Marcos 14
glwl (GLWL) vs BKJ
1 Tǝmmaa ba hǝng bu kǝ Hwaɗaga Haarakǝssa Dzava Hǝnyaha ard Hwaɗaga Haarakǝssa Bruudi Kwal Yista, kaa gata ɗuula viiya Yesu kǝ maalah ma zhiilakǝsuufah ard lii tsaga adzahadzaha Musa dǝ gǝlgǝla, kiyava tsǝgaan kǝ iitǝra.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Ar taakiya, “Aa ɓagavbi daghuvala hwaɗagga haarakǝs biya, aɗaba aa da ciyarantbi nǝ uudah kǝ uushav biya.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Ma sartǝn ndza ma Bitani nǝ Yesu, za kaf ma vǝgya Siman kwa njikǝn vǝcca, kaa saas kǝ uussiin dǝ mǝrta wala tǝrshan reghareghaan kwa ba pir ganaan ɓagava dǝ nardi, cǝɓnan ɗiyarǝm kǝ iin ma ghǝra.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Kaa Badza ǝrviɗ kǝ uudahi ndzar vaakwahiina, am nǝ iitǝr ma taatakaatǝra, “Aa badzǝvda kiyavau wallǝn tǝrshin ǝndkwani?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Akwmaa vǝlavǝt nǝ iina, maa tlavkǝnatlǝg nǝ kwaɓa bariyam kwa juujig kǝ dǝga viig palla, maa velvtǝr kwaɓiin kǝ talagaha!” Kaa caagyi kǝ iitǝr tǝghǝr kǝ uusiin ba vaivaiya.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Ɗuwamarsɗuugga. Am gargya kiyavauwi? Abi, dǝgit maraw waa ɓagwi nǝ iina.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Ba kǝlaahǝnga am ba ǝmtaɗ dǝ talagaha. Mam naagaan am ɓagtǝraaɓag kǝ hɛrǝr aanji ba hǝra, aɗaba kaiya ǝn maay kǝlaahǝng ǝmtaɗ dǝ kuram biya.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ɓagaaɓag kǝ kǝlaa ndzǝɗaana. Ɗaighwaaɗaig nǝ iin kǝ walla tǝrshǝn tǝ vǝghaar lakuti kǝ da hǝɗakai kǝ uuda.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Bak jiirjiira wan tagkurtagga, baɗǝm vakavaki da tagav nǝ ǝlbǝg marawǝn ma duniya, da dzamav nǝ uussǝn kwakyarvad dǝgiti aɓaga nǝ iina.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Tǝhalakwaha, kaa dagau kǝ Yahuda Iskariyoti pal ma mbǝrzah kǝlawa tar buna davak maalah ma zhiilakǝsuufah kiyava vǝltǝru Yesu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Cinngaraba nǝ iitǝr ǝndkwana, kaa dlaig kǝ iitǝr ba vaivaiya, dlaɓa ar tara kǝ langiya vǝlgar kwaɓa. Kaa fǝgarzhafǝg kǝ Yahud kǝ gata ɗuula vǝlgaana.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Daavala faciya zunngwa hwaɗaga haarakǝssa bruudi kwal yista, kaa harra mbaklaka kǝ iitǝr bandkwa narǝt nǝ daadijahaatǝr kǝ ɓagaan kiyava hwaɗaga haarakǝssa dzava hǝnyaha, kaa ndavgarundavǝg nǝ mbǝrzahaan kǝ Yesu taakiya, “Vaakwar wa magha naag nǝng ma kǝmnda ɓadlǝkana kǝ vaki agha da zǝg nǝng kǝ haarakǝssa dzava hǝnyahi?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Kaa ɓǝlgantɓǝlg kǝ iin kǝ mbǝrzahaan buwa, amaa taa kǝ iitǝra, “Damdǝg damma huɗakǝssa. Am da nǝghǝganǝghǝg kǝ uudan dǝ tǝfuwa yuwa. Gatamarsgatǝga.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Aanji kwar kǝ hǝnyah wa dǝgaa nǝ iina, am tagar kǝ dadda hǝnyahiin taakiya, ‘Dadda tsaga dǝgit wa ndava taaki mǝr nǝ gudi ǝn da zǝg nai ard mbǝrzahar kǝ kaffa Hwaɗaga Haarakǝssa Dzavgaara Hǝnyahi?