Marcos 12

glwl (GLWL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kaa zavuukw kǝ Yesu dǝ tagtǝr garava. Amaa, “Ndza mǝng nǝ uuda nǝ iin kwa ndza ɓagaa guuha inabiya, ngal tsarvaara kǝ iin dǝ hǝrgha takka, kwaɗa kǝ vakka pǝrtsa zǝraana, ndǝra kǝ iin kǝ gud kiyava dadda uufǝgaana. Vǝltǝr kǝ mbuucaan kǝ yaa dadda uusǝgga, kaa dagal kǝ iin damma kwatlǝrǝn kǝ larda.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Ɓaggaa ba sarta caa zǝra inabi, kaa ɓǝlgantɓǝlg kǝ dadda guhǝn kǝ kwatnahaan davak lii cauwara mbuca guhna, kiyava sǝgarda kyallǝma zarha inabi ma guha.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Kaa viigǝtviig kǝ lii cauwara mbuucǝna, ar kalaakan, ar lagwars dagal bad dǝvaan dlǝɓa.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Kaa gwiya ɓǝltǝrant kǝ kwatlǝrn kǝ kwatanaha. Kaa tsǝgaan kǝ iitǝr kǝ uudanǝn ma ghǝra, ar vǝlar kǝ dlaɗa.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Gwiya ɓǝlant kwatlǝrǝna, ar tsan lii cauwara mbuuca guhna. Ɓǝltǝrant dlaɓ kǝ kyalǝm baɗyaka, kaa kalgakalǝg nǝ lii cauwara mbuuca guhǝn kǝ kyallǝma, ar ciɓa kǝ kyallǝmahaatǝra.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Gwastǝn badlaɓ nǝ uud pall kwada ɓǝlǝg nǝ iina, iin nǝ zǝraana, kwa waig nǝ iina. Tǝhalakwaha kaa bǝlgaan kǝ iin da vakaatǝra, kaa tagaan kǝ iin taakiya, ‘Mbatak, ar da fǝgaarafǝg kǝ zǝrara.’
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Ar takkǝva lii cauwara mbuuca guhhǝn matatakatǝra, ‘Wanci nǝ dadda gwiya guhna, na tsiyamatsǝgga, kiyava nǝg guhiin kǝ dǝga miyama.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Kaa viigǝtviig kǝ iitǝra, ar tsana, ar ɗuuldan kǝ tluwa vǝghaan da gyǝlga ghǝrgha.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 “Kaa ndavtǝrundavǝg kǝ Yesu, amaa, ‘Awa da ɓag nǝ dadda guhinii? Da sagau da cǝɓa kǝ lii cauwara mbuuca guhǝna, da vǝltǝr kǝ guhiin kǝ uudahitlǝrna.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Mbats tapamnabi kǝ karanta kwanǝn kǝ vindǝga ǝlbǝga Daadamazhigǝlǝn biya? Aɗaba vindavindan taakiya,
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Kwanna tlǝra Yaazhigǝla,
11 Isto procede do Senhor
12 Kaa gata ɗuula viigaan kǝ maalaha Yahudaha, mbakyarvad nǝgharaakanǝghǝg taakiya tag tǝghǝr kǝ iitǝr kǝ garavǝna. Aɗaba gǝdzar uudaha. Mbakyarvad kwaha ar ɗuwars, kaa dagal kǝ iitǝra.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Tǝhala zǝlam hǝɗiikǝna, ar ɓǝlant kǝ kyalǝma Farisiyah ard uudaha Hirudusa, kiyava ngarant dlǝgǝd kǝ Yesu ma ǝlbǝgahi da tag nǝ iina.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Tsugwara ba nǝ-iitǝra, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, kǝm sǝrgasǝrǝg agha dadda jiira. Ba dǝgit pal nǝ uudah vakagha, aɗaba agha maay fa dagar ma uudah biya. Dlaɓa agha tsagaan kǝ ɗuula Daadamazhigǝl bak jiira. Magha tlǝg nǝng kalkalaan kǝskǝmnd ɗiigar hadam kǝ Kaisar tlǝkǝssa Ruma ɗyaka nii kalkalaan bihi?
