Marcos 14
glwl (GLWL) vs NAA
1 Tǝmmaa ba hǝng bu kǝ Hwaɗaga Haarakǝssa Dzava Hǝnyaha ard Hwaɗaga Haarakǝssa Bruudi Kwal Yista, kaa gata ɗuula viiya Yesu kǝ maalah ma zhiilakǝsuufah ard lii tsaga adzahadzaha Musa dǝ gǝlgǝla, kiyava tsǝgaan kǝ iitǝra.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Ar taakiya, “Aa ɓagavbi daghuvala hwaɗagga haarakǝs biya, aɗaba aa da ciyarantbi nǝ uudah kǝ uushav biya.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ma sartǝn ndza ma Bitani nǝ Yesu, za kaf ma vǝgya Siman kwa njikǝn vǝcca, kaa saas kǝ uussiin dǝ mǝrta wala tǝrshan reghareghaan kwa ba pir ganaan ɓagava dǝ nardi, cǝɓnan ɗiyarǝm kǝ iin ma ghǝra.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Kaa Badza ǝrviɗ kǝ uudahi ndzar vaakwahiina, am nǝ iitǝr ma taatakaatǝra, “Aa badzǝvda kiyavau wallǝn tǝrshin ǝndkwani?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Akwmaa vǝlavǝt nǝ iina, maa tlavkǝnatlǝg nǝ kwaɓa bariyam kwa juujig kǝ dǝga viig palla, maa velvtǝr kwaɓiin kǝ talagaha!” Kaa caagyi kǝ iitǝr tǝghǝr kǝ uusiin ba vaivaiya.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Ɗuwamarsɗuugga. Am gargya kiyavauwi? Abi, dǝgit maraw waa ɓagwi nǝ iina.
6 Mas Jesus disse:
7 Ba kǝlaahǝnga am ba ǝmtaɗ dǝ talagaha. Mam naagaan am ɓagtǝraaɓag kǝ hɛrǝr aanji ba hǝra, aɗaba kaiya ǝn maay kǝlaahǝng ǝmtaɗ dǝ kuram biya.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Ɓagaaɓag kǝ kǝlaa ndzǝɗaana. Ɗaighwaaɗaig nǝ iin kǝ walla tǝrshǝn tǝ vǝghaar lakuti kǝ da hǝɗakai kǝ uuda.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Bak jiirjiira wan tagkurtagga, baɗǝm vakavaki da tagav nǝ ǝlbǝg marawǝn ma duniya, da dzamav nǝ uussǝn kwakyarvad dǝgiti aɓaga nǝ iina.”
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Tǝhalakwaha, kaa dagau kǝ Yahuda Iskariyoti pal ma mbǝrzah kǝlawa tar buna davak maalah ma zhiilakǝsuufah kiyava vǝltǝru Yesu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Cinngaraba nǝ iitǝr ǝndkwana, kaa dlaig kǝ iitǝr ba vaivaiya, dlaɓa ar tara kǝ langiya vǝlgar kwaɓa. Kaa fǝgarzhafǝg kǝ Yahud kǝ gata ɗuula vǝlgaana.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Daavala faciya zunngwa hwaɗaga haarakǝssa bruudi kwal yista, kaa harra mbaklaka kǝ iitǝr bandkwa narǝt nǝ daadijahaatǝr kǝ ɓagaan kiyava hwaɗaga haarakǝssa dzava hǝnyaha, kaa ndavgarundavǝg nǝ mbǝrzahaan kǝ Yesu taakiya, “Vaakwar wa magha naag nǝng ma kǝmnda ɓadlǝkana kǝ vaki agha da zǝg nǝng kǝ haarakǝssa dzava hǝnyahi?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Kaa ɓǝlgantɓǝlg kǝ iin kǝ mbǝrzahaan buwa, amaa taa kǝ iitǝra, “Damdǝg damma huɗakǝssa. Am da nǝghǝganǝghǝg kǝ uudan dǝ tǝfuwa yuwa. Gatamarsgatǝga.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Aanji kwar kǝ hǝnyah wa dǝgaa nǝ iina, am tagar kǝ dadda hǝnyahiin taakiya, ‘Dadda tsaga dǝgit wa ndava taaki mǝr nǝ gudi ǝn da zǝg nai ard mbǝrzahar kǝ kaffa Hwaɗaga Haarakǝssa Dzavgaara Hǝnyahi?’
