Marcos 15

glwl (GLWL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dlakadur bawura, kaa ɗiya sawari kǝ maalaha zhiil kǝsauufaha, ard tlǝvuukwah ard lii tsaga adzahadzaha Musa, ard dzahava lii ma gyiɗ baɗǝmma. Kaa ngwaɗǝnangwaɗǝg kǝ iitǝr kǝ Yesu, ar langda da tǝvuukwa Bilatusa, ar fardǝm ma dǝva.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Kaa ndavgaruundavǝg nǝ Bilatus kǝ Yesu taakiya, “Kǝgh tlǝkǝssa Yahudaha?”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Kaa ghwadgarǝva ǝlbǝgah ba ɗyak nǝ maalaha zhiila kǝsauufaha.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Kaa gwiya ndavgarundavǝg nǝ Bilatus taakiya, “Agha maay mbǝɗa ghai biya? Cinng kǝ dǝgitahi ar tag nǝ iitǝr tǝghǝr kǝskǝgh ba ɗyaka.”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Gwastǝna, mbǝɗabi Yesu kǝ ghaiyan biya, kwana vǝlgharvǝlǝg kǝ Bilatus kǝ dǝga jappǝr.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Dǝgiti nǝt tlǝkǝs kǝ ɓagaan sarta hwaɗaga iin taakiya, ɓǝlars kǝ uud palla kwa ghalga nǝ uudah sagal ma guda bǝrfina.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Mǝng nǝ uuda nǝ iin ɗaagaan Barabbas kwa ɓǝlaavdǝm ma guda bǝrfina, ǝmtaɗ dǝ lii dzagwara dlagwam kwa tsara uuda ma sartǝn ciyit nǝ dlagwamǝna.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Kaa sagau kǝ dzahava dlamakǝlaaw da ghala Bilatus maa ɓagtǝra kǝ dǝgiti nǝt nǝ iina kǝ ɓagaana.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Ngwatǝrangug nǝ Bilatus amaa, “Am naagaan ǝn ɓǝlkurnǝs kǝ tlǝkǝssa Yahudaha?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Aɗaba nǝghaakanǝghǝg nǝ Bilatus taakiya, ba shilǝg wa fatǝra maalah zhiilakǝsauufah kǝ vǝlla Yesu damma dǝvaana
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Maalaha zhiilakǝsauufah wa shaharant uudah kǝ taakiya aa ɓǝlkǝmndarsɓǝlǝg nǝ uud kǝ Barabaas tǝghǝr kǝ Yesu.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Kaa ndavtǝrundavǝg nǝ Bilatus taakiya, “Au kaci wanda ɓag nai dǝ kwam ɗaag nǝ uuram dǝ tlǝkǝssa Yahudahni?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Ar ɗǝyaru kǝ iitǝr kǝ cau ar taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝgga!”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Aiyam nǝ Bilatus taa kǝ iitǝra, “Mbakyauwi? Au nǝ haipaani?”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Naagaan tsau nǝ Bilatus hǝngtǝrna kǝ ǝrviɗmahuɗaatǝra, ɓǝltǝrnǝs kǝ Barabaas. Tǝhalakwa fǝgharaa nǝ iin kǝ uudah kǝ dlaghgaru kiiɓ kǝ Yesu, kaa vǝltǝr kǝ iin kiyava hǝrtǝgga.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Kaa dadǝg nǝ tlaujah kǝ Yesu damma gaagazaiya vǝgya gumna. Ar dzahant kǝ tlaujah baɗǝmma.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Ar tsǝgwardǝm kǝ sǝdav kyang hulfa dǝga tlǝkǝssaha, dlaɓa ar ɓagara kǝ dzakwa takka, ar fardǝm ma ghǝra.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Ar farzha kǝ tagar uus taakiya, “Kǝm ma barkagh tlǝkǝssa Yahudaha!”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Kaa kalgaan kǝ iitǝr dǝ zad ma ghǝra, ar tafarǝva kǝ ashavaiya. Tǝhalakwaha ar kǝlla kǝ ghunj tǝvuukwana am nǝ iitǝra ar fǝgaaradfǝga.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Ghyǝngara ba nǝ iitǝr kǝ nenegaana, ar sǝɗarda kǝ sǝɗava tlǝksǝna, ar tsagwɗǝm ma sǝɗavahaana. Tǝhalakwaha ar langda dagal da gyǝmal kiyava hǝrtǝgaana.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Ar tǝghǝrdǝga dagala, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ uuda nǝ iin ghwudadagal, kwa ɗahav dǝ Siman, zhiila Sayirina, daddaatǝr kǝ Alekzanda ard Rufus, saas ma gǝdzǝr kǝssa, ar faraa baɗ ndzǝɗ kǝ kǝssa tlaɓa hǝrta Yesu.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Ar langda kǝ Yesu da vakavakiin kwa ɗahav dǝ Golgata, (dǝgiti tuuk vakai nǝ iina “Vakka kuwa ghǝra”).
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Vǝlarar vaakwahiin nǝ iitǝr kǝ yuwa innabi laɓalaɓan dǝ mur, luwa kǝ hǝɓgaana.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Ar hǝrtǝtta. Ar tagwna dlaɓ kǝ sǝɗavahaan ma taatakaatǝra, kaa tsa tsats kǝ iitǝr tǝghǝr kiyava vaza dǝgiti aa tlǝkǝna aanji waratǝra.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Hǝrtarǝt ma sarta vaslambaɗa dlakadura.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ar vinda tǝ tlaɓa hǝrtǝg kǝ ǝlbǝgi ghwudararva nǝ iitǝr taakiya, “TLƏKƏSSA YAHUDAHA.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Ar hǝrtǝt kǝ gǝlah buwa ǝmtaɗ dǝ iina, pal tǝ dǝvaa kaffaana, pal dlaɓ tǝ dǝvaa ghyaɓɓaana. [
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Kwan iin nǝ righǝgga tlayangǝr kwa tagaa taakiya, “Kǝdlavǝna ma lii haipaha.”]
