Marcos 12
glwl (GLWL) vs ARA
1 Kaa zavuukw kǝ Yesu dǝ tagtǝr garava. Amaa, “Ndza mǝng nǝ uuda nǝ iin kwa ndza ɓagaa guuha inabiya, ngal tsarvaara kǝ iin dǝ hǝrgha takka, kwaɗa kǝ vakka pǝrtsa zǝraana, ndǝra kǝ iin kǝ gud kiyava dadda uufǝgaana. Vǝltǝr kǝ mbuucaan kǝ yaa dadda uusǝgga, kaa dagal kǝ iin damma kwatlǝrǝn kǝ larda.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Ɓaggaa ba sarta caa zǝra inabi, kaa ɓǝlgantɓǝlg kǝ dadda guhǝn kǝ kwatnahaan davak lii cauwara mbuca guhna, kiyava sǝgarda kyallǝma zarha inabi ma guha.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Kaa viigǝtviig kǝ lii cauwara mbuucǝna, ar kalaakan, ar lagwars dagal bad dǝvaan dlǝɓa.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Kaa gwiya ɓǝltǝrant kǝ kwatlǝrn kǝ kwatanaha. Kaa tsǝgaan kǝ iitǝr kǝ uudanǝn ma ghǝra, ar vǝlar kǝ dlaɗa.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Gwiya ɓǝlant kwatlǝrǝna, ar tsan lii cauwara mbuuca guhna. Ɓǝltǝrant dlaɓ kǝ kyalǝm baɗyaka, kaa kalgakalǝg nǝ lii cauwara mbuuca guhǝn kǝ kyallǝma, ar ciɓa kǝ kyallǝmahaatǝra.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Gwastǝn badlaɓ nǝ uud pall kwada ɓǝlǝg nǝ iina, iin nǝ zǝraana, kwa waig nǝ iina. Tǝhalakwaha kaa bǝlgaan kǝ iin da vakaatǝra, kaa tagaan kǝ iin taakiya, ‘Mbatak, ar da fǝgaarafǝg kǝ zǝrara.’
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Ar takkǝva lii cauwara mbuuca guhhǝn matatakatǝra, ‘Wanci nǝ dadda gwiya guhna, na tsiyamatsǝgga, kiyava nǝg guhiin kǝ dǝga miyama.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Kaa viigǝtviig kǝ iitǝra, ar tsana, ar ɗuuldan kǝ tluwa vǝghaan da gyǝlga ghǝrgha.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 “Kaa ndavtǝrundavǝg kǝ Yesu, amaa, ‘Awa da ɓag nǝ dadda guhinii? Da sagau da cǝɓa kǝ lii cauwara mbuuca guhǝna, da vǝltǝr kǝ guhiin kǝ uudahitlǝrna.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Mbats tapamnabi kǝ karanta kwanǝn kǝ vindǝga ǝlbǝga Daadamazhigǝlǝn biya? Aɗaba vindavindan taakiya,
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Kwanna tlǝra Yaazhigǝla,
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Kaa gata ɗuula viigaan kǝ maalaha Yahudaha, mbakyarvad nǝgharaakanǝghǝg taakiya tag tǝghǝr kǝ iitǝr kǝ garavǝna. Aɗaba gǝdzar uudaha. Mbakyarvad kwaha ar ɗuwars, kaa dagal kǝ iitǝra.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Tǝhala zǝlam hǝɗiikǝna, ar ɓǝlant kǝ kyalǝma Farisiyah ard uudaha Hirudusa, kiyava ngarant dlǝgǝd kǝ Yesu ma ǝlbǝgahi da tag nǝ iina.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Tsugwara ba nǝ-iitǝra, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, kǝm sǝrgasǝrǝg agha dadda jiira. Ba dǝgit pal nǝ uudah vakagha, aɗaba agha maay fa dagar ma uudah biya. Dlaɓa agha tsagaan kǝ ɗuula Daadamazhigǝl bak jiira. Magha tlǝg nǝng kalkalaan kǝskǝmnd ɗiigar hadam kǝ Kaisar tlǝkǝssa Ruma ɗyaka nii kalkalaan bihi?