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Da markurdamarǝg nǝ iin kǝ maandala gud tǝghǝr kǝ guda sharaw kwa ɓadlavǝna mbakyarvad haarakǝssiina. Am da ɓadlkiyamna vaakwah kǝ dǝgzǝga.”
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Kaa dagal kǝ mbǝrzahaan damma huɗakǝssa, tlararatlǝg kǝ dǝgitah bandkwa tagatǝr Yesu. Kaa ɓadlǝna kǝ iitǝr kǝ dǝgzǝga Hwaɗagga Haarakǝssa Dzavgaara Hǝnyaha.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Bagaa ba hwaasa, kaa saas kǝ Yesu ard mbǝrzahaan kǝlawa tar buwa da hǝnyahiina.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Ar tǝghǝrdǝgga za kaffa, kaa am Yesuwa, “Bak jiirjiira wan tagkurtaga, pal makuram da vǝlkwavǝlga, kwa bandakwan za kaf ǝmtaɗ dǝ kaiya.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Cinngarubi nǝ mbǝrzahaan kǝ ǝmtakǝra ǝlbǝgǝn biya, kaa ba ndavǝg kǝ iitǝr ba da pallapalla, “Kai nii?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Ngwatǝrangug nǝ Yesu amaa, “Pal ma kuram kǝlawa tar buwna, kwa kǝm zǝg nǝmnd kaf ma kuu palla.
20 Jesus respondeu:
21 Da ǝmtsǝg nǝ Zǝra Uuda, bandkwa vindava tǝghǝr kǝ iina. Da dǝga zhuwadaal kǝ daddkwa da vǝlla Zǝra Uuda! Ngulǝm maa yaavabi vaani.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Ar tǝghǝrdǝgga za kaffa, kaa kǝsǝgankǝsǝg nǝ Yesu kǝ bruudiya, tagar kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla, lahǝnan vǝltǝr kǝ mbǝrzahaana, amaa, “Cauwamcauga, kwana iin nǝ vǝghara.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Tǝhala kwan dlaɓa, kǝsant kǝ iin kǝ kuwa yuwa inabi, tagar kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla, vǝltǝra. Kaa hǝɓguhǝɓǝg kǝ iitǝr baɗǝmmaatǝra.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Aiyama taa kǝ iitǝra, “Kwana iin nǝ avǝzara. Avǝza rǝgha langiya. Kwa da ɗǝyav dagal mbakyarvad uudah baɗyaka.
24 Então lhes disse:
25 Bak jiijiir wan tagkurtaga, ǝn maadlai da hǝɓɓa yuwa inabi biya, bamma daghuvali ǝn da hǝɓɓǝg nai kwatlǝrǝn kǝ daalaan ma tlǝkǝssa Daadamazhigǝla.”
