2 Coríntios 12
glwl (GLWL) vs BKJ
1 Aanji ba da maay tlǝraan biya, barari kǝskai tsa kusǝgha. Bandkwannǝn, ǝn zaavuuk dǝ taa ǝlbǝgah tǝghǝr kǝ dǝgitahi marghwada Yaazhigǝl Yesu Kǝristi ma sǝnnga ard ba ghwɛm dǝ gyiya.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Ən sǝrgasǝrg kǝ uuda nǝ iina kwa vigaan kǝlaawa tar uufaɗ hinanna, kǝsavantkǝsǝg dagat damma ghǝrazhigǝla dǝga hǝkǝrɗa tǝdvad ndzǝɗa Kǝristi, mbatak ma ndzǝgana vǝgha, mbatak ma ndzǝgana vǝgh biya, ǝn sǝrga biya, sǝrga ba Daadamazhigǝl palla.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Ən ba sǝrgasǝrǝg dlaɓ kǝ uuda nǝ iina, kwa kǝsavantkǝsǝg dagat damma ghǝrazhigǝla dǝga hǝkǝrɗna, mbatak ba maa ndzǝgana vǝgh nǝ iina, mbatak ma ndzǝgana vǝgh biya, ǝn sǝrga biya, sǝrga ba nǝ Daadamazhigǝl palla.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 Cinnghacinng kǝ kyalma dǝgitahi vakwah kwa da tagǝvda biya, hulfa kwa tagda bi nǝ uuda dǝgshig kǝ ǝlbǝg tǝghǝr biya.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Ən tsǝgaan nai kǝ kushǝgh dǝ uudana, ǝn tsǝga bi kǝ kusǝgh dǝ ghǝrar biya, bamma tǝghǝr kǝ dǝgitahi kwa mara hǝtsǝgalhǝtsǝgara.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Akwaman naagaan kǝ tsakusǝgha, ǝn nǝgal bi kǝ dlagi, aɗaba ǝn da taa ba jiira. Ən maay da tsa kusǝgh biya, mbakyarvad aa dzam bi nǝ uudan bandgi ǝn shah dǝ kwa sǝrkwa nǝ iin biya, ard kwa cinngha nǝ iin vakara.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Aɗaba haik tsa kusǝgh kǝskai dǝ kwanahaan dǝ sǝnnga kwa juujig kǝ dǝga jappǝra, ngal ba ɓǝlgusɓǝlǝg nǝ uud kǝ kuzza kwa nal kǝ tak ma vǝghara. Nalnǝg wan kǝ zǝrɓǝlga shatanah kiyava vǝlgwa dlaɗ tsǝkwavan dlaɓ kǝ tǝɗa fǝɗyavǝgha.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Shǝg hǝkǝrd kǝskai ǝn ba ghaala Yaazhigǝl mana tagwzha dǝ kwan kǝ dǝgita,
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Aiyama kǝskaiya, “Tlakaaratlǝg herǝrra, aɗaba tǝdvad hǝtsǝgalhǝtsǝgah wa da nǝghǝvaanǝghǝg ndzǝɗara.” Mbakyarvad kwaha ǝn da fǝgara bad hwaɗag nai kǝ tsa kushǝgha hǝtsǝgalhǝtsǝgar kiyava ndzǝg nǝ ndzǝɗa Kǝristi ǝmtaɗ dǝ kaiya.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Mbakyarvad kwaha nǝghǝghanaakanǝghǝg dǝ hǝtsǝgalhǝtsǝgara, ard zaa hǝtǝr ma vǝga kwa ɓaghwi nǝ uuda, ard huɓa dlaɗa, ard mbahǝlla, ard dǝgitahi dzaaghardzag mbakyarvad Kǝristi. Aɗaba akwma hǝtsanalhǝtsǝga, ǝn da tlǝkǝna ma sartakwah nai kǝ ndzǝɗa.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Ɓaganaɓag kǝ dlagǝra, famwaba nǝ uurama. Ma kuuram wa kalkalaan kǝ dlǝba kaiya. Aanji ba tlanal ndau biya, nal bi taaki “mallaha dlakulva gyiya Yesu ruwa” jarkwaraa biya.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Ɓagaɓag Daadamazhigǝl kǝ dǝga sǝrga ard tlǝraha jappǝr tǝdvad kai makuurama, kwa ɓagana nai kǝ tlǝrar dǝ fa ǝrvidmahuɗa. Kwanahaan kǝ dǝgaha jappǝra maradamarǝg taakiya ǝn dlakulva gyiya Yesu ba jiijira.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Ta kwar kǝ ɗuul wa maranda nai taakiya namal bi kalkal dǝ kyalma dlamakǝlaaw lii gatǝg biyi? Nii mbakyarvad tsankurvatsǝg kǝ mǝlgwad dǝ kwaɓ hi? Ɓǝshamwanaɓǝshǝg ci kwan kǝ haipa!