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Da markurdamarǝg nǝ iin kǝ maandala gud tǝghǝr kǝ guda sharaw kwa ɓadlavǝna mbakyarvad haarakǝssiina. Am da ɓadlkiyamna vaakwah kǝ dǝgzǝga.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Kaa dagal kǝ mbǝrzahaan damma huɗakǝssa, tlararatlǝg kǝ dǝgitah bandkwa tagatǝr Yesu. Kaa ɓadlǝna kǝ iitǝr kǝ dǝgzǝga Hwaɗagga Haarakǝssa Dzavgaara Hǝnyaha.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Bagaa ba hwaasa, kaa saas kǝ Yesu ard mbǝrzahaan kǝlawa tar buwa da hǝnyahiina.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Ar tǝghǝrdǝgga za kaffa, kaa am Yesuwa, “Bak jiirjiira wan tagkurtaga, pal makuram da vǝlkwavǝlga, kwa bandakwan za kaf ǝmtaɗ dǝ kaiya.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Cinngarubi nǝ mbǝrzahaan kǝ ǝmtakǝra ǝlbǝgǝn biya, kaa ba ndavǝg kǝ iitǝr ba da pallapalla, “Kai nii?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Ngwatǝrangug nǝ Yesu amaa, “Pal ma kuram kǝlawa tar buwna, kwa kǝm zǝg nǝmnd kaf ma kuu palla.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Da ǝmtsǝg nǝ Zǝra Uuda, bandkwa vindava tǝghǝr kǝ iina. Da dǝga zhuwadaal kǝ daddkwa da vǝlla Zǝra Uuda! Ngulǝm maa yaavabi vaani.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Ar tǝghǝrdǝgga za kaffa, kaa kǝsǝgankǝsǝg nǝ Yesu kǝ bruudiya, tagar kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla, lahǝnan vǝltǝr kǝ mbǝrzahaana, amaa, “Cauwamcauga, kwana iin nǝ vǝghara.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Tǝhala kwan dlaɓa, kǝsant kǝ iin kǝ kuwa yuwa inabi, tagar kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla, vǝltǝra. Kaa hǝɓguhǝɓǝg kǝ iitǝr baɗǝmmaatǝra.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Aiyama taa kǝ iitǝra, “Kwana iin nǝ avǝzara. Avǝza rǝgha langiya. Kwa da ɗǝyav dagal mbakyarvad uudah baɗyaka.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Bak jiijiir wan tagkurtaga, ǝn maadlai da hǝɓɓa yuwa inabi biya, bamma daghuvali ǝn da hǝɓɓǝg nai kwatlǝrǝn kǝ daalaan ma tlǝkǝssa Daadamazhigǝla.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Ɓǝlaraa ba nǝ iitǝr kǝ ǝngsa, tǝhala kwaha kaa dagal kǝ iitǝr dat Gaval kwa dǝ Uufaha Zaituna.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Am Yesu taa kǝ mbǝrzahaana, “Baɗǝmmaruw am da ǝmndǝrga am da ɗuukwaɗuuga, bandkwa vindava taakiya,
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 “Tǝhala ciigar ma gǝtlaha, ǝn da dǝgaa nai zǝngw tǝghǝr kǝskuram damma Galili.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Aiyam Bitrus taa kǝ iina, “Aanji ar ǝmndǝra baɗǝm ar ɗuukǝssa, ǝn da ɗuukǝs bi nai biya.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Am nǝ Yesu taa kǝ Bitrus, “Bak jiirjiir wan tagaktaga, haniina, lakuti wiig kǝ ghwatǝkal shǝg bu ma huuda vǝɗɗa, aghada ɓaggaan kǝ agajawa sǝrkwabi shǝg hǝkǝrɗa.