Marcos 15

glwl (GLWL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dlakadur bawura, kaa ɗiya sawari kǝ maalaha zhiil kǝsauufaha, ard tlǝvuukwah ard lii tsaga adzahadzaha Musa, ard dzahava lii ma gyiɗ baɗǝmma. Kaa ngwaɗǝnangwaɗǝg kǝ iitǝr kǝ Yesu, ar langda da tǝvuukwa Bilatusa, ar fardǝm ma dǝva.
1 Logo pela manhã, os principais sacerdotes entraram em conselho com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Kaa ndavgaruundavǝg nǝ Bilatus kǝ Yesu taakiya, “Kǝgh tlǝkǝssa Yahudaha?”
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
3 Kaa ghwadgarǝva ǝlbǝgah ba ɗyak nǝ maalaha zhiila kǝsauufaha.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Kaa gwiya ndavgarundavǝg nǝ Bilatus taakiya, “Agha maay mbǝɗa ghai biya? Cinng kǝ dǝgitahi ar tag nǝ iitǝr tǝghǝr kǝskǝgh ba ɗyaka.”
4 Então Pilatos tornou a perguntar: — Você não vai responder nada? Veja quantas acusações fazem contra você!
5 Gwastǝna, mbǝɗabi Yesu kǝ ghaiyan biya, kwana vǝlgharvǝlǝg kǝ Bilatus kǝ dǝga jappǝr.
5 Jesus, porém, não disse mais nada, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Dǝgiti nǝt tlǝkǝs kǝ ɓagaan sarta hwaɗaga iin taakiya, ɓǝlars kǝ uud palla kwa ghalga nǝ uudah sagal ma guda bǝrfina.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, aquele que eles pedissem.
7 Mǝng nǝ uuda nǝ iin ɗaagaan Barabbas kwa ɓǝlaavdǝm ma guda bǝrfina, ǝmtaɗ dǝ lii dzagwara dlagwam kwa tsara uuda ma sartǝn ciyit nǝ dlagwamǝna.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com rebeldes, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Kaa sagau kǝ dzahava dlamakǝlaaw da ghala Bilatus maa ɓagtǝra kǝ dǝgiti nǝt nǝ iina kǝ ɓagaana.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que Pilatos lhes fizesse como de costume.
9 Ngwatǝrangug nǝ Bilatus amaa, “Am naagaan ǝn ɓǝlkurnǝs kǝ tlǝkǝssa Yahudaha?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: — Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
10 Aɗaba nǝghaakanǝghǝg nǝ Bilatus taakiya, ba shilǝg wa fatǝra maalah zhiilakǝsauufah kǝ vǝlla Yesu damma dǝvaana
10 Pois ele bem percebia que era por inveja que os principais sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 Maalaha zhiilakǝsauufah wa shaharant uudah kǝ taakiya aa ɓǝlkǝmndarsɓǝlǝg nǝ uud kǝ Barabaas tǝghǝr kǝ Yesu.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Kaa ndavtǝrundavǝg nǝ Bilatus taakiya, “Au kaci wanda ɓag nai dǝ kwam ɗaag nǝ uuram dǝ tlǝkǝssa Yahudahni?”
12 E Pilatos lhes perguntou: — O que, então, vocês querem que eu faça com este a quem vocês chamam de rei dos judeus?
13 Ar ɗǝyaru kǝ iitǝr kǝ cau ar taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝgga!”
13 Eles gritaram: — Crucifique-o!
14 Aiyam nǝ Bilatus taa kǝ iitǝra, “Mbakyauwi? Au nǝ haipaani?”
14 Mas Pilatos lhes disse: — Que mal fez ele? Porém eles gritavam cada vez mais: — Crucifique-o!
15 Naagaan tsau nǝ Bilatus hǝngtǝrna kǝ ǝrviɗmahuɗaatǝra, ɓǝltǝrnǝs kǝ Barabaas. Tǝhalakwa fǝgharaa nǝ iin kǝ uudah kǝ dlaghgaru kiiɓ kǝ Yesu, kaa vǝltǝr kǝ iin kiyava hǝrtǝgga.
15 Então Pilatos, querendo contentar a multidão, lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Kaa dadǝg nǝ tlaujah kǝ Yesu damma gaagazaiya vǝgya gumna. Ar dzahant kǝ tlaujah baɗǝmma.
