2 Coríntios 12

glwl (GLWL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aanji ba da maay tlǝraan biya, barari kǝskai tsa kusǝgha. Bandkwannǝn, ǝn zaavuuk dǝ taa ǝlbǝgah tǝghǝr kǝ dǝgitahi marghwada Yaazhigǝl Yesu Kǝristi ma sǝnnga ard ba ghwɛm dǝ gyiya.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Ən sǝrgasǝrg kǝ uuda nǝ iina kwa vigaan kǝlaawa tar uufaɗ hinanna, kǝsavantkǝsǝg dagat damma ghǝrazhigǝla dǝga hǝkǝrɗa tǝdvad ndzǝɗa Kǝristi, mbatak ma ndzǝgana vǝgha, mbatak ma ndzǝgana vǝgh biya, ǝn sǝrga biya, sǝrga ba Daadamazhigǝl palla.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Ən ba sǝrgasǝrǝg dlaɓ kǝ uuda nǝ iina, kwa kǝsavantkǝsǝg dagat damma ghǝrazhigǝla dǝga hǝkǝrɗna, mbatak ba maa ndzǝgana vǝgh nǝ iina, mbatak ma ndzǝgana vǝgh biya, ǝn sǝrga biya, sǝrga ba nǝ Daadamazhigǝl palla.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Cinnghacinng kǝ kyalma dǝgitahi vakwah kwa da tagǝvda biya, hulfa kwa tagda bi nǝ uuda dǝgshig kǝ ǝlbǝg tǝghǝr biya.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Ən tsǝgaan nai kǝ kushǝgh dǝ uudana, ǝn tsǝga bi kǝ kusǝgh dǝ ghǝrar biya, bamma tǝghǝr kǝ dǝgitahi kwa mara hǝtsǝgalhǝtsǝgara.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Akwaman naagaan kǝ tsakusǝgha, ǝn nǝgal bi kǝ dlagi, aɗaba ǝn da taa ba jiira. Ən maay da tsa kusǝgh biya, mbakyarvad aa dzam bi nǝ uudan bandgi ǝn shah dǝ kwa sǝrkwa nǝ iin biya, ard kwa cinngha nǝ iin vakara.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Aɗaba haik tsa kusǝgh kǝskai dǝ kwanahaan dǝ sǝnnga kwa juujig kǝ dǝga jappǝra, ngal ba ɓǝlgusɓǝlǝg nǝ uud kǝ kuzza kwa nal kǝ tak ma vǝghara. Nalnǝg wan kǝ zǝrɓǝlga shatanah kiyava vǝlgwa dlaɗ tsǝkwavan dlaɓ kǝ tǝɗa fǝɗyavǝgha.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Shǝg hǝkǝrd kǝskai ǝn ba ghaala Yaazhigǝl mana tagwzha dǝ kwan kǝ dǝgita,
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Aiyama kǝskaiya, “Tlakaaratlǝg herǝrra, aɗaba tǝdvad hǝtsǝgalhǝtsǝgah wa da nǝghǝvaanǝghǝg ndzǝɗara.” Mbakyarvad kwaha ǝn da fǝgara bad hwaɗag nai kǝ tsa kushǝgha hǝtsǝgalhǝtsǝgar kiyava ndzǝg nǝ ndzǝɗa Kǝristi ǝmtaɗ dǝ kaiya.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Mbakyarvad kwaha nǝghǝghanaakanǝghǝg dǝ hǝtsǝgalhǝtsǝgara, ard zaa hǝtǝr ma vǝga kwa ɓaghwi nǝ uuda, ard huɓa dlaɗa, ard mbahǝlla, ard dǝgitahi dzaaghardzag mbakyarvad Kǝristi. Aɗaba akwma hǝtsanalhǝtsǝga, ǝn da tlǝkǝna ma sartakwah nai kǝ ndzǝɗa.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Ɓaganaɓag kǝ dlagǝra, famwaba nǝ uurama. Ma kuuram wa kalkalaan kǝ dlǝba kaiya. Aanji ba tlanal ndau biya, nal bi taaki “mallaha dlakulva gyiya Yesu ruwa” jarkwaraa biya.