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Kaa ba gwaigarsgwaig kǝ Bitrus ba vaivai taakiya, “Aanji da tsǝkwatsǝg nǝ uud ǝmtaɗ dǝ kǝgha, ǝn maay da ɓala gajawa sǝrak bi ba dǝm biya.” Baɗǝmaatǝr tagar band kwaha.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Kaa dagal kǝ iitǝr da vakavakin kwa ɗahav dǝ Getsemani, aiyam nǝ Yesu taa kǝ mbǝrzahaana, “Ndzamandzǝg vaakwana. Ən dagal da dzǝgwazhigǝla.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Kaa dagal kǝ iin ǝmtaɗ dǝ Bitrusa, ard Yakuba, ard Yuhwana. Tǝhalakwaha kaa mbǝkǝnmbǝg nǝ dlaɗǝn da hǝɓɓǝg nǝ iin ba vaivaiya, dlaɓa tsǝgharatsǝg kǝ vǝgha.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Aiyama taa kǝ iitǝra, “Shifǝgara hǝɓɓa dlaɗa ba vaivaiya bandgi na tsǝkwatsǝgga. Ndzamadzǝg vaakwana, famfǝg kǝ hyǝmiya, uufamuufǝgga.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Gavǝt ba nǝ iin da tǝvuukw hǝɗiikǝnan, kǝlla kǝ ghunji tǝ haiya, Kaa dzǝgwazhigǝl taaki akwama ɓagaɓaga, maa kǝsvaaran nǝ dlaɗna.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Amaa, “Abba, Daada, aanji kwar kǝ dǝgita ɓagaɓag vakagha. Kǝswaarakǝssǝg kǝ kuwa dlaɗna. Bakǝvakwaha, ɓag kǝ dǝgiti agha naag nǝnga, dǝgiti ǝn naag nai biya.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Sagha ba nǝ iina, kaa tlǝtǝraatlǝg kǝ iin kǝ mbǝrzahaan hǝnahaara, amaa taa kǝ Bitrusa, “Bitrus, agha hǝnahaara? Mbats agha dzǝgwanti kǝ fahyǝmi aanji dǝga aw pall biya?
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Famfǝg kǝ hyǝmiya, am dzǝgwan kǝ zhigǝla haik kǝ mbǝɗǝg kǝsuram tǝɗuula fǝshǝga. Bak jiijiira, naaghantnaag nǝ shǝɗǝkwa, vǝgh wa maay ndzǝɗ biya.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Kaa gwiya dagal kǝ iin da dzǝgwazhigǝla, gwayaars bak kwahiin kǝ dzǝgwazhigǝla.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Gwiyaghǝra ba nǝ iin saassa, tlatǝraa ba hǝnahaara mbakyarvad haar ma gyiyaatǝr ba vaivaiya. Pǝletǝrvapelǝg nǝ dǝgiti ar da tagar nǝ iitǝra.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Gwiyaa ba nǝ iin da vakaatǝr kǝ dǝga hǝkǝrɗa, amaa taa kǝ iitǝra, “Gwaastǝn am ba ndzǝggaan hǝnahaar am ɗǝya kuɗǝgga? Atlanama! Wa ɓagaaɓag sarta kwada vǝlav Zǝra Uud damma dǝv kǝ yaa dadda haipaha.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Ciyamciiga, jiiyam dagala! Wa sǝghǝvsǝg daddakwa da vǝla kaiya!”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Ba ndzǝggaan Yesu ba taa ghaiya, kaa sagau kǝ Yahud pal ma mbǝrzahaan kǝlawa tar buwna, sarǝv ǝmtaɗ dǝ uudah ba ɗyaka dǝ katsakarah ard zadah vakaatǝra, ɓǝlartǝrǝt nǝ maalah ma zhiilakǝsuufaha, ard lii tsaga adzahadzaha Muusa, ard tlǝvuukwaha.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Tagatǝratag nǝ Yahud kǝ ɗuuli da vǝlǝg nǝ iin kǝ Yesu, amaa, “Daddakwa ǝn da bǝrhuug naiya, iin nǝ uud nǝ iina. Viiyamǝtviiga, langamlanga, hǝkyamnahǝkyig ba marawa.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Bad dagauwa Yahud wah da vak Yesu, amaa taa kǝ iina, “Dadda tsagadǝgit!” Kaa bǝrhugaan kǝ iina.