16 Então os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, que é o Pretório, e reuniram toda a tropa.
17 Ar tsǝgwardǝm kǝ sǝdav kyang hulfa dǝga tlǝkǝssaha, dlaɓa ar ɓagara kǝ dzakwa takka, ar fardǝm ma ghǝra.
17 Vestiram Jesus com um manto púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele.
18 Ar farzha kǝ tagar uus taakiya, “Kǝm ma barkagh tlǝkǝssa Yahudaha!”
18 E o saudavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
19 Kaa kalgaan kǝ iitǝr dǝ zad ma ghǝra, ar tafarǝva kǝ ashavaiya. Tǝhalakwaha ar kǝlla kǝ ghunj tǝvuukwana am nǝ iitǝra ar fǝgaaradfǝga.
19 Batiam na cabeça dele com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Ghyǝngara ba nǝ iitǝr kǝ nenegaana, ar sǝɗarda kǝ sǝɗava tlǝksǝna, ar tsagwɗǝm ma sǝɗavahaana. Tǝhalakwaha ar langda dagal da gyǝmal kiyava hǝrtǝgaana.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto púrpura e o vestiram com as suas próprias roupas. Então conduziram Jesus para fora a fim de o crucificarem.
21 Ar tǝghǝrdǝga dagala, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ uuda nǝ iin ghwudadagal, kwa ɗahav dǝ Siman, zhiila Sayirina, daddaatǝr kǝ Alekzanda ard Rufus, saas ma gǝdzǝr kǝssa, ar faraa baɗ ndzǝɗ kǝ kǝssa tlaɓa hǝrta Yesu.
21 E obrigaram Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar a cruz de Jesus.
22 Ar langda kǝ Yesu da vakavakiin kwa ɗahav dǝ Golgata, (dǝgiti tuuk vakai nǝ iina “Vakka kuwa ghǝra”).
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer “Lugar da Caveira”.
23 Vǝlarar vaakwahiin nǝ iitǝr kǝ yuwa innabi laɓalaɓan dǝ mur, luwa kǝ hǝɓgaana.
23 Quiseram dar-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas Jesus não aceitou.
24 Ar hǝrtǝtta. Ar tagwna dlaɓ kǝ sǝɗavahaan ma taatakaatǝra, kaa tsa tsats kǝ iitǝr tǝghǝr kiyava vaza dǝgiti aa tlǝkǝna aanji waratǝra.
24 Então o crucificaram e repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte, para ver o que cada um levaria.
25 Hǝrtarǝt ma sarta vaslambaɗa dlakadura.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ar vinda tǝ tlaɓa hǝrtǝg kǝ ǝlbǝgi ghwudararva nǝ iitǝr taakiya, “TLƏKƏSSA YAHUDAHA.”
26 E a inscrição com a acusação contra ele dizia: “ O Rei dos Judeus ”.
27 Ar hǝrtǝt kǝ gǝlah buwa ǝmtaɗ dǝ iina, pal tǝ dǝvaa kaffaana, pal dlaɓ tǝ dǝvaa ghyaɓɓaana. [
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Kwan iin nǝ righǝgga tlayangǝr kwa tagaa taakiya, “Kǝdlavǝna ma lii haipaha.”]
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: “Com malfeitores foi contado.” ]
29 Uudahi ghudadagal ar tagar ǝlbǝga nenega, ar gajaga ghǝr ar taakiya, “Caa! Kǝghi agha dlagǝnadlag kǝ vǝgya Daadamazhigǝla, dlaɓa agha da gwiya ndǝrant bamma hǝng hǝkǝrɗa,
29 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo: — Ah! Você que destrói o santuário e em três dias o reedifica!
30 katǝg ci kǝ ghǝragha, agha sii bi dlaɓ tǝ tlaɓa hǝrtǝg biya!”
30 Salve a si mesmo, descendo da cruz!
31 Bandkwah dlaɓ nǝ maalah ma zhiilakǝsauufah ard lii tsaga adzahadzaha Musa, kaa nenegaan kǝ iitǝr ma taatakaatǝr ar taakiya, “Katǝghankatǝg kǝ kyalǝma, pilgharvaapilǝg kata ghǝraana!
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, zombando, diziam entre si: — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Aa sasii ci ndan Kǝristi tlǝkǝssa Israˈilǝn ndakwan tǝ tlaɓa hǝrtǝgǝna, kiyava nǝghǝganǝghǝg kǝskǝmnd kǝm fǝdghǝrǝta!” Baz gǝlahǝn hǝrtavǝt ǝmtaɗ dǝ iinǝn ndakwani kaa taa ǝlbǝgahi ghwaɗghwaɗ kǝ iitǝr tǝ iina.
32 Que o Cristo, o rei de Israel, desça agora da cruz para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Bad vacci tǝghǝra, kaa hǝɗgarduhǝɗǝg nǝ gurtl kǝ lard baɗǝma, tangw damma hǝkǝrɗa hwassa.