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Kǝm ɗiigaan nii, kǝm maay hii?” Nǝghaakanǝghǝg Yesu kǝ muniyaatǝra, amaa taa kǝ iitǝra, “Aujilbǝg kǝskuram fǝsha kaiyi? Anakam kwabiin ɗiyav hadamiin dǝ vakaiyǝn ndana.”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Kaa sǝgardaasǝg kǝ iitǝra, amaa taa kǝ iitǝr, “Garava war ard ɗaaga war wa tǝ vakaini?”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Am Yesu taa kǝ iitǝra, “Dǝga Kaisar am vǝlar kǝ Kaisara. Dǝga Daadamazhigǝl dlaɓa am vǝlar kǝ Daadamazhigǝla.” Kaa ɓaa jappǝraan kǝ iitǝr ba vaivaiya.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Sarǝvsǝg nǝ kyalǝma Sadukiyah sa vak kǝ Yesu. Iitǝr wa taakiya maay ciig ma gǝtlah biya. Kaa ndavgarundavǝg kǝ iitǝr taakiya,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Dadda tsaga dǝgita, vindakǝmndavindǝg nǝ Muusa taakiya akwama ǝmtsaaǝmtsǝg nǝ uudan kwal yigga kǝ zǝr dǝ uusaana, barari kǝsgaan nǝ zǝraabaan kǝ uusiina, yahara kǝ zarah kǝ zǝraabaana.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Ndza mǝng zarhabaabah uuɗiffa, kǝsuukǝsǝg yag kǝ uus mtsan bakwal yigga kǝ zǝra.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Kaa kǝsguukǝsǝg kǝ zǝra bu kǝ uusiina, ghǝravaan ndakwi ǝmtsaa bakwal zǝra. Dǝga hǝkǝrɗ ndakwani band kwaha.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Bandkwah dlaɓa uuɗif ǝmtaɗaatǝra, ǝmtsahara bakwal zǝra. Tǝhalakwaha kaa ǝmtsǝg kǝ uusiina.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Aitsa, da nǝg kǝ uusa warci pal ma iitǝr davala ciig magǝtlahi? Aɗaba uuɗifamtaɗatǝr kǝssarukǝsǝga.”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Ngwatǝrangug nǝ Yesu, amaa, “Dzamaghǝraru kalkal biya mbakyarvad am sǝrgabi kǝ Əlbǝga Daadamazhigǝl vindavindan biya, am sǝrgabi dlaɓ kǝ ndzǝɗa Daadamazhigǝl biya.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Masartǝn da ciig lii ǝmtsaharaǝmtsahǝg tǝ faaya, ar da maay ghwalvah kǝssa uus biya, ǝnghwasah ndakwani ar maay da kǝssa zhiil biya, ar da nǝg band zǝrɓǝlgah kwa ma ghǝrazhigǝla.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Tǝghǝr kǝ ciig ma gǝtlaha, tapamnabi kǝ karantǝgaan ma kakaɗa Muus tǝghǝr kǝ kaar zǝg tǝ uuf ma suuy, taakiya, ‘Kai Daadamazhigǝla Ibrahima, ard dǝga Ishaku, ard dǝga Yakubu biya’?
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Iina, Daadamazhigǝla lii ruwaraaruug biya, dǝga lii dǝ shiffǝga. Tǝkamaatǝkǝg ba linglinga.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Pall ma lii tsaga adzahadzaha Muus tlatǝraatlǝg ar ɓalagajawa ma taatakaatǝra. Nǝghaaka ba nǝ iin taakiya ngwatǝrangug Yesu ba kalkala, kaa ndavǝgarundavǝg kǝ iin taakiya, “Kwar kǝ adzahadzah wa juujig ba vaivayi?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Ngugharangug nǝ Yesu amaa, “Kwa juujig baɗǝmma iin taakiya, ‘Cinngamcinng, uudaha Israˈla, Yaazhigǝl Daadamazhigǝlamiyama, Yaazhigǝl ba palla.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Waig kǝ Yaazhigǝl Daadamazhigǝlagh dǝ ǝrviɗmahuɗagh baɗǝmma, ard shifǝggagh baɗǝmma, ard dzamaghǝragh baɗǝmma, ard ndzǝɗagh baɗǝmma.’
