Marcos 12
glwl (GLWL) vs VC
1 Kaa zavuukw kǝ Yesu dǝ tagtǝr garava. Amaa, “Ndza mǝng nǝ uuda nǝ iin kwa ndza ɓagaa guuha inabiya, ngal tsarvaara kǝ iin dǝ hǝrgha takka, kwaɗa kǝ vakka pǝrtsa zǝraana, ndǝra kǝ iin kǝ gud kiyava dadda uufǝgaana. Vǝltǝr kǝ mbuucaan kǝ yaa dadda uusǝgga, kaa dagal kǝ iin damma kwatlǝrǝn kǝ larda.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Ɓaggaa ba sarta caa zǝra inabi, kaa ɓǝlgantɓǝlg kǝ dadda guhǝn kǝ kwatnahaan davak lii cauwara mbuca guhna, kiyava sǝgarda kyallǝma zarha inabi ma guha.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Kaa viigǝtviig kǝ lii cauwara mbuucǝna, ar kalaakan, ar lagwars dagal bad dǝvaan dlǝɓa.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Kaa gwiya ɓǝltǝrant kǝ kwatlǝrn kǝ kwatanaha. Kaa tsǝgaan kǝ iitǝr kǝ uudanǝn ma ghǝra, ar vǝlar kǝ dlaɗa.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Gwiya ɓǝlant kwatlǝrǝna, ar tsan lii cauwara mbuuca guhna. Ɓǝltǝrant dlaɓ kǝ kyalǝm baɗyaka, kaa kalgakalǝg nǝ lii cauwara mbuuca guhǝn kǝ kyallǝma, ar ciɓa kǝ kyallǝmahaatǝra.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Gwastǝn badlaɓ nǝ uud pall kwada ɓǝlǝg nǝ iina, iin nǝ zǝraana, kwa waig nǝ iina. Tǝhalakwaha kaa bǝlgaan kǝ iin da vakaatǝra, kaa tagaan kǝ iin taakiya, ‘Mbatak, ar da fǝgaarafǝg kǝ zǝrara.’
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Ar takkǝva lii cauwara mbuuca guhhǝn matatakatǝra, ‘Wanci nǝ dadda gwiya guhna, na tsiyamatsǝgga, kiyava nǝg guhiin kǝ dǝga miyama.’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Kaa viigǝtviig kǝ iitǝra, ar tsana, ar ɗuuldan kǝ tluwa vǝghaan da gyǝlga ghǝrgha.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 “Kaa ndavtǝrundavǝg kǝ Yesu, amaa, ‘Awa da ɓag nǝ dadda guhinii? Da sagau da cǝɓa kǝ lii cauwara mbuuca guhǝna, da vǝltǝr kǝ guhiin kǝ uudahitlǝrna.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Mbats tapamnabi kǝ karanta kwanǝn kǝ vindǝga ǝlbǝga Daadamazhigǝlǝn biya? Aɗaba vindavindan taakiya,
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Kwanna tlǝra Yaazhigǝla,
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Kaa gata ɗuula viigaan kǝ maalaha Yahudaha, mbakyarvad nǝgharaakanǝghǝg taakiya tag tǝghǝr kǝ iitǝr kǝ garavǝna. Aɗaba gǝdzar uudaha. Mbakyarvad kwaha ar ɗuwars, kaa dagal kǝ iitǝra.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Tǝhala zǝlam hǝɗiikǝna, ar ɓǝlant kǝ kyalǝma Farisiyah ard uudaha Hirudusa, kiyava ngarant dlǝgǝd kǝ Yesu ma ǝlbǝgahi da tag nǝ iina.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Tsugwara ba nǝ-iitǝra, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, kǝm sǝrgasǝrǝg agha dadda jiira. Ba dǝgit pal nǝ uudah vakagha, aɗaba agha maay fa dagar ma uudah biya. Dlaɓa agha tsagaan kǝ ɗuula Daadamazhigǝl bak jiira. Magha tlǝg nǝng kalkalaan kǝskǝmnd ɗiigar hadam kǝ Kaisar tlǝkǝssa Ruma ɗyaka nii kalkalaan bihi?