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Kǝm ɗiigaan nii, kǝm maay hii?” Nǝghaakanǝghǝg Yesu kǝ muniyaatǝra, amaa taa kǝ iitǝra, “Aujilbǝg kǝskuram fǝsha kaiyi? Anakam kwabiin ɗiyav hadamiin dǝ vakaiyǝn ndana.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Kaa sǝgardaasǝg kǝ iitǝra, amaa taa kǝ iitǝr, “Garava war ard ɗaaga war wa tǝ vakaini?”
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Am Yesu taa kǝ iitǝra, “Dǝga Kaisar am vǝlar kǝ Kaisara. Dǝga Daadamazhigǝl dlaɓa am vǝlar kǝ Daadamazhigǝla.” Kaa ɓaa jappǝraan kǝ iitǝr ba vaivaiya.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Sarǝvsǝg nǝ kyalǝma Sadukiyah sa vak kǝ Yesu. Iitǝr wa taakiya maay ciig ma gǝtlah biya. Kaa ndavgarundavǝg kǝ iitǝr taakiya,
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 “Dadda tsaga dǝgita, vindakǝmndavindǝg nǝ Muusa taakiya akwama ǝmtsaaǝmtsǝg nǝ uudan kwal yigga kǝ zǝr dǝ uusaana, barari kǝsgaan nǝ zǝraabaan kǝ uusiina, yahara kǝ zarah kǝ zǝraabaana.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Ndza mǝng zarhabaabah uuɗiffa, kǝsuukǝsǝg yag kǝ uus mtsan bakwal yigga kǝ zǝra.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Kaa kǝsguukǝsǝg kǝ zǝra bu kǝ uusiina, ghǝravaan ndakwi ǝmtsaa bakwal zǝra. Dǝga hǝkǝrɗ ndakwani band kwaha.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Bandkwah dlaɓa uuɗif ǝmtaɗaatǝra, ǝmtsahara bakwal zǝra. Tǝhalakwaha kaa ǝmtsǝg kǝ uusiina.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Aitsa, da nǝg kǝ uusa warci pal ma iitǝr davala ciig magǝtlahi? Aɗaba uuɗifamtaɗatǝr kǝssarukǝsǝga.”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Ngwatǝrangug nǝ Yesu, amaa, “Dzamaghǝraru kalkal biya mbakyarvad am sǝrgabi kǝ Əlbǝga Daadamazhigǝl vindavindan biya, am sǝrgabi dlaɓ kǝ ndzǝɗa Daadamazhigǝl biya.
24 Jesus respondeu:
25 Masartǝn da ciig lii ǝmtsaharaǝmtsahǝg tǝ faaya, ar da maay ghwalvah kǝssa uus biya, ǝnghwasah ndakwani ar maay da kǝssa zhiil biya, ar da nǝg band zǝrɓǝlgah kwa ma ghǝrazhigǝla.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Tǝghǝr kǝ ciig ma gǝtlaha, tapamnabi kǝ karantǝgaan ma kakaɗa Muus tǝghǝr kǝ kaar zǝg tǝ uuf ma suuy, taakiya, ‘Kai Daadamazhigǝla Ibrahima, ard dǝga Ishaku, ard dǝga Yakubu biya’?
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Iina, Daadamazhigǝla lii ruwaraaruug biya, dǝga lii dǝ shiffǝga. Tǝkamaatǝkǝg ba linglinga.”
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Pall ma lii tsaga adzahadzaha Muus tlatǝraatlǝg ar ɓalagajawa ma taatakaatǝra. Nǝghaaka ba nǝ iin taakiya ngwatǝrangug Yesu ba kalkala, kaa ndavǝgarundavǝg kǝ iin taakiya, “Kwar kǝ adzahadzah wa juujig ba vaivayi?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Ngugharangug nǝ Yesu amaa, “Kwa juujig baɗǝmma iin taakiya, ‘Cinngamcinng, uudaha Israˈla, Yaazhigǝl Daadamazhigǝlamiyama, Yaazhigǝl ba palla.