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Ɓǝlaraa ba nǝ iitǝr kǝ ǝngsa, tǝhala kwaha kaa dagal kǝ iitǝr dat Gaval kwa dǝ Uufaha Zaituna.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Am Yesu taa kǝ mbǝrzahaana, “Baɗǝmmaruw am da ǝmndǝrga am da ɗuukwaɗuuga, bandkwa vindava taakiya,
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 “Tǝhala ciigar ma gǝtlaha, ǝn da dǝgaa nai zǝngw tǝghǝr kǝskuram damma Galili.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Aiyam Bitrus taa kǝ iina, “Aanji ar ǝmndǝra baɗǝm ar ɗuukǝssa, ǝn da ɗuukǝs bi nai biya.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Am nǝ Yesu taa kǝ Bitrus, “Bak jiirjiir wan tagaktaga, haniina, lakuti wiig kǝ ghwatǝkal shǝg bu ma huuda vǝɗɗa, aghada ɓaggaan kǝ agajawa sǝrkwabi shǝg hǝkǝrɗa.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Kaa ba gwaigarsgwaig kǝ Bitrus ba vaivai taakiya, “Aanji da tsǝkwatsǝg nǝ uud ǝmtaɗ dǝ kǝgha, ǝn maay da ɓala gajawa sǝrak bi ba dǝm biya.” Baɗǝmaatǝr tagar band kwaha.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Kaa dagal kǝ iitǝr da vakavakin kwa ɗahav dǝ Getsemani, aiyam nǝ Yesu taa kǝ mbǝrzahaana, “Ndzamandzǝg vaakwana. Ən dagal da dzǝgwazhigǝla.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Kaa dagal kǝ iin ǝmtaɗ dǝ Bitrusa, ard Yakuba, ard Yuhwana. Tǝhalakwaha kaa mbǝkǝnmbǝg nǝ dlaɗǝn da hǝɓɓǝg nǝ iin ba vaivaiya, dlaɓa tsǝgharatsǝg kǝ vǝgha.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Aiyama taa kǝ iitǝra, “Shifǝgara hǝɓɓa dlaɗa ba vaivaiya bandgi na tsǝkwatsǝgga. Ndzamadzǝg vaakwana, famfǝg kǝ hyǝmiya, uufamuufǝgga.”
34 E lhes disse:
35 Gavǝt ba nǝ iin da tǝvuukw hǝɗiikǝnan, kǝlla kǝ ghunji tǝ haiya, Kaa dzǝgwazhigǝl taaki akwama ɓagaɓaga, maa kǝsvaaran nǝ dlaɗna.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Amaa, “Abba, Daada, aanji kwar kǝ dǝgita ɓagaɓag vakagha. Kǝswaarakǝssǝg kǝ kuwa dlaɗna. Bakǝvakwaha, ɓag kǝ dǝgiti agha naag nǝnga, dǝgiti ǝn naag nai biya.”
36 E dizia:
37 Sagha ba nǝ iina, kaa tlǝtǝraatlǝg kǝ iin kǝ mbǝrzahaan hǝnahaara, amaa taa kǝ Bitrusa, “Bitrus, agha hǝnahaara? Mbats agha dzǝgwanti kǝ fahyǝmi aanji dǝga aw pall biya?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Famfǝg kǝ hyǝmiya, am dzǝgwan kǝ zhigǝla haik kǝ mbǝɗǝg kǝsuram tǝɗuula fǝshǝga. Bak jiijiira, naaghantnaag nǝ shǝɗǝkwa, vǝgh wa maay ndzǝɗ biya.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Kaa gwiya dagal kǝ iin da dzǝgwazhigǝla, gwayaars bak kwahiin kǝ dzǝgwazhigǝla.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Gwiyaghǝra ba nǝ iin saassa, tlatǝraa ba hǝnahaara mbakyarvad haar ma gyiyaatǝr ba vaivaiya. Pǝletǝrvapelǝg nǝ dǝgiti ar da tagar nǝ iitǝra.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Gwiyaa ba nǝ iin da vakaatǝr kǝ dǝga hǝkǝrɗa, amaa taa kǝ iitǝra, “Gwaastǝn am ba ndzǝggaan hǝnahaar am ɗǝya kuɗǝgga? Atlanama! Wa ɓagaaɓag sarta kwada vǝlav Zǝra Uud damma dǝv kǝ yaa dadda haipaha.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Ciyamciiga, jiiyam dagala! Wa sǝghǝvsǝg daddakwa da vǝla kaiya!”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Ba ndzǝggaan Yesu ba taa ghaiya, kaa sagau kǝ Yahud pal ma mbǝrzahaan kǝlawa tar buwna, sarǝv ǝmtaɗ dǝ uudah ba ɗyaka dǝ katsakarah ard zadah vakaatǝra, ɓǝlartǝrǝt nǝ maalah ma zhiilakǝsuufaha, ard lii tsaga adzahadzaha Muusa, ard tlǝvuukwaha.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Tagatǝratag nǝ Yahud kǝ ɗuuli da vǝlǝg nǝ iin kǝ Yesu, amaa, “Daddakwa ǝn da bǝrhuug naiya, iin nǝ uud nǝ iina. Viiyamǝtviiga, langamlanga, hǝkyamnahǝkyig ba marawa.”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Bad dagauwa Yahud wah da vak Yesu, amaa taa kǝ iina, “Dadda tsagadǝgit!” Kaa bǝrhugaan kǝ iina.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Kaa viigǝtviig kǝ uudahiin kǝ Yesu, ar hǝkinan ba marawa.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Kaa tǝɗdatǝɗǝg nǝ pal ma mbǝrzaha Yesu kwandza ghacǝga tǝvǝgh kǝ iina, kǝ katsakaraana, ghudarda kǝ hyǝmi kǝ kwatǝnah maala zhillakǝsuufa.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Am Yesu taa kǝ iitǝra, “Amaa sagal dǝ katsakarah ard zadah sa viiya kai bandgi ǝn dadda zaa ɗuula?
