Marcos 12
glwl (GLWL) vs NTLH
1 Kaa zavuukw kǝ Yesu dǝ tagtǝr garava. Amaa, “Ndza mǝng nǝ uuda nǝ iin kwa ndza ɓagaa guuha inabiya, ngal tsarvaara kǝ iin dǝ hǝrgha takka, kwaɗa kǝ vakka pǝrtsa zǝraana, ndǝra kǝ iin kǝ gud kiyava dadda uufǝgaana. Vǝltǝr kǝ mbuucaan kǝ yaa dadda uusǝgga, kaa dagal kǝ iin damma kwatlǝrǝn kǝ larda.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Ɓaggaa ba sarta caa zǝra inabi, kaa ɓǝlgantɓǝlg kǝ dadda guhǝn kǝ kwatnahaan davak lii cauwara mbuca guhna, kiyava sǝgarda kyallǝma zarha inabi ma guha.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Kaa viigǝtviig kǝ lii cauwara mbuucǝna, ar kalaakan, ar lagwars dagal bad dǝvaan dlǝɓa.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Kaa gwiya ɓǝltǝrant kǝ kwatlǝrn kǝ kwatanaha. Kaa tsǝgaan kǝ iitǝr kǝ uudanǝn ma ghǝra, ar vǝlar kǝ dlaɗa.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Gwiya ɓǝlant kwatlǝrǝna, ar tsan lii cauwara mbuuca guhna. Ɓǝltǝrant dlaɓ kǝ kyalǝm baɗyaka, kaa kalgakalǝg nǝ lii cauwara mbuuca guhǝn kǝ kyallǝma, ar ciɓa kǝ kyallǝmahaatǝra.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Gwastǝn badlaɓ nǝ uud pall kwada ɓǝlǝg nǝ iina, iin nǝ zǝraana, kwa waig nǝ iina. Tǝhalakwaha kaa bǝlgaan kǝ iin da vakaatǝra, kaa tagaan kǝ iin taakiya, ‘Mbatak, ar da fǝgaarafǝg kǝ zǝrara.’
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Ar takkǝva lii cauwara mbuuca guhhǝn matatakatǝra, ‘Wanci nǝ dadda gwiya guhna, na tsiyamatsǝgga, kiyava nǝg guhiin kǝ dǝga miyama.’
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Kaa viigǝtviig kǝ iitǝra, ar tsana, ar ɗuuldan kǝ tluwa vǝghaan da gyǝlga ghǝrgha.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 “Kaa ndavtǝrundavǝg kǝ Yesu, amaa, ‘Awa da ɓag nǝ dadda guhinii? Da sagau da cǝɓa kǝ lii cauwara mbuuca guhǝna, da vǝltǝr kǝ guhiin kǝ uudahitlǝrna.
9 Aí Jesus perguntou:
10 Mbats tapamnabi kǝ karanta kwanǝn kǝ vindǝga ǝlbǝga Daadamazhigǝlǝn biya? Aɗaba vindavindan taakiya,
10 Vocês não leram o que as
11 Kwanna tlǝra Yaazhigǝla,
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Kaa gata ɗuula viigaan kǝ maalaha Yahudaha, mbakyarvad nǝgharaakanǝghǝg taakiya tag tǝghǝr kǝ iitǝr kǝ garavǝna. Aɗaba gǝdzar uudaha. Mbakyarvad kwaha ar ɗuwars, kaa dagal kǝ iitǝra.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Tǝhala zǝlam hǝɗiikǝna, ar ɓǝlant kǝ kyalǝma Farisiyah ard uudaha Hirudusa, kiyava ngarant dlǝgǝd kǝ Yesu ma ǝlbǝgahi da tag nǝ iina.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Tsugwara ba nǝ-iitǝra, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, kǝm sǝrgasǝrǝg agha dadda jiira. Ba dǝgit pal nǝ uudah vakagha, aɗaba agha maay fa dagar ma uudah biya. Dlaɓa agha tsagaan kǝ ɗuula Daadamazhigǝl bak jiira. Magha tlǝg nǝng kalkalaan kǝskǝmnd ɗiigar hadam kǝ Kaisar tlǝkǝssa Ruma ɗyaka nii kalkalaan bihi?