29 Jesus respondeu:
30 Waig kǝ Yaazhigǝl Daadamazhigǝlagh dǝ ǝrviɗmahuɗagh baɗǝmma, ard shifǝggagh baɗǝmma, ard dzamaghǝragh baɗǝmma, ard ndzǝɗagh baɗǝmma.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Dǝga bu iin taakiya, ‘Waig kǝ tlǝghaarawakyaghagh band kwagha naag nǝng kǝ ghǝragh.’ Maay nǝ watlǝrn kǝ dzahadzahi juujig kǝ kwanahaan biya.”
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Aiyam dadda tsaga adzahadzahǝn taa kǝ Yesu, “Tagghǝdatag bakalkal dadda tsagadǝgita, Daadamazhigǝl ba palla, maay watlǝrn biya ba iina.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Aa waiyavwaig bad rǝviɗmahuuɗ palla, ard dzamaghǝragh baɗɗǝmma, ard ndzǝɗagh baɗɗǝmma, agha waiyant kǝ tlǝghaarawakyaghagh band ghǝragha, juujig baɗǝm kǝ kyulǝgga ǝmcagga ard kyulǝgga hǝrga.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Nǝgha ba nǝ Yesu kǝ ɗuuli ngwaa nǝ iin dǝ dabariya, aiyama taa kǝ iina, “Aghaba hɛɛf dǝ tlǝksa Daadamazhigǝla.” Tahalakwaha maadlai wa gwiya shughaana gyiya ndavgaru dǝgiti tlǝrn biya.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Ma sarta kwandza tsaga dǝgit nǝ Yesu ma vǝgya Daadamazhigǝla, kaa ndavtǝruundavǝg kǝ iin taakiya, “Ar tag ndar nǝ lii tsaga adzahadzah taakiya Kǝristi zǝra Daudi?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 “Dauda kataghǝran ndakwi, tǝdvad Shǝɗɗǝkw Daadamazhigǝl tagaatag taakiya,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 “Ba Dauda kataghǝran ndakwi ɗahaɗahǝg kǝ iin dǝ ‘Yaazhigǝla’. Da nǝg ndar kaci kǝ zǝr vak Daudi?” Cinngaraba nǝ uudah kǝ ǝlbǝgǝn taggada nǝ Yesuna, kaa dlaig kǝ iitǝra.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ma tsagaanaana, am Yesu, “Famfǝg kǝ hǝnkal dǝ lii tsaga adzahadzaha Musa, ar naa ba gwaiyav ma sǝɗav ɗyakɗyaka. Dlaɓa ar naa ba tagvǝtǝr nǝ uuss ma kasukwa.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Ar naa ba vǝlǝvtǝr nǝ dǝga ndzǝganah ndang ma guda dzǝgwazhigǝla, ard dǝga ndzǝgaan maraw vakka hwaɗaga.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Iitǝr nǝ lii za kadlanga ǝnghwasahi ǝmtsahara zalahaatǝra. Dlaɓa ar dzǝgwazhigǝl tlaɗɗa kiyava nǝghǝvtǝrnǝghǝgga. Da vǝlǝvtǝrvǝlǝg dlad ba vaivaiya.”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Cǝhurga ma guda dzǝgwazhigǝla nǝ Yesu vaka cauwa ndzayau, vazza ɗuuli ar diig nǝ uudah kǝ kwaɓatǝr ma dǝga ɗǝya ndzayau. Kyalǝma yaa dadda hyahha baɗyaka ar ɗiigaan kǝ kwaɓ baɗyaka.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Kaa sagau kǝ wagiggiin talaga, ɗǝya kǝ kalami buwa, kwa dǝt bi nǝ pallǝraan dat kwaɓ biya.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Kaa ɗahgantɗahǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaana, amaa kǝ iitǝra, “Ba jiirjiira, wan tagkurtaga, kwabǝn aa ɗiiga nǝ wagigǝn ma dǝga ɗǝya ndzayauna, juujig kǝ dǝga kyalma uudah baɗǝma.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Baɗǝmmaatǝr vǝlarda bamma ɗyakǝra dǝgiti ar dǝvakai nǝ iitǝra, wagyigna, ma ndzǝgana talagǝraana vǝladavǝlǝg kǝ dǝgiti dǝvakai nǝ iin baɗǝmma, baz dǝgiti tsaghǝr nǝ iin tǝ vakaiya.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.