48 Jesus lhes disse:
49 Ba kǝlahǝnga ǝn ba ǝmtaaɗ dǝ kuram ma gaagazaiya vǝgya Daadamazhigǝl ǝn tsagadigita, viiyamkwa biya. Barari righǝvant nǝ dǝgiti vindava ma kakaɗa Daadamazhigǝla.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Tǝhalakwaha baɗǝm mbǝrzahaan ɗuwarǝsɗuga, ǝmndraraǝmndrǝga.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Ndza mǝng nǝ daala zǝriin gata Yesu tǝhala, maay nǝ sǝɗav tǝ vǝghaan biya, ba nuura kalti. Naha viiyarviig nǝ uudaha,
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 Kaa ɗugarǝsɗug kǝ sǝɗavan ma dǝvaatǝra, kaa ǝmdǝradagal bad suuha.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Kaa lanngaan kǝ iitǝr kǝ Yesu da vǝgya maal batingting ma zhiilakǝsuufa, kaa dzahvǝtdzahǝg kǝ maalah ma zhiilakǝsuufaha, ard tlǝvuukwaha, ard lii tsaga adzahadzaha Musa da vaakwahiina.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Kaa gatǝgaan kǝ Bitrus kǝ Yesu tǝhal tǝhala, ba bǝtky tagwavaatǝra. Gatǝgharsgatǝg ba tangw damma huɗa gaagazaiya vǝgya zhillakǝsuuf ba tingtinga. Cǝhura kǝ iin ǝmtaɗ dǝ lii uuffa hǝnyaha, ɗiira kaara.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Gatargatǝg nǝ maalaha ma zhillakǝsuufaha ard gyiɗa maalah badǝm kǝ dǝgiti maraa da tlǝkǝna nǝ iitǝr kǝ shiid tǝghǝr kǝ Yesu taakiya, ɓagaɓag kǝ haipa kiyava tsǝgaan kǝ iitǝra, bakǝvakwaha, viiyarǝti dǝ haip biya.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Ghwadararsghwadǝg nǝ uudah ba ɗyak kǝ fiid kǝ Yesu, bakǝvakwaha ndzaabi ghaiyatǝr tǝ dǝgit pal biya.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Tǝhalakwaha kaa gwiya ciig kǝ kyǝlǝm uudaha, ar ghwudars kǝ fiid kǝ Yesu taakiya,
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 “Cinngamndacinng tagadatag taakiya, ‘Ən dlagnadlag kǝ vǝgya Daadamazhigǝlǝn kwa ndǝraran nǝ uudaha, ǝn ndǝrant kwatlǝrǝn bamma hǝng hǝkǝrɗa, kwa ndǝrg uud biya.’ ”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Bakǝvakwah ǝlbǝgahaatǝr ndzaabi tǝ dǝgit pal biya.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Kaa ciig kǝ maal batinting ma zhillakǝsuufah ghacan mataatakaatǝra, kaa ndavǝgarundavǝg kǝ iin kǝ Yesu, amaa, “Agha maay dǝ ǝlbǝg biya? Əlbǝgahaan aa tagav tǝghǝr kǝskǝgh nǝm?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Bakǝvakwaha mbǝɗabi nǝ Yesu kǝ ghaiyan biya, ndza kǝ iin ba ɗǝwa. Kaa gwiya ndavgarundavǝg kǝ maal batingting ma zhillakǝsuuf taakiya, “Kǝgh haa nǝ Kǝristi, Zǝra Daddakwa dǝ barkna?”