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Ɓadlamvaɓadlǝg kǝ dǝga hǝkǝrd da nǝghakuuram ndakwana. Ən fǝkuraabi kǝ ɓa dǝgit biya, aɗaba kuuram wan naag naiya, kwaɓaruu biya. Aɗaba kalkalna bi kǝ zarh kǝ dlaɗa ɓa dǝgit kǝ Daddaahaatǝra ard Babbahatǝr biya, bamma Daddaatǝra ard Babbaatǝr wa kǝsa dlaɗa zarhahaatǝra.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ən cinnga ǝmtakǝr akwama tsanatsǝg kǝ dǝgit vakar baɗǝmma, baz ghǝrarra kwakyarvad ǝn mǝlkuruwa. Akwamma ǝn zaa ba vuukw dǝ waiya kǝ uurama, mbats am da gulgan kǝ waiyakǝvaru mbakyarvad kaiya?
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Am da haiganthaig dǝ kai taakiya nanaibi naiy kǝ dǝgit kǝskuuram biya. Aɗaba mǝng wa da tagan taaki na markura dyǝmdyǝmǝra, na patkuru bad fiida.
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Zankuruzǝg nai tǝdvad kwatlǝr kǝ uud ma lii ɓǝlantǝr nai da vaakaruwa?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Ghalanghalǝg kǝ Titus maa da vakaruwa, ɓǝlanantɓǝlǝg kǝ zǝraab kwa dadda gatǝg ǝmtaɗ dǝ iina. Am tagaan taakiya zakuruzǝg Titusa? Mbats kaiya ard iina ba dǝgit pall nǝmnd biya? Dlaɓa kǝm taa ba ɗuul pal biya?
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Mbats tlatlam ba wur nǝ uuranm taakiya kǝm ɓa kǝla ndzǝɗamnd kǝ ngǝdla ghǝramnd vakaruwa. Ba Daadamazhigǝl nǝ shiidamnda, kǝm taa ba jiijir ma Kǝristi. Aanji kǝm ɓa bau nǝmnda, kuuramǝn ǝn waikur naiya, ɓagamnd kwakyarvad am tlǝkǝna kǝ ndzǝɗa.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Ən gǝdzǝga, mbatak sarti ǝn da sagau naiya, ǝn tlǝkuuran band kwan naag nai biya, dlaɓa am tlǝkwa nǝ uuram band kwam naag nǝ uuram biya. Ən gǝdza aa tlanarai kǝ ushava, ard sǝlga, ghwaɗa hǝnkala, ard naa ghǝra ard badza ɗaaga, ard amaaha, ard dǝkdǝka ghǝra, ard ciya hǝnkala.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Ən gǝdza taakiya akwama da gwiiyanagwiig da vakaruwa, da fǝgwaafǝg Daadamazhigǝlar kǝ cinnga zhǝruw tǝ vuukwaruwa. Ən gǝdza haik badza ǝrviɗmahuɗ kǝskai mbakyarvad uudah ba ɗyakka kwa ndzar ɓa ba haip wura, lii pǝlara bi kǝ ghǝr vaka ɓa gwaragwar biya, ard ɓa fǝdǝra ard gata ɗuula cinnga ǝmtakǝr dǝga tsa zhǝruwa.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.