǝgharaa nǝ iin kǝ uudah kǝ dlaghgaru kiiɓ kǝ Yesu, kaa vǝltǝr kǝ iin kiyava hǝrtǝgga.
15 Então, Pilatos, querendo contentar a multidão, soltou-lhes Barrabás; e, após mandar açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Kaa dadǝg nǝ tlaujah kǝ Yesu damma gaagazaiya vǝgya gumna. Ar dzahant kǝ tlaujah baɗǝmma.
16 Então, os soldados o levaram para dentro do palácio, que é o pretório, e reuniram todo o destacamento.
17 Ar tsǝgwardǝm kǝ sǝdav kyang hulfa dǝga tlǝkǝssaha, dlaɓa ar ɓagara kǝ dzakwa takka, ar fardǝm ma ghǝra.
17 Vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Ar farzha kǝ tagar uus taakiya, “Kǝm ma barkagh tlǝkǝssa Yahudaha!”
18 E o saudavam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
19 Kaa kalgaan kǝ iitǝr dǝ zad ma ghǝra, ar tafarǝva kǝ ashavaiya. Tǝhalakwaha ar kǝlla kǝ ghunj tǝvuukwana am nǝ iitǝra ar fǝgaaradfǝga.
19 Davam-lhe na cabeça com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Ghyǝngara ba nǝ iitǝr kǝ nenegaana, ar sǝɗarda kǝ sǝɗava tlǝksǝna, ar tsagwɗǝm ma sǝɗavahaana. Tǝhalakwaha ar langda dagal da gyǝmal kiyava hǝrtǝgaana.
20 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe a púrpura e o vestiram com as suas próprias vestes. Então, conduziram Jesus para fora, com o fim de o crucificarem.
21 Ar tǝghǝrdǝga dagala, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ uuda nǝ iin ghwudadagal, kwa ɗahav dǝ Siman, zhiila Sayirina, daddaatǝr kǝ Alekzanda ard Rufus, saas ma gǝdzǝr kǝssa, ar faraa baɗ ndzǝɗ kǝ kǝssa tlaɓa hǝrta Yesu.
21 E obrigaram a Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar-lhe a cruz.
22 Ar langda kǝ Yesu da vakavakiin kwa ɗahav dǝ Golgata, (dǝgiti tuuk vakai nǝ iina “Vakka kuwa ghǝra”).
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 Vǝlarar vaakwahiin nǝ iitǝr kǝ yuwa innabi laɓalaɓan dǝ mur, luwa kǝ hǝɓgaana.
23 Deram-lhe a beber vinho com mirra; ele, porém, não tomou.
24 Ar hǝrtǝtta. Ar tagwna dlaɓ kǝ sǝɗavahaan ma taatakaatǝra, kaa tsa tsats kǝ iitǝr tǝghǝr kiyava vaza dǝgiti aa tlǝkǝna aanji waratǝra.
24 Então, o crucificaram e repartiram entre si as vestes dele, lançando-lhes sorte, para ver o que levaria cada um.
25 Hǝrtarǝt ma sarta vaslambaɗa dlakadura.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ar vinda tǝ tlaɓa hǝrtǝg kǝ ǝlbǝgi ghwudararva nǝ iitǝr taakiya, “TLƏKƏSSA YAHUDAHA.”
26 E, por cima, estava, em epígrafe, a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Ar hǝrtǝt kǝ gǝlah buwa ǝmtaɗ dǝ iina, pal tǝ dǝvaa kaffaana, pal dlaɓ tǝ dǝvaa ghyaɓɓaana. [
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 Kwan iin nǝ righǝgga tlayangǝr kwa tagaa taakiya, “Kǝdlavǝna ma lii haipaha.”]
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: Com malfeitores foi contado. ]
29 Uudahi ghudadagal ar tagar ǝlbǝga nenega, ar gajaga ghǝr ar taakiya, “Caa! Kǝghi agha dlagǝnadlag kǝ vǝgya Daadamazhigǝla, dlaɓa agha da gwiya ndǝrant bamma hǝng hǝkǝrɗa,
29 Os que iam passando, blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que destróis o santuário e, em três dias, o reedificas!
30 katǝg ci kǝ ghǝragha, agha sii bi dlaɓ tǝ tlaɓa hǝrtǝg biya!”
30 Salva-te a ti mesmo, descendo da cruz!
31 Bandkwah dlaɓ nǝ maalah ma zhiilakǝsauufah ard lii tsaga adzahadzaha Musa, kaa nenegaan kǝ iitǝr ma taatakaatǝr ar taakiya, “Katǝghankatǝg kǝ kyalǝma, pilgharvaapilǝg kata ghǝraana!
