2 Coríntios 7
glwl (GLWL) vs NVT
1 Takiyamatǝg tsaw nǝ uud kǝ langyiya dǝgitahaan baɗǝm zaraabahara, mbakyarvad kwah aandz ba cuwaɗaɗ vǝghamiyam ard ǝrviɗamiyam haik ɓa haip kǝskǝmiyama. Kiyam nal dlaɓ ba cacuwanacacuwana ma gǝdza Daadamazhigǝla.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Haiyamanthaig dǝ kǝmnd ma ǝrviɗaruwa. Ɓagamndarabi kǝ haip aanji kǝ war biya, badzamdardabi dlaɓ kǝ ǝrvidmahuɗ aanji kǝ war biya, dlaɓa zamndubi aanji dǝga war biya.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Naa fǝkura haip nai kwakyarvad na tagda kwah biya, bandkwa tagankurda nai taakiya, ma tǝ ǝmtsǝga bi shiifǝg kiyam ǝmtaɗ dǝ kurama.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Haiyankurǝthaig ba vaivaiy dǝ kurama, ǝn tsǝgaan kǝ kusǝgh dlaɓ dǝ kuurama. Ərviɗar ba panahnah ba vaivaiya. Aanji ba kǝm hǝɓa dlaɗa, ǝrviɗar ba parakka.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Aanji ba sarti damdaghan nǝmnd damma haaya Makidoniya, diiyamndubi kǝ kuɗǝgg biya. Aanji kǝm takwara ba dlaɗa, tǝ ɓalaɓala ndakwani pǝkya ghaiyamnd nǝ uuda, ma huɗa kǝssa gǝgzǝtgǝdzǝg nǝ ǝrvǝdmahuɗamnda.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Daadamazhǝgǝli kwa fǝgara ndzǝɗ kǝ daddakwa gǝdzǝga, fakǝmndafǝg kǝ nzdǝɗ dǝ sagauwa Titusa.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Kwakyarvad sagauwa Titus kalti bi wa fakǝmnda hwaɗag biya, ǝlbǝgahi tagakǝmnd nǝ iin kǝ duula kwa famarna nǝ uuram kǝ ndzǝɗa. Tagakǝmndtag dlaɓ kǝ ɗuuli am na nǝghǝkwa nǝ uurama ba vaivaiya, ard ɗuuli badzamdadda nǝ uuram tǝghǝr kǝ dǝgiti dzǝghardzǝga, ard kwa ɓagam nǝ uuram kǝ kǝla ndzǝɗaru kǝ tlahǝgus ǝlga. Kwan wa fǝghwa kǝ cinnga ǝmtakǝr ba vaivaiya.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Aanji ba badzakurdabadzǝg nǝ wakiitar kǝ ǝrvǝdmahuɗa, njikwa biya. Ndza badzanda badzǝg kǝ ǝrvǝdmahuɗa ma sartakwa ndza wura aɗaba sǝranasǝrǝg taaki ndza tapghant tapǝg nǝ wakiitar kǝ ǝrvǝdmahuɗaruwa, aanji ba dǝga sart ǝnkyǝkwaha.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Ndakwana ǝn hwaɗaaga, aanji ba cǝnnganubi kǝmtakǝra kwa badzankurdanai kǝ ǝrvǝdmahuɗ biya, aɗaba badzǝga ǝrvǝdmahuɗaru wa fakura pǝlla ghǝra am ɓadlǝna kǝ hǝnkalaruwa. Badzǝga ǝrvǝdmahuɗaruwa hulfa kwa naag nǝ Daadamazhigǝla, mbakyarvad kwaha ɓagamndkurabi kǝ haip tǝghǝr kǝ dǝgiti ɓagamndkura nǝmnd biya.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Aɗaba badzǝga ǝrvidmahuɗi kwa hulfa dǝga Daadamazhigǝla wa fǝgaraa pǝlaghǝr kǝ uuda, gwiiyan davak Daadamazhigǝla, da tlǝkǝna ǝndkwah kǝ katǝga. Dlaɓa maay taaki “ma sǝranasǝrg” mavakai biya. Aɗaba badzǝga ǝrvidmahuɗi sǝgarda nǝ uudan kǝ ghǝraana, saa dǝ ǝmtsǝga.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Zharamzharǝg kǝ dǝgiti aa sǝkurda nǝ badzǝga ǝrvǝdmahuɗ hulfa kwa naag Daadamazhigǝl dama kuurama. Fakuraafǝg kǝ panahnaha ɓagana, ard mara taaki ɓagama bi kǝ dǝgit kalkal biya. Fakuurafǝg kǝ nguɗa ǝrvǝdmahuɗa, dlaɓa gǝdzamǝtgǝdzǝga. Fakurafǝg kǝ ɓa fantara, dlaɓa ɓagamaɓag kǝ tlǝra. Fakurafǝg am ɓadlǝvan da caauwa kiiɓa ndaiga kwa kalkalana. Əlbǝg tǝghǝr kǝ kwan kǝ dǝgita, bak jiijiira aanji tǝ kwar kǝ duula maramdamarg nǝ uuram taakiya am maay dǝ haip biya.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Ma sarta kwa viindananai kǝ kwah kǝ wakita, ndza maay lambar dǝ uudi kwa ɓaga haip biya, aanji ma daddakwa ɓagǝvara nǝ haipa. Dlakulvan wana viindkuranai kiyava markurdan ba da palla pal taaakiya sǝrgasǝrg nǝ Daadamazhigǝl haiyamanthaig dǝ kǝmnda ba vaivaiya.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Kwakyarvad kwan wa tlamkǝna nǝmnd kǝ ndzǝɗ ma ǝrvidmahuɗamnda. Maay ba nǝ tlǝkǝna ndzǝɗ ma ǝrvidmahuɗamnd biya, bakǝvakwaha kǝm fǝgara ba hwaɗag ba vaivaiya aɗaba hulfa hwaɗagǝn mavakai nǝ Titus na, mbakyarvad baɗǝmmaruwa mǝlamarumǝlǝg dǝ tlǝkǝna ndzǝɗ ma ǝlbǝgaha.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Aanji ba taganartag nai taakiya ǝn tsa kushǝg dǝ kuurama, da nǝmbi damma zhǝru biya. Band kwa tagamndkurnǝmnd kǝ dǝgitah baɗǝm bak jiijiira, bandkwah dlaɓ tsa kushǝghamnd dǝ kuurama nalnǝg bak jiirjiir tǝvuukwa Titusa.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Waiyakǝvǝn kwa ɓagkur nǝ Titus na, fǝgara bad fǝg ba vaivaiya akwama dzamghanadzamǝg kwa famaara nǝ uuram nǝ uuram baɗǝmma, ard hulf hǝnkali maramarda nǝ uuram ma sarta kwa caawama nǝ uurama.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Ən hwaɗag ndakwana mbakyarvad haiyananthaig dǝ kuurama bak jiijiira.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.