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Uudahi ghudadagal ar tagar ǝlbǝga nenega, ar gajaga ghǝr ar taakiya, “Caa! Kǝghi agha dlagǝnadlag kǝ vǝgya Daadamazhigǝla, dlaɓa agha da gwiya ndǝrant bamma hǝng hǝkǝrɗa,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 katǝg ci kǝ ghǝragha, agha sii bi dlaɓ tǝ tlaɓa hǝrtǝg biya!”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Bandkwah dlaɓ nǝ maalah ma zhiilakǝsauufah ard lii tsaga adzahadzaha Musa, kaa nenegaan kǝ iitǝr ma taatakaatǝr ar taakiya, “Katǝghankatǝg kǝ kyalǝma, pilgharvaapilǝg kata ghǝraana!
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Aa sasii ci ndan Kǝristi tlǝkǝssa Israˈilǝn ndakwan tǝ tlaɓa hǝrtǝgǝna, kiyava nǝghǝganǝghǝg kǝskǝmnd kǝm fǝdghǝrǝta!” Baz gǝlahǝn hǝrtavǝt ǝmtaɗ dǝ iinǝn ndakwani kaa taa ǝlbǝgahi ghwaɗghwaɗ kǝ iitǝr tǝ iina.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Bad vacci tǝghǝra, kaa hǝɗgarduhǝɗǝg nǝ gurtl kǝ lard baɗǝma, tangw damma hǝkǝrɗa hwassa.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Tǝhalakwaha, sarta hǝkǝrɗa hwaasa, kaa dzagantdzǝg nǝ Yesu kǝ kuungy bad halavuwa ndzǝɗaan, amaa, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” Iin taakiya, “Daadamazhigǝl Daadamazhigǝla, agha fiikwada daɓawi?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Cinngara ba nǝ lii ghaciga vaakwahiin kwaha, aiyam nǝ iitǝra, “Wai nǝ iin ɗaa tlaiyang Iliya.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Kaa ǝmdǝrǝg kǝ pallǝraatǝra, rǝmda kǝ abarabar dǝ yuwa inabi kwarekreka tǝ zadda, vǝlar kǝ Yesu kiyava hǝɓɓǝga, aiyama, “Vazyamvazǝg ndana! Mbatak da sagau nǝ tlayang Iliya da sii dǝ vakaiya.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Kaa dzǝgantdzǝg Yesu kǝ kungy bad halavuuwa ndzǝɗaana, tǝhalakwaha, kaa ɗiya shifǝgga halavuuwana, ǝmtsana.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Kaa tǝhgǝmtǝhǝg kǝ ɓǝlyaɓǝlya Vǝgya Daadamaazhigǝl hutsǝg buwa ciigǝt ma ghǝraan tangw damma suhwaana.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Nǝgha ban nǝ tlaujin ndza ghaciga tǝvuukwa Yesu kǝ ɗuuli ǝmtsa nǝ iina, aiyama, “Ba pakat uudanǝn Zǝra Daadamazhigǝla!”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Kyalma ǝnghwasaha, ghaccara ba ndzaɗɗa ar vazǝggaana. Ma iitǝra mǝng Maryam Magadala, ard Maryam babba Yakub kudǝrkudǝra ard Isuvuwa, ard Salomi.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Gatarars ciigǝt sagat ma Galili nǝ ǝnghwasahaan ar ba mǝlgarumǝlga. Dlaɓa baɗyak nǝ kyalǝma ǝnghwasah kwa darǝt ǝmtaɗ dǝ iin ma Wurshalim ndakwi ndzar ba vaakwaha.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Ɗǝm ba faciya hwaasa, kaa ɓadlav kǝ uudaha, aɗaba dlakaduraan Faciya Ngiiga.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Kaa sagal kǝ uuda nǝ iin ma Arimatiya ɗaagaan Isuvuwa. Pall ma gyiɗya lii maalmala nǝ iina, dlaɓa fǝvaarafǝga, kwa pakka saaya tlǝkkǝssǝra Daadamazhigǝla. Shughanashug kǝ gyi da vak Bilatus, da ghala ma vǝlvar nǝ tlǝwa vǝgha Yesu.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Cinngha ba nǝ Bilatus taakiya ǝmtsaǝmtsǝg nǝ Yesu, vǝlgharvǝlǝg kǝ dǝga ajappǝra. Ɗahant kǝ iin kǝ maala tlaujiin ndavaru taakiya bak jiirjiira ha ǝmtsaǝmtsǝg nǝ Yesu.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Cinngha ba nǝ iin vak maala tlaujin taakiya band kwaha, kaa vǝlar kǝ iin kǝ Isuvu kǝ tlǝwa vǝgha Yesu.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Kaa sǝgwdaasǝgw nǝ Isuvu kǝ kǝlpakana, sǝddi kǝ iin kǝ tlǝwa Yesu tǝ tlaɓa hǝrtǝgga, faɗant ma kǝlpakana, fǝdǝm kǝ iin ma gǝtl kwa kwaɗava ma kura. Tǝhala kwaha, hutambardi kǝ akura hǝɗardu kǝ iin kǝ ghaiyan dǝ vakaiya.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Nǝghǝranǝghǝg nǝ Maryamu Magadala ard Maryamu babba Isuvu kǝ vakavaki fava dǝ tlǝwa vǝgha Yesu.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.