33 Chegado o meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
34 Tǝhalakwaha, sarta hǝkǝrɗa hwaasa, kaa dzagantdzǝg nǝ Yesu kǝ kuungy bad halavuwa ndzǝɗaan, amaa, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” Iin taakiya, “Daadamazhigǝl Daadamazhigǝla, agha fiikwada daɓawi?”
34 E às três horas, Jesus clamou em alta voz:
35 Cinngara ba nǝ lii ghaciga vaakwahiin kwaha, aiyam nǝ iitǝra, “Wai nǝ iin ɗaa tlaiyang Iliya.”
35 E alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Vejam! Ele chama por Elias!
36 Kaa ǝmdǝrǝg kǝ pallǝraatǝra, rǝmda kǝ abarabar dǝ yuwa inabi kwarekreka tǝ zadda, vǝlar kǝ Yesu kiyava hǝɓɓǝga, aiyama, “Vazyamvazǝg ndana! Mbatak da sagau nǝ tlayang Iliya da sii dǝ vakaiya.”
36 E um deles correu para embeber uma esponja em vinagre e, colocando-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: — Esperem! Vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Kaa dzǝgantdzǝg Yesu kǝ kungy bad halavuuwa ndzǝɗaana, tǝhalakwaha, kaa ɗiya shifǝgga halavuuwana, ǝmtsana.
37 Mas Jesus, dando um forte grito, expirou.
38 Kaa tǝhgǝmtǝhǝg kǝ ɓǝlyaɓǝlya Vǝgya Daadamaazhigǝl hutsǝg buwa ciigǝt ma ghǝraan tangw damma suhwaana.
38 E o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo.
39 Nǝgha ban nǝ tlaujin ndza ghaciga tǝvuukwa Yesu kǝ ɗuuli ǝmtsa nǝ iina, aiyama, “Ba pakat uudanǝn Zǝra Daadamazhigǝla!”
39 O centurião que estava em frente de Jesus, vendo que assim havia expirado, disse: — Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Kyalma ǝnghwasaha, ghaccara ba ndzaɗɗa ar vazǝggaana. Ma iitǝra mǝng Maryam Magadala, ard Maryam babba Yakub kudǝrkudǝra ard Isuvuwa, ard Salomi.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e ainda Salomé.
41 Gatarars ciigǝt sagat ma Galili nǝ ǝnghwasahaan ar ba mǝlgarumǝlga. Dlaɓa baɗyak nǝ kyalǝma ǝnghwasah kwa darǝt ǝmtaɗ dǝ iin ma Wurshalim ndakwi ndzar ba vaakwaha.
41 Quando Jesus estava na Galileia, essas mulheres o acompanhavam e serviam. E, além destas, havia muitas outras que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 Ɗǝm ba faciya hwaasa, kaa ɓadlav kǝ uudaha, aɗaba dlakaduraan Faciya Ngiiga.
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Kaa sagal kǝ uuda nǝ iin ma Arimatiya ɗaagaan Isuvuwa. Pall ma gyiɗya lii maalmala nǝ iina, dlaɓa fǝvaarafǝga, kwa pakka saaya tlǝkkǝssǝra Daadamazhigǝla. Shughanashug kǝ gyi da vak Bilatus, da ghala ma vǝlvar nǝ tlǝwa vǝgha Yesu.
43 José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se ousadamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Cinngha ba nǝ Bilatus taakiya ǝmtsaǝmtsǝg nǝ Yesu, vǝlgharvǝlǝg kǝ dǝga ajappǝra. Ɗahant kǝ iin kǝ maala tlaujiin ndavaru taakiya bak jiirjiira ha ǝmtsaǝmtsǝg nǝ Yesu.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que Jesus tinha morrido.
45 Cinngha ba nǝ iin vak maala tlaujin taakiya band kwaha, kaa vǝlar kǝ iin kǝ Isuvu kǝ tlǝwa vǝgha Yesu.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Kaa sǝgwdaasǝgw nǝ Isuvu kǝ kǝlpakana, sǝddi kǝ iin kǝ tlǝwa Yesu tǝ tlaɓa hǝrtǝgga, faɗant ma kǝlpakana, fǝdǝm kǝ iin ma gǝtl kwa kwaɗava ma kura. Tǝhala kwaha, hutambardi kǝ akura hǝɗardu kǝ iin kǝ ghaiyan dǝ vakaiya.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o num lençol que tinha comprado e o depositou num túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Nǝghǝranǝghǝg nǝ Maryamu Magadala ard Maryamu babba Isuvu kǝ vakavaki fava dǝ tlǝwa vǝgha Yesu.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.