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, escarnecendo, entre si diziam: Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se;
32 Aa sasii ci ndan Kǝristi tlǝkǝssa Israˈilǝn ndakwan tǝ tlaɓa hǝrtǝgǝna, kiyava nǝghǝganǝghǝg kǝskǝmnd kǝm fǝdghǝrǝta!” Baz gǝlahǝn hǝrtavǝt ǝmtaɗ dǝ iinǝn ndakwani kaa taa ǝlbǝgahi ghwaɗghwaɗ kǝ iitǝr tǝ iina.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Bad vacci tǝghǝra, kaa hǝɗgarduhǝɗǝg nǝ gurtl kǝ lard baɗǝma, tangw damma hǝkǝrɗa hwassa.
33 Chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Tǝhalakwaha, sarta hǝkǝrɗa hwaasa, kaa dzagantdzǝg nǝ Yesu kǝ kuungy bad halavuwa ndzǝɗaan, amaa, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” Iin taakiya, “Daadamazhigǝl Daadamazhigǝla, agha fiikwada daɓawi?”
34 À hora nona, clamou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Cinngara ba nǝ lii ghaciga vaakwahiin kwaha, aiyam nǝ iitǝra, “Wai nǝ iin ɗaa tlaiyang Iliya.”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Vede, chama por Elias!
36 Kaa ǝmdǝrǝg kǝ pallǝraatǝra, rǝmda kǝ abarabar dǝ yuwa inabi kwarekreka tǝ zadda, vǝlar kǝ Yesu kiyava hǝɓɓǝga, aiyama, “Vazyamvazǝg ndana! Mbatak da sagau nǝ tlayang Iliya da sii dǝ vakaiya.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Kaa dzǝgantdzǝg Yesu kǝ kungy bad halavuuwa ndzǝɗaana, tǝhalakwaha, kaa ɗiya shifǝgga halavuuwana, ǝmtsana.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Kaa tǝhgǝmtǝhǝg kǝ ɓǝlyaɓǝlya Vǝgya Daadamaazhigǝl hutsǝg buwa ciigǝt ma ghǝraan tangw damma suhwaana.
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Nǝgha ban nǝ tlaujin ndza ghaciga tǝvuukwa Yesu kǝ ɗuuli ǝmtsa nǝ iina, aiyama, “Ba pakat uudanǝn Zǝra Daadamazhigǝla!”
39 O centurião que estava em frente dele, vendo que assim expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Kyalma ǝnghwasaha, ghaccara ba ndzaɗɗa ar vazǝggaana. Ma iitǝra mǝng Maryam Magadala, ard Maryam babba Yakub kudǝrkudǝra ard Isuvuwa, ard Salomi.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe; entre elas, Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Gatarars ciigǝt sagat ma Galili nǝ ǝnghwasahaan ar ba mǝlgarumǝlga. Dlaɓa baɗyak nǝ kyalǝma ǝnghwasah kwa darǝt ǝmtaɗ dǝ iin ma Wurshalim ndakwi ndzar ba vaakwaha.
41 as quais, quando Jesus estava na Galileia, o acompanhavam e serviam; e, além destas, muitas outras que haviam subido com ele para Jerusalém.
42 Ɗǝm ba faciya hwaasa, kaa ɓadlav kǝ uudaha, aɗaba dlakaduraan Faciya Ngiiga.
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Kaa sagal kǝ uuda nǝ iin ma Arimatiya ɗaagaan Isuvuwa. Pall ma gyiɗya lii maalmala nǝ iina, dlaɓa fǝvaarafǝga, kwa pakka saaya tlǝkkǝssǝra Daadamazhigǝla. Shughanashug kǝ gyi da vak Bilatus, da ghala ma vǝlvar nǝ tlǝwa vǝgha Yesu.
43 vindo José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o reino de Deus, dirigiu-se resolutamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Cinngha ba nǝ Bilatus taakiya ǝmtsaǝmtsǝg nǝ Yesu, vǝlgharvǝlǝg kǝ dǝga ajappǝra. Ɗahant kǝ iin kǝ maala tlaujiin ndavaru taakiya bak jiirjiira ha ǝmtsaǝmtsǝg nǝ Yesu.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que morrera.
45 Cinngha ba nǝ iin vak maala tlaujin taakiya band kwaha, kaa vǝlar kǝ iin kǝ Isuvu kǝ tlǝwa vǝgha Yesu.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Kaa sǝgwdaasǝgw nǝ Isuvu kǝ kǝlpakana, sǝddi kǝ iin kǝ tlǝwa Yesu tǝ tlaɓa hǝrtǝgga, faɗant ma kǝlpakana, fǝdǝm kǝ iin ma gǝtl kwa kwaɗava ma kura. Tǝhala kwaha, hutambardi kǝ akura hǝɗardu kǝ iin kǝ ghaiyan dǝ vakaiya.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o em um lençol que comprara e o depositou em um túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Nǝghǝranǝghǝg nǝ Maryamu Magadala ard Maryamu babba Isuvu kǝ vakavaki fava dǝ tlǝwa vǝgha Yesu.
47 Ora, Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.