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Kǝm ɗiigaan nii, kǝm maay hii?” Nǝghaakanǝghǝg Yesu kǝ muniyaatǝra, amaa taa kǝ iitǝra, “Aujilbǝg kǝskuram fǝsha kaiyi? Anakam kwabiin ɗiyav hadamiin dǝ vakaiyǝn ndana.”
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Kaa sǝgardaasǝg kǝ iitǝra, amaa taa kǝ iitǝr, “Garava war ard ɗaaga war wa tǝ vakaini?”
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Am Yesu taa kǝ iitǝra, “Dǝga Kaisar am vǝlar kǝ Kaisara. Dǝga Daadamazhigǝl dlaɓa am vǝlar kǝ Daadamazhigǝla.” Kaa ɓaa jappǝraan kǝ iitǝr ba vaivaiya.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Sarǝvsǝg nǝ kyalǝma Sadukiyah sa vak kǝ Yesu. Iitǝr wa taakiya maay ciig ma gǝtlah biya. Kaa ndavgarundavǝg kǝ iitǝr taakiya,
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 “Dadda tsaga dǝgita, vindakǝmndavindǝg nǝ Muusa taakiya akwama ǝmtsaaǝmtsǝg nǝ uudan kwal yigga kǝ zǝr dǝ uusaana, barari kǝsgaan nǝ zǝraabaan kǝ uusiina, yahara kǝ zarah kǝ zǝraabaana.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Ndza mǝng zarhabaabah uuɗiffa, kǝsuukǝsǝg yag kǝ uus mtsan bakwal yigga kǝ zǝra.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Kaa kǝsguukǝsǝg kǝ zǝra bu kǝ uusiina, ghǝravaan ndakwi ǝmtsaa bakwal zǝra. Dǝga hǝkǝrɗ ndakwani band kwaha.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Bandkwah dlaɓa uuɗif ǝmtaɗaatǝra, ǝmtsahara bakwal zǝra. Tǝhalakwaha kaa ǝmtsǝg kǝ uusiina.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Aitsa, da nǝg kǝ uusa warci pal ma iitǝr davala ciig magǝtlahi? Aɗaba uuɗifamtaɗatǝr kǝssarukǝsǝga.”
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Ngwatǝrangug nǝ Yesu, amaa, “Dzamaghǝraru kalkal biya mbakyarvad am sǝrgabi kǝ Əlbǝga Daadamazhigǝl vindavindan biya, am sǝrgabi dlaɓ kǝ ndzǝɗa Daadamazhigǝl biya.
24 Jesus respondeu:
25 Masartǝn da ciig lii ǝmtsaharaǝmtsahǝg tǝ faaya, ar da maay ghwalvah kǝssa uus biya, ǝnghwasah ndakwani ar maay da kǝssa zhiil biya, ar da nǝg band zǝrɓǝlgah kwa ma ghǝrazhigǝla.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Tǝghǝr kǝ ciig ma gǝtlaha, tapamnabi kǝ karantǝgaan ma kakaɗa Muus tǝghǝr kǝ kaar zǝg tǝ uuf ma suuy, taakiya, ‘Kai Daadamazhigǝla Ibrahima, ard dǝga Ishaku, ard dǝga Yakubu biya’?
26 Vocês nunca leram no
27 Iina, Daadamazhigǝla lii ruwaraaruug biya, dǝga lii dǝ shiffǝga. Tǝkamaatǝkǝg ba linglinga.”
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Pall ma lii tsaga adzahadzaha Muus tlatǝraatlǝg ar ɓalagajawa ma taatakaatǝra. Nǝghaaka ba nǝ iin taakiya ngwatǝrangug Yesu ba kalkala, kaa ndavǝgarundavǝg kǝ iin taakiya, “Kwar kǝ adzahadzah wa juujig ba vaivayi?”
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Ngugharangug nǝ Yesu amaa, “Kwa juujig baɗǝmma iin taakiya, ‘Cinngamcinng, uudaha Israˈla, Yaazhigǝl Daadamazhigǝlamiyama, Yaazhigǝl ba palla.