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Kǝm ɗiigaan nii, kǝm maay hii?” Nǝghaakanǝghǝg Yesu kǝ muniyaatǝra, amaa taa kǝ iitǝra, “Aujilbǝg kǝskuram fǝsha kaiyi? Anakam kwabiin ɗiyav hadamiin dǝ vakaiyǝn ndana.”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Kaa sǝgardaasǝg kǝ iitǝra, amaa taa kǝ iitǝr, “Garava war ard ɗaaga war wa tǝ vakaini?”
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Am Yesu taa kǝ iitǝra, “Dǝga Kaisar am vǝlar kǝ Kaisara. Dǝga Daadamazhigǝl dlaɓa am vǝlar kǝ Daadamazhigǝla.” Kaa ɓaa jappǝraan kǝ iitǝr ba vaivaiya.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Sarǝvsǝg nǝ kyalǝma Sadukiyah sa vak kǝ Yesu. Iitǝr wa taakiya maay ciig ma gǝtlah biya. Kaa ndavgarundavǝg kǝ iitǝr taakiya,
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Dadda tsaga dǝgita, vindakǝmndavindǝg nǝ Muusa taakiya akwama ǝmtsaaǝmtsǝg nǝ uudan kwal yigga kǝ zǝr dǝ uusaana, barari kǝsgaan nǝ zǝraabaan kǝ uusiina, yahara kǝ zarah kǝ zǝraabaana.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Ndza mǝng zarhabaabah uuɗiffa, kǝsuukǝsǝg yag kǝ uus mtsan bakwal yigga kǝ zǝra.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Kaa kǝsguukǝsǝg kǝ zǝra bu kǝ uusiina, ghǝravaan ndakwi ǝmtsaa bakwal zǝra. Dǝga hǝkǝrɗ ndakwani band kwaha.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Bandkwah dlaɓa uuɗif ǝmtaɗaatǝra, ǝmtsahara bakwal zǝra. Tǝhalakwaha kaa ǝmtsǝg kǝ uusiina.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Aitsa, da nǝg kǝ uusa warci pal ma iitǝr davala ciig magǝtlahi? Aɗaba uuɗifamtaɗatǝr kǝssarukǝsǝga.”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Ngwatǝrangug nǝ Yesu, amaa, “Dzamaghǝraru kalkal biya mbakyarvad am sǝrgabi kǝ Əlbǝga Daadamazhigǝl vindavindan biya, am sǝrgabi dlaɓ kǝ ndzǝɗa Daadamazhigǝl biya.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Masartǝn da ciig lii ǝmtsaharaǝmtsahǝg tǝ faaya, ar da maay ghwalvah kǝssa uus biya, ǝnghwasah ndakwani ar maay da kǝssa zhiil biya, ar da nǝg band zǝrɓǝlgah kwa ma ghǝrazhigǝla.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Tǝghǝr kǝ ciig ma gǝtlaha, tapamnabi kǝ karantǝgaan ma kakaɗa Muus tǝghǝr kǝ kaar zǝg tǝ uuf ma suuy, taakiya, ‘Kai Daadamazhigǝla Ibrahima, ard dǝga Ishaku, ard dǝga Yakubu biya’?
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Iina, Daadamazhigǝla lii ruwaraaruug biya, dǝga lii dǝ shiffǝga. Tǝkamaatǝkǝg ba linglinga.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Pall ma lii tsaga adzahadzaha Muus tlatǝraatlǝg ar ɓalagajawa ma taatakaatǝra. Nǝghaaka ba nǝ iin taakiya ngwatǝrangug Yesu ba kalkala, kaa ndavǝgarundavǝg kǝ iin taakiya, “Kwar kǝ adzahadzah wa juujig ba vaivayi?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ngugharangug nǝ Yesu amaa, “Kwa juujig baɗǝmma iin taakiya, ‘Cinngamcinng, uudaha Israˈla, Yaazhigǝl Daadamazhigǝlamiyama, Yaazhigǝl ba palla.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Waig kǝ Yaazhigǝl Daadamazhigǝlagh dǝ ǝrviɗmahuɗagh baɗǝmma, ard shifǝggagh baɗǝmma, ard dzamaghǝragh baɗǝmma, ard ndzǝɗagh baɗǝmma.’