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Ngwangw nǝ Yesu taakiya, “Aana ba kaiya. Am da nǝghanǝghǝg kǝ Zǝra Uuda ndzǝgan tǝ dǝvaa kaffa Daadamazhigǝl ǝmkyaɗaka, dlaɓa da saay ma akumba zhigǝla.”
62 Jesus respondeu:
63 Kaa tahnatahǝg kǝ maal batingting ma zhillakǝsuuf kǝ sǝɗavahaana, amaa, “Kwar kǝ shiid dlaɓ wa kiyam naag nǝ miyami?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Cinngamacing dlaɓa ghǝravaru kǝ badza ɗaaga Daadamazhigǝl aa tag nǝ iina! Auwam nǝ urami?” Kaa ghudgardaghud nǝ uudahi ndzar vaakwahiin baɗǝm kǝ shariya taakiya aa tsǝvatsǝgga.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Kaa fǝgarzhafǝg nǝ kyalǝmah kǝ tafgarǝv ashavaiya, ar mbuusaaraka kǝ gyiya, dlaɓa ar dlagharaa kǝ tsǝgga, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Tagga kǝ daddakwa tsakǝgha!” Lii uuffa wakyagh dlaɓa ndakwani kaa kalgaan kǝ iitǝra.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Ndza mangyila gaagazaiya hǝnyaha nǝ Bitrusa, kaa sagau kǝ dǝghwiin pal ma kwatnaha maal batingting ma zhiilakǝsuuf da vaakwahiina.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Nǝgha ba nǝ iin kǝ Bitrus ɗiira kaara, kaa vazǝgaan kǝ iin ba marawa, amaa taa kǝ iina, “Kǝgh ndakwi agha ǝmtaɗ dǝ Yesu zhilla Nazareta!”
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Kaa ɓalla gajau kǝ Bitrusa, amaa, “Ən sǝrgabi var kǝ dǝgiti agha tag nǝng biya. Nǝghanaakabi ba lingiling biya!” Tagada ba nǝ iin kǝ kwaha, Kaa ciya dagal kǝ iin damma bǝrcama hǝnyahiina, kaa wiig kǝ ghwatkala tǝhala kwaha.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Gwiiya nǝgha ba nǝ dǝghwǝn kǝ Bitrus vaakwaha, kaa tagatǝrtag kǝ iin kǝ lii ghacǝga vaakwahiina, “Kwan ndakwani pal ghǝravaan ma iitǝra.”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Kaa gwiiya ɓalla gajau kǝ Bitrus dlaɓa. Tǝhala zǝlam hǝɗiikǝnana, aiyam lii ghacǝga tǝvǝgh kǝ Bitrus taa kǝ iina, “Bak jiijiira agha pal nǝng yan miitǝra. Aɗaba agha zhiil Galili nǝ ghǝravagha.”
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ Bitrus ɗaava ghǝraana, dlaɓa kaa tlafa ghǝran baz ndaha waɗǝg tǝvukwatǝr taakiya. “Ən sǝrgai var kǝ uudanǝn am tag nǝ uuram kǝ ǝlbǝg tǝghǝrǝn biya.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Batwatswatsǝra kaa wiig kǝ ghwatǝkala kǝ dǝga buwa. Kaa dzamnadzamǝg nǝ Bitrus kǝ ǝlbǝgi taghar nǝ Yesu taakiya, “Lakwti wiig nǝ ghwatǝkala shig buwa, agha da ɓallǝgaan kǝ agajauwa sǝrkwabi shig hǝkǝrd biya.” Dzamghana ba nǝ iin kwan kǝ ǝlbǝga. Kaa ɓǝlaru kǝ iin kǝ tuuga.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.