29 Jesus respondeu:
30 Waig kǝ Yaazhigǝl Daadamazhigǝlagh dǝ ǝrviɗmahuɗagh baɗǝmma, ard shifǝggagh baɗǝmma, ard dzamaghǝragh baɗǝmma, ard ndzǝɗagh baɗǝmma.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Dǝga bu iin taakiya, ‘Waig kǝ tlǝghaarawakyaghagh band kwagha naag nǝng kǝ ghǝragh.’ Maay nǝ watlǝrn kǝ dzahadzahi juujig kǝ kwanahaan biya.”
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Aiyam dadda tsaga adzahadzahǝn taa kǝ Yesu, “Tagghǝdatag bakalkal dadda tsagadǝgita, Daadamazhigǝl ba palla, maay watlǝrn biya ba iina.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Aa waiyavwaig bad rǝviɗmahuuɗ palla, ard dzamaghǝragh baɗɗǝmma, ard ndzǝɗagh baɗɗǝmma, agha waiyant kǝ tlǝghaarawakyaghagh band ghǝragha, juujig baɗǝm kǝ kyulǝgga ǝmcagga ard kyulǝgga hǝrga.”
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Nǝgha ba nǝ Yesu kǝ ɗuuli ngwaa nǝ iin dǝ dabariya, aiyama taa kǝ iina, “Aghaba hɛɛf dǝ tlǝksa Daadamazhigǝla.” Tahalakwaha maadlai wa gwiya shughaana gyiya ndavgaru dǝgiti tlǝrn biya.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Ma sarta kwandza tsaga dǝgit nǝ Yesu ma vǝgya Daadamazhigǝla, kaa ndavtǝruundavǝg kǝ iin taakiya, “Ar tag ndar nǝ lii tsaga adzahadzah taakiya Kǝristi zǝra Daudi?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 “Dauda kataghǝran ndakwi, tǝdvad Shǝɗɗǝkw Daadamazhigǝl tagaatag taakiya,
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 “Ba Dauda kataghǝran ndakwi ɗahaɗahǝg kǝ iin dǝ ‘Yaazhigǝla’. Da nǝg ndar kaci kǝ zǝr vak Daudi?” Cinngaraba nǝ uudah kǝ ǝlbǝgǝn taggada nǝ Yesuna, kaa dlaig kǝ iitǝra.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Ma tsagaanaana, am Yesu, “Famfǝg kǝ hǝnkal dǝ lii tsaga adzahadzaha Musa, ar naa ba gwaiyav ma sǝɗav ɗyakɗyaka. Dlaɓa ar naa ba tagvǝtǝr nǝ uuss ma kasukwa.
38 Ele dizia ao povo:
39 Ar naa ba vǝlǝvtǝr nǝ dǝga ndzǝganah ndang ma guda dzǝgwazhigǝla, ard dǝga ndzǝgaan maraw vakka hwaɗaga.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Iitǝr nǝ lii za kadlanga ǝnghwasahi ǝmtsahara zalahaatǝra. Dlaɓa ar dzǝgwazhigǝl tlaɗɗa kiyava nǝghǝvtǝrnǝghǝgga. Da vǝlǝvtǝrvǝlǝg dlad ba vaivaiya.”
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Cǝhurga ma guda dzǝgwazhigǝla nǝ Yesu vaka cauwa ndzayau, vazza ɗuuli ar diig nǝ uudah kǝ kwaɓatǝr ma dǝga ɗǝya ndzayau. Kyalǝma yaa dadda hyahha baɗyaka ar ɗiigaan kǝ kwaɓ baɗyaka.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Kaa sagau kǝ wagiggiin talaga, ɗǝya kǝ kalami buwa, kwa dǝt bi nǝ pallǝraan dat kwaɓ biya.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Kaa ɗahgantɗahǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaana, amaa kǝ iitǝra, “Ba jiirjiira, wan tagkurtaga, kwabǝn aa ɗiiga nǝ wagigǝn ma dǝga ɗǝya ndzayauna, juujig kǝ dǝga kyalma uudah baɗǝma.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Baɗǝmmaatǝr vǝlarda bamma ɗyakǝra dǝgiti ar dǝvakai nǝ iitǝra, wagyigna, ma ndzǝgana talagǝraana vǝladavǝlǝg kǝ dǝgiti dǝvakai nǝ iin baɗǝmma, baz dǝgiti tsaghǝr nǝ iin tǝ vakaiya.”
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.