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Dǝga bu iin taakiya, ‘Waig kǝ tlǝghaarawakyaghagh band kwagha naag nǝng kǝ ghǝragh.’ Maay nǝ watlǝrn kǝ dzahadzahi juujig kǝ kwanahaan biya.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Aiyam dadda tsaga adzahadzahǝn taa kǝ Yesu, “Tagghǝdatag bakalkal dadda tsagadǝgita, Daadamazhigǝl ba palla, maay watlǝrn biya ba iina.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Aa waiyavwaig bad rǝviɗmahuuɗ palla, ard dzamaghǝragh baɗɗǝmma, ard ndzǝɗagh baɗɗǝmma, agha waiyant kǝ tlǝghaarawakyaghagh band ghǝragha, juujig baɗǝm kǝ kyulǝgga ǝmcagga ard kyulǝgga hǝrga.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Nǝgha ba nǝ Yesu kǝ ɗuuli ngwaa nǝ iin dǝ dabariya, aiyama taa kǝ iina, “Aghaba hɛɛf dǝ tlǝksa Daadamazhigǝla.” Tahalakwaha maadlai wa gwiya shughaana gyiya ndavgaru dǝgiti tlǝrn biya.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Ma sarta kwandza tsaga dǝgit nǝ Yesu ma vǝgya Daadamazhigǝla, kaa ndavtǝruundavǝg kǝ iin taakiya, “Ar tag ndar nǝ lii tsaga adzahadzah taakiya Kǝristi zǝra Daudi?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 “Dauda kataghǝran ndakwi, tǝdvad Shǝɗɗǝkw Daadamazhigǝl tagaatag taakiya,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 “Ba Dauda kataghǝran ndakwi ɗahaɗahǝg kǝ iin dǝ ‘Yaazhigǝla’. Da nǝg ndar kaci kǝ zǝr vak Daudi?” Cinngaraba nǝ uudah kǝ ǝlbǝgǝn taggada nǝ Yesuna, kaa dlaig kǝ iitǝra.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Ma tsagaanaana, am Yesu, “Famfǝg kǝ hǝnkal dǝ lii tsaga adzahadzaha Musa, ar naa ba gwaiyav ma sǝɗav ɗyakɗyaka. Dlaɓa ar naa ba tagvǝtǝr nǝ uuss ma kasukwa.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Ar naa ba vǝlǝvtǝr nǝ dǝga ndzǝganah ndang ma guda dzǝgwazhigǝla, ard dǝga ndzǝgaan maraw vakka hwaɗaga.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Iitǝr nǝ lii za kadlanga ǝnghwasahi ǝmtsahara zalahaatǝra. Dlaɓa ar dzǝgwazhigǝl tlaɗɗa kiyava nǝghǝvtǝrnǝghǝgga. Da vǝlǝvtǝrvǝlǝg dlad ba vaivaiya.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Cǝhurga ma guda dzǝgwazhigǝla nǝ Yesu vaka cauwa ndzayau, vazza ɗuuli ar diig nǝ uudah kǝ kwaɓatǝr ma dǝga ɗǝya ndzayau. Kyalǝma yaa dadda hyahha baɗyaka ar ɗiigaan kǝ kwaɓ baɗyaka.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Kaa sagau kǝ wagiggiin talaga, ɗǝya kǝ kalami buwa, kwa dǝt bi nǝ pallǝraan dat kwaɓ biya.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Kaa ɗahgantɗahǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaana, amaa kǝ iitǝra, “Ba jiirjiira, wan tagkurtaga, kwabǝn aa ɗiiga nǝ wagigǝn ma dǝga ɗǝya ndzayauna, juujig kǝ dǝga kyalma uudah baɗǝma.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Baɗǝmmaatǝr vǝlarda bamma ɗyakǝra dǝgiti ar dǝvakai nǝ iitǝra, wagyigna, ma ndzǝgana talagǝraana vǝladavǝlǝg kǝ dǝgiti dǝvakai nǝ iin baɗǝmma, baz dǝgiti tsaghǝr nǝ iin tǝ vakaiya.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.