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Ɓagaɓag Daadamazhigǝl kǝ dǝga sǝrga ard tlǝraha jappǝr tǝdvad kai makuurama, kwa ɓagana nai kǝ tlǝrar dǝ fa ǝrvidmahuɗa. Kwanahaan kǝ dǝgaha jappǝra maradamarǝg taakiya ǝn dlakulva gyiya Yesu ba jiijira.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Ta kwar kǝ ɗuul wa maranda nai taakiya namal bi kalkal dǝ kyalma dlamakǝlaaw lii gatǝg biyi? Nii mbakyarvad tsankurvatsǝg kǝ mǝlgwad dǝ kwaɓ hi? Ɓǝshamwanaɓǝshǝg ci kwan kǝ haipa!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Ɓadlamvaɓadlǝg kǝ dǝga hǝkǝrd da nǝghakuuram ndakwana. Ən fǝkuraabi kǝ ɓa dǝgit biya, aɗaba kuuram wan naag naiya, kwaɓaruu biya. Aɗaba kalkalna bi kǝ zarh kǝ dlaɗa ɓa dǝgit kǝ Daddaahaatǝra ard Babbahatǝr biya, bamma Daddaatǝra ard Babbaatǝr wa kǝsa dlaɗa zarhahaatǝra.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ən cinnga ǝmtakǝr akwama tsanatsǝg kǝ dǝgit vakar baɗǝmma, baz ghǝrarra kwakyarvad ǝn mǝlkuruwa. Akwamma ǝn zaa ba vuukw dǝ waiya kǝ uurama, mbats am da gulgan kǝ waiyakǝvaru mbakyarvad kaiya?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Am da haiganthaig dǝ kai taakiya nanaibi naiy kǝ dǝgit kǝskuuram biya. Aɗaba mǝng wa da tagan taaki na markura dyǝmdyǝmǝra, na patkuru bad fiida.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Zankuruzǝg nai tǝdvad kwatlǝr kǝ uud ma lii ɓǝlantǝr nai da vaakaruwa?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Ghalanghalǝg kǝ Titus maa da vakaruwa, ɓǝlanantɓǝlǝg kǝ zǝraab kwa dadda gatǝg ǝmtaɗ dǝ iina. Am tagaan taakiya zakuruzǝg Titusa? Mbats kaiya ard iina ba dǝgit pall nǝmnd biya? Dlaɓa kǝm taa ba ɗuul pal biya?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Mbats tlatlam ba wur nǝ uuranm taakiya kǝm ɓa kǝla ndzǝɗamnd kǝ ngǝdla ghǝramnd vakaruwa. Ba Daadamazhigǝl nǝ shiidamnda, kǝm taa ba jiijir ma Kǝristi. Aanji kǝm ɓa bau nǝmnda, kuuramǝn ǝn waikur naiya, ɓagamnd kwakyarvad am tlǝkǝna kǝ ndzǝɗa.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Ən gǝdzǝga, mbatak sarti ǝn da sagau naiya, ǝn tlǝkuuran band kwan naag nai biya, dlaɓa am tlǝkwa nǝ uuram band kwam naag nǝ uuram biya. Ən gǝdza aa tlanarai kǝ ushava, ard sǝlga, ghwaɗa hǝnkala, ard naa ghǝra ard badza ɗaaga, ard amaaha, ard dǝkdǝka ghǝra, ard ciya hǝnkala.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Ən gǝdza taakiya akwama da gwiiyanagwiig da vakaruwa, da fǝgwaafǝg Daadamazhigǝlar kǝ cinnga zhǝruw tǝ vuukwaruwa. Ən gǝdza haik badza ǝrviɗmahuɗ kǝskai mbakyarvad uudah ba ɗyakka kwa ndzar ɓa ba haip wura, lii pǝlara bi kǝ ghǝr vaka ɓa gwaragwar biya, ard ɓa fǝdǝra ard gata ɗuula cinnga ǝmtakǝr dǝga tsa zhǝruwa.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.