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Dǝga bu iin taakiya, ‘Waig kǝ tlǝghaarawakyaghagh band kwagha naag nǝng kǝ ghǝragh.’ Maay nǝ watlǝrn kǝ dzahadzahi juujig kǝ kwanahaan biya.”
31 O segundo é:
32 Aiyam dadda tsaga adzahadzahǝn taa kǝ Yesu, “Tagghǝdatag bakalkal dadda tsagadǝgita, Daadamazhigǝl ba palla, maay watlǝrn biya ba iina.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Aa waiyavwaig bad rǝviɗmahuuɗ palla, ard dzamaghǝragh baɗɗǝmma, ard ndzǝɗagh baɗɗǝmma, agha waiyant kǝ tlǝghaarawakyaghagh band ghǝragha, juujig baɗǝm kǝ kyulǝgga ǝmcagga ard kyulǝgga hǝrga.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Nǝgha ba nǝ Yesu kǝ ɗuuli ngwaa nǝ iin dǝ dabariya, aiyama taa kǝ iina, “Aghaba hɛɛf dǝ tlǝksa Daadamazhigǝla.” Tahalakwaha maadlai wa gwiya shughaana gyiya ndavgaru dǝgiti tlǝrn biya.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Ma sarta kwandza tsaga dǝgit nǝ Yesu ma vǝgya Daadamazhigǝla, kaa ndavtǝruundavǝg kǝ iin taakiya, “Ar tag ndar nǝ lii tsaga adzahadzah taakiya Kǝristi zǝra Daudi?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 “Dauda kataghǝran ndakwi, tǝdvad Shǝɗɗǝkw Daadamazhigǝl tagaatag taakiya,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 “Ba Dauda kataghǝran ndakwi ɗahaɗahǝg kǝ iin dǝ ‘Yaazhigǝla’. Da nǝg ndar kaci kǝ zǝr vak Daudi?” Cinngaraba nǝ uudah kǝ ǝlbǝgǝn taggada nǝ Yesuna, kaa dlaig kǝ iitǝra.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ma tsagaanaana, am Yesu, “Famfǝg kǝ hǝnkal dǝ lii tsaga adzahadzaha Musa, ar naa ba gwaiyav ma sǝɗav ɗyakɗyaka. Dlaɓa ar naa ba tagvǝtǝr nǝ uuss ma kasukwa.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Ar naa ba vǝlǝvtǝr nǝ dǝga ndzǝganah ndang ma guda dzǝgwazhigǝla, ard dǝga ndzǝgaan maraw vakka hwaɗaga.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Iitǝr nǝ lii za kadlanga ǝnghwasahi ǝmtsahara zalahaatǝra. Dlaɓa ar dzǝgwazhigǝl tlaɗɗa kiyava nǝghǝvtǝrnǝghǝgga. Da vǝlǝvtǝrvǝlǝg dlad ba vaivaiya.”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Cǝhurga ma guda dzǝgwazhigǝla nǝ Yesu vaka cauwa ndzayau, vazza ɗuuli ar diig nǝ uudah kǝ kwaɓatǝr ma dǝga ɗǝya ndzayau. Kyalǝma yaa dadda hyahha baɗyaka ar ɗiigaan kǝ kwaɓ baɗyaka.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Kaa sagau kǝ wagiggiin talaga, ɗǝya kǝ kalami buwa, kwa dǝt bi nǝ pallǝraan dat kwaɓ biya.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Kaa ɗahgantɗahǝg nǝ Yesu kǝ mbǝrzahaana, amaa kǝ iitǝra, “Ba jiirjiira, wan tagkurtaga, kwabǝn aa ɗiiga nǝ wagigǝn ma dǝga ɗǝya ndzayauna, juujig kǝ dǝga kyalma uudah baɗǝma.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Baɗǝmmaatǝr vǝlarda bamma ɗyakǝra dǝgiti ar dǝvakai nǝ iitǝra, wagyigna, ma ndzǝgana talagǝraana vǝladavǝlǝg kǝ dǝgiti dǝvakai nǝ iin baɗǝmma, baz dǝgiti tsaghǝr nǝ iin tǝ vakaiya.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.