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Kaa viigǝtviig kǝ uudahiin kǝ Yesu, ar hǝkinan ba marawa.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Kaa tǝɗdatǝɗǝg nǝ pal ma mbǝrzaha Yesu kwandza ghacǝga tǝvǝgh kǝ iina, kǝ katsakaraana, ghudarda kǝ hyǝmi kǝ kwatǝnah maala zhillakǝsuufa.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Am Yesu taa kǝ iitǝra, “Amaa sagal dǝ katsakarah ard zadah sa viiya kai bandgi ǝn dadda zaa ɗuula?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Ba kǝlahǝnga ǝn ba ǝmtaaɗ dǝ kuram ma gaagazaiya vǝgya Daadamazhigǝl ǝn tsagadigita, viiyamkwa biya. Barari righǝvant nǝ dǝgiti vindava ma kakaɗa Daadamazhigǝla.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Tǝhalakwaha baɗǝm mbǝrzahaan ɗuwarǝsɗuga, ǝmndraraǝmndrǝga.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Ndza mǝng nǝ daala zǝriin gata Yesu tǝhala, maay nǝ sǝɗav tǝ vǝghaan biya, ba nuura kalti. Naha viiyarviig nǝ uudaha,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 Kaa ɗugarǝsɗug kǝ sǝɗavan ma dǝvaatǝra, kaa ǝmdǝradagal bad suuha.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Kaa lanngaan kǝ iitǝr kǝ Yesu da vǝgya maal batingting ma zhiilakǝsuufa, kaa dzahvǝtdzahǝg kǝ maalah ma zhiilakǝsuufaha, ard tlǝvuukwaha, ard lii tsaga adzahadzaha Musa da vaakwahiina.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Kaa gatǝgaan kǝ Bitrus kǝ Yesu tǝhal tǝhala, ba bǝtky tagwavaatǝra. Gatǝgharsgatǝg ba tangw damma huɗa gaagazaiya vǝgya zhillakǝsuuf ba tingtinga. Cǝhura kǝ iin ǝmtaɗ dǝ lii uuffa hǝnyaha, ɗiira kaara.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Gatargatǝg nǝ maalaha ma zhillakǝsuufaha ard gyiɗa maalah badǝm kǝ dǝgiti maraa da tlǝkǝna nǝ iitǝr kǝ shiid tǝghǝr kǝ Yesu taakiya, ɓagaɓag kǝ haipa kiyava tsǝgaan kǝ iitǝra, bakǝvakwaha, viiyarǝti dǝ haip biya.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Ghwadararsghwadǝg nǝ uudah ba ɗyak kǝ fiid kǝ Yesu, bakǝvakwaha ndzaabi ghaiyatǝr tǝ dǝgit pal biya.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Tǝhalakwaha kaa gwiya ciig kǝ kyǝlǝm uudaha, ar ghwudars kǝ fiid kǝ Yesu taakiya,
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Cinngamndacinng tagadatag taakiya, ‘Ən dlagnadlag kǝ vǝgya Daadamazhigǝlǝn kwa ndǝraran nǝ uudaha, ǝn ndǝrant kwatlǝrǝn bamma hǝng hǝkǝrɗa, kwa ndǝrg uud biya.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Bakǝvakwah ǝlbǝgahaatǝr ndzaabi tǝ dǝgit pal biya.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Kaa ciig kǝ maal batinting ma zhillakǝsuufah ghacan mataatakaatǝra, kaa ndavǝgarundavǝg kǝ iin kǝ Yesu, amaa, “Agha maay dǝ ǝlbǝg biya? Əlbǝgahaan aa tagav tǝghǝr kǝskǝgh nǝm?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Bakǝvakwaha mbǝɗabi nǝ Yesu kǝ ghaiyan biya, ndza kǝ iin ba ɗǝwa. Kaa gwiya ndavgarundavǝg kǝ maal batingting ma zhillakǝsuuf taakiya, “Kǝgh haa nǝ Kǝristi, Zǝra Daddakwa dǝ barkna?”
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Ngwangw nǝ Yesu taakiya, “Aana ba kaiya. Am da nǝghanǝghǝg kǝ Zǝra Uuda ndzǝgan tǝ dǝvaa kaffa Daadamazhigǝl ǝmkyaɗaka, dlaɓa da saay ma akumba zhigǝla.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Kaa tahnatahǝg kǝ maal batingting ma zhillakǝsuuf kǝ sǝɗavahaana, amaa, “Kwar kǝ shiid dlaɓ wa kiyam naag nǝ miyami?
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Cinngamacing dlaɓa ghǝravaru kǝ badza ɗaaga Daadamazhigǝl aa tag nǝ iina! Auwam nǝ urami?” Kaa ghudgardaghud nǝ uudahi ndzar vaakwahiin baɗǝm kǝ shariya taakiya aa tsǝvatsǝgga.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Kaa fǝgarzhafǝg nǝ kyalǝmah kǝ tafgarǝv ashavaiya, ar mbuusaaraka kǝ gyiya, dlaɓa ar dlagharaa kǝ tsǝgga, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Tagga kǝ daddakwa tsakǝgha!” Lii uuffa wakyagh dlaɓa ndakwani kaa kalgaan kǝ iitǝra.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Ndza mangyila gaagazaiya hǝnyaha nǝ Bitrusa, kaa sagau kǝ dǝghwiin pal ma kwatnaha maal batingting ma zhiilakǝsuuf da vaakwahiina.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Nǝgha ba nǝ iin kǝ Bitrus ɗiira kaara, kaa vazǝgaan kǝ iin ba marawa, amaa taa kǝ iina, “Kǝgh ndakwi agha ǝmtaɗ dǝ Yesu zhilla Nazareta!”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Kaa ɓalla gajau kǝ Bitrusa, amaa, “Ən sǝrgabi var kǝ dǝgiti agha tag nǝng biya. Nǝghanaakabi ba lingiling biya!” Tagada ba nǝ iin kǝ kwaha, Kaa ciya dagal kǝ iin damma bǝrcama hǝnyahiina, kaa wiig kǝ ghwatkala tǝhala kwaha.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Gwiiya nǝgha ba nǝ dǝghwǝn kǝ Bitrus vaakwaha, kaa tagatǝrtag kǝ iin kǝ lii ghacǝga vaakwahiina, “Kwan ndakwani pal ghǝravaan ma iitǝra.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Kaa gwiiya ɓalla gajau kǝ Bitrus dlaɓa. Tǝhala zǝlam hǝɗiikǝnana, aiyam lii ghacǝga tǝvǝgh kǝ Bitrus taa kǝ iina, “Bak jiijiira agha pal nǝng yan miitǝra. Aɗaba agha zhiil Galili nǝ ghǝravagha.”
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ Bitrus ɗaava ghǝraana, dlaɓa kaa tlafa ghǝran baz ndaha waɗǝg tǝvukwatǝr taakiya. “Ən sǝrgai var kǝ uudanǝn am tag nǝ uuram kǝ ǝlbǝg tǝghǝrǝn biya.”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Batwatswatsǝra kaa wiig kǝ ghwatǝkala kǝ dǝga buwa. Kaa dzamnadzamǝg nǝ Bitrus kǝ ǝlbǝgi taghar nǝ Yesu taakiya, “Lakwti wiig nǝ ghwatǝkala shig buwa, agha da ɓallǝgaan kǝ agajauwa sǝrkwabi shig hǝkǝrd biya.” Dzamghana ba nǝ iin kwan kǝ ǝlbǝga. Kaa ɓǝlaru kǝ iin kǝ tuuga.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.